τσίπρα'μ-σε-θέλει-ο-βασιλιάς-(κατά-το-Γρίβα'μ)

''Μπράβο στον Τσίπρα'' αναφωνούσε η θειά μου η Θοδώρα, παρακολουθώντας την παρέλαση της 25ης Μαρτίου από την τηλεόραση της, ενόσω ταυτόχρονα μούσκευε στο κουρκούτι τον μπακαλιάρο. ''Γιατί μπράβο, ρε Θοδώρα;'' τη ρώτησα, αυτήν που μέχρι χθες αποκαλούσε τον Πρωθυπουργό ''μαλακισμένο'' που θα της κόψει τη σύνταξη της. Τέλος πάντων, άρχισε να μου λέει η γυναικούλα, πού'ναι του δημοτικού, ότι κι οι παρελάσεις καλές είναι, γιατί οι Έλληνες πρέπει νά'μαστε ενωμένοι και διάφορες άλλες κλισεδούρες χωρίς καμία πολιτική συνείδηση και, προπαντός, σκέψη. Εγώ πάλι δε μπορούσα να χωνέψω με τίποτα την τετράδα Τσίπρας - Κωνσταντοπούλου - Ψεκασμένος - Ιερέας. Κάτι ήξεραν και την κάνουν προ του φαγητού την παρέλαση για να μη χρειαστεί να ξεράσουμε τη σκορδαλιά, όχι τίποτα άλλο. Κάποιοι ανόητοι αριστεροί θυμήθηκαν τις σταλινικές παρελάσεις και τις αντιπαρέβαλλαν στα επιχειρήματα των άλλων περί αριστερο-ακροδεξιάς στην Ελλάδα - για το διαδίκτυο μιλάω, εκεί θ'ακούσεις μόνο τις μεγαλύτερες ανοησίες. Πως να μη θυμηθείς τώρα τον Τσίπρα όταν στο πολύ κοντινό παρελθόν ξιφουλκούσε κατά των παρελάσεων; Και παρέλαση είχαμε χθες, και κανείς δεν πέταξε γιαούρτια στον Παυλόπουλο, όπως είχαν πετάξει του Παπούλια, και τον Ψεκασμένο ένας θεός ξέρει μέχρι πότε θα τον λουζόμαστε, και ο υιός Πλεύρης συνεχάρη τη Ζωίτσα...Μιλάμε, ζούμε τον υπαρκτό σουρρεαλισμό σε όλο του το μεγαλείο, τέτοιος αχταρμάς αισθητικής, απόψεων και ιδεολογιών δεν έχει ξαναματαγίνει. Ένα είναι μόνο σίγουρο: Η ακροδεξιά πια, μας αρέσει - δεν μας αρέσει, έχει για τα καλά εδραιωθεί στον τόπο αυτό και φοράει προσωπίδες διάφορες. Σαν τον Τζίμη Πανούση και τον Γιάννη Αγγελάκα, ένα πράγμα, που τις προάλλες τά'βαλαν με το ΚΚΕ, λες και το κόμμα του Περισσού ειν'αυτό που μας κάθεται στο στομάχι περισσότερο απ' όλα τ'άλλα τα στραβά. Δηλαδή, εδώ χάμω, λίγο πιο ευαίσθητος νά'σαι, λίγο πιο ιδεαλιστής, λίγο πιο ρομαντικός και λίγο πιο απελπισμένος, άνετα τη δένεις τη θηλιά στο λαιμό και λες ''άντε γεια και να μου γράφετε''. Πόσο ν'αντέξει κανείς το κιτς, πόσο να αντιπαραθέσει την κακογουστιά έναντι της χαμένης αξιοπρέπειας του ως άνθρωπος που προσπαθεί να δουλέψει στη χώρα αυτή και συνήθως τρώει τα σκατά του; Βοήθεια από πουθενά, λοιπόν. Κανένα έλεος, καμία ουρανοκατέβατη ευσπλαχνία έστω...Πώς τό'χε γράψει έξοχα ο Ταρνανάς προ 15ετίας; ''Κι εμείς βασιλιάδες των φανταστικών ιδανικών/ στο 2000/ το έτος των πολλών μηδενικών''. Φάγαμε μπακαλιάρο - σκορδαλιά λόγω της ημέρας. Επίσης, λόγω της ημέρας φάγαμε και λεβέντικους χορούς, λάβαρα της Επαναστάσεως - του 1821 και ουχί της 21ης Απριλίου του εθνοσωτήριου 1967 -, αεροπορικές επιδείξεις, φουστανέλα - τσαρούχι, παπαδαριό και κλαρίνο. Όλη μέρα με πόναγε το στομάχι μου, με τσάκισε, και πολύ φοβάμαι ότι δεν ήταν από τη σκορδαλιά. Φέτος η Θοδώρα την έκανε με πατάτα και όχι με καρύδι.

diary

 

Με συγκίνησε ο Τσίπρας στις προγραμματικές κυβερνητικές δηλώσεις του. Και τα μισά να υλοποιηθούν απ' αυτά που μας είπε, πάλι ευχαριστημένοι θα είμαστε. Ε, ναι, δεν πήγαινε άλλο με τους μαλάκες και τα φασισταριά σε α΄πλάνο τα τελευταία χρόνια. Μου άρεσαν οι αναφορές του στον Μανώλη Γλέζο και το ζήτημα του κατοχικού δανείου, στην αναδιάρθρωση του Συστήματος Υγείας και της Παιδείας, ακόμη και στην ανασύσταση της ΕΡΤ. Ξέρουμε ωστόσο πως το παιχνίδι με τους εταίρους της Ευρώπης δεν είναι καθόλου εύκολο και ενδεχομένως να βγούμε ζημιωμένοι, αφενός όμως τέρμα με την κινδυνολογία και, αφετέρου, τι είχαμε - τι χάσαμε στο κάτω - κάτω της γραφής. Καλά θα κάνουν τα ΜΜΕ, επίσης, να πάψουν ν'ασχολούνται με το πως κοιμάται ή τι τρώει ο Γιάνης Βαρουφάκης, διότι δε θέλει πολύ να τον κατεβάσουν στο δικό τους επίπεδο, αυτό του θεάματος δηλαδή, κάνοντας τον τελικά έναν γραφικό αντιρρησία των ''πρωτόκολλου'' και υποσκελίζοντας κάπως τις γνώσεις του στην οικονομία, ακόμη και τον ισχυρό λόγο του. Για να δούμε τι θα γίνει τις αμέσως επόμενες μέρες...Το μόνο σίγουρο είναι πως πλέον δεν παρακολουθούμε τις εξελίξεις σαν να βλέπουμε θρίλερ αγωνίας, αλλά το αγαπημένο μας σήριαλ στην TV - τέτοια εμπιστοσύνη αποπνέει η νέα κυβέρνηση, που εάν ξαναγίνονταν αύριο εκλογές μπορεί και να συγκέντρωνε το 60% του ελληνικού λαού!

Μεγάλη ανακούφιση! Που ο κόσμος περιμένει με χαρά να καταργηθεί το πεντάευρω στα νοσοκομεία, που οι μπάτσοι δεν συμμετέχουν στις συγκεντρώσεις - στις μέχρι τώρα τουλάχιστον - και που πιθανώς να μη ξαναδιαπομπευθεί από κανέναν γελοίο υπουργό καμία μειονότητα στη χώρα αυτή. Για να δούμε...Αυτό λέμε και ξαναλέμε: Για να δούμε...

Αύριο βράδυ θα συναντήσω τον συνθέτη Γιάννη Σπανό, όχι με αφορμή την παρουσίαση του τεύχους του ''Μετρονόμου'' που είναι αφιερωμένο σ'αυτόν, αλλά την επικείμενη συνέντευξη του στην έντυπη LIFO. Αν έχουμε το χρόνο και αν μας το επιτρέψουν οι συνθήκες, αμέσως μετά το τέλος της εκδήλωσης το μαγνητοφωνάκι θ' ανοίξει και ο Σπανός θα απαντήσει στις ερωτήσεις μου. Μακάρι, γιατί είναι ένας δημιουργός που σέβομαι πολύ και τόσα χρόνια δεν έτυχε να συναντηθούμε.

 

Με τη Φαραντούρη κανονίζουμε και τη νέα μάζωξη μας στην ''Κόκκινη Κλωστή'', αυτή τη φορά με τη Μαρίζα Κωχ πού'χει να τη δει καιρό και την πεθύμησε, αλλά και τη Γιώτα Γιάννα. Με τη Γιώτα έτυχε να μας δει σε μια επανάληψη του επεισοδίου με τα πατσατζίδικα της σειράς ''Στέκια'' και ζήτησε να τη γνωρίσει. ''Αυτή είναι μεγάλη καλτ φιγούρα!'' σχολίασε η Μαρία και η Γιώτα προβλέπω να ανταποκρίνεται πρόθυμα στην πρόσκληση και να μας έρθει με τη φυσαρμόνικα της! Μου φαίνεται πρέπει να τις βιντεοσκοπώ αυτές τις βραδιές που χάνονται μεσ'στην καθημερινότητα μας, διότι για το μέλλον είναι κάτι σαν παρακαταθήκες. Έτσι το βλέπω τώρα εγώ τουλάχιστον. 

Όσο για τη χθεσινή βραδιά των γενεθλίων μου, 

αυτή πέρασε με φίλους αγαπημένους στον ''Αρχάγγελο'' στο Γκάζι, εκεί που πετυχαίνω καμιά φορά τον Δημήτρη Μανιάτη, αλλά και πολλούς άλλους γνωστούς, ηθοποιούς, δημοσιογράφους κλπ. Ωραίο μαγαζί ο ''Αρχάγγελος'', όχι ακριβώς ''gay'', αλλά πιο πολύ ''straight friendly'', όπως το χαρακτηρίζει ο Σωτήρης, ο ιδιοκτήτης του. Κι αν εξαιρέσεις το συνονθύλευμα Μαρινέλλα - Πρωτοψάλτη - Τσανακλίδου που μου φέρνει καούρες στο στομάχι, μπορεί ν'ακούσεις από ''Μεγάλο Ερωτικό'' μέχρι Σοστακόβιτς και από Πλάτωνος μέχρι ''Βρέχει στη φτωχογειτονιά'' - ένας άλλος ''Batman'' με λίγα λόγια! Άσε που το μπουκάλι κρασί είναι σχετικά φτηνό και την περνάς ωραία και οικονομικά! Χθες, ωστόσο, πέρασε και ο Μιχάλης, ο διευθυντής της LIFO (πραγματικά για τον Μιχάλη κολλάει απόλυτα η έκφραση ''το καλύτερο παιδί''), ο οποίος σαν έμαθε για τον εορτασμό των γενεθλίων μου, έστειλε στην παρέα ποτά και ένα μπουκάλι κρασί. Να είναι καλά και τον ευχαριστήσαμε σηκώνοντας τα ποτήρια, αναζητώντας τον μεσ'στο πλήθος για την ακρίβεια. Στις photos η Μάιρα, ο Απόλλωνας και ο Βάνος - πολύ μας έλειψε και φέτος η Λίνα από τη Θεσσαλονίκη, η οποία, αστεία-αστεία, έχει δυο χρόνια να κατέβει στην Αθήνα. Και του χρόνου, λοιπόν, με υγεία να εορτάσουμε τα 42α γενέθλια μου!

δύο-24ωρα-διακυβέρνησης-Τσίπρα-REVIEW

Μου άρεσε ο πολιτικός όρκος του Πρωθυπουργού. Επιτέλους! Παρομοίως, μου άρεσε ο ειλικρινής λόγος του Μητροπολίτη Αλεξανδρούπολης σχετικά με τη θρησκευτική ορκομωσία που είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να υποχρεώνεται ο άλλος, είτε πολιτικός, είτε δικαστής, να την ασπαστεί. 

Μου άρεσε ο φόρος τιμής του Πρωθυπουργού στο μνημείο πεσόντων της Καισαριανής. Μία καθ' όλα ''αριστερή'' κίνηση και ένα μήνυμα στην ''αυτοκράτειρα'' Γερμανία, έτσι, για να μην ξεχνιόμαστε.

Μου άρεσε που ο Πρωθυπουργός χαρακτήρισε ''καταθλιπτικό'' κτίριο το Μέγαρο Μαξίμου, που το βρήκε παντέρημο. Ωραίος! 

Δεν με ευχαριστεί ΚΑΘΟΛΟΥ το γεγονός συγκυβέρνησης με τους επικίνδυνους χαζοπατριώτες ΑΝΕΛ. 

Δεν μου αρέσει η θέση του Νικολόπουλου σε κομβικό υπουργείο μάλιστα. Ένας φασίστας, διότι δε χρειάζεται νά'ναι κανείς χρυσαυγίτης μόνο για να διεκδικεί τον τίτλο αυτό, σε μία αριστερή κυβέρνηση. Δεν έχει ξαναγίνει κι ελπίζω απλά να τοποθετήθηκε ως...μαριονέττα, που δεν το νομίζω! 

Δεν μου άρεσε ο σνομπισμός του Σαμαρά να μην παραδώσει ο ίδιος τον πρωθυπουργικό θώκο στον Τσίπρα. Βεντετισμοί, εγωισμοί, επίπεδο ''θα σου δείξω εγώ'' τσαντισμένου 15χρονου! 

Δεν μου αρέσει, τέλος, που το ΥΠΠΟ θα δοθεί σε Ανεξάρτητο Έλληνα υπουργό. Ειδικά στον πολιτισμό, πώς τό'κανε αυτό ο Τσίπρας; Τόσους ανθρωπους είχε δίπλα του...

Εν αναμονή, λοιπόν, της δημοσιοποίησης του κυβερνητικού σχήματος! Θα έχουμε πολλά να πούμε και να σχολιάσουμε! 

ολίγα-περί-εκλογών-της-25ης-ιανουαρίου-2015

Μαζευτήκαμε στο σπίτι της Λένας από αργά το απόγευμα για να δούμε τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών. Με τον Απόλλωνα, τον Βάνο, την Καίτη που είχα πολύ καιρό να δω και φυσικά τη Βικτώρια. Όταν μπήκαμε στο σπίτι ήδη είχε σκάσει το αποτέλεσμα με τον ΣΥΡΙΖΑ πολύ κοντά στην αυτοδυναμία. Σαφώς και είναι μία νίκη της Αριστεράς, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και σ' όλη την Ευρώπη! Κοινώς, μας τά'χαν κάνει τσουρέκια τα τελευταία χρόνια, του στυλ ''Η ακροδεξιά επελαύνει, οι ναζί στην εξουσία'' κλπ., ώστε τώρα λέμε όλοι ''Ορίστε, πάρτε μία αριστερή κυβέρνηση από την Ελλάδα και ακολουθήστε το παράδειγμα μας''! Εδώ ακριβώς παίζεται το μεγάλο στοίχημα! Η δημιουργία ενός αριστερού ρεύματος που θα παρασύρει και άλλες χώρες, δεμένες μέχρι πρότινος στο καπιταλιστικό σκληρό και αδυσώπητο άρμα της Τρόικα. Δεν πήγα από το κέντρο να πανηγυρίσω, δεν είχα διάθεση. Αισθάνομαι χαρά, αυτό είναι βέβαιο, γιατί και ΣΥΡΙΖΑ ψήφισα και αριστερός είμαι μια ζωή, δεν ανήκω δηλαδή στους ''αγανακτισμένους'' συμπολίτες που απλά ήθελαν να τιμωρήσουν τον Σαμαρά. Μην ξεχνάμε ότι ''αγανακτισμένοι'' είναι και οι ανεγκέφαλοι που έκαναν τους υπόδικους Χρυσαυγίτες τρίτο κόμμα, αν δεν είναι βέβαια κι οι ίδιοι ναζήδες, διότι από'να σημείο και μετά ο καθένας έχει την ευθύνη των πράξεων του. Αυτό εμένα με ανησυχεί πολύ κι ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να φανεί αντάξιος των προσδοκιών των ψηφοφόρων του, αν θέλει να ανακόψει σοβαρά το ακροδεξιό ρεύμα στη χώρα μας. Είναι τόσο τραγικό να βλέπεις τον Μιχαλολιάκο να κάνει διαγγέλματα από τη φυλακή, εκεί που πριν 10-15 χρόνια ήταν απλά ο γραφικός αρχηγός μιας συμμορίας τραμπούκων.

Ναι, λοιπόν, πλέον η Ελλάδα έχει αριστερή κυβέρνηση κι ας χρειάστηκε γι'αυτό το σκοπό να πάει μέχρι κι από Άγιο Όρος μεριά ο Αλέξης Τσίπρας. Περιμένουμε πολλά απ' αυτόν και την ομάδα του. Κι αν δούμε καίρια πόστα πολιτισμού να πιάνονται από γνωστούς και μη εξαιρετέους καλλιτέχνες της νοοτροπίας ''όπου φυσάει ο άνεμος πάω'', θα είμαι από τους πρώτους που θα ασκήσουν κριτική στην κυβέρνηση του απ' όλα τα μέσα που θα έχω βήμα και δημόσιο λόγο. Δεν είναι ώρα όμως για γκρίνιες. Η Ελλάδα πραγματικά γύρισε σελίδα και αναδεικνύεται σε προοδευτική δύναμη όλων των χωρών που δοκιμάστηκαν και δοκιμάζονται από την οικονομική τρομοκρατία του πιο αδηφάγου καπιταλιστικού συστήματος. Μαζί σου, Αλέξη Τσίπρα! Κι αν δε μπορείς να κάνεις το μαύρο, άσπρο, διότι μάγος δεν είσαι, φρόντισε τουλάχιστον να ανασάνουν λίγο τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα. Πολέμησε την ανεργία, την έκπτωση του πολιτισμού και του συστήματος υγείας, τον νεοναζισμό και όλα τα φοβικά σύνδρομα των Νεοελλήνων. Το πώς δεν θα σ'το πω εγώ. Δεν είμαι ειδήμονας, ψηφοφόρος σου είμαι. Καλή θητεία και γερό στομάχι σού εύχομαι!