Οι μύθοι μιας Αλίκης, της Καγιαλόγλου δηλαδή, κυκλοφόρησαν πριν λίγο καιρό από το προσωπικό της label, το Συν Αθηνά και χείρα κίνει. Αποτελούνται από δύο ψηφιακούς δίσκους, στους οποίους περιέχεται αυτούσια η μεγάλη συναυλία του Ηρωδείου εκείνο το φθινοπωρινό βράδυ του Οκτωβρίου του 2008. Την ανταπόκριση μου από εκείνη τη συναυλία της Καγιαλόγλου, τη διαβάζετε εδώ: http://bosko-hippydippy.blogspot.com/2008/10/blog-post_04.html. Σε ότι αφορά τώρα τη συγκεκριμένη έκδοση, θεωρώ κατ' αρχάς ότι η Καγιαλόγλου, τη στιγμή που δρα καλλιτεχνικά εκτός κυκλωμάτων δισκογραφικών, ραδιοφωνικών κλπ., καλά κάνει και το γλεντάει με την ψυχή της, τόσο με τις συναυλίες της, όσο και με τα cd της. Λογαριασμό δεν έχει να δώσει σε κανέναν κι ούτε κινδυνεύει κατά τη γνώμη μου να βγει κάνας κακάσχημος κρεατοζελές να την ταυτίσει με τον Μάρκο Σεφερλή, ούτως ώστε να κάνουμε κι όλοι εμείς καινούργιο συκώτι απ' τα γέλια. Το πρώτο cd, λοιπόν, ξεκινάει με πέντε παραδοσιακά σμυρναίικα τραγούδια σαν αφορμή για να ξετυλίξει η οικοδέσποινα ερμηνεύτρια το καλλιτεχνικό κουβάρι της ζωής της. Ενδιάμεσα, παρεμβάλονται σύντομες επεξηγηματικές παρλάτες της, αλλά και μια ηχογραφημένη μαρτυρία της θείας της, Σοφίας, για τα σεφαραδίτικα τραγούδια. Είναι και η επόμενη αφορμή για να περάσουμε ρεπερτοριακά στα σεφαραδίτικα, τα ισπανικά και τα αργεντίνικα κομμάτια, με τα οποία η Καγιαλόγλου γαλουχήθηκε κυριολεκτικά: μεταξύ αυτών, το Caminando por la plaza και το Alfonsina y el mar (από τον δίσκο της με τίτλο Τραγούδια της Ισπανίας και της Λατινικής Αμερικής), το Los Reyes de la baraja από τη συλλογή τραγουδιών του Lorca και, βέβαια, η Μπαλάντα ενός τρελού (Balada para un loco) του Astor Piazzolla, ηχογραφημένη ουκ ολίγες φορές από την εν λόγω τραγουδίστρια. Το σκηνικό αλλάζει με μια μικρή αναφορά στον Νικηφόρο Βρεττάκο και τον Γιάννη Ρίτσο, που επέβαλλαν τρόπον τινά την Αλίκη Καγιαλόγλου στο τραγούδι στα τέλη του 1970.
Κι εκεί που το παραδοσιακό βιολί του Παντελή Δεσποτίδη, το ακορντεόν του Χρήστου Ζερμπίνου και οι κλασικές κιθάρες του Μιχάλη Σουρβίνου και του Νίκου Μανιταρά μάς εισήγαγαν στον κόσμο της Σμύρνης, των Εβραίων της Θεσσαλονίκης, της Σεβίλλης και του Μπουένος Άιρες, τον λόγο έχει στη ροή των tracks ο Χρήστος Κωνσταντίνου με το μπουζούκι του. Κλασική Ελλάδα, δωρική, λαϊκή και επιβλητική! Ο Κωνσταντίνου συνοδεύει την Καγιαλόγλου σε ένα κομμάτι από τον Επιτάφιο του Θεοδωράκη και του Ρίτσου, στα Περβόλια και στο Κοιμήσου αγγελούδι μου, πάντα του Μίκη. Το τελευταίο τραγούδι, με το οποίο η ερμηνεύτρια νανούριζε την μοναχοκόρη της, γίνεται αφορμή για να ακούσουμε τη νεαρή σοπράνο Ελένη-Λυδία Σταμέλλου σε τρία πασίγνωστα κομμάτια από το αμερικανικό μιούζικαλ και την όπερα. Πραγματικά, μια νεανική ανάσα δροσιάς μετά το κάπως βαρύ κλίμα των τριών θεοδωρακικών τραγουδιών, άρτια ερμηνευμένων ωστόσο από τη μητέρα Αλίκη! Ευκαιρία να πω εδώ ότι ανέκαθεν θεωρούσα ιδανική τραγουδίστρια του Επιτάφιου, την Καγιαλόγλου με τη λυγμική υγρή φωνή της και για χρόνια έψαχνα μια παλιά ηχογράφηση της στο Μέρα μαγιού μου μίσεψες!
Το δεύτερο cd ξεκινάει με ένα υπέροχο ολοκαίνουργιο τραγούδι που έγραψε για την Καγιαλόγλου η Δανάη Παναγιωτοπούλου. Λέγεται Ένα αλλιώτικο νανούρισμα και συγκλονίζει με τους στίχους του, αλλά και τη ρυθμολογία του. Μου θυμίζει το Τραγούδι της νύχτας που είχαν γράψει οι Τερμίτες για τη φωνή της Φλέρυς Νταντωνάκη! Την ερμηνεύτρια συνοδεύει με την κιθάρα της η νέα τραγουδοποιός. Επόμενη στάση της συναυλίας (και του track-list), τα Είδωλα που ηχογραφήθηκαν το 1988 από τον Σείριο και υπό τη διεύθυνση του Μάνου Χατζιδάκι. Τραγούδια από τον διεθνή κινηματογράφο και το θέατρο. Στο τελευταίο, ειδικά, η Καγιαλόγλου έχει διαπρέψει και ως ηθοποιός υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες του Βασίλη Νικολαΐδη. Λογικό που τη μερίδα του λέοντος καταλαμβάνουν στο δεύτερο cd τα τραγούδια του Χατζιδάκι. Επιτέλους έχουμε στα χέρια μας με τη φωνή της Καγιαλόγλου την πιο χαριτωμένη Παναγία των Πατησίων, την Πορνογραφία και το Τραγούδι της Μπλανς Επιφανί! Ενδιάμεσα, στην παρλάτα της, η ερμηνεύτρια μας πληροφορεί ότι είχε περάσει από οντισιόν για την Πορνογραφία. Αφαίρεσε όμως το γεγονός ότι την είχαν...κόψει, κάτι που είχε την τόλμη και κυρίως το χιούμορ να αποκαλύψει κατά τη διάρκεια της συναυλίας στο Ηρώδειο. Ακολουθεί ο εφηβικός έρωτας των πορτογαλικών fados, που αποτελούν και το μεγάλο ερμηνευτικό ατού της Καγιαλόγλου τα τελευταία χρόνια! Ακόμη θυμάμαι εκείνο το γράμμα του Πορτογάλου φίλου μου, Miguel Machado, σκηνοθέτη και μουσικού, ο οποίος άκουσε το cd της Καγιαλόγλου με τα λαϊκά τραγούδια της χώρας του και απεφάνθη πως αυτή η Ελληνίδα τα τραγουδάει καλύτερα κι από κάθε Πορτογαλίδα ερμηνεύτρια! Εν συνεχεία, η κυρία Μαρία Καγιαλόγλου, η γηραιά μητέρα της Αλίκης, τραγουδάει ακόμη ένα παραδοσιακό σμυρναίικο. Δεν εμπεριέχει καμία γραφικότητα ή ψευδοσυγκίνηση η τολμηρή απόφαση της ερμηνεύτριας να συμπεριλάβει στην δισκογραφική εργασία της και ένα τραγούδι με την ίδια της τη μάνα. Άλλωστε, είπαμε, το κέφι της κάνει πάνω απ' όλα κι επιπλέον μια χαρά τραγουδάει ακόμη η κυρία Μαρία- ζωή νά 'χει. Το τέλος δεν θα μπορούσε να μην ανήκει στον Κεμάλ σε στίχους του Νίκου Γκάτσου, από τον τελευταίο δίσκο του Μάνου Χατζιδάκι, τους Αντικατοπτρισμούς του ΄93, με ερμηνεύτρια την Αλίκη Καγιαλόγλου. Προσωπικά, τα χάρηκα πολύ τα δύο αυτά CDs, δηλωμένος φαν της Καγιαλόγλου και των αυστηρών επιλογών της μέσα στο έντεχνο ελληνικό τραγούδι. Έξοχη η ιδέα της να χωρίσει το ρεπερτόριο σε ενότητες, συμπράττοντας κάθε φορά και με έναν διαφορετικό οργανοπαίκτη (πέραν των προαναφερόμενων μουσικών, πιάνο σε όλα τα κομμάτια έπαιξε ο Φροίξος Μόρτζος). Ελπίζω μόνο να μην είναι δύσκολη η εύρεση των Μύθων μιας Αλίκης στα δισκάδικα, μια και το θέμα της διανομής επωμίστηκε επίσης η ερμηνεύτρια.
* από σήμερα και για τα επόμενα Δευτερότριτα η Αλίκη Καγιαλόγλου θα εμφανίζεται στον Πάνω Χώρο του θεάτρου Πορεία σε μια σειρά παραστάσεων με τίτλο Amo-Amor. Εκτός από την ανάγνωση κειμένων του Παπαδιαμάντη ή της Θαλασσινής Ωδής του Fernando Pessoa, η ερμηνεύτρια θα ταξιδεύει το κοινό της μέσα από τις μελωδίες του Astor Piazzolla, του Nino Rota, του Alex North, του Μάνου Χατζιδάκι, του Μίκη Θεοδωράκη, του Άλκη Μπαλτά, του Νίκου Πλατύρραχου κ.α. Όπως γίνεται κατανοητό, κάθε Δευτερότριτο θα παρουσιάζει διαφορετικό πρόγραμμα. Απόψε, πάντως, το πρόγραμμα λέγεται Το ισπανικό μου σύνδρομο & ένα ταξίδι στο Rio de la Plata με τη συμβολή του κιθαρίστα Μιχάλη Σουρβίνου!
** θέατρο Πορεία, Τρικόρφων 3 - 5 & 3ης Σεπτεμβρίου 69, πλατεία Βικτωρίας
Κι εκεί που το παραδοσιακό βιολί του Παντελή Δεσποτίδη, το ακορντεόν του Χρήστου Ζερμπίνου και οι κλασικές κιθάρες του Μιχάλη Σουρβίνου και του Νίκου Μανιταρά μάς εισήγαγαν στον κόσμο της Σμύρνης, των Εβραίων της Θεσσαλονίκης, της Σεβίλλης και του Μπουένος Άιρες, τον λόγο έχει στη ροή των tracks ο Χρήστος Κωνσταντίνου με το μπουζούκι του. Κλασική Ελλάδα, δωρική, λαϊκή και επιβλητική! Ο Κωνσταντίνου συνοδεύει την Καγιαλόγλου σε ένα κομμάτι από τον Επιτάφιο του Θεοδωράκη και του Ρίτσου, στα Περβόλια και στο Κοιμήσου αγγελούδι μου, πάντα του Μίκη. Το τελευταίο τραγούδι, με το οποίο η ερμηνεύτρια νανούριζε την μοναχοκόρη της, γίνεται αφορμή για να ακούσουμε τη νεαρή σοπράνο Ελένη-Λυδία Σταμέλλου σε τρία πασίγνωστα κομμάτια από το αμερικανικό μιούζικαλ και την όπερα. Πραγματικά, μια νεανική ανάσα δροσιάς μετά το κάπως βαρύ κλίμα των τριών θεοδωρακικών τραγουδιών, άρτια ερμηνευμένων ωστόσο από τη μητέρα Αλίκη! Ευκαιρία να πω εδώ ότι ανέκαθεν θεωρούσα ιδανική τραγουδίστρια του Επιτάφιου, την Καγιαλόγλου με τη λυγμική υγρή φωνή της και για χρόνια έψαχνα μια παλιά ηχογράφηση της στο Μέρα μαγιού μου μίσεψες!
Το δεύτερο cd ξεκινάει με ένα υπέροχο ολοκαίνουργιο τραγούδι που έγραψε για την Καγιαλόγλου η Δανάη Παναγιωτοπούλου. Λέγεται Ένα αλλιώτικο νανούρισμα και συγκλονίζει με τους στίχους του, αλλά και τη ρυθμολογία του. Μου θυμίζει το Τραγούδι της νύχτας που είχαν γράψει οι Τερμίτες για τη φωνή της Φλέρυς Νταντωνάκη! Την ερμηνεύτρια συνοδεύει με την κιθάρα της η νέα τραγουδοποιός. Επόμενη στάση της συναυλίας (και του track-list), τα Είδωλα που ηχογραφήθηκαν το 1988 από τον Σείριο και υπό τη διεύθυνση του Μάνου Χατζιδάκι. Τραγούδια από τον διεθνή κινηματογράφο και το θέατρο. Στο τελευταίο, ειδικά, η Καγιαλόγλου έχει διαπρέψει και ως ηθοποιός υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες του Βασίλη Νικολαΐδη. Λογικό που τη μερίδα του λέοντος καταλαμβάνουν στο δεύτερο cd τα τραγούδια του Χατζιδάκι. Επιτέλους έχουμε στα χέρια μας με τη φωνή της Καγιαλόγλου την πιο χαριτωμένη Παναγία των Πατησίων, την Πορνογραφία και το Τραγούδι της Μπλανς Επιφανί! Ενδιάμεσα, στην παρλάτα της, η ερμηνεύτρια μας πληροφορεί ότι είχε περάσει από οντισιόν για την Πορνογραφία. Αφαίρεσε όμως το γεγονός ότι την είχαν...κόψει, κάτι που είχε την τόλμη και κυρίως το χιούμορ να αποκαλύψει κατά τη διάρκεια της συναυλίας στο Ηρώδειο. Ακολουθεί ο εφηβικός έρωτας των πορτογαλικών fados, που αποτελούν και το μεγάλο ερμηνευτικό ατού της Καγιαλόγλου τα τελευταία χρόνια! Ακόμη θυμάμαι εκείνο το γράμμα του Πορτογάλου φίλου μου, Miguel Machado, σκηνοθέτη και μουσικού, ο οποίος άκουσε το cd της Καγιαλόγλου με τα λαϊκά τραγούδια της χώρας του και απεφάνθη πως αυτή η Ελληνίδα τα τραγουδάει καλύτερα κι από κάθε Πορτογαλίδα ερμηνεύτρια! Εν συνεχεία, η κυρία Μαρία Καγιαλόγλου, η γηραιά μητέρα της Αλίκης, τραγουδάει ακόμη ένα παραδοσιακό σμυρναίικο. Δεν εμπεριέχει καμία γραφικότητα ή ψευδοσυγκίνηση η τολμηρή απόφαση της ερμηνεύτριας να συμπεριλάβει στην δισκογραφική εργασία της και ένα τραγούδι με την ίδια της τη μάνα. Άλλωστε, είπαμε, το κέφι της κάνει πάνω απ' όλα κι επιπλέον μια χαρά τραγουδάει ακόμη η κυρία Μαρία- ζωή νά 'χει. Το τέλος δεν θα μπορούσε να μην ανήκει στον Κεμάλ σε στίχους του Νίκου Γκάτσου, από τον τελευταίο δίσκο του Μάνου Χατζιδάκι, τους Αντικατοπτρισμούς του ΄93, με ερμηνεύτρια την Αλίκη Καγιαλόγλου. Προσωπικά, τα χάρηκα πολύ τα δύο αυτά CDs, δηλωμένος φαν της Καγιαλόγλου και των αυστηρών επιλογών της μέσα στο έντεχνο ελληνικό τραγούδι. Έξοχη η ιδέα της να χωρίσει το ρεπερτόριο σε ενότητες, συμπράττοντας κάθε φορά και με έναν διαφορετικό οργανοπαίκτη (πέραν των προαναφερόμενων μουσικών, πιάνο σε όλα τα κομμάτια έπαιξε ο Φροίξος Μόρτζος). Ελπίζω μόνο να μην είναι δύσκολη η εύρεση των Μύθων μιας Αλίκης στα δισκάδικα, μια και το θέμα της διανομής επωμίστηκε επίσης η ερμηνεύτρια.
* από σήμερα και για τα επόμενα Δευτερότριτα η Αλίκη Καγιαλόγλου θα εμφανίζεται στον Πάνω Χώρο του θεάτρου Πορεία σε μια σειρά παραστάσεων με τίτλο Amo-Amor. Εκτός από την ανάγνωση κειμένων του Παπαδιαμάντη ή της Θαλασσινής Ωδής του Fernando Pessoa, η ερμηνεύτρια θα ταξιδεύει το κοινό της μέσα από τις μελωδίες του Astor Piazzolla, του Nino Rota, του Alex North, του Μάνου Χατζιδάκι, του Μίκη Θεοδωράκη, του Άλκη Μπαλτά, του Νίκου Πλατύρραχου κ.α. Όπως γίνεται κατανοητό, κάθε Δευτερότριτο θα παρουσιάζει διαφορετικό πρόγραμμα. Απόψε, πάντως, το πρόγραμμα λέγεται Το ισπανικό μου σύνδρομο & ένα ταξίδι στο Rio de la Plata με τη συμβολή του κιθαρίστα Μιχάλη Σουρβίνου!** θέατρο Πορεία, Τρικόρφων 3 - 5 & 3ης Σεπτεμβρίου 69, πλατεία Βικτωρίας
Ώρα έναρξης: 21.30, γενική είσοδος: 15 ευρώ
