Τρίτη, 22 Νοεμβρίου 2016

ολόκληρη η συνέντευξη με τον Τζίμη Πανούση

Ομολογώ πως τό'χα ένα άγχος για να σας συναντήσω, διότι συχνά οι συνεντεύξεις που δίνετε μοιάζουν με μέρος των σόου σας, κάτι που δεν ήθελα. Συμφωνείτε;

Συμφωνώ, γιατί πράγματι οι συνεντεύξεις είναι μέρος της δουλειάς. Πρέπει δηλαδή κι αυτές να είναι μέσα στο ''κόλπο'', γι' αυτό και πολλές τις φτιάχνω και μόνος μου. Με τον κουμπάρο μου, λόγου χάριν, τον Σωτήρη Κακίση, έχουμε κάνει πάνω από 100 συνεντεύξεις. Ας έχουν κι οι συνεντεύξεις λοιπόν το χαρακτήρα του σόου, εφόσον εμείς πια δεν έχουμε τίποτα να πούμε.

Το πιστεύετε αυτό;

Όταν γίνονται τόσα πολλά γύρω μας, έχουμε καταντήσει περιττοί. Ξεφτίζει η δουλειά μας. Όταν βγαίνει Πλανητάρχης ο Ντόναλντ, ενώ εμείς έχουμε τον Γκούφη, πάμε να φτιάξουμε όλοι μαζί τη διεθνή Ντίσνεϊλαντ. Εγώ αισθάνομαι όπως όταν ξεκίνησα πριν από 40 χρόνια, του στυλ ''Άντε να το κάνουμε άλλη μία φορά και τελειώσαμε''. Τραβάτε με κι ας κλαίω λίγο.

Ήταν αναμενόμενη η νίκη του Τραμπ;

Για μένα και για κάνα δυο ακόμη. Το περίμενα ότι θά'βγαινε, μια και έχω εμπιστοσύνη στο λαό και όλες οι λαϊκές ψήφοι ήταν υπέρ της Χίλαρι, αυτού του πράγματος, του χυλού, της λάσπης.

Στον αντίποδα, πάλι, σύσσωμος ο ελληνισμός της Αστόρια λέγεται ότι ψήφισε Τραμπ.

Το έμαθα και πολύ καλά έκανε, γιατί πιστεύω ότι τα πράγματα πρέπει να ξεκαθαρίσουν. Ανέκαθεν σιχαινόμουν τη γεμάτη μίσος κερατωμένη μπουκαλοπόδαρη Χίλαρι. Στον αντίποδα, περάσαμε σε έναν ομοφοβικό σεξιστή φασίστα, ο οποίος τά'χει και λίγο χαμένα ως λαπάς που είναι και θα πάρει πίσω πολλά απ' αυτά που είπε. Η αμερικανική πολιτική, ξέρετε, συμβαδίζει με την ελληνική. Μήπως κυβερνάνε ο Τσίπρας ή η Μέρκελ; Αυτοί που κανονίζουν το παιχνίδι είναι όσοι λένε πόσα πυρομαχικά θα πουληθούν και πόσες βιομηχανίες όπλων θα κατασκευαστούν. Παλιότερα υπήρχε το τσίρκο, αλλά υπήρχαν και οι μπαλαρίνες και ο κόσμος πέρναγε καλά. Τελευταία το τσίρκο έχει αγριέψει και μας έμειναν μόνο τα τέρατα, βλέπε Τραμπ, Πούτιν, Ερντογάν, Σόιμπλε κλπ. Έχουμε σταματήσει κιόλας να το βλέπουμε το πράγμα απ' τη μεταφυσική του πλευρά και αρκούμαστε στη θρησκευτική.

Δεν είναι κοινή η μεταφυσική με τη θρησκεία;

Καθόλου. Μου αρέσει το ποδόσφαιρο, αλλά δε γουστάρω καμία ομάδα. Μου αρέσει η μεταφυσική, αλλά δεν είμαι οπαδός καμίας θρησκείας. Τυχαίο ότι μεσ' στο 2016 έφυγε ο Λέοναρντ Κοέν, όπως και τόσοι άλλοι; Ο Ντέιβιντ Μπάουι επίσης ή ο άλλος ο κοντός ο μαύρος που μου άρεσε, ο Πρινς; Και θ' ακολουθήσουν κι άλλοι, καθώς μοιραία είμαστε σε ηλικίες που αρχίζουμε να φεύγουμε.

Δεν είστε δα και τόσο μεγάλος.

Ναι, εντάξει, αλλά εδώ ο Λέοναρντ ήταν Βουδιστής, ζεν, και έφυγε (γέλια). Μεγάλη προσωπικότητα αυτός, σπουδαίος.
Τη νίκη του Τραμπ την είδατε λίγο και σαν μια παγκόσμια τάση εγκαθίδρυσης της ακροδεξιάς;

Και παλιότερα είχαμε την εκλογική νίκη του Χίτλερ, ενώ δίπλα ήταν ο Μουσολίνι, ο Ιάπωνας και τα άλλα τέρατα. Κάθε 50 χρόνια πρέπει να ζήσουμε κι εμείς κάτι άγριο. Είναι τόσο ανατριχιαστικό και φοβιστικό, μια και εμείς ως Έλληνες μεγαλουργήσαμε το '60 με τον Χατζιδάκι, τον Θεοδωράκη, τους Λαμπράκηδες και όλα αυτά, λίγο μετά τον Εμφύλιο. Άρα, αν υποτεθεί πως είμαστε μία εξαετία σε κρίση, γύρω στο 2020 μας βλέπω να μεγαλουργούμε.

Πολύ αισιόδοξο σας κόβω.

Μέσα απ' αυτό το βούρκο θα βγουν νέα παιδιά. Υπάρχει μπόλικο ''πράγμα'', μόνο που τα παιδιά είναι αποπροσανατολισμένα. Ο γιος μου είναι 26 ετών και η κόρη μου στα 7. Δε νομίζω να προλάβει ο γιος μου την αλλαγή της κατάστασης, αλλά ελπίζω να τη ζήσει η κόρη μου. Θα ακουστεί μπαμπαδίστικο αυτό, αλλά με στενοχωρεί πάρα πολύ: Δε βλέπω να έχουν όνειρα τα παιδιά, αφού το μόνο τους όνειρο είναι πως θα βρουν καμιά δουλειά. Εμείς μπορεί να μην είχαμε φράγκο, αλλά ήταν σίγουρο πως λίγο να έκανες κάτι, θα τα κατάφερνες.

Αν ξαναρχόταν μια χούντα στην Ελλάδα, πιστεύετε πως θα είχατε μεγάλο πρόβλημα ως καλλιτέχνης;

Εγώ πάντα είχα μεγάλο πρόβλημα από το '80 με το ΠΑΣΟΚ και πριν με τη Δεξιά. Και τώρα μια κομματική χούντα έχουμε με επίφαση δημοκρατίας. Πάνε να στήσουν ξανά την τηλεόραση και το ποδόσφαιρο με δικούς τους ανθρώπους, νομίζουν δηλαδή πως ο ιμπεριαλισμός είναι ένας ψιλικατζής. Έχουν εντελώς λάθος αντίληψη οι άνθρωποι, δεν κάνουν γι' αυτή τη δουλειά. Και πρέπει να σας πω ότι εγώ έχω ταλαιπωρηθεί πολύ απ' το κομμάτι της Αριστεράς στην Ελλάδα, τόσο από την ΚΝΕ, όσο και από το παλιό ΚΚΕ Εσωτερικού. Παίζαμε με τις Μουσικές Ταξιαρχίες στον Χολαργό κι αυτοί υποτίθεται ήταν τότε οι πιο προοδευτικοί. Είναι ύπουλοι οι του ΚΚΕ Εσωτερικού και αυτοί κυβερνούσαν πάντα, ακόμα και πίσω από το βαθύ ΠΑΣΟΚ. Φώναζαν απ' τη μια ''Ελευθερία'' κι απ' την άλλη καλούσαν την αστυνομία. Να τα πούμε πιο απλά, έγινε η διάσπαση του κόμματος, φύγανε αυτοί που ήταν πιο κοντά σε μας – εμένα ο μπαμπάς μου ήταν σταλινικός – και πήγαν στον Τσαουσέσκου! Αυτόν τον Τσίπρα δεν τον μπορώ, μου τη δίνει στα νεύρα.

Δεν τον συμπαθείτε, το γνωρίζω, έχετε κάνει πολλές δηλώσεις.

Μην εμπιστεύεσαι ποτέ άντρα με μπούτια και γυναικεία περιφέρεια.

Ωστόσο, στην κηδεία του Βαγγέλη Βέκιου, του ντράμερ των Μουσικών Ταξιαρχιών και φίλου του Τσίπρα, ήταν συγκινητικό που ένας Πρωθυπουργός έκλαιγε στο τελευταίο αντίο σε ένα φίλο.

Ο Βαγγέλης είχε σχέσεις περισσότερο με τη γυναίκα του Τσίπρα μέσω του ραδιοφώνου. Ναι, εκεί ήταν πάρα πολύ στενοχωρημένος ο Τσίπρας και έκλαιγε. Κοιτάξτε, αυτές οι ανθρώπινες στιγμές ή και άλλες, όπως τα λουλούδια που πήγε στην Καισαριανή, ακόμη και ο πολιτικός όρκος που έδωσαν, σε γέμιζαν ελπίδα για κάτι νέο. Δυστυχώς δεν έχει αλλάξει τίποτα, δεν έχουν κάνει το παραμικρό! Πως έβαλε η Δεξιά κάποτε τον Χατζιδάκι στην ΕΡΤ, αυτοί ας βάλουν τον Θεοδωράκη, ξέρω γω, όχι πάλι τους δικούς τους...

Έβαλαν τον Τσακνή.

Αυτή είναι η διαφορά, καταλάβατε; Και χωρίς τον Μαχαιρίτσα! (γέλια)

Πιστεύετε πως ήρθε για να μείνει η κυβέρνηση αυτή;

Θα μείνει γιατί κάνει καλά τη δουλειά της και δεν ανοίγει ρουθούνι. Αν είχε τολμήσει ο Σαμαράς να κάνει το 1/10 απ' ότι έκαναν αυτοί, θά'χαν βγει όλοι στους δρόμους. Τώρα είναι μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα. Η επίφαση και στην πραγματικότητα η καταστροφή της Αριστεράς τους δίνει δύναμη. Από μικρό παιδί τα λέω αυτά. Δεν τολμάς πια να δηλώσεις αριστερός, αφού Αριστερά σημαίνει ψέμα και ότι δεν ισχύει τίποτα απ' αυτά που υπόσχεσαι. Εχουν ταυτίσει το συμφέρον της πατρίδας με το δικό τους συμφέρον. Αυτά κάνει όμως η εξουσία, δηλαδή κι εγώ να πάω κι εσύ να πας πιθανώς τα ίδια να κάναμε. Η καρέκλα κάνει τον άνθρωπο και όχι ο άνθρωπος την καρέκλα.

Κι εσείς δεν είστε άμοιρος ευθυνών, όμως. Χρόνια ακούγεται ότι είστε ο πιο καλοπληρωμένος σταρ της νύχτας.

Έχω να πω ότι παίρνω λίγα σε σχέση μ' αυτά που δίνω (γέλια). Κοιτάξτε, δεν είναι εύκολη η δουλειά μας, είναι σα να κατηγορείς έναν ποδοσφαιριστή γιατί παίρνει πολλά λεφτά. Κι όταν ειδικά μιλάμε για 10 – 15 παραστάσεις κάθε φορά, να ξέρετε ότι εμείς έχουμε πέσει κάτω από το 1/3 σε ότι αφορά τις αμοιβές. Συμβαίνει σε όλους τους κλάδους, αλλά το μεγάλο πρόβλημα είναι με τους μουσικούς. Ενας μουσικός πια αναγκάζεται να μην έχει μπλοκάκι. Κι εγώ τά'χω κλείσει τα ''βιβλία'' μου.

Κι υπάρχουν κι οι έλεγχοι του ΣΔΟΕ.

Άλλο αυτό! Όσο υπήρχαν κάποιοι που έπαιρναν τις μίζες, τα πράγματα δούλευαν. Τώρα πάνε να τα φτιάξουν κι αυτά. Εμείς θέλουμε τους νόμους με τα παραθυράκια, παλιά περνούσαμε μια χαρά. Έδινες το γρηγορόσημο και καθάριζες. Εμένα μου αλλάξανε την Παναγία που ήθελα και δικαιούμουν να βγάλω επαγγελματικό δίπλωμα αυτοκινήτου ως πλανόδιος μουσικός. Κάθε φορά μου ζητάγανε τιμολόγια και ξανά τιμολόγια, τα πήγαινα εγώ ο καημένος και πάλι τα ίδια. Ώσπου μου λέει ένας ''Βάλε σε ένα φάκελλο πενήντα χιλιάρικα και μη φέρεις άλλα τιμολόγια''. Το έκανα και πήρα την άδεια! Έτσι πρέπει να δουλεύει το κράτος, το πιστεύω αυτό, αφού έτσι δούλευε κι ήταν τέλεια. Τώρα μέχρι να στήσουν το καινούργιο κράτος οι Συριζαίοι, εμείς θά'χουμε πεθάνει. Γι' αυτό, που να ανησυχήσεις και για τη Χρυσή Αυγή; Πιστεύετε ότι υπάρχουν 500.000 φασίστες στην Ελλάδα; Ούτε χίλιοι δεν είναι οι φασίστες στην Ελλάδα. Από αντίδραση ο κόσμος τους ψηφίζει. Κι ο Καραγκιόζης ο Ντόναλντ βγήκε στην Αμερική με το σκεπτικό ''Μου λέτε για τη Χίλαρι; Φάτε Τραμπ τώρα''! Υπάρχει μια προπαγάνδα παγκοσμίως.
Είναι ψεύτης ο Νεοέλληνας;

Σαφώς και είναι! Μπαίνεις στο εκλογικό παραβάν, σκίζεις όλα τα ψηφοδέλτια, βγαίνεις και λες ''Ψήφισα ΣΥΡΙΖΑ''. Όλοι ψέματα λένε! Εχει καταλάβει ο κόσμος και γι' αυτό τσακώνομαι με τη γυναίκα μου...

ΣΥΡΙΖΑ είναι η γυναίκα σας;

Όχι, δε θα μπορούσαμε να κάνουμε παιδί... Αναφέρομαι στη δεύτερη σύζυγο μου και έρχονται και οι επόμενες! (γέλια)

Όταν πρωτοξεκινήσατε, κύριε Πανούση, τι μουσικά ερεθίσματα είχατε;

Χούντα ήταν και παίζαμε με τα πρώτα γκρουπ Θεοδωράκη και αντάρτικα, τα απαγορευμένα. Παίζαμε και ξένα κομμάτια επίσης. Έγραψα τα πρώτα μου τραγούδια μικρό παιδί στο δημοτικό. Κυρίως για να βγάλουμε γκόμενες, παίζαμε τραγουδάκια σεξοπολιτικά, περίεργα.

Νοσταλγείτε καθόλου εκείνη την εποχή;

Όχι, τη σιχαίνομαι. Έτσι κάνω και με τους ανθρώπους. Είμαι μ' αυτούς που δε νοσταλγούν το παρελθόν και τα σχολικά χρόνια, το βλέπω με τρόμο όλο αυτό.

Είναι κι ένας τρόπος να μεταλλάσσεσαι ο ίδιος, να προσαρμόζεσαι στην κάθε εποχή.

Εγώ νομίζω πως είμαι ο ίδιος από την πρώτη στιγμή που ξεκίνησα στη μουσική, δεν έχω αλλάξει σε τίποτα.

Μην το λέτε. Σας είχα δει σε ένα live προ ετών και είχατε το πιο ετερόκλητο κοινό: Νεαρά φρικιά, κυρίους με αλογοουρά στην ηλικία σας, κυρίες σικάτες με ταγεράκια. Δε θα έβλεπες τέτοιο κόσμο στο Skylab το '83 ή στο Κύτταρο το '85.

Ήταν ακριβώς το ίδιο! Μού'χει τύχει να είμαι με παρέα σε κλαμπάκι που έπαιζα και μετά, στις 3 το πρωί, να ξαναδώ την ίδια παρέα στη Βίσση. Δεν πιστεύω στο διαχωρισμό του κοινού, πάνε όλοι σε όλα. Και στο βιβλίο μου, ''Υγιεινή Διαστροφή'', μπήκε μια σφυγμομέτρηση που έλεγε ότι το κοινό μου από το ξεκίνημα μου ήταν απ' όλο το φάσμα των κοινωνικών στρωμάτων.

Συνδέεστε συναισθηματικά με τους ανθρώπους, κύριε Πανούση;

Βέβαια, μόνο αυτό αξίζει στη ζωή. Και τώρα που βρέθηκα με τα παιδιά από τις Μουσικές Ταξιαρχίες και ξαναπαίζουμε μαζί, νιώθω πολύ δεμένος. Ελπίζω να συνεχίσουμε να παίζουμε. Το πράγμα για μένα δεν κολλάει στα μουσικά, αλλά στα ιδεολογικά. Μού'χει τύχει να μη μπορώ να συνεργαστώ μ' ένα φασίστα κι ας ήταν μουσικάρα. Τον έκοψα μπαμ, δε χρειαζόταν να του πω κάτι ιδιαιτέρως. Το ίδιο έκοψα και δεσμούς με ανθρώπους λόγω του δημοψηφίσματος, του ΝΑΙ ή ΟΧΙ.

Όλοι το πάθαμε αυτό...

Με κάποιους ξαναμίλησα, είπαμε ότι δεν αξίζει να χαλάσουν φιλίες, αλλά με άλλους διέκοψα σχέσεις.

Ο Τζίμης Πανούσης στην οικία του Μάνου Χατζιδάκι στη Ρηγίλλης με τον συνθέτη, τον Σωτήρη Κακίση, τον Λουδοβίκο των Ανωγείων και τον Νίκο Χουλιαρά. Ιούνιος 1987
Ας πάμε λίγο στον Μάνο Χατζιδάκι. Αληθεύει ότι επρόκειτο να βάλετε στίχους στο ''Χαμόγελο της Τζοκόντας'' του ως ''Το χαμόγελο του Τζιμάκου'';

Ακριβώς. Καθόμασταν ένα βράδι και μου λέει ''Δε γράφεις στίχους πάνω σε δικά μου κομμάτια;'' Πραγματικά, κάθισα και σε ένα μήνα περίπου είχα γράψει στίχους και για τα δέκα οργανικά θέματα του ''Χαμόγελου της Τζοκόντας'', αυτού του αριστουργήματος σε παραγωγή του Κουίνσι Τζόουνς.

Με λυπεί λίγο όποτε ταξιδεύω με αεροπλάνο και ακούω το ''Χαμόγελο της Τζοκόντας''.

Ως elevator music, έτσι; Έχετε δίκιο, αλλά αυτό το έργο δε μπορείς να το πειράξεις, ότι και να του κάνεις. Μη νομίζετε, και απ' την Ουγκάντα νά'ναι κανείς, πιάνεται πάντα από μια σοβαρή μελωδία οπουδήποτε κι αν την ακούσει.

Λέγαμε για ''Το χαμόγελο του Τζιμάκου'', όμως.

Ναι, έγραψα λοιπόν τους στίχους, τα έδωσα τα κομμάτια στον Νίκο Κυπουργό για να τα ενορχηστρώσει και του Μάνου του άρεσαν πολύ! Ήταν λίγο περίεργοι οι στίχοι.

Σκωπτικοί;

Όχι ακριβώς, ήταν Πανούσης όμως! Στο δικό μου στυλ. Μάλιστα, είχα πει του Χατζιδάκι να κάναμε κι ένα εξώφυλλο όπου θά'μουν εγώ γαμπρός κι εκείνος νύφη, όπου γύρισε και μού'πε ''Ας μείνουμε καλύτερα στο μουσικό μέρος'' (γέλια) . Τελικά αρρώστησε ο Μάνος και δεν έγινε η δουλειά. Ήταν 1993 – 94. Τα τραγούδια υπάρχουν, όμως, τα έχω κι εγώ και μακάρι να βγουν κάποια στιγμή.

Αναρωτιέμαι πως φτάσατε στο περιβάλλον του Χατζιδάκι.

Όταν είχα το δικαστήριο με τη γνωστή ιστορία με τις Μουσικές Ταξιαρχίες, του είχα στείλει μία κασέτα, όπως είχα στείλει και του Σαββόπουλου, της Άννας Βαγενά και του Βαγγέλη Γερμανού. Τους ήθελα για μάρτυρες υπεράσπισης. Όλοι βοήθησαν, ο Γερμανός είχε παραστεί και στο δικαστήριο. Ο Χατζιδάκις έγραψε μια επιστολή και την έστειλε στους δικαστές. Επαιξε μεγαλο ρόλο στην αθώωση μου η επιστολή του Μάνου. Αρχίσαμε έκτοτε να κάνουμε παρέα, έμπαινα στο σπίτι του κι έβλεπα τον Γκάτσο, μαζί με τον φίλο μου τον συχωρεμένο Νίκο Χουλιαρά που μου έμαθε και την Αντίπαρο.

Τώρα που είπατε Αντίπαρο, θυμήθηκα την επίθεση που είχατε κάνει στους Κατσιμιχαίους. Είχατε πει ''Βγαίνουν κάτι κωλοπαίδια, κάτι Κατσιμίχα, και με κατηγορούν ότι νοικιάζω βίλες στην Αντίπαρο. Δεν τις νοικιάζω, δικές μου είναι''...

(γέλια) Δεν επιλέγω εγώ το ''θύμα'' μου, πάντα το θύμα της σάτιρας αυτοεπιλέγεται. Δεν σατιρίζω εγώ τον Ρουβά ή τον Ιερώνυμο, μόνοι τους το προξενούν. Ακόμη κι ο Τραμπ θά'χει ξεφτίσει μέχρι να βγούμε εμείς στο Καν – Καν τώρα, εκτός κι αν έχει πατήσει το κουμπί το πυρηνικό.
Καταπληκτική φώτο: Όρθιοι ο Μάνος Χατζιδάκις, ο Νίκος Σαργκάνης, ο Παντελής Βούλγαρης και καθιστοί ο Νίκος Κυπουργός, ο Τζίμης Πανούσης.
Έχετε εκτοξεύσει όμως και βέλη της σάτιρας σας σε πρόσωπα σαν τη Φαραντούρη με κάποια μικρή σωματική αναπηρία.
Είχε έρθει κι η ίδια και τό'χε ακούσει και νομίζω είχε γελάσει κιόλας. Η Μαρίζα Κωχ, η κοινή μας φίλη, είχε στενοχωρηθεί πολύ και μ' έπιασε και μού'πε ''Μη λες για το πόδι της Μαρίας, δεν είναι ωραίο''. Το ποίημα παρόλα αυτά που αναφερόταν στο ''σκάρτο πόδι της Φαραντούρη'', ήταν κάτι που την είχε σημαδέψει. Η σάτιρα δεν κωλώνει σε αναπηρίες, δεν κωλώνει σε τίποτα. Σατιρίζει και τον χοντρό και τον ομοφυλόφιλο, έχει αριστοφανικές καταβολές και πιο άγριες ακόμα. Σάτιρα κάνει κάποιος μέχρι και στον εαυτό του, κάτι που είναι το δυσκολότερο. Απο κει ξεκινάς και μετά πας στον Νταλάρα και σε ότι άλλο θες να κάνεις με τα κρεμμυδάκια. Σ' αυτή τη δουλειά, να ξέρετε, της σάτιρας εννοώ, δεν πρέπει να ταυτίζεις τη δημόσια εικόνα σου μ' αυτό που είσαι. Κάποια στιγμή μου τηλεφώνησε ο Αντώνης Ρέμος να μου κάνει τσαμπουκά γιατί τον σατιρίζω. Του είπα ''Αν δε σε σατιρίζω εγώ και κάνας άλλος, δε θα υπάρχεις''.
Το κατάλαβε;

Μάλλον όχι. Απ' την άλλη, αν σε πάρει ο άλλος και σου πει ''Κόφτο, δεν νιώθω καλά, γίνομαι χάλια'', εκεί το κόβεις, δεν το συνεχίζεις.

Ή να σου πει ότι βάζει τα κλάματα.

Καλά, εκεί, σε ακραίες αντιδράσεις, κάπου σε τσιγκλίζει κι όλο αυτό να το συνεχίσεις. Είναι σαν το μικρό παιδάκι που σου σπάει τα νεύρα. Εγώ ας πούμε φώναζα τον αδερφό μου ''Γιωργίτσα'' κι αυτός δεν είχε χιούμορ και με γαμούσε στο ξύλο, αλλά δε μπορούσα να το κόψω.

Πρόσφατα σας έσυραν τα εξ αμάξης και για τη σάτιρα στο ΚΚΕ που κάνατε με τον Γιάννη Αγγελάκα. Εσείς, ένας οπαδός του ΚΚΕ, αν τα λέω σωστά.

Όχι οπαδός, ποτέ δεν έχω δηλώσει οπαδός, ούτε ψηφοφόρος του.

Εκτιμάτε όμως την Αλέκα Παπαρήγα.

Ε ναι...Τη συμπαθούσα, τη συμπαθώ...Το θέμα δεν είναι προσωπικό. Το ΚΚΕ είναι ένα καρκίνωμα του Ελληνισμού, δε σηκώνει καν σάτιρα πλέον. Εχει προκαλέσει μεγάλη ζημιά στον συνδικαλισμό. Το ΠΑΜΕ σημαίνει ΠΑΜΕ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ, μας έχει γαμήσει. Τα βλέπω με τη γυναίκα μου που τρέχει με το MEGA και τις αποζημιώσεις που προσπαθούν να πάρουν, τα είδα και με το CITY της Αγγελοπούλου που μπήκαν αυτοί κι αντί να το δώσουν στους εργαζόμενους, το έδωσαν στον Λαμπράκη. Όπου ακούει αυτοδιαχείρηση το ΚΚΕ, βγάζει καντήλες! Είναι ντροπή ένα κόμμα αριστερό να μη μπορεί να κρατήσει ένα ραδιόφωνο και μία εφημερίδα. Στο εξωτερικό, σε ένα αριστερό ραδιόφωνο θα έπαιζα εγώ και όσοι άλλοι ήθελαν και θα έσκιζε από ακροαματικότητα. Τα ίδια και στον ΣΥΡΙΖΑ που δε μπορούν να συντηρήσουν ένα ραδιόφωνο. Έχω φίλη φεσωμένη από δαύτους, αξιόλογη ραδιοφωνική παραγωγό.

Καμία ελπίδα από την Αριστερά, κύριε Πανούση; Τι θα δηλώνατε; Αναρχικός;

Εγώ αισθάνομαι αριστερός, αν και ακούγεται γελοίο, σα να δηλώνεις Παναθηναϊκός. Δε μπαίνω πια σ' αυτή τη διαδικασία. Θα προτιμούσα να δηλώνω μία ευαισθησία, να χωρίζω τους ανθρώπους σ' αυτούς που λένε πάμε να εκμεταλλευτούμε και να γαμήσουμε τους πιτσιρικάδες και στους άλλους που λένε να βοηθήσουμε τα παιδάκια. Οι πρώτοι είναι οι βάρβαροι, οι δεύτεροι οι πραγματικοί αριστεροί. Παλιά που δούλευα στην τράπεζα, γινόταν μια μικρή μείωση μισθού και ακολουθούσε χαμός. Τα διεκδικούσαμε και τα παίρναμε διπλά πίσω. Τώρα στα παίρνουν όλα, σου οφείλουν 100 και σου παίρνουν τα 900! Πολύ έξυπνο πράγμα για να σε παραλύσουν τελείως. Δεν έχεις καν την ψυχική ευελιξία να αντιδράσεις, κοιτάς μόνο πως θα βγάλεις το φροντιστήριο του παιδιού σου και πως θα επιβιώσεις.

Αγαπάτε το θεσμό της οικογένειας;

Είμαι κατά της οικογένειας, αλλά υπέρ της δικής μου.

Κάνατε θρησκευτικό ή πολιτικό γάμο;

Θρησκευτικό, τον σιχαίνομαι τον πολιτικό γάμο.

Γιατί έτσι;

Καταρχάς όταν έκανα τον πρώτο μου γάμο δεν γίνονταν πολιτικοί γάμοι. Και τον δεύτερο γάμο, όμως, πάλι θρησκευτικό τον έκανα. Δε μου αρέσει όλη αυτή η ψευτοπροοδευτικίλα να σε παντρεύει ο δήμαρχος κι ο κάθε Καραγκιόζης.

Ενώ ένας παπάς δε μπορεί να είναι Καραγκιόζης;

Έχω πολλούς φίλους παπάδες κι ας μας χωρίζουν τεράστιες ιδεολογικές διαφορές. Ένας παπάς θα μου πει ξέρω ποιος είσαι, τι πιστεύεις κι ας μη συμφωνούμε, όπως κι εγώ θα του πω πιστεύεις κι εσύ κάπου και το ξέρω κι άρα θα βαφτίσεις το παιδί μου. Εγώ επιλέγω τους παπάδες, τα πάντα στη ζωή θέμα επιλογών είναι. Κι επειδή στην αρχή μίλησα για μεταφυσική, είναι άλλο να πω ότι αγαπώ τη γυναίκα μου στον δήμαρχο, στον Καμίνη ξέρω γω, και άλλο ενώπιον θεού και ανθρώπων. Πάνω απ' όλα εγώ σέβομαι τον λαϊκό πολιτισμό και γι' αυτό τσακώνομαι συχνά με τους δήθεν αριστερούς φίλους μου.

Θα θέλατε να κάνετε μήπως πολιτική κηδεία ή να σας αποτεφρώσουν;

Α, Παναγία μου, άκου να με αποτεφρώσουν (γέλια). Να μ' αφήσουν έτσι, να μουμιοποιηθώ, να γίνω βρικόλακας! Σας λέω έχω μεγάλη εκτίμηση στα λαϊκά δρώμενα και στα έθιμα, πηγαίνω στην εκκλησία του χωριού μου όποτε γιορτάζει και φυσικά δε συμφωνώ με το μέτρο του Γιωργάκη να καταργήσει τους παπάδες.

Τι εννοείτε να τους καταργήσει;

Έβγαλε ένα νόμο, ο οποίος ισχύει μέχρι σήμερα, που λέει ότι άπαξ και πεθάνει ένας παπάς σε ένα μέρος, δεν γίνεται αντικατάσταση του. Χηρεύει η θέση του δηλαδή. Δε μπορεί όμως να μένεις σε χωριό και να μη βρίσκεις παπά να θάψει τον πατέρα σου. Πως θα γίνει δηλαδή; Στα σχολεία δε γίνεται τίποτα, η διασκέδαση και η καθημερινότητα είναι μεσ' στην ακρίβεια, έχουν γαμήσει τα πάντα, τι θα κάνουμε; Θα τα κλείσουμε όλα και θα βλέπουμε στην τηλεόραση τον Τσίπρα; Εγώ δεν έχω, ας πούμε, να προτείνω κάτι προς αντικατάσταση της οικογένειας. Εντάξει, προσπαθήσαμε, κοινόβια κάναμε, αλλάξαμε ζευγάρια, πήρε ο ένας τη γκόμενα του αλλουνού και φύγαμε, τι να λέμε τώρα;

Θεωρείτε πως η πολυπολιτισμικότητα είναι προς όφελος της κοινωνίας μας;

Πάντα. Το βλέπουμε ιστορικά, αφού η ιστορία είναι σαν τον καθρέφτη του αυτοκινήτου που κοιτάς πίσω και βλέπεις τι έρχεται. Κι εγώ πρόσφυγας ήρθα απ' τη Μικρά Ασία. Σκέψου τι θα ήταν εδώ αν δεν είχαμε έρθει εμείς από κει. Έχω καλή σχέση με τους Σύριους και με τους Σείριους, από τον Σείριο τον πλανήτη (γέλια). Οι άνθρωποι αυτοί κουβαλάνε μια τεράστια ιστορία πίσω τους που τους βαραίνει. Ξέρετε ότι στη Βαγδάτη, στους πάγκους στη λαϊκή, πριν απ' τα λεμόνια πουλάνε βιβλία; Πρώτοι σε αναγνωσιμότητα βιβλίων είναι οι Ιρακινοί και μετά οι Σουηδοί, οι Δανοί και όλοι οι άλλοι. Όχι τώρα πια, βέβαια, που δεν έχουν να φάνε οι άνθρωποι. Κι όλα αυτά με τις μαντίλες και τις μπούργκες των γυναικών είναι μαλακίες! Βρέθηκα κάποια στιγμή στο Χαλέπι, μια πόλη – αριστούργημα, όπου χάθηκα από την παρέα μου μεσ' στο παζάρι. Με βρήκαν τρεις γυναίκες με μπούργκες. Κατουριόμουν κιόλας και δεν ήξερα που να πάω. Όχι μόνο με πήγαν σε τουαλέτα, όχι μόνο με περίμεναν απ' έξω – γυναίκες, φανταστείτε – αλλά με πήγαν και στην παρέα μου. Τους ρώτησα κι εγώ ''Γιατί φοράτε μαντίλες;'' και ξέρετε τι μου απάντησαν; ''Επειδή έχει αμμοθύελλες''!
Άρα να υποθέσω ότι θεωρείτε υποκριτικό τον ακτιβισμό κάθε είδους;

Αυτά όλα είναι του κώλου! Τα σιχαίνομαι! Εγώ γουστάρω και το τζιν και το Αρμάνι και τη μπούργκα και το μπουργκίνι και τη μαντίλα και όλα, να πούμε! Έχετε σκεφτεί ότι όλη μας η ενημέρωση έρχεται από το CNN και τα άλλα τα στημένα τα δικά τους; Είμαστε θύματα προπαγάνδας! Ξέρουμε σίγουρα αν αποκεφαλίζουν οι τζιχαντιστές; Μήπως έχουμε κάνα πρόβλημα πάνω στη Θράκη με τους ανθρώπους; Μια χαρά συζούμε.

Καμιά φορά δημιουργείται ένα πολεμικό κλίμα κι από τους δημοσιογράφους, από τα κανάλια. Εγώ ανέκαθεν πίστευα ότι η φάση με τα Ίμια έγινε στην ουσία ως κόντρα μεταξύ των τουρκικών και των ελληνικών τηλεοπτικών ΜΜΕ.

Φυσικά! Όταν χρειαστεί η αφορμή, θα βρουν κάποιο θέμα να το φουσκώσουν. Δεν έχουμε, ούτε είχαμε ποτέ θρησκευτικό πρόβλημα με τους Ισλαμιστές. Στην Επανάσταση του 1821 οι μισοί πολεμιστές ήταν μαύροι, Σαρακηνοί. Όλα είναι μια άθλια προπαγάνδα. Διόλου τυχαίο ότι τώρα με τον Τραμπ το CNN και άλλα μεγάλα δίκτυα έπεσαν σε 5% θεαματικότητας.

Έχετε μελετήσει το Κοράνι;

Έχω ένα Κορανάκι μικρό, τό'χω διαβάσει. Το βρίσκω πιο προοδευτικό από την Καινή Διαθήκη, αφού γράφτηκε κιόλας 600 χρόνια αργότερα. Παντού υπάρχουν φανατικοί βέβαια. Το τι κτηνοβασία υπάρχει μεσ' στην Καινή Διαθήκη, δεν λέγεται! Βγαίνει ο Αρχιεπίσκοπος και λέει πρώτα να ταΐζουμε τους Έλληνες και μετά τους πρόσφυγες. Πως το λέει αυτό ο άνθρωπος; Στέκει στα καλά του;

Γιατί δε γίνεστε Ισλαμιστής κι εσύ σαν τον συνάδελφο σας τον Cat Stevens που μετονομάστηκε σε Γιουσούφ Ισλάμ; Να το κάνετε Τζιμαέλ Πανουσαφάλ, ξέρω γω (γέλια)

Τώρα που το λέτε, μια από τις καλύτερες συναυλίες που έχω δει στη ζωή μου ήταν του Cat Stevens! Μιλάω για το 1973, τέλος της χούντας, όπου η χουντική νεολαία του Πανεπιστημίου μάλιστα είχε φέρει τον Cat Stevens για συναυλία στο Παλαί Ντε Σπορ της Θεσσαλονίκης. Έπαθα σοκ! Είχε φέρει και δικούς του ανθρώπους για καλό ήχο και βγήκε με την κιθάρα και μείναμε όλοι άναυδοι! Δεν ξέρω, ίσως ήμουν και πολύ μικρός τότε, αλλά αυτή ήταν η συναυλία της ζωής μου, εμένα που έχω δει τα πάντα, και τον Alice Cooper και τους Queen και τον Frank Zappa!

Πείτε μου λίγο για το Καν – Καν που ετοιμάζεστε να παίξετε. Είναι λίγο αστείο αν σας φανταστεί κανείς να χορεύετε καν – καν σα χορεύτρια καμπαρέ.

Κοιτάξτε, αυτό το χώρο τον φοβόντουσαν πολλοί μουσικοί, γιατί είναι στιγματισμένος ως σκυλάδικο, εμένα όμως πάντα μου άρεσαν τέτοιοι χώροι. Το χώρο τον φτιάχνει ο καλλιτέχνης και, ναι, θα μπορούσαμε να πάμε κάπου αλλού, όμως μας στηρίζει και ο καταστηματάρχης που θέλει να κάνει κάπως πιο έντεχνο το μαγαζί του. Μήπως πουλάει και το σκυλέ σήμερα; Κι αυτό έχει πέσει, γι' αυτό και ο μαγαζάτορας θέλει να κάνει μια στροφή, να βάλει ένα διαφορετικό πρόγραμμα.

Πόσο καιρό σας παίρνει να γράψετε τα νούμερα κάθε σόου σας; Δε μιλάω για τα τραγούδια, αφού αυτά υπάρχουν εδώ και χρόνια, γραφτεί – δε γραφτεί κάποιο καινούργιο.

Δε γράφω με αφορμή το εκάστοτε πρόγραμμα. Γράφω πάντα και είτε τα παρουσιάζω, είτε τα κρατάω στο συρτάρι, που λένε. Εννοείται πως με ενδιαφέρει η επικαιρότητα ως άνθρωπος που θέλει να ενημερώνεται. Εμένα μ' αρέσει το live και ο φυσικός χρόνος, γι' αυτό και μου αρέσουν οι τσόντες.

Οι τσόντες κάποτε ασκούσαν μια λούμπεν γοητεία, σήμερα τις βρίσκει κανείς πανεύκολα. Υπήρχε στα Εξάρχεια ο περίφημος Σαββίδης, συνοδοιπόρος του Νικόλα Άσιμου, που ήξερε απ' έξω μέχρι και τα ντεκόρ κάθε τσόντας στο σινεμά.

Το ντεκόρ που λέτε είναι μεγάλη κουβέντα! Εγώ μπορεί να χάσω την ''υπόθεση'' μιας τσόντας γιατί παρατηρώ τα ντεκόρ της. Στις ταινίες αυτές κάτι τυπάκια έβγαλαν απίστευτα λεφτά, αλλά έστηναν και κάτι φανταστικά ντεκόρ. Μου αρέσουν και μένα αυτά, είμαι άνθρωπος του real estate, γουστάρω να διακοσμώ σπίτια. Έβλεπα πρόσφατα μια τσόντα με φοβερά αφρικανικά αγάλματα, κάτι λεπτούς Βούδες, μιλάμε για αριστούργημα! Βγάζω κι ένα βιβλίο τώρα με τίτλο Real Εστέτ. Εντάξει, μ' αρέσει να διαμορφώνω χώρους κι ας καταστρέφομαι οικονομικά.
Σας συναρπάζουν τα ταξίδια;

Τα ταξίδια τα θεωρώ τον Παράδεισο των ηλιθίων. Μου αρέσει να πηγαίνω κάπου και να μένω, όχι να πηγαίνω για πέντε μέρες. Είναι σα να πηγαίνω δέκα μέτρα παραπέρα απ' τη γειτονιά μου που ποτέ δεν είχα πάει. Στο Χαλέπι που σας είπα έμεινα ενάμισι μήνα. Έχω φτάσει μέχρι Περσία και θέλω να πάω Ινδία, Ιαπωνία, έχω πολλά μέρη ακόμα. Είναι άλλο να πάρεις το αμάξι και να γυρίσεις την Ευρώπη και άλλο να πας ως τουρίστας.

Με τον Σιδηρόπουλο και τη Γώγου είχατε καλές σχέσεις;

Με τον Σιδηρόπουλο, αν και δε μπορούσαμε να πολυσυνεννοηθούμε, κάναμε παρέα. Τον συναντούσα καμιά φορά στη Μεσογείων, με τη μηχανή εγώ, καβάλαγε αυτός και μού'λεγε να τον πετάξω όπου ήθελε. Ερχόταν και μ' άκουγε στο Skylab. Με τη Γώγου πάλι είχαμε σχέσεις, γιατί η αδερφή της η Αργυρώ ήταν συνάδελφος μου στην Τράπεζα. Κάναμε σόου τότε και με τον Πουλικάκο, θυμάμαι. Τι να σας πω, μέχρι χριστουγεννιάτικο σόου είχαμε κάνει στην τηλεόραση με τη Μιμή Ντενίση και τον Πουλικάκο. Απίστευτα πράγματα! Τώρα που μου το θυμίσατε, θα βρω το βίντεο να το βάλω στο πρόγραμμα στο Καν – Καν!

Κλαίτε με ταινίες;

Πολύ! Καθόμαστε με την κόρη μου και κλαίμε παρέα. Όχι με μελό ελληνικές ταινίες, που είναι για να γελάς, αλλά με γιαπωνέζικα μάνγκα και αμερικανιές, αφού οι Αμερικανοί έχουν παράδοση στο καλό δράμα. Κλαίμε και μαζί με τη γυναίκα μου, όλοι κλαίμε, είναι καλή θεραπεία αυτή.
Ψυχοθεραπεία έχετε κάνει ποτέ;
Τώρα ξεκινάω. Ψυχανάλυση. Δεν την πίστευα, αλλά ταράχτηκα πολύ τελευταία. Έχασα μέσα σε έξι μήνες τον αδερφό μου από καρκίνο, ένας άνθρωπος υγιεινιστής που πρόσεχε κλπ., κι αυτό το πράγμα με διέλυσε. Είδα από τόσο κοντά την εξέλιξη της νόσου που έφτασα στο σημείο ο αδερφός μου ο ετοιμοθάνατος να δίνει κουράγιο σε μένα. Πέρασα όλο το στάδιο των χημειοθεραπειών που ξέρεις ότι δεν κάνουν τίποτα στην ουσία.
Είναι κι η ευθανασία που ξανάρθε στην επικαιρότητα πρόσφατα...
Ναι, το σκέφτηκα κι αυτό κι εγώ κι ο αδερφός μου. Όμως, όταν ο γιατρός σου λέει ''Μία στο εκατομμύριο'', είναι κι αυτή μια ελπίδα.
Λέγαμε για ψυχοθεραπεία. Την κοροϊδεύατε, αλλά δεν έχετε τη διάθεση να τη σατιρίσετε σαν τον Γούντι Άλεν.
Καλά, αυτός τη σατιρίζει, αλλά κάνει κι από μικρό παιδί, φαίνεται. Εγώ είπα του γιατρού μου: ''Ήθοποιός είμαι, μπορώ να σου κάνω τα πάντα, τον πρεζάκια, τον ερωτευμένο, για να σε χρησιμοποιήσω...'' Μου λέει ''Το ξέρω, κάνε ότι θες''. Προσπάθησε να μου πει έτσι πως κάπως πρέπει να δω κι εγώ τον εαυτό μου, ότι ''κάτι είσαι, δεν είσαι σκουπίδι''. Έχω κάνει πολύ λίγες συνεδρίες, τέσσερις - πέντε, αλλά σταμάτησα τώρα λόγω της μέσης μου που έχω ένα θέμα. Σκοπεύω να το συνεχίσω, όμως.
Ένα πρόβλημα με τη μέση σας δε θα το είχατε πριν 20 χρόνια. Τι λέτε για τη βιολογική φθορά του χρόνου;
Το μυαλό πάντα δε συνειδητοποιεί τι δε μπορεί πια να κάνει το σώμα κι εγώ πάντα υπερέβαλλα. Ας πούμε, πήγα να σηκώσω ένα πιάνο, που το έκανα πάντα, μόνο που τώρα έμεινα εκεί. Πολύ βάρος, δε σηκώνεται.
Μπάνια κάνετε στη θάλασσα;
Πολλά! Δεν είμαι δεινός κολυμβητής, που λένε, αλλά μ' αρέσει το μπάνιο κι η θάλασσα κι ο ήλιος.
Είστε άνθρωπος του φωτός. Δε μένετε μεσ' στο σπίτι με κλειστά τα παράθυρα.
Ακριβώς. Τώρα έχω κλειστεί μέσα λόγω των άσχημων ψυχολογικών συνθηκών, αφού εμείς σα σφουγγάρια τραβάμε όλη την πίκρα του κόσμου. Εγώ ειδικά τραβάω όλα τα προβλήματα και της γυναίκας μου και των παιδιών και των φίλων μου. Είχα φίλους που με παρακαλάγανε να πάμε βόλτα με το καταμαράν τους και τώρα μου ζητάνε να τους δανείσω δέκα ευρώ.
Είπατε ωραία φράση: Ο καλλιτέχνης είναι σφουγγάρι για την πίκρα του κόσμου...
Ναι, έτσι είναι. Κι εμείς τώρα στο Καν - Καν χαιρόμαστε που θα έρθουν γυναικοπαρέες 30 και 35 ετών, μόνες τους. Εκεί λες ''Δεν γαμιέται, ας μην έρθει κανένας άλλος, ας περάσουμε καλά εμείς πάνω απ' όλα, ας γελάσουμε να το φχαριστηθούμε''...
Γυναικοπαρέες! Αισθάνεστε sex symbol;
(γέλια) Κάποτε στη Θεσσαλονίκη σε μία παράσταση, ήταν μία στο κοινό με έναν γκόμενο, έναν κύριο 30 ετών. Άκου τώρα, είμαι 62 και αποκαλώ ''κύριο'' έναν τριαντάρη. Και φαντάρο 20 ετών να δω, πάλι ''κύριο'' θα τον πω. Πάντα βρίσκεις κάποιον από κάτω και κολλάς, κάνεις παιχνίδι, αυτήν όμως πήγαινα, την πείραζα, τίποτα...Ήταν ξινισμένη, δεν τα κατάφερα. Όταν ήρθε μετά στα παρασκήνια μαζί με τον άνδρα, της είπα: ''Μα καλά, είχατε κάτι, γιατί ήσασταν τόσο μαγκωμένη;'' και τι γυρνάει και μου απαντάει: ''Ενώ είσαστε τόσο ωραίος γκόμενος'', εμένα, το τερατάκι, αποκάλεσε γκόμενο, ''φοράτε αυτά τα κουρέλια και μας ξεκαυλώνετε''. Είναι η μεγαλύτερη ατάκα που έχω ακούσει ποτέ από φαν μου (γέλια)
Εδώ δε μπορώ να μη σχολιάσω πως ανέκαθεν είχατε ένα γκέι στοιχείο στα εξώφυλλα σας - σας θυμάμαι με το σουτιέν και με το μπουκάλι της κόκα κόλα στο ''Hard Core'' από το Κύτταρο.
Ναι, ισχύει απόλυτα. Μ' αρέσει πολύ το στοιχείο του τραβεστισμού. Και το ''Ένα τραγούδι για το χειμώνα'' τό'γραψα ένα βράδυ μετά από ένα τσακωμό με την Πάολα Ρεβενιώτη. Είχαμε μια αντιπαράθεση σε ένα εναλλακτικό φεστιβάλ κάποτε και γύρισα σπίτι κι έγραψα το τραγούδι αυτό. Έχω μεγάλη συμπάθεια στα τραβέλια γιατί τους κυνηγάνε οι ομοφυλόφιλοι. Έπαιζα κάποτε στα Gay Pride και είδα ότι τους κόβανε. Ρατσισμός κι εκεί, να πούμε! Ζηλεύουν οι ομοφυλόφιλοι, γιατί αυτοί βρίσκουν άντρες! Ένας ομοφυλόφιλος δε θέλει να πάει με έναν άλλο πούστη, θέλει να βρει άντρα, ένα τραβέλι όμως όταν είναι όμορφο και περιποιημένο πιο εύκολα παρασύρει έναν άντρα. Εγώ που δεν είμαι ομοφυλόφιλος, αν και θα ήθελα να έχω και μια τέτοια εμπειρία, πιο εύκολα θα πήγαινα με μια τρανς πάντως.
Θα τη θέλατε μια τέτοια εμπειρία στο πλαίσιο συλλογής εμπειριών;
Το πάθος ζηλεύω. Ζηλεύω το ίδιο κι έναν ΑΕΚτζή που φωνάζει κι εγώ δε μπορώ να φωνάξω. Έχουνε μεγάλο πάθος οι ομοφυλόφιλοι.
Οι ψυχίατροι λένε πως οι ομοφυλόφιλοι διατηρούν την καύλα τους ως τα βαθιά γεράματα.
Εγώ νομίζω πως για όλους ισχύει αυτό. Όσο σηκώνεται το χέρι, σηκώνεται κι ο πούτσος.
Επίσης οι ψυχίατροι λένε πως ο αχαλίνωτος σεξισμός έχει βαθύτερα ψυχολογικά αίτια. Ξέρετε, να είναι το σώμα σε μόνιμη εγρήγορση και να μην ασχολείται με τα του μυαλού ο άνθρωπος.
Αυτό το πιστεύω απόλυτα. Εγώ από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, ήμουν πανσεξιστής. Είναι άλλοι που δεν αγαπάνε το σπορ, αλλά τον σεξισμό και την πανηδονία τα έχεις απ' την ώρα που γεννιέσαι ώσπου να πεθάνεις.
Απ' την άλλη, πίσω απ' τον δικό σας σεξισμό δεν κρύβεται η ευαισθησία και μια τρυφερότητα.
Να γαμάς μια γκόμενα, εννοείτε, και να τη σαπίζεις στο ξύλο (γέλια). Ναι, αν και μού'χει τύχει κι αυτό και δε μπορούσα να υποκριθώ. Έτσι τα έφτιαξα με μια κοπέλα. Ήμασταν μικροί και παίζαμε ''κεφτεδάκια'', με τα χέρια. Όταν ήρθε η σειρά της, μού'δωσε μια τόσο δυνατή που μου γάμησε το χέρι με το δαχτυλίδι που φορούσε. Της τράβηξα σκαμπίλι και μετά μόνο που δεν έχυσε η γκόμενα (γέλια).
Το σεξ εμπεριέχει και τη βιαιότητα ως θέμα ενστίκτου που είναι, δεν συμφωνείτε;
Εγώ νομίζω ότι εκεί συναντάς τον θεό, γι' αυτό και στις τσόντες η μεγαλύτερη επίκληση είναι ''My God, fuck me, my God'' κλπ. (γέλια) ''I' m coming'' λέει η άλλη, ''σού'ρχομαι'' δηλαδή, εκεί μέσα τότε μπαίνουν μέσα κι ο έρωτας κι ο θάνατος και τα πάντα.
Κύριε Πανούση, τη χάρηκα αυτή την κουβέντα.
Κι εγώ πραγματικά. Νομίζω καλύψαμε τα πάντα και με ωραίο τρόπο! 
* Μέρος της συνέντευξης του Τζίμη Πανούση δημοσιεύθηκε στο τεύχος Νο 52 του περιοδικού Downtown
** Προς αποκατάσταση της αλήθειας: Ο Φοίβος Δεληβοριάς ουδέποτε ψήφισε/ στήριξε το ΝΑΙ στο δημοψήφισμα της κυβέρνησης. Δική μου λανθασμένη τοποθέτηση, εξ ου και αφαιρέθηκε η συγκεκριμένη ερώτηση μου. Μάλιστα ο ίδιος ο τραγουδοποιός μού είχε μιλήσει για το θέμα στη μεγάλη του συνέντευξη στη LIFO. Τη διαβάζετε εδώ: http://www.lifo.gr/articles/music_articles/80728 Ζητώ συγγνώμη από τον Φοίβο Δεληβοριά για την αναστάτωση και από το αναγνωστικό κοινό για την ενδεχόμενη παραπληροφόρηση. 

7 σχόλια:

Boom Bap είπε...

Ο Δεληβοριας δεν ψηφισε Ναι στο δημοψήφισμα
http://www.mixgrill.gr/ar36407el-o-foivos-delivorias-gia-to-dimopsifisma.html

BOSKO είπε...

Boom Bap...
Ευχαριστώ για την πληροφορία. Η ερώτηση μου στον Πανούση βασίστηκε σε ένα κείμενο του τραγουδοποιού προ δημοψηφίσματος, στο οποίο είχε πάρει θέση κατά του ΟΧΙ, αν θυμάμαι καλά.

BOSKO είπε...

Boom Bap...
Επικοινώνησα με τον Φοίβο Δεληβοριά και, πράγματι, θα έπρεπε να θυμάμαι πως και στη δική μας συνέντευξη στη LIFO είχε πάρει θέση εντελώς αντίθετη απ' αυτή που υποστήριξα εγώ στο ερώτημα μου προς τον Τζίμη Πανούση. Επομένως, αφαιρέθηκε το συγκεκριμένο κομμάτι, το οποίο ομολογώ πως ήταν αβλεψία- χοντράδα- λάθος μου. Ελπίζω να επανόρθωσα με το link της συνέντευξης του ίδιου του Δεληβοριά. Ευχαριστώ για την παρατήρηση!

stavros kartsonakis είπε...

μπράβο ρε Αντώνη, ως διαχρονικός φαν του Τζιμάκου το απόλαυσα!!! χρειαζόταν μια τέτοια 'σοβαρή' συνέντευξη. Με ενδιαφέρει ιδιαίτερα αν σου είπε κάτι για τον Γκάτσο. Στις παραστάσεις του στο Ζοομ επί Χατζιδάκι έλεγε 2 τραγούδια από το κατά Πανούση χαμόγελο και ήταν εξαιρετικά. Ελπίζω κάποτε να του επιτρπεί να τα τραγουδήσει όλα (και με το ...σωστό...εξώφυλλο!!!)

BOSKO είπε...

stavros kartsonakis...
Τυχερέ! Δεν έχω ακούσει κανένα απ' αυτά τα κομμάτια! Μακάρι να βγουν κάποια στιγμή, θα ήταν τέλεια δισκογραφική, αλλά και πολιτιστική κίνηση. Όχι, δεν μού'πε κάτι ιδιαίτερο για τον Γκάτσο, πέραν του ότι συνήθιζε να μη μιλάει πολύ και απλά να παρακολουθεί όση ώρα περνούσε με τον Χατζιδάκι και την παρέα του.

Marios Magioladitis είπε...

Πολύ καλή συνέντευξη. Που μπορώ να βρω το εξώφυλλο του Downtown κλπ;

BOSKO είπε...

Marios Magioladitis...
Το Downtown δυστυχώς δεν αναρτά ηλεκτρονικά την ύλη του, πέραν κάποιων ειδικών θεμάτων. Θα σας συμβούλευα να απευθυνθείτε στο περιοδικό για οτιδήποτε άλλο θέλετε για τη συνέντευξη του Τζίμη Πανούση. Ευχαριστώ!