Πέμπτη, 27 Νοεμβρίου 2014

μουσικοί-σταθμοί-στα-ίχνη-του-Ελ-Γκρέκο-με-τους-Εν-Χορδαίς-και-τη-Μαρία-Φαραντούρη

Η συναυλία «Μουσικοί Σταθμοί στα ίχνη του Ελ Γκρέκο»…
είναι μια δυναμική σύμπραξη του συγκροτήματος «Εν Χορδαίς» με τη Μαρία Φαραντούρη και το Ensemble Constantinople, το οποίο αποτελείται από τον Κιά Ταμπασσιάν (περσικό σέταρ, τραγούδι), τον Πιερ-Υβ Μαρτέλ (βιόλα ντα γκάμπα), τον Ενρίκ Σολινίς (μπαρόκ κιθάρα και θεόρβη), τον Ζιά Ταμπασσιάν (κρουστά) και τη Σουζί Λεμπλάν (τραγούδι). Μαζί τους εμφανίζονται ακόμη η χορωδία «Οι Μαΐστορες της Ψαλτικής Τέχνης» (διεύθυνση: Αχιλλέας Χαλδαιάκης) και ο διεθνούς φήμης ιταλός τενόρος Μάρκο Μπίσλεϊ. Την καλλιτεχνική επιμέλεια της βραδιάς έχουν ο Κυριάκος Καλαϊτζίδης και ο Κιά Ταμπασσιάν. Το συγκρότημα «Εν χορδαίς» απαρτίζεται από τους: Κυριάκο Πετρά (βιολί), Κυριάκο Καλαϊτζίδη (ούτι), Δρόσο Κουτσοκώστα (τραγούδι), Άλκη Ζοπόγλου (κανονάκι) και Πέτρο Παπαγεωργίου (κρουστά). Στη συναυλία της 27ης Νοεμβρίου συμμετέχουν επίσης ο Ηλίας Ανδρεουλάκης (κρητική λύρα) και ο Κάρολος Κουκλάκης (κρητικό λαούτο).
Ποια ήταν η σχέση του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου με τη μουσική; Πώς επηρέαζε το ζωγραφικό του έργο την έμπνευση και την καθημερινότητά του; Ποιες μυστικές διαδρομές συνδέουν τη μουσική της εποχής του με τους αξεπέραστους εικαστικούς κώδικές του;
Τις δικές του μουσικές απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά θα δώσει το συγκρότημα «Εν Χορδαίς», με τη συναυλία «Μουσικοί Σταθμοί στα ίχνη του Ελ Γκρέκο», την Πέμπτη 27 Νοεμβρίου (ώρα: 20.30), στην Αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης, μια εκδήλωση που εντάσσεται στο πλαίσιο του Κύκλου Επιλογές. Το πολυβραβευμένο σχήμα, το οποίο αναδεικνύει την ελληνική και μεσογειακή μουσική κληρονομιά και έχει βραβευθεί στην Ελλάδα και το εξωτερικό, συμπράττει με διακεκριμένους ιταλούς και ιρανοκαναδούς καλλιτέχνες, τον διεθνούς φήμης ιταλό τενόρο Μάρκο Μπίσλεϊ, την καναδή σοπράνο Σουζί Λεμπλάν και τη Μαρία Φαραντούρη που συνεχίζει να ανιχνεύει καλλιτεχνικές συγγένειες και εσωτερικά μουσικά τοπία και η οποία θα ερμηνεύσει αποσπάσματα από τον Ερωτόκριτο αλλά και μεσαιωνικά τραγούδια.Απόψε στις 20.30 στην αίθουσα ''Χρήστος Λαμπράκης'' του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών.

Τρίτη, 25 Νοεμβρίου 2014

από-την-εκπομπή-με-τη-νένα-βενετσάνου-στο-πατσατζίδικο-με-τη-γιώτα-γιάννα

Με τη Νένα Βενετσάνου χθες στο στούντιο του Μετα-Δεύτερου. Κι εγώ κι οι ακροατές μας, την ακούσαμε να τα χώνει άσχημα στο αφιέρωμα στον Μάνο Χατζιδάκι στο Ηρώδειο πριν ένα μήνα με την ορχήστρα της ΝΕΡΙΤ, την Πασπαλά και τον Βασιλικό. Χαρακτήρισε την ορχήστρα ''δευτεράτζα'' και τόνισε πως ουδέποτε ο Μάνος Χατζιδάκις θα συνεργαζόταν με μια τέτοια ομάδα μουσικών. Ενώ για τον Βασιλικό είπε πως δεν εμπεριέχει τον Χατζιδάκι και πως τον τραγουδάει σα να φοράει τη φουστανέλα του κι από κάτω το τζιν του. Στο τέλος, κλείνοντας με το ''Έλα πάρε μου τη λύπη'' με τη δική της φωνή, το παράφρασε ως ''Έλα πάρε μου τα λίπη'' και δεν μας έμεινε άντερο! 
Εδώ με τη Βενετσάνου, τον ραδιοφωνικό παραγωγό και ποιητή Γιάννη Ευθυμιάδη και τον καραγκιοζοπαίχτη Άθω Δανέλλη. Καταλήξαμε στα παραπλεύρως mikel με τη Νένα, εκείνη ήπιε ένα διπλό καπουτσίνο, εγω έφαγα ένα σάντουιτς και μετά με πέταξε με το ταξί ως την Πανόρμου, όπου θα συναντούσα τη Γιώτα Γιάννα
για να μεταβούμε στο γύρισμα της Μαρίνας Δανέζη σε σουπάδικο του Χαλανδρίου, μια και γυρίζει το επεισόδιο για τη σειρά ''Στέκια'' με θέμα τα πατσατζίδικα. Μιλήσαμε αρκετή ώρα με τη Γιώτα στο φακό - ποιος ξέρει τι θα κρατήσουν απ' όλα αυτά στο μοντάζ ο Νικόλας και η Μαρίνα -, μετά τσακίσαμε από'να πιάτο σούπα γίδα βραστή και στο τέλος χωρίσαμε έξω από το μαγαζί στο Κολωνάκι που θα τραγουδούσε. Τα ''Στέκια'' προσεχώς στους δέκτες σας, ενδεχομένως λίγο πριν τα Χριστούγεννα, απ' ότι ενημερωθήκαμε.

Δευτέρα, 24 Νοεμβρίου 2014

η-τραγουδοποιός-και-ερμηνεύτρια-νένα-βενετσάνου-στο-αυτοδιαχειριζόμενο-Μετα-Δεύτερο

Με νωπή ακόμη τη μνήμη από την εμφάνιση της Νένας Βενετσάνου στο αφιέρωμα στον ποιητή Αντρέα Παγουλάτο, την περασμένη εβδομάδα, δε θα μπορούσα να μην την καλέσω στην εκπομπή μου στο αυτοδιαχειριζόμενο Μετα-Δεύτερο. Άλλωστε η κορυφαία ερμηνεύτρια και τραγουδοποιός είναι φίλη χρόνων και χρειάζονται στήριξη οι παραστάσεις της στη μουσική σκηνή ΡΥΘΜΟΣ Stage της Ηλιούπολης. Για την ακρίβεια, μία παράσταση έμεινε, την ερχόμενη Παρασκευή 29 του μήνα. Μαζί θα ανατρέξουμε σε μάλλον πιο άγνωστες πτυχές της δισκογραφίας της (συνεργασίες της με Μιχάλη Τερζή, Τάσο Γκρους, Ηλία Ανδριόπουλο, Νίκο Κυπουργό, Νίκο Μαμαγκάκη κ.α.) και για μισή ώρα, από τις 17.00 έως τις 17.30, προτού η Βενετσάνου έρθει στο στούντιο, θα σας παίξω κομμάτια των Μάνου Χατζιδάκι, Δημήτρη Μαραμή, Μάρθας Οικονομοπούλου, Δανάης Παναγιωτοπούλου. Συντονιστείτε για μιάμισι ώρα (17.00 - 18.30) αποκλειστικά στο διαδικτυακό www.metadeftero.gr

Παρασκευή, 21 Νοεμβρίου 2014

R.I.P. ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΩΛΟΣ (1946 - 2014)

Ο Γιώργος και η Ευγενία, αγαπημένο ζευγάρι για 40 χρόνια, γονείς του αγαπημένου φίλου μου, Γιάννη, και της αδερφής του, της Βίκυς. Υπήρξαν πολύ ερωτευμένοι αυτοί οι δύο ως το τέλος. Τους είχα δει συχνά να φιλιούνται πεταχτά στα χείλη, όποτε έπρεπε ο ένας να αποχωριστεί τον άλλο για λίγο, και μου είχε κάνει τρομερή εντύπωση. Έχουν αγάπη μεγάλη αυτοί, σκεφτόμουν, παρά τα τόσα χρόνια γάμου και συμβίωσης. Αφού το κατάφεραν, μπράβο τους! Ειδικά ο Γιώργος ήταν αυτό που λέμε ψυχούλα, πάντα λιγομίλητος, αλλά και με τρομερές ατάκες όποτε έπαιρνε θέση για κάτι. Γιατί η πιο δυναμική στη σχέση τους ήταν η Ευγενία, δραστήρια στη δουλειά, στο σπίτι, στα πάντα! Τους θυμάμαι από το 1998 που μπήκα στην οικία τους και γίναμε οικογένεια σχεδόν να σχεδιάζουν τα γηρατειά τους. Θα πάρουμε τις συντάξεις μας, έλεγαν, τα παιδιά μας θά'χουν τη δική τους ζωή κι εμείς θα γυρίσουμε τον κόσμο όλο...Τους άρεσαν πολύ τα ταξίδια εντός κι εκτός Ελλάδας. Να όμως που τελικά δε μπορεί ο άνθρωπος να ορίσει τη ζωή του. Αυτή είναι η σκληρή αλήθεια, αν υποτεθεί επίσης πως ο άνθρωπος είναι το μοναδικό ον στον πλανήτη που ξέρει πως μια μέρα θα πεθάνει απ' τη στιγμή που γεννιέται. Δεν πάνε δυο χρόνια που μου τηλεφώνησε ο Γιάννης, ο γιος τους. Είχε πάει απ' το πατρικό του και ο ίδιος του ο πατέρας τον ρώτησε πώς τον λένε και τι δουλειά κάνει. Εκείνο το βράδυ, μου εξομολογήθηκε ο Γιάννης, γυρνώντας με το μηχανάκι στο δικό του σπίτι έκλαιγε καθ' όλη τη διάρκεια της διαδρομής. Δεν είναι και λίγο ο πατέρας σου να μη σε αναγνωρίζει, ούτε μπορείς να προσπεράσεις το γεγονός πως ο πατέρας σου επίσης χτυπήθηκε από άνοια σε ώριμη και όχι σε γεροντική ηλικία. Μόλις 62 ετών ήταν ο Γιώργος όταν διαγνώστηκε με άνοια και όχι αλτσχάιμερ, σύμφωνα με τους γιατρούς. Και που δεν τον έτρεξε η Ευγενία που έβλεπε κάθε μέρα τον σύντροφο της να χάνει το μυαλό του. Άτιμη αρρώστια, φρικτή, απάνθρωπη, τραγική! Ο Γιώργος, όμως, μεσ' στις αναλαμπές του καταλάβαινε ότι δεν είναι αυτός που ήταν και ότι άθελά του τυραννάει την οικογένεια του. Η επίγνωση έφερε την κατάθλιψη, τα χάπια, τους εφιάλτες και μοιραία την απομόνωση. Έσπασα κι εγώ τις προάλλες σαν μου αφηγήθηκε η Ευγενία από τηλεφώνου ένα στιγμιότυπο: Βρε Ευγενία - της είπε η ψυχούλα - δεν με πας στην Ακρόπολη να μου δώσεις μια να πέσω να μη βασανίζεστε; Κι όσο αυτός υπόφερε, τόσο αυτή στεκόταν βράχος δίπλα του, δείχνοντας του πως και σ'αυτή την κατάσταση ήταν απαραίτητος σε όλους, γιατί πάνω απ' όλα ήταν ο αγαπημένος της σύζυγος και πατέρας των παιδιών τους. Τελευταία ο Γιώργος χειροτέρεψε. Ένας πυρετός πριν λίγους μήνες τον οδήγησε στο νοσοκομείο και στη διάγνωση πως πάσχει σχεδόν από καθολικό καρκίνο. Οι δικοί του ανατρίχιασαν όταν τους είπαν οι γιατροί πως ενδέχεται να ανάπτυξε ο οργανισμός του τον καρκίνο σαν άμυνα του μυαλού του για να φύγει μιαν ώρα αρχύτερα. Τρομερά πράγματα, αν και αρκετά μέλη της οικογένειας του έφυγαν απ' την ίδια αρρώστια στο παρελθόν και ως γνωστόν παίζει μεγάλη κληρονομικότητα στον καρκίνο! Η Ευγενία πια ήξερε ότι ο χρόνος μετράει αντίστροφα. Ενδεχομένως και ο ίδιος παρά την προχωρημένη πια άνοια. Το δωμάτιο του μετατράπηκε σε νοσοκομειακή μονάδα. Κι η Ευγενία με τα παιδιά εκεί, στο πλευρό του, πάντα δίπλα του να προσπαθούν να κάνουν όσο πιο ανώδυνο γίνεται το φευγιό του απ' τον κόσμο αυτό κι απ' τη ζωή τους. Χθες το βράδυ ο Γιώργος έπεσε σε επιθανάτιο λήθαργο. Και το πρωί με ξύπνησε ο Γιάννης για να μου μεταφέρει την είδηση. Δυο λέξεις...Τον χάσαμε...Η αδερφή του, η Βίκυ, ακούστηκε ήρεμη. Δεν έκλαιγε, ούτε έλεγε πλέον Θέλω τον μπαμπά μου πίσω όπως ήταν! Ίσως διότι η Ευγενία, ο Γιάννης και η Βίκυ, ότι ήταν να κάνουν το έκαναν με τον καλύτερο ανθρώπινο τρόπο. Και σίγουρα ο Γιώργος παρά την άνοια και τον καρκίνο που τον κατέτρωγε, καταλάβαινε πως φεύγει μεσ' στην αγάπη των πιο δικών του ατόμων. Ήταν 67 ετών. Μία πενταετία διήρκησε το μαρτύριο του. Από το πρωί ο Γιώργος πέταξε για τη γη της Αρκαδίας, εκεί όπου γεννήθηκε, μεγάλωσε, γνώρισε και ερωτεύθηκε την Ευγενία. Εκεί που θα τον κηδέψουμε αύριο, Σάββατο. Από σήμερα ο Γιώργος άφησε το φθαρτό σώμα του, την ύλη, το κουκούλι. Έγινε άνεμος, σύννεφο, μουσική ενός ζεϊμπέκικου που χόρευε καμιά φορά, αχτίδα του ήλιου, λουλούδι, καρπός της γης. Κι αν το σώμα, αυτή η γαμημένη ύλη που κάποτε όλους θα μας οδηγήσει στο τέλος και που εξ αιτίας της θυμόμαστε κάποιον όπως ακριβώς ήταν, στην περίπτωση του θα συνεχίσει να ζει λόγω της αγαθότητας της ψυχής του και της αγάπης των δικών του. Καλό Παράδεισο, καλέ μου Γιώργο, και καλή αντάμωση...

Πέμπτη, 20 Νοεμβρίου 2014

''ολοκαίνουργιοι''-νικόλας-άσιμος-και-bob-dylan-&-the-band

Μόλις χθες κυκλοφόρησε σε 500 αντίτυπα ένα νέο βινύλιο του Νικόλα Άσιμου με τον τίτλο ''Αρνήθηκα πολλά'', όπως λέγεται δηλαδή και ένα από τα συνολικά έξι άγνωστα ''καινούργια'' τραγούδια. Τα οποία τραγούδια βρέθηκαν σε τρεις κασέτες στο 55 της Καλλιδρομίου και σήμερα ακούγονται σαν ο αυτόχειρας τραγουδοποιός να τα βγάζει prima vista στην κιθάρα του! Τα υπόλοιπα εννέα ηχογραφήματα της έκδοσης είναι επίσης άγνωστες εκτελέσεις γνωστών τραγουδιών του Άσιμου από την επίσημη και τη μεταθανάτια δισκογραφία του. Δίσκος - ντοκουμέντο με εξαιρετική εικαστική επιμέλεια του Γιώργου Κορδέλλα και ένα συγκλονιστικό κείμενο του ποιητή - ψυχιάτρου Σωτήρη Παστάκα, ο οποίος κάποτε φρόντισε τον Άσιμο στην ψυχιατρική κλινική, όπου τον είχε μεταφέρει ο πατέρας του. Προβλέπεται να εξαντληθεί σύντομα, γι'αυτό σπεύσατε! 
Ιδιαίτερα σημαντική και η έκδοση για πρώτη φορά από το 1967 των Raw της σειράς The Basement Tapes για τον Bob Dylan, όταν συνεργαζόταν με το συγκρότημα των The Band, πριν ακόμη γίνουν γνωστοί: Τριάντα οχτώ τραγούδια του Bob Dylan κυρίως, που είχαν μείνει εκτός της επίσημης κυκλοφορίας των The Basement Tapes του 1975 ή με δυο λόγια αγνή country - folk - rock μουσική από τα 60s! Το διπλό αυτό CD κυκλοφορεί λίγες εβδομάδες μετά την έκδοση του box set Complete των The Basement Tapes και συνοδεύεται από βιβλίο 55 σελίδων με σπάνιο φωτογραφικό υλικό και κείμενα του βιογράφου του Dylan, Sid Griffin. Διαμάντι!

review-από-την-εκδήλωση-της-ΟΥΤΟΠΙΑΣ-στη-μνήμη-αντρέα-παγουλάτου

Λυπάμαι που από τη χθεσινή βραδιά για τον Αντρέα Παγουλάτο δεν προνόησα μεσ' στο άγχος μου να πάρω φωτογραφική μηχανή μαζί κι έτσι μόνο την άνωθεν φωτογραφία έχω τώρα: Τον σκηνοθέτη - ποιητή Λευτέρη Ξανθόπουλο με τον φίλο του, σκηνοθέτη - συγγραφέα Λάκη Παπαστάθη και δίπλα τους τη ντοκιμαντερίστρια Εύα Στεφανή. Φωτογραφία ενδεικτική, ωστόσο, τού ποιοι ήμασταν στο θέατρο του Αρμένη στα Εξάρχεια, τιμώντας τη μνήμη ενός φίλου και όχι κάνοντας ένα ''στεγνό'' αφιέρωμα σε κάποιον ποιητή. Δεν το περίμενα να έρθει ο Νίκος Κούνδουρος στην εκδήλωση. Μου ζήτησε να πάω να τον πάρω - τα σπίτια μας είναι ένα τσιγάρο δρόμος - όπως και έγινε. Τον βρήκα να με περιμένει έτοιμος, ενώ περίμενε κάτω το ταξί, πήρε το μπαστούνι του και μέχρι να φτάσουμε στο θέατρο μού μιλούσε για το νέο μοντάζ της τελευταίας ταινίας του. Πρώτη είδαμε την Εύα Κοταμανίδου. ''Αυτή είναι η Κοταμανίδου;'' έσκυψε και με ρώτησε ο Κούνδουρος, που προφανώς είχε χρόνια να τη συναντήσει. Κι αμέσως μετά: ''Τι λες, βρε παιδί μου...'' Η δε Εύα τον ρώτησε αν είναι καλά, ''όχι'' της απάντησε αυτός χαμογελαστά και μπηκαμε στην αίθουσα. Στην οποία αίθουσα ήδη είχαν προσέλθει ο Λάκης Παπαστάθης, η Εύα Στεφανή, ο Λεωνίδας Εμπειρίκος, ο Κωστής Τριανταφύλλου, ο Κώστας Κρεμμύδας, ο Λευτέρης Ξανθόπουλος - συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης, η Έφη Ξηρού, η Μαρία Λαγγουρέλη, ο Ευτύχης Μπιτσάκης με τη Μαρία Κοκκίνου και την Τιτίκα Καραβία,
η Νένα Βενετσάνου, ο Ηλίας Βαμβακούσης με τον Παναγιώτη Μπούσαλη, ενώ λίγο αργότερα στην παρέα προστέθηκαν ο Θανάσης Ρετζής, η Μάρσα Μακρή με τον Δημήτρη Θεοδωρόπουλο, ο Κώστας Σταθόπουλος και αρκετοί άλλοι καλλιτέχνες και φίλοι του Παγουλάτου. Απουσία μπήκε στη Μαρίζα Κωχ, η οποία έπρεπε εκτάκτως να τρέξει στο αρμόδιο νοσοκομείο το σκυλάκι της που είχε σοβαρό πρόβλημα στο πόδι του, αλλά φρόντισα να την ''αντικαταστήσω'' για να μη χαλάσει η ροή του προγράμματος με τη Γιώτα Γιάννα! Χαλασμός έγινε με το σόλο της Γιώτας στη φυσαρμόνικα που ανάγκασε τον Ξανθόπουλο να της ζητήσει ανκόρ, αλλά και τον Λεωνίδα Εμπειρίκο να πλέξει το εγκώμιο της! Σωστά μίλησα πιο πάνω για ''παρέα''. Έτσι και δινόταν βήμα σε έναν - έναν από τους ανθρώπους στο χώρο, ο καθένας θά'χε να θυμηθεί μια ιστορία ή να πει δυο λόγια για τον Παγουλάτο. Συγκινητικό και το κλείσιμο της βραδιάς από τον Μπούσαλη και τον Βαμβακούση, τα δύο παιδιά που μελοποίησαν τον Παγουλάτο τα τελευταία χρόνια της ζωής του και που τους είχε μεγάλη αδυναμία. Πιστεύω, μάλιστα, πως το τραγούδι που έγραψε ο Παναγιώτης για τον Αντρέα θα πρέπει να ηχογραφηθεί ως ντουέτο του με τον Ηλία οπωσδήποτε! Τους ακούγαμε με τον Ξανθόπουλο δίπλα μου να το ερμηνεύουν και βουρκώσαμε. Ήταν σαν δύο παιδιά που ορφάνεψαν να τραγουδούν για τον πατέρα τους, τέτοια αίσθηση έβγαλαν! Γεια σου, Αντρέα μας, δε σε ξεχνάμε όπως βλέπεις, εδώ είμαστε και θα είμαστε να σε μεταφέρουμε μέσα μας ολοζώντανο για όλα τα επόμενα χρόνια! Κρατώ τη δέσμευση του Κώστα Κρεμμύδα των εκδόσεων ''Μανδραγόρας'' για μία ποιητική μαραθώνια ολονυκτία στη μνήμη του Αντρέα Παγουλάτου που θα ξεκινήσει Παρασκευή και θα τερματιστεί Κυριακή. Το συνήθιζε και ο ίδιος, άλλωστε, να ξενυχτάει με την παρέα των ποιητών...

Τετάρτη, 19 Νοεμβρίου 2014

η-εκδήλωση-μνήμης-αντρέα-παγουλάτου-από-το-περιοδικό-ΟΥΤΟΠΙΑ-απόψε-στο θέατρο-γιώργου-αρμένη

Σήμερα θα είμαστε όλοι στο Νέο Ελληνικό Θέατρο του Γιώργου Αρμένη για να τιμήσουμε τη μνήμη του ποιητή και αγαπημένου φίλου μας, Αντρέα Παγουλάτου, που έφυγε από τη ζωή τον Μάρτιο του 2010. Το καλό μ'αυτές τις εκδηλώσεις - εννοώ στη μνήμη του Αντρέα - είναι πως πάντα στήνονται από τους φίλους του και κάπου έχω την αίσθηση πως το πνεύμα του ποιητή δεν κινδυνεύει από την ''κακή θέληση'' των κρατικοδίαιτων, επί των πολιτιστικών, ''καλοθελητών''. Ο ίδιος, άλλωστε, παρ' όλες τις μεγάλες διασυνδέσεις του, ήταν η απόλυτη έκφραση της αντισυστημικότητας στην Τέχνη, ποτέ δεν έβγαλε χρήματα, δεν έγινε πλούσιος ή ακόμη δεν έγινε αρεστός σε αυτούς που εν μέρει κινούσαν και κινούν τα νήματα της Τέχνης στη χώρα μας, αποκαλώντας τον έως και γραφικό. Κι ας γνώριζαν κατά βάθος πως δεν διαθέτουν τίποτα σχεδόν από τη σκέψη και τη γνώση του! Η εκδήλωση θα ξεκινήσει στις 20.00 και αν όλα πάνε καλά θα τελειώσει στις 22.00...Προσωπικά, το κόβω να τελειώνουμε μετά τα μεσάνυχτα, όπως ανέκαθεν συνέβαινε με παρεμφερείς μουσικο-ποιητικές εκδηλώσεις. Δεν πειράζει, καλά θα περάσουμε και πάλι! Ο σκηνοθέτης - ποιητής Λευτέρης Ξανθόπουλος κι εγώ θα είμαστε συντονιστές της βραδιάς. Ο Ευτύχης Μπιτσάκης, ψυχή του περιοδικού ΟΥΤΟΠΙΑ που ανάλαβε τη διοργάνωση, θα κάνει μία πρώτη εισήγηση για ν'ακολουθήσουν σύντομες παρεμβάσεις περί της ποιήσεως του Παγουλάτου από τους ποιητές Κώστα Κρεμμύδα, Κώστα Σταθόπουλο, Κωστή Τριανταφύλλου, Μαρία Λαγγουρέλη και, αν το θελήσει, και από τον Λεωνίδα Εμπειρίκο. Η Εύα Κοταμανίδου θα διαβάσει ποιήματα του Παγουλάτου εν συνεχεία, θα προβληθεί ένα 10λεπτο βίντεο σε σκηνοθεσία Ηλία Γιαννακάκη και αμέσως μετά θα τραγουδήσει η Νένα Βενετσάνου. Το λόγο θα πάρουν στο σημείο εκείνο οι βετεράνοι κινηματογραφιστές Νίκος Κούνδουρος, Λάκης Παπαστάθης και Θανάσης Ρεντζής. Συνέχεια με την Εύα Κοταμανίδου στα υπόλοιπα ποιήματα του Παγουλάτου και τραγούδι από τη Μαρίζα Κωχ. Οι εισηγήσεις θα ολοκληρωθούν με τους νεότερους κινηματογραφιστές Γιάννη Οικονομίδη και Εύα Στεφανή και τον εικαστικό Δημήτρη Αληθεινό. Τέλος, τραγούδι από τα ''παιδιά'' του Παγουλάτου, τον Ηλία Βαμβακούση και τον Πάνο Μπούσαλη. Σημειωτέον, στη βραδιά θα παραστεί και η Γιώτα Γιάννα, η οποία θα συνοδεύσει κάποιους ποιητές με τη φυσαρμόνικα της!

Σάββατο, 15 Νοεμβρίου 2014

βούλας-σαββίδη-το-ανάγνωσμα-και-το-ακρόαμα

Έρχομαι από την παράσταση της Βούλας Σαββίδη στη μουσική σκηνή ΡΥΘΜΟΣ Stage της Ηλιούπολης. Δεν θα μπορούσα να μην έχω πάει, όχι μόνο διότι βρεθήκαμε χθες ή μάλλον προχθές το βράδυ για τη συνέντευξη της στο LIFO.gr, αλλά κυρίως γιατί τελευταία φορά είχε έρθει πριν δυο χρόνια στην Αθήνα για να τραγουδήσει. Άλλο βέβαια αν εγώ τη γνώρισα προσωπικά τον Μάρτιο του 2013 στη Θεσσαλονίκη - τη θυμάμαι να προσέρχεται στην προβολή του ντοκιμαντέρ για την Κατερίνα Γώγου και την επόμενη δώσαμε από κοινού μία συνέντευξη στον Φώτη Φερενίδη του Δημοτικού Ραδιοφώνου της πόλης. Μαζί μάλιστα με τον Άγγελο Κουρέπη, έναν μαθητευόμενο δημοσιογράφο, την επισκεπτήκαμε στο σπίτι της. Προθυμοποιήθηκε να με φιλοξενήσει κιόλας, αλλά αυτό δεν ήταν εφικτό, λόγω της έλλειψης κρεβατιού. Η Βούλα εν ολίγοις ζει σχεδόν ασκητικά σε ένα πολύ μικρό διαμέρισμα χωρίς τίποτα αναμνηστικό από τη σημαντική πορεία της στο ελληνικό τραγούδι. Τέλος πάντων, πριν μερικές ώρες την απόλαυσα πραγματικά στα αποσπάσματα από τα χατζιδακικά ''Πέριξ'' και για την ακρίβεια είτε live την άκουγες, είτε το δίσκο του ΄74 άκουγες, είναι ένα και το αυτό! Αυτό όμως που αξίζει να ειπωθεί είναι πως η Βούλα Σαββίδη τραγούδησε εξαιρετικά τον Μίκη Θεοδωράκη: ''Του μικρού βοριά'', ''Άπονες Εξουσίες'' και το ωραιότερο, μετά τον Στέλιο Καζαντζίδη, ''Σαββατόβραδο''! Να τ'ακούει η Μαργαρίτα Θεοδωράκη που σχεδόν τσακωθήκαμε στο facebook τις προάλλες, επειδή της την είπαμε κι εγώ κι η Ναταλία Ρασούλη και δυο - τρεις άλλοι για τις επιλογές της αναφορικά με τους ερμηνευτές του έργου του πατέρα της. 
Χθες πάντως τόσο η Σαββίδη, όσο και ο εκλεκτός φωτογράφος - συνεργάτης μου, ο Πάρις Ταβιτιάν, ήταν σε καλό mood, συνεπώς επωφελήθηκα κι εγώ και σκηνοθέτησα τη photo που βλέπετε κάπου στη μέση της Πανεπιστημίου. ''Μπορείς να ανέβεις;'' ρώτησα τη Βούλα για να πάρει τη θέση της. ''Ανεβαίνω στον Όλυμπο και θα κωλώσω εδώ;'' ήταν η απάντηση της και στηθήκαμε. Μετά με τον Πάρι γελούσαμε και λέγαμε πως μαζί έχουμε πάρει σβάρνα όλες τις τραγουδίστριες του Χατζιδάκι για συνέντευξη και φωτογράφηση.
Η συνέντευξη πραγματοποιήθηκε στον χώρο ''Αίθουσα Τέχνης'' του συγγραφέα του Ασσωνίτη που χρησιμοποιείται και ως χώρος σεμιναρίων. Μας σέρβιραν κρασί και η Βούλα κάπνισε μερικά από τα Winston κατοστάρια μου όση ώρα έγραφε το μαγνητοφωνάκι. Συνολικά μία ώρα έγραψε για την ακρίβεια κι ευτυχώς που ότι ήταν να πούμε, το είπαμε, γιατί θέλανε οι άνθρωποι να κλείσουν την αίθουσα. Ωραία κουβέντα κάναμε και ήμουν σίγουρος για το αποτέλεσμα. Τό'πε κι η ίδια η Βούλα: ''Βαριέμαι να μιλάω για τα καλλιτεχνικά συνέχεια, προτιμώ πιο ενδοσκοπικές συνεντεύξεις''. ''Το ψωμί μου!'' της είπα κι εγώ κι όλα πήγαν καλά!
Μπορείτε να διαβάσετε το απόσταγμα της κουβέντας μας στο LIFO.gr και στο link 
http://www.lifo.gr/team/music/53045 Ομολογώ ότι στη LIFO νιώθω ότι έγινα καλύτερος δημοσιογράφος κι ας γράφω μόνο ενάμισι χρόνο τώρα. Ίσως είναι το διαδίκτυο με την άπλα του, ίσως πάλι είναι που ο Τσαγκαρουσιάνος μου ζητάει να κάνω τέτοιου είδους συνεντεύξεις, ψυχογραφικές ή ενδοσκοπικές, πού'λεγε και η Βούλα Σαββίδη ότι της αρέσουν. Προσπαθώ ωστόσο να τις συντομεύω, να τις μικραίνω σε έκταση, γιατί καμιά φορά ξεχνιέμαι και νομίζω πως γράφω τη βιογραφία του προσώπου, με το οποίο συνομιλώ. Αυτά, λοιπόν, με την κυρία Σαββίδη, το αερικό από τη Θεσσαλονίκη, την ερμηνεύτρια των ''Πέριξ'' του Μάνου Χατζιδάκι και ένα από τα πιο φιλοσοφημένα άτομα που υπάρχουν στο χώρο του τραγουδιού. Την εκτιμώ βαθύτατα, την αγαπώ και δηλώνω φίλος της!