Πέμπτη, 8 Δεκεμβρίου 2016

τα-γράμματα-στη-Γερμανία-προβλήθηκαν-σήμερα-στο-Κρασνογιάρσκ-της-μακρινής-Σιβηρίας

Οι Ρώσοι φίλοι μου μόλις με ενημέρωσαν πως σήμερα 8 Δεκεμβρίου του 2016, στις 8 το βράδυ, προβλήθηκε η μικρού μήκους ταινία μου Γράμματα στη Γερμανία στο Κρασνογιάρσκ της μακρινής Σιβηρίας. Ήταν κάτι που γνώριζα, εφόσον η Εβδομάδα Ελληνικού Κινηματογράφου που είχε πραγματοποιηθεί στη Μόσχα τον περασμένο Οκτώβρη (και που είχαμε παραστεί μαζί με τον πρωταγωνιστή της ταινίας, Μανώλη Δεστούνη) θα επαναλαμβανόταν στη Σιβηρία. Την επαφή, μάλιστα, είχε κάνει η Ρωσίδα συνθέτρια Irina Belova, η οποία δουλεύει για το κινηματογραφικό φεστιβάλ της Σιβηρίας και αμέσως μετά το τέλος της προβολής στη Μόσχα ήρθε και ζήτησε κατευθείαν την ταινία για το Κρασνογιάρσκ. Μετά χαράς της απάντησα, μόνο μη μας πείτε να έρθουμε εκεί. Δε λέει η Σιβηρία Δεκέμβρη μήνα...Εξ ου και ανταποκρινόμενος στο κάλεσμα των Ρώσων, βιντεοσκόπησα με το κινητό μου ένα ευχαριστήριο μήνυμα μου και τους το έστειλα, όπως δηλαδή ήθισται σε πολλά κινηματογραφικά φεστιβάλ που δε μπορεί να παραστεί ο εκάστοτε δημιουργός με την ταινία του.
Το ίδιο έκανε και η παραγωγός Φοίβη Αγγελοπούλου, η χήρα του Τεό, με την οποία επίσης ήμασταν μαζί στη Μόσχα τον Οκτώβρη. Απ' όσο ξέρω παίχτηκε η Σκόνη του χρόνου, η τελευταία ταινία του Αγγελόπουλου, αν και η Φοίβη εκεί βρέθηκε περισσότερο για να την ψάξει στα ρωσικά κινηματογραφικά εργαστήρια για την ψηφιοποίηση του έργου του Τεό. Θα την ξανασυναντήσω σύντομα, καθώς έχει υποσχεθεί να μου παραχωρήσει μία μεγάλη συνέντευξη και σίγουρα θα έχουμε πολλά - πολλά να πούμε. Τώρα, όμως, ας κάνω ένα post - photo review από το ταξίδι μου στη Ρωσία με τα Γράμματα στη Γερμανία, μια και πριν λίγες ώρες προβλήθηκαν για πρώτη φορά στη Σιβηρία, όπως ήδη είπα.
Με τον Μανώλη Δεστούνη στο αεροδρόμιο, λίγο πριν την αναχώρηση για Ρωσία μέσω Ιταλίας
Το ξενοδοχείο μας απέναντι από μία αφρικανική πρεσβεία. Κρύο, κρύο. Ψοφόκρυο, για την ακρίβεια.
Βόλτα στο Κρεμλίνο. Το γκρουπ των Ελλήνων κινηματογραφιστών.
Το Κρεμλίνο είναι μοναδικό σε ομορφιά. Επιβλητικό, απομεινάρι ένδοξων εποχών της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.
Νυχτερινή βόλτα στην παγωμένη Μόσχα με τον Μανώλη Δεστούνη
Μανώλης Δεστούνης - Γιώργος Πυρπασόπουλος: Δύο ηθοποιοί διαφορετικής γενιάς συναντήθηκαν στην Εβδομάδα Ελληνικού Κινηματογράφου της Μόσχας
Εδώ ο σκηνοθέτης Κώστας Καπάκας στο ιστορικό εμπορικό κέντρο της Μόσχας. Σήμερα είναι μεσ' στη χλίδα - απίστευτη χλίδα - κάποτε όμως οι άνθρωποι έκαναν ουρές έμαθα για ένα στυλό μπικ...
Η Φοίβη Αγγελοπούλου ένα βράδυ έξω από ουρανοξύστη της Μόσχας. Θυμάμαι πως εκείνο το βράδυ είχαμε αγανακτίσει γιατί το πηγαίναμε ποδαράτοι και δε βλέπαμε την ώρα να επιστρέψουμε στο ξενοδοχείο από την παγωνιά...
Με τον Μανώλη Δεστούνη, τον σπουδαστή σκηνοθεσίας θεάτρου στη Μόσχα και καλό φίλο, Θεοδόση Σκαρβέλη, και με τον Ερμή, σπουδαστή διεύθυνσης ορχήστρας στη Μόσχα, επίσης. Χάρηκα που ήρθε ο Θεοδόσης και είδε την ταινία στη Μόσχα, παρόλο που ήταν ανάμεσα στο κοινό της α' προβολής της στην Αθήνα, στο Ιντεάλ. Τό'χει ο Θεοδόσης, είχα καταχαρεί σαν έμαθα πως συνεχίζει τις θεατρικές σπουδές του στη Ρωσία!
Εδώ μεσα φυλάσσεται η σορός του Λένιν, αλλά δυστυχώς τις μέρες που ήμασταν, είχαν αργία και δε στάθηκε δυνατή η είσοδος μας στο μαυσωλείο - μουσείο.
Κρεμλίνο
Ο σκηνοθέτης Γιώργος Τσεμπερόπουλος συνομιλεί με το ρωσικό κοινό της προβολής της ταινίας του.
Με τους ηθοποιούς Γιώργο Πυρπασόπουλο - Μανώλη Δεστούνη σε βόλτα στο Κρεμλίνο. Εκείνη τη μέρα μας τραπέζωσαν οι Ρώσοι σε ένα από τα καλύτερα εστιατόρια της Μόσχας ιδιοκτησίας του γιού του σκηνοθέτη Μιχάλκοφ
Εδώ εγώ στον υπόγειο του μετρό. Χοντρή μαλακία...Τόσες μέρες εκεί και δε μπήκαμε μέσα σ' ένα σταθμό του μετρό που φημίζεται ως το ωραιότερο της Ευρώπης! Μουσείο του λαού είχε χαρακτηρίσει ο Στάλιν το ρωσικό μετρό!
Κι εδώ ο Μανώλης Δεστούνης έξω από το ρωσικό ειδησεογραφικό πρακτορείο Tacc
Ένα τέτοιο καπέλο που διαφορετικά θα έβγαζε γέλιο μάλλον, στη Μόσχα Οκτώβρη μήνα κρίνεται είδος πρώτης ανάγκης...
Δρόμοι της Μόσχας. Εκεί που περπατάγαμε, βλέπαμε ταμπέλα έξω από κτίρια...Εδώ είναι το σπίτι του Γκόρκι! Α, να και το σπίτι του Τσέχοφ λέγαμε...
Ο Μανώλης Δεστούνης με Ρώσους φίλους
Με τον Μανώλη Δεστούνη μάς φωτογραφίζουν αμέσως μετά την προβολή της ταινίας μας
Στο Κρεμλίνο με τους τύπους που είναι, υποτίθεται, σωσίες του Λένιν, του Στάλιν κλπ. και που τους πληρώνεις για α φωτογραφηθείς μαζί σου. Μεγάλα λαμόγια! Μακριά απ' αυτούς, αν σας βγάλει ποτέ ο δρόμος στο Κρεμλίνο!
Κι εγώ εδώ στο εμπορικό κέντρο της Μόσχας πίνοντας ζεστό καφέ άκαπνος και βγάζοντας σέλφι...
Κρεμλίνο
Επέσατε αδέρφια μας...
Λες να ήταν τόσο...στούμπος ο Λένιν; Αφού εγώ είμαι 1.73, τούτος εδώ ο Λένιν πόσο νά'ταν;
Ο Μανώλης Δεστούνης διαφημίζει ελληνική σαλάτα στη Μόσχα
Κιόσκια και ανθοπωλεία λίγο πριν μπούμε στα τείχη του Κρεμλίνου
Ώρα για βόλτα στο Μουσείο Αστροναυτών της Μόσχας
Μάλλον, κάτσε λίγο...Εδώ είμαστε με τον Μανώλη Δεστούνη και την Irina Belova αμέσως μετά την προβολή της ταινίας μας
Περιήγηση στο Μουσείο Αστροναυτών της Μόσχας. Εμπειρία μεγάλη! Άξιζε!
Ο Δεστούνης βολτάρει στην παγωμένη νυχτερινή Μόσχα
Ωραία παρέα έξω από το Μουσείο Αστροναυτών
Από το Μουσείο Αστροναυτών
Ένας από τους δύο αερολιμένες της Μόσχας. Απ' άλλο ήρθαμε, απ' άλλο φύγαμε!
Μπόσκο στη βραδινή παγωμένη Μόσχα
Κι εδώ κουβέντα με το κοινό μετά το τέλος της προβολής της ταινίας μας. Μας προλόγισε ο Ελληνορώσος Denis Zubalov. Μας εντυπωσίασαν οι παρατηρήσεις των Ρώσων. Δε θα ξεχάσω, ας πούμε, μία ηλικιωμένη Ρωσίδα που με ρώτησε γιατί η γυναικεία παρουσία, η Λίλα Μπακλέση, χάνεται στα μισά της ταινίας. Της απάντησα πως αυτό ενέτεινε το αίσθημα μοναξιάς του πατέρα, του Δεστούνη, που μένει μόνος του μετά την αναχώρηση για Γερμανία του παιδιού του και την εγκατάλειψη του από τη νεαρή νύφη του...
Ο σκηνοθέτης Γιώργος Τσεμπερόπουλος
Και η Φοίβη Αγγελοπούλου έτοιμη να μπει σε διαστημικό σταθμό