σήμερα-η-μεγάλη-συναυλία-συμπαράστασης-στους-εργαζόμενους-του-Τύπου

Συναυλία με δωρεάν είσοδο διοργανώνεται σήμερα, Δευτέρα 30 Ιανουαρίου, στις 19:00 το βράδυ, στο κλειστό γήπεδο του Περιστερίου, σε ένδειξη συμπαράστασης στον αγώνα των εργαζόμενων στον Τύπο.
«Οι εργαζόμενοι στον Τύπο, θύματα της ίδιας βαρβαρότητας που πλήττει ολόκληρη την κοινωνία και τη σπρώχνει στην εξαθλίωση, ενώνουμε τη φωνή μας με όλους τους εργαζόμενους. Δεν επαιτούμε, απαιτούμε με τους αγώνες μας αξιοπρεπείς συνθήκες και σταθερούς όρους εργασίας και αμοιβής», αναφέρουν στην σχετική ανακοίνωσή τους οι διοργανωτές από το Αlter, τον ΔΟΛ, την «Ελευθεροτυπία», τον «Κόσμο Του Επενδυτή» και την ΕΡΤ. Εμφανίζονται, μεταξύ πολλών άλλων, ο Θάνος Μικρούτσικος, ο Γιάννης Κούτρας, ο Πέτρος Δουρδουμπάκης, ο Κώστας Θωμαΐδης, οι Mode Plagal, ο Λόλεκ, οι Σπυριδούλα, ο Δημήτρης Μητσοτάκης & οι Ευδαίμονες, ο Παντελής Θαλασσινός, οι Αλέξανδρος Εμμανουηλίδης - Μαρία Παπαγεωργίου, ο Σπύρος Γραμμένος, ο Πάνος Μουζουράκης, η Ματούλα Ζαμάνη & οι Angry Birds.

το-καλύτερο-αφιέρωμα-στον-θόδωρο-αγγελόπουλο-στη-σημερινή-ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ-της-κυριακής

Σήμερα, το ένθετο "ΕΠΤΑ ΗΜΕΡΕΣ" της κυριακάτικης ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ, είναι αφιερωμένο στον Θόδωρο Αγγελόπουλο. Συγκεκριμένα, αποτελεί ανατύπωση του αφιερώματος της εφημερίδας στον μεγάλο δημιουργό, όταν εκείνος είχε βραβευθεί με το Χρυσό Φοίνικα στις Κάνες το 1998. Περιέχει χρονολόγιο, σπάνιο φωτογραφικό υλικό από το αρχείο του και κείμενα με την υπογραφή των Βασίλη Ραφαηλίδη, Γιάννη Μπακογιαννόπουλου, Μπρούνο Γκανζ, Λευτέρη Ξανθόπουλου, Ελένης Καραΐνδρου, Θανάση Ρεντζή, Σωτήρη Δημητρίου, Νίκου Κολοβού και Άντριου Χόρτον - τα τελευταία μόνο και μόνο για να διαπιστώσει κανείς την αισθητική, γλωσσική και εκφραστική ένδεια του έντυπου Τύπου της εποχής που διανύουμε...Ότι καλύτερο κυκλοφόρησε με αφορμή τον απρόσμενο θάνατο του Θόδωρου Αγγελόπουλου στη σημερινή ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ της Κυριακής!

από-το-φωτορεπορτάζ-του-σπύρου-σταβέρη-στη-lifo

Ο φακός του Σπύρου Σταβέρη της lifo "τσίμπησε" και μένα χθες στην κηδεία του Θόδωρου Αγγελόπουλου με τη Μαρίζα Κωχ δίπλα μου στ' αριστερά και λίγο πιο δίπλα τη Λιάνα Μαλανδρενιώτη! Nice pic! Εδώ το link από την ηλεκτρονική έκδοση της lifo:

http://www.lifo.gr/lifoland/magic-circus/7089

τελευταίο-αντίο-στον-θόδωρο-αγγελόπουλο-με-το-βαλς-του-γάμου-της-καραΐνδρου-και-πολυφωνικά-ηπειρώτικα

Σήμερα παίξαμε χωρίς να το θέλουμε σε σεκάνς της τελευταίας ταινίας του Θόδωρου Αγγελόπουλου. Κι ήμασταν πολλοί - πάνω από 2.000 κομπάρσοι -, από εκπροσώπους της πολιτικής ηγεσίας (μερικοί εξ αυτών δεν απέφυγαν τους προπηλακισμούς του τύπου...Νεκροθάφτη!), και δημοσιογράφους, μέχρι καλλιτέχνες, αλλά και απλούς ανθρώπους - λάτρεις του έργου του εκλιπόντος. Κρατώ τη συγκλονιστική εικόνα της Εύας Κοταμανίδου που κάπνιζε μόνη ένα τσιγάρο στον προαύλιο χώρο του Α΄Νεκροταφείου και της συντετριμμένης Ελένης Καραΐνδρου στο πλευρό του Αντώνη Αντύπα. Κι όταν λέω κομπάρσοι, κυριολεκτώ. Στην αρχή τα χάσαμε όταν είδαμε ένα στημένο τράβελινγκ μέσα στο ανθρώπινο ποτάμι με την κόρη του σκηνοθέτη, Ελένη, να δίνει οδηγίες στον καμεραμάν. Λίγο αργότερα, τα πράγματα ξεκαθάρισαν όταν στον επικήδειο λόγο του, μέλος του συνεργείου της ταινίας του Αγγελόπουλου, μας ενημέρωσε πως για σήμερα, Παρασκευή, το όρντινο έλεγε...εικονική κηδεία! Απίθανο, ανατριχιαστικό σχεδόν! Ο άνθρωπος είχε οραματιστεί γύρισμα κηδείας τη μέρα που τελικά έμελλε να πραγματοποιηθεί μία πραγματική νεκρική τελετή: η δική του!

Μπροστά, λοιπόν, το φέρετρο με τη σορό του μεγάλου Έλληνα σκηνοθέτη και πίσω όλοι εμείς, βουβοί, δακρυσμένοι και, νομίζω, πραγματικά λυπημένοι. Δε γινόταν άλλωστε να μη δακρύσει άνθρωπος, καθώς κατά τη διάρκεια της πομπής ο ακορντεονίστας έπαιξε το Βαλς του Γάμου της Καραΐνδρου και γυναικείο πολυφωνικό σχήμα τραγούδησε ηπειρώτικα μοιρολόγια. Νωρίτερα, η χήρα Φοίβη Αγγελοπούλου είχε ζητήσει από τη Μαρίζα Κωχ να τραγουδήσει ακόμη ένα παραδοσιακό μοιρολόι, απ' αυτά που αγαπούσε ο Θόδωρος. Με το θάνατο του Θόδωρου Αγγελόπουλου μπήκε ένα τέλος εποχής γι' αυτή τη χώρα, όσο κι αν σε κάποιους ακούγεται ανθελληνική η συγκεκριμένη άποψη. Τέλος δηλαδή σε μια χώρα, τουλάχιστον έτσι όπως την προσέγγισε και την αφηγήθηκε αυτός που αγαπήθηκε από τον Ιάπωνα συνάδελφο του, Κουροσάβα, τους αριστερούς αγωνιστές του τόπου του, τους αναθεωρητές διεθνώς και φυσικά τους αναρίθμητους σινεφίλ σε ολόκληρο τον κόσμο. Καλό σου ταξίδι, Θόδωρε Αγγελόπουλε! Πέρασες ήδη στην Ιστορία! Και στην Αθανασία! Γιατί το έργο σου δε θα μπορέσει να το σβήσει κανένας θάνατος!

* θα ήθελα να προσθέσω και κάτι που μου μετέφερε ο ηχολήπτης του Θόδωρου Αγγελόπουλου, Μαρίνος Αθανασόπουλος, ο οποίος εργαζόταν στην τελευταία ταινία του και είδε το τραγικό ατύχημα με τα μάτια του: από τη σφοδρή σύγκρουση με το μηχανάκι, ο σκηνοθέτης εκσφενδονίστηκε κυριολεκτικά τρία μέτρα μακρυά κι όταν όλοι έτρεξαν προς το μέρος του τον αντίκρισαν σε πολύ άσχημη κατάσταση. Δεν λέω κάτι πρωτότυπο, αφού το ιατρικό ανακοινωθέν από την πρώτη στιγμή περιείχε λεπτομέρειες για ολικά συντριπτικά κατάγματα. Πιστεύεις ότι θα μπορούσε να έχει επιζήσει αν το νοσοκομειακό ερχόταν σε 5 και όχι σε 45 λεπτά; ρώτησα τον Μαρίνο. Κι αυτός χαμογέλασε όλο πίκρα: Πιστεύω ότι ο άνθρωπος έμεινε στον τόπο...απάντησε.

αύριο-το-ταξίδι-στα-κύθηρα-στην-κινηματογραφική-λέσχη-αργυρούπολης-και-ο-λόλεκ-στο-nosotros

Αύριο, Παρασκευή βράδυ, η Κινηματογραφική Λέσχη του Δήμου Αργυρούπολης - Ελληνικού, είχε δρομολογήσει την προβολή της σημαντικής ταινίας Ο Δραπέτης του Λευτέρη Ξανθόπουλου με συζήτηση μεταξύ του σκηνοθέτη και του κοινού της αίθουσας. Μόλις επικοινώνησα με τον Ξανθόπουλο, ο οποίος με ενημέρωσε πως ήταν αδύνατο μετά την κηδεία του Θόδωρου Αγγελόπουλου να εμφανιστεί κάπου και να μιλήσει για δική του δουλειά.

Κατόπιν δικής του παρέμβασης, μάλιστα, το πρόγραμμα άλλαξε κι έτσι, στη θέση του Δραπέτη θα προβληθεί το Ταξίδι στα Κύθηρα, το αγγελοπουλικό αριστούργημα με τις σκηνές ανθολογίας - σαν κι αυτή με τον Κατράκη και τον Παπαγιαννόπουλο - όχι μόνο του ελληνικού, αλλά και του διεθνούς κινηματογράφου. Όσοι, οι πιο νέοι ειδικά, δεν είχαν την ευκαιρία να δουν το Ταξίδι στα Κύθηρα σε μεγάλη οθόνη, καλό θα είναι να περάσουν αύριο βράδυ από τη φιλόξενη Κινηματογραφική Λέσχη Αργυρούπολης (Πλ. Δημαρχείου, Κύπρου 68, τηλ. 210 9959440, είσοδος ελεύθερη). Όσοι πάλι προτιμήσουν το κέντρο, ας περάσουν από το επίσης φιλόξενο Nosotros των Εξαρχείων (Θεμιστοκλέους 66), όπου ο τραγουδοποιός Λόλεκ θα παρουσιάσει με την κιθάρα του τραγούδια από τους δίσκους Alone και Αχινός μαζί με διασκευές σε αγαπημένα κομμάτια του. Η αυριανή μέρα θά'ναι δύσκολη! Λίγες ώρες μόνο μας χωρίζουν από το ύστατο χαίρε στον Θόδωρο Αγγελόπουλο και, αν βρέξει, από τώρα φαντάζομαι τη μελαγχολική εικόνα μιας ανθρώπινης θάλασσας με μαύρες ομπρέλες γύρω από το Α΄ Νεκροταφείο της Αθήνας. Ακριβώς σαν πλάνο από τη νέα ταινία του αδικοχαμένου Θόδωρου που έμεινε ανολοκλήρωτη...

για-τον-θόδωρο-αγγελόπουλο-εν-θερμώ-και-από-καρδιάς

Θα τον θυμάμαι τον Θόδωρο Αγγελόπουλο. Για εκείνο το γύρισμα στο γραφείο του, που μίλησε για τον Δράκο του Κούνδουρου. Με τον Κούνδουρο δεν τα πήγαιναν και πολύ καλά, ομολογουμένως, κάτι που εγώ θεωρούσα σχεδόν αυτονόητο για δύο τόσο ισχυρές προσωπικότητες. Ωστόσο, ο Αγγελόπουλος χαρακτήρισε τον Δράκο, ταινία ενηλικίωσης του ελληνικού κινηματογράφου και έναρξη κάθε σοβαρής κινηματογραφικής απόπειρας στη χώρα μας. Λίγο καιρό αργότερα, ο Κούνδουρος θα μου εξέφραζε την ικανοποίηση του πού ξένοι κριτικοί συμπεριέλαβαν τον Δράκο, μαζί με τον Θίασο του Αγγελόπουλου, αλλά και ταινίες των Μπέργκμαν, Φελλίνι κ.α. σε μία λίστα με τις σημαντικότερες ιστορικά και διεθνώς κινηματογραφικές δημιουργίες.

Θα θυμάμαι εκείνη τη φωτογραφία στον προσωπικό του χώρο με την κινηματογραφική μηχανή λήψης και ένα από τα πολλά βραβεία του στον τοίχο. Πόσο είχα χαρεί μ' αυτή τη φωτογραφία δε λέγεται! Εγώ, ένας ασήμαντος κινηματογραφιστής, ένας σχετικά νεαρός επίδοξος ντοκιμαντερίστας, να συνεργάζεται εν μέρει με έναν άνθρωπο, το έργο του οποίου διδάχτηκε απ' την πρώτη μέρα που πάτησε το πόδι του στη σχολή κινηματογράφου. Μιλάμε για χρόνια που ακόμη οσμιζόσουν στον αέρα την προδοσία, την οποία υπέστησαν οι πληγωμένοι αριστεροί την προηγούμενη ακριβώς δεκαετία. Ανάμεσα τους και ένας τύπος που δε συγκρατώ το όνομα του, γιατρός στο επάγγελμα. Είχε έρθει να σπουδάσει κινηματογράφο ορμώμενος από τον λατρεμένο του αγγελοπουλικό Μεγαλέξανδρο! Τι να πρωτοθυμηθώ; Τις αναλύσεις επί των αναλύσεων γύρω από τις ταινίες του στο πλαίσιο της σχολής; Τις κουβέντες με τον Βασίλη Ραφαηλίδη και τον Δήμο Θέο που εκτιμούσαν την Τέχνη του; Τώρα, την ώρα της ορφάνιας, καταλαβαίνω πόσο τυχερός υπήρξα που έζησα όλο αυτό το κλίμα στα είκοσι μου...

Δε θέλω να σκέφτομαι πόσοι άνθρωποι θα κλάψουν σήμερα από το κινηματογραφικό συνάφι. Βλέπω εδώ δίπλα του τον βετεράνο ηχολήπτη Μαρίνο Αθανασόπουλο, συνεργάτη του στο Λιβάδι που δακρύζει και σε δύο δικές μου δουλειές, και βουρκώνω. Διστάζω ακόμη και να τηλεφωνήσω του Μαρίνου...

Τον ξανασυνάντησα στην Ταινιοθήκη της Ελλάδας, στην προβολή του ντοκιμαντέρ μου για τον Νίκο Κούνδουρο, στο οποίο είχε συμμετάσχει. Ένα 20λεπτο με έστησε στον τοίχο κυριολεκτικά και μου μιλούσε. Εγώ, χεσμένος...Δεν κάνεις απλά ντοκιμαντέρ, κάνεις σινεμά - ήταν τα λόγια του - και μένα αυτό μ' ενδιαφέρει, μα αν ποτέ έδειχνες ασπρόμαυρες όλες τις δικές μου ταινίες, όπως έκανες με του Κούνδουρου, θα σε σκότωνα! Γελάσαμε αμφότεροι, εκείνος μάλλον με καλωσύνη, εγώ σίγουρα με ανακούφιση. Είχε προηγηθεί το γέλιο του μέσα στην αίθουσα όταν η Λένα Πλάτωνος με τον Νίκο Κούνδουρο στην πρώτη τους γνωριμία αντάλλαξαν δημόσια απερίγραπτες ατάκες! Δυστυχώς, λίγες μόνο μέρες μετά από την προβολή στην Ταινιοθήκη θα μου τηλεφωνούσε από Τουρκία για να μου εκφωνήσει το ύστατο χαίρε στον κοινό μας φίλο, ποιητή Αντρέα Παγουλάτο, που έφυγε τόσο απροσδόκητα κι αυτός...
Λυπάμαι ειλικρινά τα νέα παιδιά που θα σπουδάσουν τον κινηματογράφο σε εποχές που κάνουν όλοι ταινίες με την κάμερα του κινητού τηλεφώνου τους, δίχως νά'χουν ποτέ την ευκαιρία πλέον να καθίσουν σε μουβιόλα, να αγγίξουν τη μαγνητική επίστρωση του κινηματογραφικού φιλμ και να το ακούσουν να τρέχει μεσ' στο σασί εν ώρα λήψης σα γάτα που χουρχουρίζει...Είναι τα παιδιά που λένε Θα πάω Αγγλία να σπουδάσω, γιατί εκεί έχουν τα μέσα, λες και το σινεμά είναι μόνο κατσαβίδια ή και τεχνολογία, για να μη γίνομαι και τόσο αφοριστικός...Συγνώμη, αλλά έναν Αγγελόπουλο με τέτοια παγκόσμια και πανανθρώπινη ιστορική συνείδηση φιλτραρισμένη μέσα από το έργο του, οι προοδευτικοί Άγγλοι δεν θα αποκτήσουν ποτέ...Γιατί ο Θόδωρος Αγγελόπουλος μαζί με τον Κωνσταντίνο Καβάφη υπήρξαν οι δύο μοναδικοί Ποιητές, ενδεχομένως σε διεθνές επίπεδο, που απασχόλησε τόσο έντονα τη ζωή τους και διαπότισε το έργο τους η ιστορικότητα με τον Άνθρωπο στο επίκεντρο της...Πιο πολύ όμως λυπάμαι κάτι σκηνοθέτες, ίδιας γενιάς με τον Αγγελόπουλο, ίσως και λίγο νεότεροι, οι ίδιοι που θα κλαίνε στην κηδεία του μεθαύριο και οι οποίοι όλα αυτά τα χρόνια τον έθαβαν, πισώπλατα εννοείται, επειδή έπαιρνε λεφτά απ' το ελληνικό δημόσιο για να κάνει τις ταινίες του. Δε σκέφτονταν, βέβαια, μεσ' στην ατέρμονη κόμπλα τους ότι ταυτόχρονα ο Αγγελόπουλος έπαιρνε χρήματα κι από τους Ρώσους, τους Γάλλους, τους Τούρκους κι αυτό αν μη τι άλλο κάτι έλεγε. Πολύ απλά έλεγε πόσο πιο σοβαρά λαμβάνουν τον κινηματογράφο, τους μηχανισμούς παραγωγής και την Τέχνη γενικότερα οι υπόλοιπες χώρες συγκριτικά με τη μίζερη, φτωχοπροδρομική και συντεχνιακή Ελλάδα. Αυτός άλλωστε τίμησε την Ελλάδα το 1998 με τον Χρυσό Φοίνικα που της χάρισε για τη Μια αιωνιότητα και μια μέρα του! Τι ανυπέρβλητο το μουσικό θέμα της Ελένης Καραΐνδρου για την εν λόγω ταινία! Πόσο συντετριμμένη θά'ναι αυτές τις ώρες η Ελένη, σχεδόν με σοκάρει η σκέψη του πόνου της...Τέλος, θα θυμάμαι για πάντα εκείνο το βιβλιοπωλείο στο Πεκίνο τον Μάιο του 2009, ιστορία που τού'χα πει και του ίδιου: Μπαίνω μέσα πιο πολύ για να δω πως...έμοιαζε ένα κινέζικο βιβλιοπωλείο και πέφτω πάνω σε ένα χοντρό βιβλίο με τη φάτσα του Θόδωρου Αγγελόπουλου. Φωνάζω τον Κινέζο φοιτητή - οδηγό μας. Του δείχνω το βιβλίο. Πες μου, τι λέει εδώ; τον ρωτάω. Είναι το σενάριο του Θίασου στα κινέζικα! με πληροφορεί και μένω εμβρόντητος, μην πω και εθνικά υπερήφανος, αν υποτεθεί πως η μοναδική μου εθνική ταυτότητα - συνείδηση μια ζωή βασιζόταν στην Τέχνη και πουθενά, μα πουθενά αλλού! Έχω την αίσθηση πως αν διέπει μία στοιχειώδης σοβαρότητα τον νυν Υπουργό Πολιτισμού τούτης της δυσάρεστης γιαλαντζί κυβέρνησης, θα πρέπει να κηρύξει τη χώρα σε κατάσταση Εθνικού Πένθους. Καλώς ή κακώς, σύντομο θά'ναι για όλους, η ζωή συνεχίζεται, η Τέχνη επελαύνει θριαμβευτικά και η Εθνική μας Κατάθλιψη μόνο μοιάζει ατάραχη κι ακλόνητη...Αυτά τα ολίγα από μένα, εν θερμώ και από καρδιάς για έναν Καλλιτέχνη που αγαπούσα και που με λύπησε βαθύτατα το τόσο άδοξο και απρόβλεπτο τέλος του...

R.I.P. ΘΟΔΩΡΟΣ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ (1935 - 2012)

Καλό ταξίδι, αγαπημένε μας Θόδωρε.

Σου αξίζει η Αιωνιότητα.

Και σε εμάς πίσω σου, η ορφάνια.

στο-νοσοκομείο-τραυματισμένος-ο-σκηνοθέτης-θόδωρος-αγγελόπουλος

Λίγο μετά τις 7 το απόγευμα, μοτοσικλέτα παρέσυρε τον σκηνοθέτη Θόδωρο Αγγελόπουλο, ενόσω βρισκόταν σε γύρισμα της νέας ταινίας του στον περιφερειακό Κερατσινίου - Δραπετσώνας. Τι να πει κανείς, αυτό ειν' απ' τα Άγραφα, που λένε...Ευχές για ταχεία ανάρρωση σε έναν από τους πιο σοβαρούς καλλιτέχνες και διανοούμενους που γέννησε ο τόπος μας. Όρθιος, Θόδωρε! Γερός - δυνατός, σε χρειαζόμαστε πολύ περισσότερο από τα "κουρέματα" τους.