ΕΠΙ ΤΡΟΧΑΔΗΝ V

ΒΟΜΒΟΙ
ΒΟΜΒΟΙ
(ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ: ΕΛΕΝΗ ΒΙΤΑΛΗ, ΝΙΚΟΣ ΞΥΔΗΣ, ΑΝΔΡΕΑΣ ΘΩΜΟΠΟΥΛΟΣ, ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ, ΤΑΚΗΣ ΒΑΜΒΑΚΙΔΗΣ, ΒΑΛΕΡΙΑ ΚΟΥΡΟΥΠΗ, ΠΕΤΡΟΣ ΓΙΩΡΚΑΤΖΗΣ)
7
Οι Βόμβοι δεν έχουν ούτε ιερό και όσιο, ούτε προηγούμενο στην εγχώρια δισκογραφία. Είναι μια μεγάλη παρέα αναρχικών ποιητάδων που συναντούν τον θεό Διόνυσο και τον Λόρενς Φερλινγκέτι φουστανελάδες σε κάθε γωνιά της ελληνικής επαρχίας. Αν και έχουν ελληνορθόδοξο περίβλημα, τους προστατεύουν στην πραγματικότητα η Νέγρα Παναγιά, ο Νέλσον Μαντέλα και η αντίσταση των συμπατριωτών τους στην ξενοφοβία της εποχής. Στενοί συγγενείς τους είναι ο Ravi Shankar και ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου, τα παιδιά του low bap και του hip hop, τα θεατρικά μπουλούκια αλλοτινών καιρών, οι μπλουζίστες, οι ρεμπέτες, οι ραψωδοί των ομηρικών χρόνων και οι βυζαντινοί υμνωδοί. Ενισχύονται ακόμη από μια συγκλονιστική Ελένη Βιτάλη που τραγουδάει των Άγιων Μύριων Μαύρων τα πάθη, από τον σκηνοθέτη και τραγουδοποιό Ανδρέα Θωμόπουλο που όσο ζει θα ελπίζει για τη νίκη της αγάπης επί του φόβου των ανθρώπων και από τον Τάκη Βαμβακίδη που ξέρει ν' αφηγείται αλληγορίες. Στο τέλος, αφού σύρουν το χορό του Φρέσκου Αγριόμελου με τους Αλκιβιάδη Κωνσταντόπουλο, Πάνο Πενταρίτσα, Βαλέρια Κουρούπη και τη Βαΐα, αυτοαναιρούνται με μια Βομβυκιά διά στόματος Νίκου Ξύδη. Θέλετε κι άλλα για να αντιληφθείτε πως μόλις κυκλοφόρησε ένα αυθεντικό έργο τέχνης; ΠΑΥΛΟΣ ΣΥΝΟΔΙΝΟΣ
ΜΙΚΡΕΣ ΕΛΠΙΔΕΣ
(ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ: ΝΑΤΑΣΣΑ ΜΠΟΦΙΛΙΟΥ, ΓΙΑΝΝΗΣ ΧΑΡΟΥΛΗΣ)
LYRA
Υπάρχουν τουλάχιστον τρία τραγούδια μέσα στο ντεμπούτο άλμπουμ του Παύλου Συνοδινού, τα οποία περιγράφουν στιχουργικά τις προσωπικές του διαδρομές στην πόλη που ζει (Η γωνιά που θα βρεθούμε, Πώς θα σωθώ ξανά κλπ.) Κι εκεί που ο στιχουργός Γιώργος Πολυμενάκος του χάρισε ένα όμορφο ερωτικό στιχούργημα (Για την αγάπη), το οποίο γέννησε ένα κλασικοροκάδικο τραγούδι, έρχονται σκόρπιες φράσεις του ίδιου του δημιουργού μέσα από το υλικό του για να τον δικαιώσουν ως ανήσυχο και σκεπτόμενο νέο άνθρωπο, όχι μονομερή σε ότι αφορά το χιλιοφορεμένο αισθηματικό ζητούμενο: Κι όσοι πιστέψαν πως μπορεί/ μαζί να γίνουν ένα/ φωτιά τούς κέρασε η ζωή/ και η Ιστορία μόνο ψέμα (τραγουδά ο Γιάννης Χαρούλης) ή Πως θα σωθώ ξανά/ πριν μου τελειώσει η μοναξιά ή Καλά γνωρίζω, κάπου βρέχει μολύβι η άνοιξη. Μουσικά, ο Συνοδινός έχει δυνατότητες εξέλιξης. Οι μελωδικές γραμμές του φανερώνουν έναν ολοκληρωμένο μουσικό με ηγετικές προδιαγραφές - leader μπάντας, ας πούμε - και όχι ακόμη έναν τραγουδοποιό κιθαρωδό, παρ' ότι όπως ήδη είπαμε πρόκειται για δεξιοτέχνη κιθαρίστα. Θα τον ήθελα πιο τολμηρό αναφορικά με τα pop-rock τραγούδια που φτιάχνει, με τη δομή και την ενορχήστρωση που τους δίνει. Το τραγούδι Πες μου είναι μια πολύ καλή στιγμή του cd, αφού ναι μεν διαθέτει ρυθμολογικά το ραδιοφωνικό air play, προς το τέλος όμως αποκτά μιαν άλλη διάσταση με το εκρηκτικό κιθαριστικό σόλο. Ομοίως, το χαμηλότονο, ελαφρώς jazzy, Απαγορευτικό είναι μία μπαλάντα που ταίριαξε γάντι με την αισθαντική ερμηνεία της Νατάσσας Μποφίλιου. Τα τρία τελευταία κομμάτια, η αφηγηματική Αστάρτη με την πιο εμπνευσμένη ενορχήστρωση, το οργανικό Sunday night που καταφέρνει να αρθρώσει μια πλούσια μουσική πρόταση και οι ρυθμικές Μικρές ελπίδες (η δεύτερη συμμετοχή στο cd της Μποφίλιου) συνηγορούν κι αυτά στο ότι ο Παύλος Συνοδινός κατέθεσε έναν αξιοπρεπέστατο και απόλυτα σύγχρονο δίσκο. ΦΛΩΡΑ ΧΡΥΣΟΥ
ΘΑ ΣΟΥ ΛΕΙΨΩ
LEGEND
Προσπερνάω το trash αισθητικής εξώφυλλο του δίσκου της Φλώρας Χρυσού. Δυστυχώς, προσπερνάω και τους στίχους της. Σας παραθέτω μερικούς μήπως τό 'χω και βάρος στη συνείδηση μου: Έλα να παίξουμε κρυφτό/ το μάτι κλείνε μου όσο τρέχει το μετρό ή Και θα σου δοθώ δυνατά/ με ηδονή θα σε δέσω να με θέλεις ξανά ή Να μου πατήσεις το κεφάλι προσπαθείς/ μα εγώ αντέχω, δε βυθίζομαι σε κώμα ή Απόψε σε θέλω/ στης ζωής το μπουρδέλο (ά λα της η Χρυσού)! Παραδόξως, όμως, θα ήμουν άδικος αν προσπερνούσα τρία ακόμη στοιχεία της δουλειάς της: τις μουσικές της που δε στερούνται καθόλου ιδεών και κινούνται σε γνώριμα σύγχρονα pop-rock μονοπάτια, τη φωνή της που φανερώνει πάθος και μελέτη, έστω στο πλαίσιο της ελαφράς pop που κινείται, μα πάνω απ' όλα την εργασία του έμπειρου Βασίλη Πιερρακέα στον τομέα της ενορχήστρωσης, της παραγωγής και της ηχογράφησης. Για την ακρίβεια, περί τα δέκα όργανα έπαιξε σόλο ο Πιερρακέας στην υπηρεσία των συνθέσεων της τραγουδοποιού. Ωστόσο, φτάνουν τα στοιχεία αυτά για να έχουμε έναν καλό δίσκο; Πιστεύω πως όχι.