φωτογραφικό-review-από-το-περασμένο-πουσουκού-του-vinyl-is-back-στην-Τεχνόπολη

Sorry, αλλά το να έρχεται ο Νταλάρας και να βλέπει την ταινία σου είναι απ' τη μια ωραίο, απ' την άλλη και λίγο...αστείο. Ευχαριστώ, λοιπόν, τον Γιώργο Νταλάρα που προσήλθε στο φετινό Vinyl is back και με τίμησε, παρακολουθώντας το ντοκιμαντέρ ''Οδύσσειες σωμάτων - Μπαλάντα για τον Νίκο Κούνδουρο''. Μας βλέπετε εδώ με την κόρη του, Γεωργιάννα Νταλάρα, και τον φίλο και συνάδελφο Δημήτρη Μανιάτη από ΤΑ ΝΕΑ. 

Κάτι ψάχνουμε εδώ, στις κούτες με το stuff του Γιάννη Αλεξίου, με τον Νίκο Γιούσεφ από τα Υπόγεια Ρεύματα. Τελικά ο Γιούσεφ χτύπησε το βινύλιο του ''Καρυωτάκη'' της Λένας Πλάτωνος σε σχετικά καλή τιμή που του τ' άφησε ο Γιάννης!

Εδώ πάλι με τον Μανιάτη φιλονικούμε για το ποιος θα πάρει το βινύλιο με το ''Σπάσιμο των πάγων'' της Πλάτωνος. Τι δισκάρα κι αυτή! 

Φίλοι αγαπημένοι στην προβολή του ''Ζωντανοί στο Κύτταρο - Σκηνές Ροκ'', η Λήδα και ο Στέφανος Δεκεριάν των Αγάπανθος.

Κι εδώ με τη Λήδα (Χαλκιαδάκη), άρτι αφιχθείσα στην Τεχνόπολη. 

Να δεις που θα γίνει σφαγή...σα να λέμε με τον Νίκο Γιούσεφ, καθώς ο Γιάννης Αλεξίου με την Έφη, τη σύζυγο του, κάτι καλό και σπάνιο μας δείχνουν πάλι! 

Με την ηθοποιό Καλλιρρόη Μυριαγκού μετά το τέλος του Vinyl is back, το περασμένο Σάββατο, τραβήξαμε στην...ενδοχώρα στο Γκάζι, τα ήπιαμε και τα είπαμε σα να γνωριζόμαστε χρόνια. Εξαιρετικό κορίτσι και καλλιτέχνιδα! Φίλη μου στο εξής! 

Εν αναμονή του επόμενου Vinyl is back, ευχαριστώ τον Γιάννη Αλεξίου για τις φωτογραφίες που μου έστειλε, τώρα που η διοργάνωση για τον Μάρτη του 2015 έλαβε τέλος και χαλάρωσε κι αυτός.

μέρα-γεμάτη-κόμπους

Η τάξις αποκαταστάθηκε. Ο Στάθης αντιλήφθηκε πως δεν επρόκειτο ουσιαστικά για δικό μου λάθος και μάλλον εκτίμησε το ότι εγώ ο ίδιος ειδοποίησα να κατέβει το άρθρο και δεν έκανα τον...Κινέζο - πράγμα που δεν θα έκανα ποτέ ούτως ή άλλως, όχι μόνο στο LIFO.gr που σκίζει, αλλά και οπουδήποτε αλλού να έγραφα. Συνεχίζω, λοιπόν, συνεχίζουμε, με την ίδια όρεξη και το ίδιο κέφι για δουλειά. 

Αύριο θα πούμε όλοι το τελευταίο αντίο στον Βαγγέλη Βέκιο. Στις 5 το απόγευμα στη Φανερωμένη Χολαργού. Δύο κόκκινα γαρίφαλα θα του αφήσω, ένα από τη Λένα που τον αγαπούσε, κι άλλο ένα από τον φίλο του, Γιώργο Πήττα, που βρίσκεται στη Λευκωσία. 

Αμέσως μετά μιλάω για το βιβλίο της Γιοβάννας. Η σπουδαία καλλιτένιδα με τίμησε με το να μου ζητήσει να είμαι στο πάνελ των ομιλητών για το ολοκαίνουργιο μυθιστόρημα της. ''Κόμπος'' ο τίτλος του. Και, πραγματικά, η μέρα αυτή είναι γεμάτη από κόμπους...

σήμερα-είναι-μια-πολύ-άσχημη-μέρα

Μόλις υπέβαλλα στη LIFO την παραίτηση μου. Αιτία ήταν η επιστολή του Άρη Αλεξάνδρου προς τον Μιχάλη Γρηγορίου από τα 1977. Μου την παραχώρησε χθες ο Γρηγορίου κατά τη διάρκεια της ραδιοφωνικής εκπομπής μας. Τον ρώτησα γύρω στις 10 φορές αν την έχει δώσει και κάπου αλλού, ώστε να μην έκανα αναδημοσίευση στο LIFO.gr, μια και δε λειτουργεί έτσι ένα site με επισκεψιμότητα τεσσάρων εκατομμυρίων ανθρώπων το μήνα. Με διαβεβαίωσε ο Γρηγορίου πως, πέραν ενός ερευνητικού κέντρου, πουθενά αλλού δεν έχει παραχωρήσει την επιστολή. Ενημερώνω κατ'ευθείαν, μεσ'στη μαύρη νύχτα, τον Τσαγκαρουσιάνο για το ντοκουμέντο που έχουμε στα χέρια μας. ''Συγκλονιστικό'' μου έγραψε, αλλά που νά'ξερε...Που νά'ξερα...Το πρωί αναρτήθηκε το άρθρο στο LIFO.gr με την ''ανέκδοτη'' επιστολή του ποιητή και συγγραφέα προς τον συνθέτη. Αμέσως μου στέλνει μήνυμα ο φίλος ποιητής Σπύρος Αραβανής: Την ίδια επιστολή είχε πρωτοδημοσιεύσει προ 3ετίας το ''Ποιείν'' και στις 10, σήμερα δηλαδή, δύο ώρες πριν αναρτηθεί το κομμάτι στο LIFO.gr, η επιστολή βρισκόταν επίσης αναρτημένη στο site του musicpaper. Μου ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι και δεν ήξερα με ποιον να τα βάλω. Μάλλον με τον εαυτό μου πρωτίστως. Απ' τη μια ξέρω πόσο καλός άνθρωπος είναι ο Γρηγορίου και πώς ποτέ δεν θά'κανε κάτι σκόπιμα. Απ' την άλλη, ποτέ δεν πρέπει να έχει εμπιστοσύνη κανείς στα λεγόμενα των καλλιτεχνών, καθώς ξεχνάνε, όπως όλοι οι άνθρωποι. Ίσως θα έπρεπε να είμαι, λόγω δουλειάς, περισσότερο ιντερνετάκιας, σαν κάτι άλλους που δεν αφήνουν τίποτα να πέσει χάμω - by the way, ακόμη κι αν φαίνεται ότι είμαι μονίμως...διαδικτυωμένος, τυχαίνει συχνά να ακούω μουσική ή να διαβάζω ή να γράφω και να μην παρακολουθώ τι παίζει στο διαδίκτυο. Ειδοποίησα αμέσως το LIFO TEAM, λοιπόν, να κατέβει το άρθρο, όπως και έγινε. Έτσι, πριν από λίγη ώρα, αποκλειστικά και μόνο για λόγους ευθυξίας, υπέβαλλα στον Τσαγκαρουσιάνο την παραίτηση μου. Μεγάλη πατάτα και κανείς, όποιος κι αν είναι, δε μπορεί να μαλακίζεται με το δημοφιλέστερο site στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή. Είμαι έτοιμος να αναλάβω τις ευθύνες μου και δεν έχω καμία διάθεση για drama καταστάσεις και τα τοιαύτα. Η LIFO έχει αξιολογότατους συναδέλφους και σίγουρα δεν θα υποστεί κανένα πλήγμα με την αποχώρηση μου. Ούτε αλλάζει επ' ουδενί λόγω η εκτίμηση μου στα πρόσωπα του Στάθη, του Μιχάλη και των άλλων παιδιών που δουλέψαμε μαζί τα τελευταία δυόμισι χρόνια. Εγώ, πάντως, δεδομένης και της έλλειψης τηλεοράσεως στο σπίτι μου, θα συνεχίσω να ενημερώνομαι από τη LIFO για την τρέχουσα ειδησεογραφία, όπως και να διαβάζω για τα πολιτιστικά από τους αρθρογράφους της. Σήμερα είναι γενικά μια πολύ άσκημη μέρα...Την ασκήμια της ενέτεινε και ο θάνατος ενός αγαπημένου φίλου και μουσικού, του Βαγγέλη Βέκιου, του Βαγγελάκη μας. Εδώ το άρθρο μου στη μνήμη του με έντονη περιαυτολογία, που - καλώς ή κακώς - δε μπορούσα να αποφύγω: 

http://www.lifo.gr/team/prosklitirio_nekron/56156

ο-Μιχάλης-Γρηγορίου-στο-διαδικτυακό-Μετα-Δεύτερο

Ο σπουδαίος συνθέτης Μιχάλης Γρηγορίου παρουσιάζει σε λίγες μέρες στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, για πρώτη φορά μετά από 30 χρόνια, τα έργα του ''Ανεπίδοτα γράμματα'' και ''Ο Οδυσσέας στο ποτάμι'', σε ποίηση Άρη Αλεξάνδρου και Τάκη Σινόπουλου αντίστοιχα. Μ' αυτή την αφορμή, θα είναι καλεσμένος της σημερινής εκπομπής μου στο αυτοδιαχειριζόμενο διαδικτυακό Μετα-Δεύτερο και θά'χουμε πολλά ενδιαφέροντα πράγματα να πούμε! Συντονιστείτε για μιάμισι ώρα, από τις 17.00 έως τις 18.30, αποκλειστικά στο www.metadeftero.gr

να-μας-ζήσεις-Μαρίζα-Κωχ!

Η Μαρίζα Κωχ πριν από λίγες μέρες στην Καρδαμύλη, στο ησυχαστήριο της, που είχα την ευκαιρία να επισκεφτώ κι εγώ το περασμένο καλοκαίρι. Σήμερα το Μαριζάκι έχει γενέθλια. Να μας ζήσει να μας τραγουδάει να τη χαιρόμαστε!

η-Φλέρυ-το-Κύτταρο-και-ο-Κούνδουρος-στο-Vinyl-is-back-της-Τεχνόπολης-13-15.3.15

Το Vinyl is back ξεκίνησε σήμερα στην καρδιά της βροχερής Αθήνας και στις 19.30 προβάλλεται το ντοκιμαντέρ μου, ''Οδύσσειες σωμάτων - Μπαλάντα για τον Νίκο Κούνδουρο''. Αύριο και μεθαύριο θα προβληθούν τα ντοκιμαντέρ ''Ζωντανοί στο Κύτταρο - Σκηνές Ροκ'' και ''Φλέρυ - Τρελή του φεγγαριού'' στις 17.00 και στις 18.30 αντιστοίχως. Ευχαριστώ τη διοργάνωση του Vinyl is back και ειδικά τον φίλο και συνάδελφο Γιάννη Αλεξίου για την τιμή που μου έκαναν, όσο κι αν θεωρώ υπερβολικούς τους χαρακτηρισμούς του τύπου ''Αφιέρωμα στο έργο του Αντώνη Μποσκοΐτη''. Το ραντεβού μας, λοιπόν, στην Τεχνόπολη σήμερα, αύριο Σάββατο και την Κυριακή! Διαβάστε εδώ το σχετικό άρθρο μου στο LIFO.gr:

 http://www.lifo.gr/team/fasmata/56065

η-Ελένη-Πορτάλιου-και-η-Νένα-Βενετσάνου-τιμήθηκαν-από-το-Λιμάνι-της-Αγωνίας-την-Παγκόσμια-Ημέρα-της-Γυναίκας

Στην πίσω σειρά, στη γωνία η Νένα Βενετσάνου και δίπλα της όρθιος ο κρουστός Σόλη Μπαρκής. Καθιστοί στη μπροστινή σειρά, η Ελένη Πορτάλιου, ο Απόλλων Μπόλλας, η Ντάσσα Παπαδοπούλου - χήρα του Πάνου Τζαβέλλα - και ο Παρασκευάς Καρασούλος. Η εκδήλωση ξεκινάει. 

Τον πρώτο λόγο είχε ο Παρασκευάς Καρασούλος της Μικρής Άρκτου, εκδότης του ποιητικού βιβλίου της Ελένης Πορτάλιου.

 Δεύτερος μίλησε ο αρχιτέκτονας Νίκος Γαζέπης, συνάδελφος και φίλος της Ελένης Πορτάλιου.

Από την ποιητική συλλογή ''Ίχνη ζωής'' της Ελένης Πορτάλιου, αρκετά από τα ποιήματα της διάβασαν η ίδια και ο ηθοποιός Απόλλων Μπόλλας. Άλλη μία βραδιά που αν και όχι αμιγώς μουσική, έπρεπε σίγουρα να έχει ηχογραφηθεί. Την Ελένη και τον Απόλλωνα συνόδευσε στην κλασική κιθάρα κατά τις απαγγελίες τους ο Γιώργος Καραγιάννης.

Αμέσως μετά την Πορτάλιου, το επόμενο τιμώμενο γυναικείο πρόσωπο ήταν η τραγουδοποιός και ερμηνεύτρια Νένα Βενετσάνου. Αφού μίλησε αρκετά για το φεμινιστικό κίνημα, στο οποίο ανήκε από τα τέλη της δεκαετίας του 1970, η Βενετσάνου τραγούδησε πολλά δικά της τραγούδια με τη συμμετοχή του Σόλη Μπαρκή στα κρουστά. Έτσι γιόρτασε την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας το Λιμάνι της Αγωνίας του Πειραιά στο στέκι του, παρουσία πολλών ανθρώπων. Δύο αγωνίστριες δημιουργοί τιμήθηκαν για το έργο, την πολιτική στάση και το ήθος τους.

για-τον-Albert-Maysles-στο-LIFO.gr-και-τον-Κώστα-Γανωτή-στο-Μετα-Δεύτερο

Μεγάλη απώλεια για όλους όσοι ασχολούμαστε με το ντοκιμαντέρ, αλλά και τους σινεφίλ, αυτή του Αμερικανού ντοκιμαντερίστα Robert Maysles. Έφυγε στα 88 του, πλήρης ημερών, αφήνοντας πίσω του μια ιλιγγιώδη φιλμογραφία με έργα - σταθμούς σαν το ''Gimme Shelter'' (1970) και το ''Grey Gardens'' (1975). Έχω την τύχη να περιέχεται στη βιβλιοθήκη μου μία καταπληκτική έκδοση για τον Maysles και τη δουλειά του με τίτλο ''A Maysles Scrapbook'' - το βιβλίο αυτό έγινε αφορμή για να γράψω κι εγώ κάτι εν είδει χαιρετισμού στο LIFO.gr:

 http://www.lifo.gr/team/u46465/55909

Εδώ πάλι είμαστε με τον πολυτάλαντο Κώστα Γανωτή στο Μετα-Δεύτερο μετά το τέλος της χθεσινής ραδιοφωνικής εκπομπής. Δεν τον είχα γνωρίσει ποτέ τον Γανωτή προσωπικά, ούτε και ήξερα πολλά για την παρουσία του στα μουσικά δρώμενα. Ωστόσο, μία εμφάνιση του που είχα πετύχει προ ετών στις συναυλίες διαμαρτυρίας στην Κερατέα, με είχε εντυπωσιάσει και με είχε λίγο μπερδέψει. Ποιος ήταν αυτός ο μυστήριος τύπος που είχε βγει με κιθάρα και φυσαρμόνικα περασμένη στο λαιμό του; Ήταν ο ίδιος άραγε που τραγουδούσε σε λαϊκά μαγαζιά κάποτε; Τις απορίες αυτές μού έλυσε χθες ο ίδιος ο Γανωτής, χαρίζοντας μου επίσης ένα συλλεκτικό βινύλιο του με έναν υπέροχο πίνακα του Σπηλιόπουλου στο εξώφυλλο. Νομίζω, του αξίζει του Κώστα Γανωτή ένα αφιέρωμα στο LIFO.gr και επιφυλάσσομαι!

ο-συνθέτης-Κώστας-Γανωτής-στο-διαδικτυακό-Μετα-Δεύτερο

Ένας πολύ ιδιαίτερος καλλιτέχνης είναι καλεσμένος στα σημερινά Άσματα και Μιάσματα του αυτοδιαχειριζόμενου διαδικτυακού Μετα-Δεύτερου. Ο συνθέτης, στιχουργός και συγγραφέας Κώστας Γανωτής, που  μπορεί να συνεργάστηκε με την αφρόκρεμα των Ελλήνων τραγουδιστών, τα τελευταία χρόνια όμως βαδίζει σε έναν εντελώς προσωπικό μοναχικό δρόμο. Αφορμή για τη συνάντηση μας είναι το αποψινό live του στον χώρο ''Θέσις 7'' στο Μοναστηράκι. Συντονιστείτε για μία ώρα, από τις 6 έως τις 7, αποκλειστικά στο  www.metadeftero.gr

η-Δήμητρα-Γαλάνη-και-ο-Παντελής-Θεοχαρίδης-τραγούδησαν-εξαίσια-Λένα-Πλάτωνος-ΡΥΘΜΟΣ-Music-Stage-Review-27.2.15

Ήταν ένα ρίσκο η συναυλία της Λένας Πλάτωνος στη μουσική σκηνή ΡΥΘΜΟΣ της Ηλιούπολης. Ρίσκο από καλλιτεχνικής άποψης βασικά, αφού δεν θα τραγουδούσαν οι ''ιστορικοί'' ερμηνευτές της, η Σαβίνα Γιαννάτου και ο Γιάννης Παλαμίδας, αλλά ο Θεσσαλονικιός Παντελής Θεοχαρίδης και η Δήμητρα Γαλάνη.

 

Ωστόσο, με την μεν Γαλάνη η Πλάτωνος είχε ξανασυνεργαστεί στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Συγκεκριμένα, στις 8 Ιουλίου του 1989 είχαν παρουσιάσει στο Διεθνές Φεστιβάλ Πάτρας τη συναυλία ''3 + 1 Μύθοι της Ευρώπης'': τραγούδια του Nino Rota, του Μάνου Χατζιδάκι, του Kurt Weill και των Beatles για τη φωνή της Γαλάνη ενορχηστρωμένα από την Πλάτωνος. Το ηχητικό ντοκουμέντο από τη συναυλία έμελλε να κυκλοφορήσει στα τέλη του 1991 ως προσωπικός δίσκος της ερμηνεύτριας με τον τίτλο ''Μύθοι της Ευρώπης''. Για την ιστορία να πούμε ότι το ''Βράδυ'' της Πλάτωνος σε ποίηση Καρυωτάκη είχε επίσης ηχογραφηθεί με τη Γαλάνη στον πολυσυλλεκτικό δίσκο της, ''Ατέλειωτος δρόμος'', στα τέλη του 1983.

Με τον δε Θεοχαρίδη, η Πλάτωνος πρόσφατα έκανε ολόκληρο δίσκο, τον ''Ιερό Πόνο'' σε ποίηση Γιώργου Χρονά από την Οδό Πανός. Λίγα χρόνια πίσω, ο ίδιος ερμηνευτής είχε αποδώσει κι αυτός το καρυωτακικό ''Βράδυ'' σε ένα CD premium του περιοδικού ''Δίφωνο'' - αφιέρωμα στη συνθέτρια. Τελικά, η χημεία των τριών τους ''δούλεψε'' για τα καλά, κάτι που εισέπραξε το κοινό και γι'αυτό σχεδόν τους αποθέωσε!

 Δ. Γαλάνη - Λ. Πλάτωνος - Γ. Χρονάς - Π. Θεοχαρίδης

Τη συναυλία άνοιξε ο τζαζίστας Σπύρος Μάνεσης. Ένας σπουδαίος νέος πιανίστας, μέλος της μπάντας της Γαλάνη τον τελευταίο καιρό, του οποίου το master στο Κονσερβατόριο του Άμστερνταμ είχε θέμα τη μουσική της Πλάτωνος. Αυτή την εργασία παρουσίασε ο Μάνεσης και κατάφερε να καθηλώσει τον κόσμο στην αίθουσα! Έπαιξε 6 από τα ''9 πορτραίτα της Λένας Πλάτωνος'', όπως δηλαδή ονομάζεται και η δισκογραφική του έκδοση σε διεθνή διανομή από την ANKH του Θάνου Φουργιώτη. Μια ''Ρόζα Ροζαλία'' κι ένα ''Σαμποτάζ'' αγνώριστα, πειραγμένα με άποψη και στυλ! Καμία σχέση η δουλειά του Μάνεση με τις τζαζ διασκευές που έχουν γίνει κατά καιρούς στα τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη και του Μάνου Χατζιδάκι, λόγου χάριν. Κατά τη γνώμη της Πλάτωνος, η απόδοση των συνθέσεων της για πιάνο μόνο από έναν άνθρωπο - ορχήστρα άγγιξε τα όρια της αναδημιουργίας, εξ ου και του έδωσε την απόλυτη ελευθερία! Και κάτι ακόμη: Το opening act του Μάνεση προσέδωσε στη συναυλία έναν κάπως ευρωπαϊκό χαρακτήρα, που διατηρήθηκε αναλλοίωτος μέχρι το τέλος της. Ίσως πάλι αυτή η αίσθηση να δημιουργήθηκε, λόγω της διάρκειας της συναυλίας: Ένα γεμάτο δίωρο με ένα σύντομο διάλειμμα και κυρίως με ένα καλά δομημένο πρόγραμμα, όπου οι τραγουδιστές εναλλάσσονταν στη σκηνή. Ούτως ή άλλως είναι τέτοια η φύση μιας πλατωνικής συναυλίας που κανείς μάλλον δεν περιμένει να ξενυχτίσει.

 Βικτώρια Μπόζικ - Λιάνα Μαλανδρενιώτη

 Δ. Γαλάνη - Λ. Πλάτωνος - Γ. Χρονάς - Π. Θεοχαρίδης

Ο κύκλος τραγουδιών ''Ιερός Πόνος'' παρουσιάστηκε αυτούσιος με τη Λένα Πλάτωνος στο πιάνο, τον Στέργιο Τσιρλιάγκο στα πλήκτρα και το synthesizer και στο κέντρο τον ερμηνευτή Παντελή Θεοχαρίδη. Κανένας άλλος μουσικός, εφόσον το ρόλο της ορχήστρας έπαιξε το laptop (για ακόμη μία φορά η Λένα με το μοναδικό χιούμορ της ήθελε να προσφωνηθεί ως Λένα...Λάπτωνος). Σιγή ιχθύος από κάτω. Ο Χρονάς με την παρέα του παρακολουθούσε και η χαρά ήταν ζωγραφισμένη στο πρόσωπο του. Εγώ πάλι παρακολουθούσα τη Γαλάνη να έχει απορροφηθεί από το τραγούδισμα του Θεοχαρίδη! Δεν είναι και εύκολο πράγμα για κάθε τραγουδιστή να προσπαθεί να κάνει τη δουλειά του, ακούγοντας την ορχήστρα και τον μετρονόμο ταυτόχρονα από ακουστικό. Δύο δευτερόλεπτα να ''μπει'' αργότερα, πάει, ''έφυγε'' το κομμάτι. Ευτυχώς όλα πήγαν πρίμα και ο Θεοχαρίδης όχι μόνο δεν ''έχασε'' νότα, αλλά πρόσθεσε σε όλα τα τραγούδια του ''Ιερού Πόνου'', ακόμη και στις απαγγελίες, ένα δραματικό συναίσθημα, εντελώς ταιριαστό - κατά τη Γαλάνη - με το περιεχόμενο τους. Αξέχαστη στιγμή το ντουέτο του με τη Λένα Πλάτωνος στο ''Θάνατο της μητέρας μου'', εφόσον στη συναυλία δε μπόρεσε να συμμετάσχει η Μελίνα Κανά. Η Μαρίκα Παπάζογλου στη συνέχεια, η νεαρή αγγλόφωνη τραγουδοποιός που είχε εμφανιστεί πριν λίγα χρόνια στη δισκογραφία ως Neraida, έδωσε μια πιο ποπ χροιά σε κομμάτια σαν τους ''Εμιγκρέδες της Ρουμανίας'' και το ''DNA'' από τον ''Ιερό Πόνο''. Καλύτερη στιγμή, πάντως, η ερμηνεία της στην ''Αίθουσα αναμονής'' από την ''Ηχώ και τα λάθη της'', ένα από τα σπουδαιότερα και πιθανώς υποτιμημένα πλατωνικά τραγούδια.

 Δ. Γαλάνη - Γιώτα Γιάννα - Λ. Πλάτωνος

Την εμφάνιση της Δήμητρας Γαλάνη πολλοί την περίμεναν ως το ''κλου'' της βραδιάς, πέραν της πρώτης παρουσίασης του καινούργιου έργου με τον Θεοχαρίδη. Τρία κομμάτια από τον κύκλο ''Καρυωτάκης - 13 τραγούδια'' (το ''Βράδυ'', η ''Άνοιξη'' και το ''Μόνο'') ακούστηκαν έτσι όπως δεν τά'χαμε ξανακούσει με τη χαμηλότονη ερμηνεία της και την ίδια να κάθεται πάνω από το πιάνο ενόσω τη συνόδευε η Πλάτωνος. Με τις ερμηνείες της Σαβίνας Γιαννάτου στα συγκεκριμένα τραγούδια το ρίγος είναι πάντα δεδομένο, μ'αυτές όμως της Γαλάνη που ακούσαμε, πολλά μάτια δάκρυσαν. Δεν είναι τυχαίο που οι επευφημίες του κοινού οδήγησαν τη Γαλάνη να τραγουδήσει το ''Μόνο'' δύο φορές στη σειρά! Τι κρίμα, πραγματικά, που δεν ηχογραφήθηκε η παράσταση και μόνο για αρχειακούς λόγους! 

 Ο γράφων με τις κυρίες Δ. Γαλάνη - Γ. Γιάννα - Λ. Πλάτωνος

 Κι εδώ η Λένα Πλάτωνος με τον Απόλλωνα Μπόλλα που της έφερε την ανθοδέσμη του Χρονά.

Ακόμη λίγα τραγούδια με τον Παντελή Θεοχαρίδη και τη Μαρίκα Παπάζογλου, η ''Πτήση 201'' και το ''Κοπερτί'' από το ''Σαμποτάζ'', με τους τρεις ερμηνευτές επί σκηνής να κλείνουν το πρόγραμμα, τραγουδώντας όλοι μαζί τη ''Ρόζα Ροζαλία ή Το ροζ χρώμα'' από τη θρυλική ''Λιλιπούπολη''. Εκεί ήταν ακόμη πολλοί φίλοι και συνάδελφοι της Πλάτωνος. Μεταξύ αυτών, η πιανίστρια Ντόρα Μπακοπούλου, ο συνθέτης Γιώργος Ανδρέου, ο ακορντεονίστας και τραγουδοποιός Λάζαρος Σαμαράς, οι ερμηνεύτριες Γιώτα Γιάννα και Κορίνα Λεγάκη, οι ποιητές George Le Nonce και Κωνσταντίνος Μπούρας, ο στιχουργός Δημήτρης Αναγνωστόπουλος, οι ηθοποιοί Καλλιρρόη Μυριαγκού και Μάνος Καρατζογιάννης.

 Π. Θεοχαρίδης - Ντόρα Μπακοπούλου - Λιάνα Μαλανδρενιώτη

 Δ. Γαλάνη - Γ. Γιάννα - Λ. Πλάτωνος - Λ. Μαλανδρενιώτη

 Ο γράφων με τον Π. Θεοχαρίδη και τη Ντόρα Μπακοπούλου

Π. Θεοχαρίδης - Ν. Μπακοπούλου - Λ. Μαλανδρενιώτη

ο-Γιάννης-Σπανός-Αθηναίος-της-Εβδομάδας-στη-LIFO

Πριν μία εβδομάδα, ο συνθέτης Γιάννης Σπανός μού έδωσε μια μεγάλη συνέντευξη για τη LIFO. Βρεθήκαμε στο καφέ της Φωκίωνος Νέγρη, όπου συχνάζει τα τελευταία 30 χρόνια, και μου αφηγήθηκε την ιστορία της ζωής του, από τα παιδικά του χρόνια στο Κιάτο μέχρι την εργασία του στο Παρίσι ως accompagnanteur του Serge Gainsbourg κι από τα 18 γαλλόφωνα τραγούδια του που ηχογράφησε η Juliette Greco μέχρι το Νέο Κύμα του Πατσιφά και τις μεγάλες επιτυχίες με την αφρόκρεμα των Ελλήνων τραγουδιστών. Η συνέντευξη αυτή παραδόθηκε κι έτσι, στο φύλλο της LIFO που βγήκε την περασμένη Τετάρτη, αλλά και στο διαδίκτυο, ο αγαπητός Γιάννης Σπανός έγινε ο Αθηναίος της Εβδομάδας:

http://www.lifo.gr/mag/features/4723