Παρασκευή, 6 Μαρτίου 2015

ο-συνθέτης-Κώστας-Γανωτής-στο-διαδικτυακό-Μετα-Δεύτερο

Ένας πολύ ιδιαίτερος καλλιτέχνης είναι καλεσμένος στα σημερινά Άσματα και Μιάσματα του αυτοδιαχειριζόμενου διαδικτυακού Μετα-Δεύτερου. Ο συνθέτης, στιχουργός και συγγραφέας Κώστας Γανωτής, που  μπορεί να συνεργάστηκε με την αφρόκρεμα των Ελλήνων τραγουδιστών, τα τελευταία χρόνια όμως βαδίζει σε έναν εντελώς προσωπικό μοναχικό δρόμο. Αφορμή για τη συνάντηση μας είναι το αποψινό live του στον χώρο ''Θέσις 7'' στο Μοναστηράκι. Συντονιστείτε για μία ώρα, από τις 6 έως τις 7, αποκλειστικά στο  www.metadeftero.gr

Κυριακή, 1 Μαρτίου 2015

η-Δήμητρα-Γαλάνη-και-ο-Παντελής-Θεοχαρίδης-τραγούδησαν-εξαίσια-Λένα-Πλάτωνος-ΡΥΘΜΟΣ-Music-Stage-Review-27.2.15

Ήταν ένα ρίσκο η συναυλία της Λένας Πλάτωνος στη μουσική σκηνή ΡΥΘΜΟΣ της Ηλιούπολης. Ρίσκο από καλλιτεχνικής άποψης βασικά, αφού δεν θα τραγουδούσαν οι ''ιστορικοί'' ερμηνευτές της, η Σαβίνα Γιαννάτου και ο Γιάννης Παλαμίδας, αλλά ο Θεσσαλονικιός Παντελής Θεοχαρίδης και η Δήμητρα Γαλάνη.
 
Ωστόσο, με την μεν Γαλάνη η Πλάτωνος είχε ξανασυνεργαστεί στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Συγκεκριμένα, στις 8 Ιουλίου του 1989 είχαν παρουσιάσει στο Διεθνές Φεστιβάλ Πάτρας τη συναυλία ''3 + 1 Μύθοι της Ευρώπης'': τραγούδια του Nino Rota, του Μάνου Χατζιδάκι, του Kurt Weill και των Beatles για τη φωνή της Γαλάνη ενορχηστρωμένα από την Πλάτωνος. Το ηχητικό ντοκουμέντο από τη συναυλία έμελλε να κυκλοφορήσει στα τέλη του 1991 ως προσωπικός δίσκος της ερμηνεύτριας με τον τίτλο ''Μύθοι της Ευρώπης''. Για την ιστορία να πούμε ότι το ''Βράδυ'' της Πλάτωνος σε ποίηση Καρυωτάκη είχε επίσης ηχογραφηθεί με τη Γαλάνη στον πολυσυλλεκτικό δίσκο της, ''Ατέλειωτος δρόμος'', στα τέλη του 1983.
Με τον δε Θεοχαρίδη, η Πλάτωνος πρόσφατα έκανε ολόκληρο δίσκο, τον ''Ιερό Πόνο'' σε ποίηση Γιώργου Χρονά από την Οδό Πανός. Λίγα χρόνια πίσω, ο ίδιος ερμηνευτής είχε αποδώσει κι αυτός το καρυωτακικό ''Βράδυ'' σε ένα CD premium του περιοδικού ''Δίφωνο'' - αφιέρωμα στη συνθέτρια. Τελικά, η χημεία των τριών τους ''δούλεψε'' για τα καλά, κάτι που εισέπραξε το κοινό και γι'αυτό σχεδόν τους αποθέωσε!
 Δ. Γαλάνη - Λ. Πλάτωνος - Γ. Χρονάς - Π. Θεοχαρίδης
Τη συναυλία άνοιξε ο τζαζίστας Σπύρος Μάνεσης. Ένας σπουδαίος νέος πιανίστας, μέλος της μπάντας της Γαλάνη τον τελευταίο καιρό, του οποίου το master στο Κονσερβατόριο του Άμστερνταμ είχε θέμα τη μουσική της Πλάτωνος. Αυτή την εργασία παρουσίασε ο Μάνεσης και κατάφερε να καθηλώσει τον κόσμο στην αίθουσα! Έπαιξε 6 από τα ''9 πορτραίτα της Λένας Πλάτωνος'', όπως δηλαδή ονομάζεται και η δισκογραφική του έκδοση σε διεθνή διανομή από την ANKH του Θάνου Φουργιώτη. Μια ''Ρόζα Ροζαλία'' κι ένα ''Σαμποτάζ'' αγνώριστα, πειραγμένα με άποψη και στυλ! Καμία σχέση η δουλειά του Μάνεση με τις τζαζ διασκευές που έχουν γίνει κατά καιρούς στα τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη και του Μάνου Χατζιδάκι, λόγου χάριν. Κατά τη γνώμη της Πλάτωνος, η απόδοση των συνθέσεων της για πιάνο μόνο από έναν άνθρωπο - ορχήστρα άγγιξε τα όρια της αναδημιουργίας, εξ ου και του έδωσε την απόλυτη ελευθερία! Και κάτι ακόμη: Το opening act του Μάνεση προσέδωσε στη συναυλία έναν κάπως ευρωπαϊκό χαρακτήρα, που διατηρήθηκε αναλλοίωτος μέχρι το τέλος της. Ίσως πάλι αυτή η αίσθηση να δημιουργήθηκε, λόγω της διάρκειας της συναυλίας: Ένα γεμάτο δίωρο με ένα σύντομο διάλειμμα και κυρίως με ένα καλά δομημένο πρόγραμμα, όπου οι τραγουδιστές εναλλάσσονταν στη σκηνή. Ούτως ή άλλως είναι τέτοια η φύση μιας πλατωνικής συναυλίας που κανείς μάλλον δεν περιμένει να ξενυχτίσει.
 Βικτώρια Μπόζικ - Λιάνα Μαλανδρενιώτη
 Δ. Γαλάνη - Λ. Πλάτωνος - Γ. Χρονάς - Π. Θεοχαρίδης
Ο κύκλος τραγουδιών ''Ιερός Πόνος'' παρουσιάστηκε αυτούσιος με τη Λένα Πλάτωνος στο πιάνο, τον Στέργιο Τσιρλιάγκο στα πλήκτρα και το synthesizer και στο κέντρο τον ερμηνευτή Παντελή Θεοχαρίδη. Κανένας άλλος μουσικός, εφόσον το ρόλο της ορχήστρας έπαιξε το laptop (για ακόμη μία φορά η Λένα με το μοναδικό χιούμορ της ήθελε να προσφωνηθεί ως Λένα...Λάπτωνος). Σιγή ιχθύος από κάτω. Ο Χρονάς με την παρέα του παρακολουθούσε και η χαρά ήταν ζωγραφισμένη στο πρόσωπο του. Εγώ πάλι παρακολουθούσα τη Γαλάνη να έχει απορροφηθεί από το τραγούδισμα του Θεοχαρίδη! Δεν είναι και εύκολο πράγμα για κάθε τραγουδιστή να προσπαθεί να κάνει τη δουλειά του, ακούγοντας την ορχήστρα και τον μετρονόμο ταυτόχρονα από ακουστικό. Δύο δευτερόλεπτα να ''μπει'' αργότερα, πάει, ''έφυγε'' το κομμάτι. Ευτυχώς όλα πήγαν πρίμα και ο Θεοχαρίδης όχι μόνο δεν ''έχασε'' νότα, αλλά πρόσθεσε σε όλα τα τραγούδια του ''Ιερού Πόνου'', ακόμη και στις απαγγελίες, ένα δραματικό συναίσθημα, εντελώς ταιριαστό - κατά τη Γαλάνη - με το περιεχόμενο τους. Αξέχαστη στιγμή το ντουέτο του με τη Λένα Πλάτωνος στο ''Θάνατο της μητέρας μου'', εφόσον στη συναυλία δε μπόρεσε να συμμετάσχει η Μελίνα Κανά. Η Μαρίκα Παπάζογλου στη συνέχεια, η νεαρή αγγλόφωνη τραγουδοποιός που είχε εμφανιστεί πριν λίγα χρόνια στη δισκογραφία ως Neraida, έδωσε μια πιο ποπ χροιά σε κομμάτια σαν τους ''Εμιγκρέδες της Ρουμανίας'' και το ''DNA'' από τον ''Ιερό Πόνο''. Καλύτερη στιγμή, πάντως, η ερμηνεία της στην ''Αίθουσα αναμονής'' από την ''Ηχώ και τα λάθη της'', ένα από τα σπουδαιότερα και πιθανώς υποτιμημένα πλατωνικά τραγούδια.
 Δ. Γαλάνη - Γιώτα Γιάννα - Λ. Πλάτωνος
Την εμφάνιση της Δήμητρας Γαλάνη πολλοί την περίμεναν ως το ''κλου'' της βραδιάς, πέραν της πρώτης παρουσίασης του καινούργιου έργου με τον Θεοχαρίδη. Τρία κομμάτια από τον κύκλο ''Καρυωτάκης - 13 τραγούδια'' (το ''Βράδυ'', η ''Άνοιξη'' και το ''Μόνο'') ακούστηκαν έτσι όπως δεν τά'χαμε ξανακούσει με τη χαμηλότονη ερμηνεία της και την ίδια να κάθεται πάνω από το πιάνο ενόσω τη συνόδευε η Πλάτωνος. Με τις ερμηνείες της Σαβίνας Γιαννάτου στα συγκεκριμένα τραγούδια το ρίγος είναι πάντα δεδομένο, μ'αυτές όμως της Γαλάνη που ακούσαμε, πολλά μάτια δάκρυσαν. Δεν είναι τυχαίο που οι επευφημίες του κοινού οδήγησαν τη Γαλάνη να τραγουδήσει το ''Μόνο'' δύο φορές στη σειρά! Τι κρίμα, πραγματικά, που δεν ηχογραφήθηκε η παράσταση και μόνο για αρχειακούς λόγους! 
 Ο γράφων με τις κυρίες Δ. Γαλάνη - Γ. Γιάννα - Λ. Πλάτωνος
 Κι εδώ η Λένα Πλάτωνος με τον Απόλλωνα Μπόλλα που της έφερε την ανθοδέσμη του Χρονά.
Ακόμη λίγα τραγούδια με τον Παντελή Θεοχαρίδη και τη Μαρίκα Παπάζογλου, η ''Πτήση 201'' και το ''Κοπερτί'' από το ''Σαμποτάζ'', με τους τρεις ερμηνευτές επί σκηνής να κλείνουν το πρόγραμμα, τραγουδώντας όλοι μαζί τη ''Ρόζα Ροζαλία ή Το ροζ χρώμα'' από τη θρυλική ''Λιλιπούπολη''. Εκεί ήταν ακόμη πολλοί φίλοι και συνάδελφοι της Πλάτωνος. Μεταξύ αυτών, η πιανίστρια Ντόρα Μπακοπούλου, ο συνθέτης Γιώργος Ανδρέου, ο ακορντεονίστας και τραγουδοποιός Λάζαρος Σαμαράς, οι ερμηνεύτριες Γιώτα Γιάννα και Κορίνα Λεγάκη, οι ποιητές George Le Nonce και Κωνσταντίνος Μπούρας, ο στιχουργός Δημήτρης Αναγνωστόπουλος, οι ηθοποιοί Καλλιρρόη Μυριαγκού και Μάνος Καρατζογιάννης.
 Π. Θεοχαρίδης - Ντόρα Μπακοπούλου - Λιάνα Μαλανδρενιώτη
 Δ. Γαλάνη - Γ. Γιάννα - Λ. Πλάτωνος - Λ. Μαλανδρενιώτη
 Ο γράφων με τον Π. Θεοχαρίδη και τη Ντόρα Μπακοπούλου
Π. Θεοχαρίδης - Ν. Μπακοπούλου - Λ. Μαλανδρενιώτη

ο-Γιάννης-Σπανός-Αθηναίος-της-Εβδομάδας-στη-LIFO

Πριν μία εβδομάδα, ο συνθέτης Γιάννης Σπανός μού έδωσε μια μεγάλη συνέντευξη για τη LIFO. Βρεθήκαμε στο καφέ της Φωκίωνος Νέγρη, όπου συχνάζει τα τελευταία 30 χρόνια, και μου αφηγήθηκε την ιστορία της ζωής του, από τα παιδικά του χρόνια στο Κιάτο μέχρι την εργασία του στο Παρίσι ως accompagnanteur του Serge Gainsbourg κι από τα 18 γαλλόφωνα τραγούδια του που ηχογράφησε η Juliette Greco μέχρι το Νέο Κύμα του Πατσιφά και τις μεγάλες επιτυχίες με την αφρόκρεμα των Ελλήνων τραγουδιστών. Η συνέντευξη αυτή παραδόθηκε κι έτσι, στο φύλλο της LIFO που βγήκε την περασμένη Τετάρτη, αλλά και στο διαδίκτυο, ο αγαπητός Γιάννης Σπανός έγινε ο Αθηναίος της Εβδομάδας:
http://www.lifo.gr/mag/features/4723

Σάββατο, 28 Φεβρουαρίου 2015

μαγική-βραδιά-με-τη-Λένα-Πλάτωνος-στο-ΡΥΘΜΟ-Music-Stage

Πανευτυχείς μετά το τέλος της συναυλίας η Λένα Πλάτωνος και ο Γιώργος Χρονάς με τους δύο ερμηνευτές τους, τη Δήμητρα Γαλάνη και τον Παντελή Θεοχαρίδη. 
''Τι να πω εγώ τώρα για τον Γιώργο Χρονά; Είναι γνωστή η σχέση που έχουμε όλα αυτά τα χρόνια'' είπε η Λένα Πλάτωνος, την ώρα που ο ποιητής έστελνε στη σκηνή ανθοδέσμες για όλες τις κυρίες της βραδιάς, τη Λένα, τη Δήμητρα και τη μικρότερη της παρέας, Μαρίκα Παπάζογλου. 
Στον ΡΥΘΜΟ βρέθηκαν και ο συνθέτης Γιώργος Ανδρέου δίπλα στον Παντελή Θεοχαρίδη, τον ερμηνευτή της ''Μικρής πατρίδας'' του, μαζί με τη Δήμητρα Γαλάνη, αλλά και τη Γιώτα Γιάννα! 
Συζήτηση με τη Λένα, τη Δήμητρα, τη Ντόρα Μπακοπούλου και τον ηθοποιό Μάνο Καρατζογιάννη. Πιο πίσω, άλλη συζήτηση της Λιάνας Μαλανδρενιώτη και του Παντελή Θεοχαρίδη! 
Η ισχύς εν τη ενώσει: Δήμητρα Γαλάνη - Γιώτα Γιάννα - Λένα Πλάτωνος
Με τη Δήμητρα, τη Γιώτα, τη Λένα και τον Απόλλωνα. 
Ο Παντελής με τη Ντόρα, αν και αυτή η photo δεν πιάνει μία μπροστά στην άλλη με τους δυο τους κάποτε στον Ιανό. 
Και οι νέοι δημιουργοί κοντά στη Λένα: Ο στιχουργός Δημήτρης Αναγνωστόπουλος και ο τραγουδοποιός Λεωνίδας Μπόμπας. 
''Τι ωραίος τραγουδιστής ειν' αυτός'' σχολίαζε χθες η Δήμητρα για τον Παντελή, ''δεν είναι μόνο ότι τραγουδάει ολόσωστα, αλλά βγάζει και ένα πάθος απίστετο που το θέλουν τα κομμάτια της Λένας και του Χρονά''!

* οι photos του post είναι του Γιάννη Πρίφτη και δικές μου.

Δευτέρα, 23 Φεβρουαρίου 2015

το-νέο-άλμπουμ-του-Bob-Dylan-και-μνήμη-Μαρίκας-Νίνου-στο-LIFO.gr

Καθαρά Δευτέρα του 2015 σήμερα, αργία και ως εκ τούτου περίμενα μία ολόκληρη ώρα στη στάση του λεωφορείου για να επιστρέψω από τους δικούς μου στο σπίτι μου. Τέλος πάντων, στο LIFO.gr μπορείτε να διαβάσετε το review μου από το ''Shadows in the night'', το τελευταίο άλμπουμ του Bob Dylan, μέσα στο οποίο ο μεγάλος τραγουδοποιός αποδίδει παλιά τραγούδια από το ρεπερτόριο του Frank Sinatra! Απρόβλεπτη δουλειά που μου άρεσε πολύ! Εδώ το link:
 http://www.lifo.gr/team/cityvibe/55548
Σαν σήμερα, όμως, πριν από 58 χρόνια έφυγε από τη ζωή, νεότατη, μία από τις σπουδαιότερες ερμηνεύτριες του μεταρεμπέτικου τραγουδιού, η Μαρίκα Νίνου. Καλό είναι να τη θυμόμαστε πάντα και να ανατρέχουμε στα τραγούδια που σφράγισε με τη φωνή της. Με ένα απ' αυτά, το ''Αγάπη πού'γινες δίκοπο μαχαίρι'' του Μάνου Χατζιδάκι, από την κινηματογραφική ''Στέλλα'', ασχολήθηκα στο αφιέρωμα μου στο LIFO.gr:
http://www.lifo.gr/team/sansimera/55578

Σάββατο, 21 Φεβρουαρίου 2015

γνωρίζοντας-την-ερμηνεύτρια-Γωγώ-Τσαμπά-στο-LIFO.gr

Τη Γωγώ Τσαμπά την ''έμαθα'' κι εγώ πριν ενάμισι χρόνο, όταν μου είχε ανατεθεί από το ''ΠΟΝΤΙΚΙ ART'' να γράψω ένα πορτραίτο της. Έψαξα τότε στοιχεία γι'αυτήν στο διαδίκτυο, άκουσα τραγούδια της και είδα πολλά βίντεο της στο youtube. Δεν είχαμε καταφέρει, όμως, να μιλήσουμε. Πριν λίγες εβδομάδες τα καταφέραμε και βρεθήκαμε για μια μεγάλη συνέντευξη που αναρτήθηκε σήμερα στο LIFO.gr! Μπορώ, έτσι, να λέω τώρα πως η Τσαμπά είναι μια συμπαθέστατη συνεσταλμένη κοπέλα με άποψη και πάθος για το τραγούδι που υπηρετεί. Κυρίως, η Τσαμπά είναι ορίτζιναλ, δεν προσπαθεί να δείξει κάτι άλλο από αυτό που είναι: Ένας λαϊκός και άμεσος άνθρωπος όλο αγάπη για τους συναδέλφους του και τη χριστιανική πίστη, με την οποία μεγάλωσε στον Ορχομενό Βοιωτίας. Πιστεύω πως θα τη μάθετε κι εσείς καλύτερα διαβάζοντας την ακόλουθη συζήτηση μας στο LIFO.gr (οι εξαιρετικές φωτογραφίες είναι, όπως πάντα, του Πάρι Ταβιτιάν):
http://www.lifo.gr/team/music/55292

απρόσμενη-συνάντηση-με-τη-Μαρία-Μήτσορα

Χθες το πρωί είχα μιαν απρόσμενη συνάντηση στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός. Πήγα τη μάνα μου όχι τόσο για τσεκάπ, όσο για να μαζέψει ένα σωρό χαρτιά που θα της εξασφαλίσουν τη συνέχιση του επιδόματος της Πρόνοιας. Την άφησα να περιμένει έξω από το τμήμα μαγνητικού τομογράφου και κάθε τρεις και λίγο έβγαινα για τσιγάρο. Κάποια στιγμή, περνώντας έξω από το παρακείμενο τμήμα αξονικού τομογράφου, είδα δύο κυρίες. Η μία ήταν τρομερή τύπισσα. Έντονα αδρά χαρακτηριστικά και ντύσιμο που θύμιζε φασμπιντερική ηρωίδα μεσ' στην απλότητα της. Μήτσορα! την άκουσα να λέει στη νοσοκόμα που προφανώς ρωτούσε το όνομα της. Μαρία Μήτσορα; πετάγομαι εγώ για να εισπράξω τη σοβαρή απάντηση της Ναι, ακριβώς. Της δήλωσα ευθαρσώς ότι είμαι φαν της, αν κι η γυναίκα άλλη όρεξη δε θά'χε πρωινιάτικα στην αναμονή για την εξέταση της. Δεν της είπα ωστόσο πως το βιβλίο Άννα να ένα άλλο με όλα τα διηγήματα που περιέχει με συντρόφευσε σε μία ιδιαίτερα δύσκολη περίοδο της ζωής μου - το πολύ-πολύ νά'λεγε Άχου και δε με νοιάζει σε μία τόσο μπανάλ διατύπωση εκ μέρους μου. Για δες, έχει και η Μαρία Μήτσορα την ανάγκη να δει γιατρό κάποια στιγμή, όπως την έχουν όλοι οι άνθρωποι. Αυτή που πάντα πίστευα ότι έχει θεραπευτικές ιδιότητες και δεν έχει πόδια, αλλά ρίζες Μανδραγόρα. Με επανέφερε στην τάξη μια άλλη νοσοκόμα που βγήκε από το δωμάτιο κι άρχισε να φωνάζει: Μητσόρα, Μητσόρα!, καλώντας την για το προγραμματισμένο ραντεβού της. Μού'ρθε πάλι να πεταχτώ και να τη διορθώσω με ένα Μήτσορα, ανόητη! ή κάτι παρεμφερές, μα αφενός δεν είναι υποχρεωμένοι οι εργάτες στα νοσοκομεία να διαβάζουν λογοτεχνία κι αφετέρου θα γινόμουν εριστικός άνευ λόγου, ενδεχομένως και κακεντρεχής. Θυμήθηκα μοιραία και μιαν ιστορία προ 10ετίας ακριβώς: Είχα ολοκληρώσει το σεναριακό σχεδίασμα για το ντοκιμαντέρ ''Ζωντανοί στο Κύτταρο - Σκηνές Ροκ'' και έψαχνα τον Δημήτρη Πουλικάκο για να του το δώσω. Όταν τον πέτυχα στο τηλέφωνο, μου είπε να περάσω να τ' αφήσω από'να σπίτι στο Κολωνάκι. Τι γράφει στο κουδούνι; τον ρώτησα. Μήτσορα, μου απάντησε. Πόσο είχα στενοχωρηθεί τότε που το σενάριο έμεινε στην είσοδο της πολυκατοικίας και δεν είχα ανέβει να γνωρίσω τη Μαρία Μήτσορα! Βέβαια, από κει ο Πουλικάκος τό'χασε το σενάριο και χρειάστηκε να το ξαναφήσω και σ' άλλα μέρη. Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.

Πέμπτη, 19 Φεβρουαρίου 2015

η-τέχνη-του-Paul-Mc-Cartney-στο-LIFO.gr

Πολλοί δίσκοι φτάνουν κάθε εβδομάδα στα γραφεία της LIFO, ξένοι, αλλά και ελληνικοί, παρά την έλλειψη δισκογραφικών εταιρειών. Αναφέρω χαρακτηριστικά τους Μαρία Λατσίνου - Χρήστο Αλεξόπουλο, Βασίλη Παπακωνσταντίνου - Σάκη Τσιλίκη, Broken Fingers, Γιώργο Νταλάρα, Ανδριάνα Μπάμπαλη από ελληνικής πλευράς. Από τους ξένους, έχουν ''έρθει'' οι Waterboys, Bob Dylan και το ολοκαίνουργιο tribute CD με 34 τραγούδια του Sir Paul McCartney, για το οποίο γράφω σήμερα στο LIFO.gr
Κι αν δεν κομίζει καμία πρωτοτυπία, έχει το γούστο του και την αξία του να ακούς τραγούδια από την περίοδο των Beatles κυρίως, ερμηνευμένα από τους Heart μέχρι τους Cure κι από τον Bob Dylan μέχρι τον Alice Cooper και τους Def Leppard. Δεν πρόκειται για άλμπουμ διασκευών, αφού μία μπάντα συνοδεύει όλους τους καλλιτέχνες που απλά ερμηνεύουν με τον τρόπο τους τις συνθέσεις του McCartney. Διαβάστε καλύτερα το άρθρο μου στο LIFO.gr:
http://www.lifo.gr/team/music/55444

Τετάρτη, 18 Φεβρουαρίου 2015

η-ζωή-της-Ρένας-Κουμιώτη-στην-ηλεκτρονική-και-έντυπη-LIFO

Υπάρχει άνθρωπος κάθε γενιάς που να μην έχει νιώσει ερωτικό σκίρτημα ακούγοντας τα τραγούδια της Ρένας Κουμιώτη; Κάτι είχε αυτό το κορίτσι - η φωνή της, η παρουσία της, δεν ξέρω - και έκανε τα μικρά αγόρια να νιώθουν άντρες υπό ένα μυστήριο πρίσμα φροϋδικού τύπου. Δεν ήταν τόσο οι συνθέσεις του Μίμη Πλέσσα με τους στίχους του Λευτέρη Παπαδόπουλου ή του Άκου Δασκαλόπουλου - τόσες άλλες γυναικείες φωνές τούς τραγούδησαν άλλωστε -, όσο η προσωπικότητα της Κουμιώτη που έμενε στα τραγούδια σαν στάμπα ανεξίτηλη. Η ίδια - λέει - δεν υπόφερε από τη χούντα τα χρόνια που μεσουρανούσε. Εγώ πάλι λέω πως αν ήμουν χούντα, τα πρώτα τραγούδια που θα λογόκρινα θα ήταν της Κουμιώτη. Όχι για κανένα άλλο λόγο, αλλά την περίοδο που ο Serge Gainsbourg με την Jane Birkin χαλούσαν κόσμο με το ''Je t'aime, moi non plus'', η σεξουαλική επανάσταση στην Ελλάδα ουσιαστικά γινόταν μέσα από τη φωνή της στο ''Χελιδονάκι'', στο ''Σταμάτησε τους ρολογιού τους δείκτες'' και στο ''Καινούργιο μου φεγγάρι''. Μια επανάσταση βελούδινη, ''αναίμακτη'', άκρως ρομαντική και αισθησιακή, χρωματιστή σαν αυτά τα μιούζικαλ του Γιάννη Δαλιανίδη που δεν έχουν πάψει να προβάλλονται.
Η Ρένα Κουμιώτη δεν δίνει σήμερα συνεντεύξεις και αυτή της την άρνηση τήν υποστηρίζει με επιχειρήματα. Δεν επιθυμεί παρελθοντολογίες, απ' αυτές που συνήθως κάνουν τηλεοπτικά νούμερα και άρα φέρνουν φράγκα στους άλλους πάνω στη δική της πλάτη. Βρήκα το τηλέφωνο της από τη Γιώτα Γιάννα και μιλήσαμε πρώτη φορά τον περασμένο Νοέμβριο για μία συνέντευξη της στη LIFO. Ήταν χαλαρή, ούτε ''πληθυντικοί'', ούτε τίποτα, απ' την πρώτη στιγμή. Ωστόσο ήταν αδύνατο να συντονιστούμε. Μιαν άλλη φορά που μου τηλεφώνησε εκείνη, περισσότερο για να τα πούμε σαν δυο άγνωστοι φίλοι και όχι για να δρομολογήσουμε τη συνέντευξη, μου διάβασε ένα κείμενο του Στάθη Τσαγκαρουσιάνου που είχε μπει σε μια δισκογραφική της έκδοση. Σχεδόν έκλαιγε από συγκίνηση. Όταν επιτέλους συναντηθήκαμε πριν μία εβδομάδα στον προσωπικό της χώρο, είδα αυτό το κείμενο του Στάθη σε περίοπτη θέση πάνω σ' ένα γραφείο. ''Σε έψαξα'' μου είπε ''είδα ότι σου αναθέτει ο Στάθης μου όλες τις μεγάλες προσωπικότητες, αλλά να ξέρεις πως το κείμενο του είναι η αιτία της συνάντησης μας''! Έκτοτε με τη Ρένα και την καλή κοινή μας φίλη, τη θεατρική συγγραφέα και σεναριογράφο Μάρω Μπουρδάκου, κάνουμε παρέα. Μιλάμε στα τηλέφωνα, βγαίνουμε έξω, πηγαίνουμε στο θέατρο. Κι εγώ ρουφάω σα μαγνητόφωνο τις πολλές ιστορίες που ακούω απ' τα χείλη της για μία χρυσή περίοδο του τραγουδιού και της ελληνικής δισκογραφίας.  
Σας παραδίδω, λοιπόν, το κείμενο που ο Στάθης Τσαγκαρουσιάνος δημοσίευσε για τη Ρένα Κουμιώτη στην ''Ελευθεροτυπία'' του 1987 (;) μαζί με το link της LIFO, όπου μου αφηγήθηκε τη ζωή της ολόκληρη, από τα παιδικά της χρόνια μέχρι την ακμή της, τα χρόνια στον Καναδά και την επιστροφή της στην Ελλάδα:
 http://www.lifo.gr/mag/features/4710