Χριστούγεννα-στις-Κούκλες-της-Συγγρού-με-τα-τρανς-κορίτσια

 Η ''Τίνα Τάρνερ''

Η ''Ευσταθία''

Η ''Αλίκη - Υπολοχαγός Νατάσσα''

Η ''Κωνσταντοπούλου'' και η ''Άλκηστη Πρωτοψάλτη - Υπουργός Τουρισμού''

Η ''Κατερίνα Στανίση''

Τα φετινά Χριστούγεννα πέρασαν στις ''Κούκλες'' της Συγγρού παρέα με το team του θεατρικού που ετοιμάζουμε αυτόν τον καιρό με τον βίο της τρανς performer Εύας Κουμαριανού. Εκεί βρεθήκαμε ο ηθοποιός Απόλλων Μπόλλας,  ο παραγωγός μας και συμπρωταγωνιστής της Εύας, ο βοηθός μου ο Θρασύβουλος Καλαϊτζίδης που δουλέψαμε παρέα και στο ντοκιμαντέρ για την Κατερίνα Γώγου, η δημοσιογράφος Λιάνα Μαλανδρενιώτη, την οποία η Κουμαριανού αποκαλεί ήδη ''δασκάλα'' της στην τέχνη της υποκριτικής, καθώς και η ακαδημαϊκός και ποιήτρια Ελένη Πορτάλιου. Απουσίες μπήκαν στην ενδυματολόγο - σκηνογράφο μας Κική Μήλιου, στον συνθέτη μας Στέφανο Χυτήρη, στον ηθοποιό και τενόρο Αναστάσιο Στέλλα που επίσης θα εμφανίζεται στην παράσταση, όπως και στον φωτιστή μας Δημήτρη Θεοδωρόπουλο. Λογικό, άλλοι ήταν άρρωστοι, άλλοι στα χωριά τους και άλλοι με τις οικογένειες τους. Εγώ πάλι ή, σωστότερα, όσοι από το team πήγαμε στις ''Κούκλες'', τελευταία αισθανόμαστε οικογένεια τα τρανς κορίτσια που κάνουν το σόου τους και προσφέρουν αφειδώς το γέλιο και τη χαρά στους θαμώνες του μαγαζιού. Είναι πραγματικά απίστευτη και συγκινητική η ενέργεια που ξοδεύουν και ταυτόχρονα μεταδίδουν οι συγκεκριμένοι άνθρωποι, οι οποίοι - ως γνωστόν - ανήκουν στην πιο ταλαιπωρημένη (τουλάχιστον) μειονότητα της νεοελληνικής κοινωνίας. Συνάντησα την Άννα Κουρουπού πίσω από το μπαρ και τα είπαμε λίγο, ενθυμούμενοι το βιβλίο του δημοσιογράφου Δημήτρη Μανιάτη που είχαμε συμπαρουσιάσει πέρσι. Γνώρισα ακόμη τη Μαριλού, την ιδιοκτήτρια του μαγαζιού, μια ωραία και αξιοθαύμαστη τύπισσα, η οποία μάλλον έχει ζήσει 10 ζωές συγκριτικά με τον μέσο ανθρώπινο όρο. Κι ύστερα όταν το σόου ξεκίνησε και η μία μεταμφίεση διαδεχόταν την άλλη, νιώσαμε τις μασέλες μας να πονάνε από τα γέλια. Η Πρωτοψάλτη και η Τίνα Τάρνερ, η Αλεξίου, η Τσαλιγοπούλου, η Αρβανιτάκη (τέλεια ειδικά η Αρβανιτάκη) και ο...Διονύσης Σαββόπουλος, η Κωνσταντοπούλου και η Βουγιουκλάκη - Υπολοχαγός Νατάσσα, η Λάιζα Μινέλλι, η Καίτη Γκρέυ κι ακόμη η Μάρθα Καραγιάννη του Δαλιανίδη, η Άντζελα Δημητρίου, η Μπιγιονσέ, η Μούσχουρη, η Μελίνα και η Δαλιδά! Ένα χάρμα ώτων και οφθαλμών με τα πιο φανταχτερά κοστούμια που θα μπορούσε να σχεδιάσει ο πιο ευφάνταστος ενδυματολόγος! Και δωσ'του ο Απόλλωνας ως γαλαντόμος παραγωγός να κερνάει μπουκάλια, και δωσ'του η παρέα να βγάζει φωτογραφίες, και δωσ'του εγώ να παρατηρώ κάθε κίνηση της Εύας Κουμαριανού, με την οποία βρισκόμαστε σε καθημερινές πρόβες αυτόν τον καιρό. Η Εύα είναι σαν ένα μικρό και αθώο παιδί! Σαν γυμνασιόπαιδο για την ακρίβεια, που αν δεν του δώσεις να καταλάβει την αξία της μελέτης, θα προτιμήσει το...σκασιαρχείο. Με μας ωστόσο έχει κάνει τρομερές προόδους. Το ό,τι θα ήταν καλή ηθοποιός, δεν είχα καμία αμφιβολία επ' αυτού! Ακόμη και στα trash βιντεάκια στο YouTube να την προσέξει κανείς, συνειδητοποιεί πως είναι γεννημένη κωμίκα που λένε. Συν τοις άλλοις εμείς κάθε άλλο παρά κωμωδία πάμε να κάνουμε. Το ξέρει κι η Εύα, γνωρίζει πόσο διαφορετικά εκτεθειμένη θα είναι αυτή τη φορά μπροστά σε κόσμο και παίζει τον μονόλογο δίχως φιοριτούρες, σαν να αφηγείται τη ζωή της με όλες τις εντάσεις, τις παύσεις και την παραληρητική δομή - ενίοτε - που μπορεί να διαθέτει ο προφορικός λόγος του κάθε ανθρώπου εν είδει αφήγησης. Και κλείνω τούτο το post, λέγοντας πόσο πιο ανώδυνα πέρασα τα φετινά Χριστούγεννα, συγκριτικά με άλλες χρονιές, δηλώνοντας παράλληλα χαρούμενος και ανυπόμονος να δοθεί η πρεμιέρα του έργου ''Την λένε Εύα'', ακριβώς σε ένα μήνα από τώρα, στο θέατρο ''Αλκμήνη'' στα Πετράλωνα!

η-Ελένη-Πορτάλιου-και-η-Νένα-Βενετσάνου-τιμήθηκαν-από-το-Λιμάνι-της-Αγωνίας-την-Παγκόσμια-Ημέρα-της-Γυναίκας

Στην πίσω σειρά, στη γωνία η Νένα Βενετσάνου και δίπλα της όρθιος ο κρουστός Σόλη Μπαρκής. Καθιστοί στη μπροστινή σειρά, η Ελένη Πορτάλιου, ο Απόλλων Μπόλλας, η Ντάσσα Παπαδοπούλου - χήρα του Πάνου Τζαβέλλα - και ο Παρασκευάς Καρασούλος. Η εκδήλωση ξεκινάει. 

Τον πρώτο λόγο είχε ο Παρασκευάς Καρασούλος της Μικρής Άρκτου, εκδότης του ποιητικού βιβλίου της Ελένης Πορτάλιου.

 Δεύτερος μίλησε ο αρχιτέκτονας Νίκος Γαζέπης, συνάδελφος και φίλος της Ελένης Πορτάλιου.

Από την ποιητική συλλογή ''Ίχνη ζωής'' της Ελένης Πορτάλιου, αρκετά από τα ποιήματα της διάβασαν η ίδια και ο ηθοποιός Απόλλων Μπόλλας. Άλλη μία βραδιά που αν και όχι αμιγώς μουσική, έπρεπε σίγουρα να έχει ηχογραφηθεί. Την Ελένη και τον Απόλλωνα συνόδευσε στην κλασική κιθάρα κατά τις απαγγελίες τους ο Γιώργος Καραγιάννης.

Αμέσως μετά την Πορτάλιου, το επόμενο τιμώμενο γυναικείο πρόσωπο ήταν η τραγουδοποιός και ερμηνεύτρια Νένα Βενετσάνου. Αφού μίλησε αρκετά για το φεμινιστικό κίνημα, στο οποίο ανήκε από τα τέλη της δεκαετίας του 1970, η Βενετσάνου τραγούδησε πολλά δικά της τραγούδια με τη συμμετοχή του Σόλη Μπαρκή στα κρουστά. Έτσι γιόρτασε την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας το Λιμάνι της Αγωνίας του Πειραιά στο στέκι του, παρουσία πολλών ανθρώπων. Δύο αγωνίστριες δημιουργοί τιμήθηκαν για το έργο, την πολιτική στάση και το ήθος τους.

διαδήλωση-26.9.2012-review

Βγαίνοντας από τον ηλεκτρικό της Βικτώριας και κατευθυνόμενοι προς το Μουσείο, όπου θα ενωνόμασταν με το γκρουπ της Ανοιχτής Πόλης, ακούγαμε το Λίγο ακόμα του Θεοδωράκη και του Σεφέρη με τη Φαραντούρη, καθώς και το Σημαία από νάιλον του Σαββόπουλου. Το τελευταίο κόπηκε απότομα, μάλλον για να ακουστούν τα συνθήματα των διαδηλωτών. Καθ' όλη τη σύντομη διαδρομή η Πατησίων είχε γεμίσει με χαρτάκια που λειτουργούσαν ως επαναστατικές μπροσούρες. Πάρτε μια γεύση: 

Ακολουθεί το αγαπημένο μου: 

Σε κάποια στιγμή βλέπουμε να κατηφορίζει απ' το Μουσείο προς την Πατησίων μια ομάδα λεβεντόπαιδων με μαύρες μπλούζες! Λες νά'ναι τίποτα Χρυσαυγίτες; Αναρωτήθηκε κάποιος απ' την παρέα. Έχεις δει Χρυσαυγίτες με αλογοουρές; Απάντησα και είχα δίκιο, αφού τελικά τα παλικάρια μας ήταν μέλη του Αντιφασιστικού Μετώπου Γερανείων, που είχαν έρθει για να περιφρουρήσουν την πορεία.

Μεταξύ των μπλοκ του ΣΥΡΙΖΑ, της νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ και της Ανοιχτής Πόλης, ακολουθήσαμε το τελευταίο. Κυριολεκτικά τελευταίο, εφόσον πίσω δεν υπήρχε κανένα άλλο μπλοκ διαδηλωτών. Δεν πάμε, ρε παιδιά, λίγο πιο μπροστά μη γίνει κάνα ντου και την πληρώσουμε οι τελευταίοι; Παρότρυνα την παρέα ως γνωστός χέστης και φιλειρηνικός τύπος. Που να ήταν το μπλοκ των αναρχικών; Έλεγα, τελευταίοι θά'ναι αυτοί, πίσω μας θα τους έχουμε, μια χαρά θα φτάσουμε μέχρι το Σύνταγμα! 

Να και η Ελένη Πορτάλιου, η επικεφαλής του συνδυασμού Ανοιχτή Πόλη πρώτη - πρώτη, όπως πάντα, στους κοινωνικούς αγώνες. Την έβλεπα και σκεφτόμουν πως αν μας τουλουμιάσουν στο ξύλο οι μπάτσοι δε θα μπορέσουμε να είμαστε στην αυριανή πρεμιέρα της Γώγου, ούτε αυτή, ούτε εγώ. 

Εδώ ο τ2φ, η Maria_Adouaneta (Δε με λενε Μαρία), ο bosko και η maira del mar, αναζητώντας απεγνωσμένα μια ανάσα δροσιάς, όπως είπε χαρακτηριστικά και μια άλλη φίλη, προκαλώντας τη φοβερή ατάκα του τ2φ: Καλά, εσύ σε διαφήμιση της...Amita δουλεύεις; 

Κι εδώ η Λιάνα Μαλανδρενιώτη, που πάλι δεν πολυφαίνεται και θα μου βάλει τις φωνές που όλο την αφήνω εκτός των φωτογραφιών του blog τούτου, κρατάει το πλακάτ της Ανοιχτής Πόλης με την Πορτάλιου και τους λοιπούς συντρόφους. 

Η ανάσα δροσιάς, που λέγαμε. Τα δέντρα της Πατησίων στο ύψος της Κάνιγγος, όαση πραγματική μεσ' στον καυτό ήλιο. Ευτυχώς που περνούσαν συνεχώς νερουλάδες ανάμεσα στα πλήθη. 

Λίγο πριν φτάσουμε στο Σύνταγμα, έσκασε το πρώτο δακρυγόνο. Λέγεται πως τα επεισόδια ξεκίνησαν μεταξύ αναρχικών και ΜΑΤατζήδων. Σε ελάχιστα λεπτά ο χώρος έγινε αποπνικτικός. Μέχρι να κατέβω στην Ομόνοια, όπου πήρα το μετρό, η σύρραξη είχε γενικευθεί προς τους περισσότερους κεντρικούς δρόμους, στο Μοναστηράκι και στην Πλάκα. Διαβάζω τώρα στο Indymedia (https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1424507) ότι υπάρχουν και τραυματίες, όπως και ένταση έξω από τη ΓΑΔΑ. Εγώ ωστόσο δεν είδα/ δεν άκουσα αψιμαχίες μεταξύ ομάδων διαδηλωτών, συνεπώς οι δυνάμεις καταστολής ήταν εκείνες που δημιούργησαν τον σαματά με μόνο σκοπό να διασπαστεί η πορεία και να μην ξεχυθεί το πλήθος στην πλατεία Συντάγματος. Τι πρωτότυπο! Ούτε πλήρη εικόνα του μεγέθους της διαδήλωσης μπορώ να μεταφέρω, αφού, όπως είπα, βρισκόμασταν με το τελευταίο μπλοκ στη σειρά κι αποχωρήσαμε με την έναρξη των επεισοδίων. Πάντως, ήμουν κι εγώ εκεί, ως όφειλα. Κατά τα άλλα, προχωρώ στη θλιβερή διαπίστωση ότι ο Έλληνας απέχει μακράν απ' το να ξυπνήσει και να παραδειγματιστεί απ' την Πορτογαλία και την Ισπανία. Του πάει περισσότερο, φαίνεται, η Βαϊμάρη και τελευταία η Ισλαμαμπάντ. Δυστυχώς...

η-ελένη-πορτάλιου-στον-clipartradio

Μη χάσετε τα σημερινά ραδιοφωνικά Άσματα και Μιάσματα στον www.clipartradio.gr με καλεσμένη την καθηγήτρια στην Αρχιτεκτονική Σχολή του ΕΜΠ και πολιτική ακτιβίστρια Ελένη Πορτάλιου. Με την Ελένη θα μιλήσουμε για πολλά και διάφορα, ένα 24ωρο πριν την εκλογική αναμέτρηση της 17ης Ιουνίου, με εστίαση στο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ για τον Πολιτισμό, καθώς και στο ζήτημα αν υπάρχει σήμερα πολιτική Τέχνη. Ενδιαμέσως θα παρεμβληθούν μουσικές και τραγούδια σε ποίηση Γιώργου Σεφέρη, Μανώλη Αναγνωστάκη, Κατερίνας Γώγου κ.α. Συντονιστείτε για δύο ώρες, από τις 20.00 έως τις 22.00 το βράδυ, στον www.clipartradio.gr

η-κατερίνα-γώγου-θέμα-διπλωματικής-εργασίας-στο-πολυτεχνείο

Σήμερα το απόγευμα παρουσιάστηκε στο κτίριο Τοσίτσα του Πολυτεχνείου η διπλωματική εργασία της Σοφίας Χατζόγλου, στο πλαίσιο του Διατμηματικού Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών Σχεδιασμός - Χώρος - Πολιτισμός. Ο τίτλος της εργασίας της ήταν Ο ποιητικός χώρος και η αστική συνθήκη της Αθήνας μέσα από την ποίηση της Κατερίνας Γώγου. Ακόμη δεν έχω συνολική όψη της δουλειάς της Χατζόγλου - θα τη διαβάσω, εφόσον είχε την καλωσύνη να μου χαρίσει ένα αντίγραφο -, αλλά από την παρουσίαση, την οποία παρακολούθησα, πιστεύω πως κάλλιστα μπορεί να προκύψει ακόμη ένα βιβλίο - διατριβή πάνω στο ποιητικό έργο της Γώγου. Έχει προηγηθεί βεβαίως το βιβλίο της Αγάπης - Βιργινίας Σπυράτου που μπορεί να άγγιξε ιδιαίτερα και το θέμα της γυναικείας χειραφέτησης σε συνάρτηση πάντα με την ποίηση της Γώγου, εξακολουθεί όμως να διαβάζεται σαν μία επαρκής βιογραφία της ηθοποιού και ποιήτριας.

Στην παρουσίαση της διπλωματικής εργασίας της φοιτήτριας της, με κάλεσε η Ελένη Πορτάλιου, αφενός γιατί έχει συμμετάσχει στο ντοκιμαντέρ που ολοκληρώνω αυτόν τον καιρό και αφετέρου γιατί αναφέρομαι κι εγώ μέσα σ' αυτήν - όχι λόγω του ντοκιμαντέρ, αλλά για ένα απόσπασμα από τη συνέντευξη που μου είχαν παραχωρήσει ο Δημήτρης Πουλικάκος και η Θέκλα Τσελεπή στο τεύχος - αφιέρωμα στον Παύλο Σιδηρόπουλο της Οδού Πανός.

Η Πορτάλιου, αφού αρχικώς έβαλε τα πράγματα στη θέση τους, επιπλήττοντας λίγο την Χατζόγλου για τον μάλλον ατυχή τρόπο παρουσίασης της δουλειάς της, δεν παρέλειψε στη συνέχεια να την εκθειάσει, σχολιάζοντας την πυκνότητα της έρευνας της και χαρακτηρίζοντας εκ των προτέρων βιβλίο τη διπλωματική εργασία της.

Ικανοποιημένοι από τη δουλειά της Χατζόγλου έδειξαν και οι άλλοι δύο καθηγητές της, ο Σταύρος Σταυρίδης και η Ελένη Καλαφάτη - η δε Καλαφάτη ήταν μάλιστα και η υπεύθυνη καθηγήτρια της εργασίας. Αυτό που με εντυπωσίασε είναι το πως τα νέα παιδιά βρίσκουν γοητευτικά όχι μόνο το ποιητικό έργο της Κατερίνας Γώγου, αλλά και την αιχμηρή προσωπικότητα της, προσαρμόζοντας τα στο αντικείμενο των σπουδών τους εν είδει διπλωματικών εργασιών.

Θυμόμουν έτσι τον ποιητή Νάνο Βαλαωρίτη, τον Παγουλάτο και τη Λαγγουρέλη που μου έλεγαν πόσο υποτιμημένη ήταν η ποίηση της μακαρίτισσας στον καιρό της, ανένταχτη καθώς ήταν η ίδια στις λογοτεχνικές και ποιητικές παρέες. Ωραία ενέργεια πήρα απ' αυτήν την εκδήλωση πραγματικά και νιώθω τώρα ότι χαράχθηκαν εντός μου οι παρατηρήσεις τόσο της Σοφίας Χατζόγλου, όσο και της Ελένης Πορτάλιου, για αντιπαράθεση του ποιητικού έργου της Γώγου με αυτό του Μανώλη Αναγνωστάκη και του Τάσου Λειβαδίτη. Είναι προφανές: αν ο Αναγνωστάκης θεωρείται Ποιητής της Ήττας, η Γώγου είναι η Ποιήτρια της Στέρησης.

Πάντως, εμείς είπαμε μετά να μη στερηθούμε το βραδυνό γεύμα, έστω και στα γρήγορα, εξ ου και παρά το αβάσταχτο κρύο καταλήξαμε στον υπέροχο τουρκικό Σοφρά της Κάνιγγος για ένα ταβούκ καπαμά κι ένα χουνκάρ μπεγεντί - τι περιείχαν τώρα όλα αυτά μέσα, θα σας γελάσω, αλλά για την παγωνιά ήταν ότι έπρεπε!

ντοκιμαντέρ-κατερίνα-γώγου-γύρισμα-ΙΙ

Αισίως έλαβε τέλος και η δεύτερη μέρα γυρίσματος του ντοκιμαντέρ για την Κατερίνα Γώγου. Από το αυτοσχέδιο πλατό του Χολαργού πέρασαν συνολικά, προκειμένου να καταθέσουν τις μαρτυρίες τους, η ποιήτρια Μαρία Λαγγουρέλη, ο ηθοποιός Μανώλης Δεστούνης, ο σκηνοθέτης - στιχουργός Ανδρέας Ταρνανάς, ο ηθοποιός Νίκος Καλογερόπουλος, ο σκηνοθέτης - ποιητής Λευτέρης Ξανθόπουλος και η καθηγήτρια του Ε.Μ.Π. Ελένη Πορτάλιου. Η Λένα Πλάτωνος δε χρειάστηκε καν να μετακινηθεί, εφόσον το "πλατό" από την οικία της απείχε δύο τετράγωνα, επομένως πήγαμε εμείς εκεί. Προς εμψύχωση και support - που λένε -, μας τίμησαν με την παρουσία τους ο σκηνοθέτης Γιώργος Κορδέλλας, ο συνθέτης Βαγγέλης Φάμπας και η δημοσιογράφος Λιάνα Μαλανδρενιώτη. Επιγραμματικά (είμαι και από λίγο έως πολύ...πτώμα αυτή τη στιγμή), ενημερώνω για το πού κινήθηκαν κυρίως οι μαρτυρίες των καλεσμένων μας: η Μ. Λαγγουρέλη μίλησε για τη γυναικεία ποιητική γραφή της Γώγου και διάβασε το ποίημα προς τη Μανούλα από τη συλλογή Ιδιώνυμο. Ο Μ. Δεστούνης, εκπρόσωπος του παλιού ελληνικού κιν/φου, αναφέρθηκε στις συνεργασίες τους στο σανίδι και στην οθόνη, εστιάζοντας φυσικά στην ταινία Τι έκανες στον πόλεμο Θανάση του Ντίνου Κατσουρίδη. Ο Α. Ταρνανάς μίλησε για την εμπορική απήχηση του βιβλίου Τρία κλικ αριστερά στον απόηχο της Μεταπολίτευσης, για τη σημασία της ταινίας Βαρύ πεπόνι του Τάσσιου ως ανασύνταξη του ελληνικού κιν/φικού νεορεαλισμού, όπως και για το αναρχίζον κλίμα ελευθεριότητας των Εξαρχείων. Η ατάκα του Ταρνανά που πιστεύω πως θα "γράψει" είναι ότι τότε στα Εξάρχεια καλλιεργούταν ένας μαρξισμός που είχε μεγαλύτερη σχέση με τους αδερφούς Μαρξ παρά με τον Κάρολο! Εν συνεχεία, ο αγαπημένος Ν. Καλογερόπουλος, που όσο πιο πολύ γερνάει, τόσο πιο ωραία γράφει στο φακό, διάβασε το ποίημα Κατερινάκι από την ποιητική συλλογή του με τίτλο 3ωδία! Ο Λ. Ξανθόπουλος αναφέρθηκε στην ερμηνεύτρια Γώγου των ταινιών του εμπορικού κιν/φου και είχε την οξύνεια να την ταυτίσει με τη Giulietta Masina του φελλινικού La Strada. Έξοχη κατάθεση του Ξανθόπουλου που θα δώσει και μια σινεφιλική αύρα στο ντοκιμαντέρ σε συνδυασμό με το αρχειακό υλικό! Συνηθισμένη στον πολιτικό λόγο, η ακαδημαϊκός Ε. Πορτάλιου έδωσε μια κι έξω το πολιτικό, κοινωνικό και καλλιτεχνικό πρόσωπο των Εξαρχείων ως κοιτίδα νεανικής αμφισβήτησης από τα προπολεμικά και τα μετεμφυλιακά χρόνια μέχρι την εξέγερση του Πολυτεχνείου και τα Δεκεμβριανά του 2008. Όσο για τη Λ. Πλάτωνος μίλησε για τον Ύμνο των Αναρχικών που της είχε παραγγείλλει η Γώγου και δεν έγινε ποτέ, έκανε μια σύγκριση της ποίησης Καρυωτάκη - Γώγου και στο τέλος δεν αρνήθηκε να παίξει στο πιάνο τα καρυωτακικά Βράδυ και Μόνο στη δική της μελοποίηση! Νιώθω την ανάγκη να ευχαριστήσω όλους αυτούς τους ανθρώπους που σήμερα τίμησαν πρωτίστως τη μνήμη της Κατερίνας Γώγου και κατόπιν εμένα ως ντοκιμαντερίστα. Περισσότερο, όμως, ας μου επιτραπεί να ευχαριστήσω το crew της ταινίας, εφόσον, έτσι όπως δουλεύουν όλα τα παιδιά, σχεδόν ξεχάσαμε ότι η παραγωγή είναι ανεξάρτητη: τον δ/ντή φωτογραφίας Δημήτρη Θεοδωρόπουλο, για τον οποίο τά'χω πει και τα λέω συχνά από δω μέσα, δε μπορώ όμως να μην τονίσω πως αυτό είναι το έκτο ντοκιμαντέρ και το τρίτο μεγάλου μήκους που κάνουμε παρέα! Τη Τζίνα Πετροπούλου της Vox Documentaries για την όλη οργάνωση και το τρέξιμο στη δεύτερη, μετά το Ζωντανοί στο Κύτταρο, συνεργασία μας! Τον ηχολήπτη Γιώργο Πόταγα, στην επίσης δεύτερη συνεργασία μας μία δεκαετία ακριβώς μετά τη Φλέρυ-Τρελή του Φεγγαριού! Τον ηλεκτρολόγο Γιάννη Μαραγκουδάκη, με τον οποίο τώρα ούτε θυμάμαι σε πόσες ταινίες, δικές μου ή άλλων, έχουμε δουλέψει μαζί (ο Γιάννης δε θα παρευρεθεί στο αυριανό γύρισμα, αφού εργάζεται παράλληλα και στη νέα ταινία του Γιάννη Σμαραγδή)! Τη μακιγιέζ Ιωάννα Λυγίζου, που πολύ με συγκίνησε, καθώς ειδοποιήθηκε χθες αργά τη νύχτα και πρωί-πρωί ήρθε στο γύρισμα! Κι όχι μόνο αυτό, αλλά όταν την ενημέρωσα πως η παραγωγή είναι...ρεφενέ, επαφίεται δηλαδή στον πατριωτισμό (ή για την ακρίβεια στον...μποσκοϊτισμό του συνεργείου), μου απάντησε πως την ενδιαφέρει πιο πολύ να ξαναδουλέψει κοντά μου παρά σε οποιαδήποτε άλλη ταινία, απ' την οποία θα πληρωνόταν! Ειλικρινά, πρέπει νά'ναι κανείς πολύ γαϊδούρι για να μην έχει κορώνα του σχεδόν τέτοιους ανθρώπους! Τη Λυγίζου θα αντικαταστήσει στο αυριανό γύρισμα η Εύη Ζαφειροπούλου, άλλη αγαπημένη συνεργάτιδα, εφόσον κι αυτή εργάζεται στην ταινία του Σμαραγδή ως βοηθός της Αργυρώς Κουρουπού! Τέλος, να ευχαριστήσω και τον επαγγελματία πλέον βοηθό οπερατέρ Αλέξη Καπιδάκη, τέως μαθητή του Θεοδωρόπουλου, όπως και τον αρχάριο βοηθό σκηνοθέτη Θρασύβουλο Καλαϊτζίδη, μαθητή δικό μου των Ασμάτων και Μιασμάτων. Ο μεν Καπιδάκης τό'χει το σπορ του σινεμά, ο δε Καλαϊτζίδης πρώτη μέρα βρέθηκε σήμερα σε κιν/φικό γύρισμα και μπορεί μετά το πέρας της συγκεκριμένης ταινίας να μην ξαναβρεθεί, αφού ο άνθρωπος σπουδάζει σε άλλο καλλιτεχνικό κλάδο. Τα ξαναλέμε αύριο με την ανταπόκριση της τρίτης μέρας γυρίσματος και σας αφήνω, διότι η νύχτα προβλέπεται μεγάλη, όχι για άλλο λόγο, αλλά να, να πάρει η ευχή, ξέχασα το ηλεκτρονικό τσιγάρο μου στο πλατό και είναι τέτοια η χαρμάνα από τη νικοτίνη που μέσα σε τρεις ώρες κοντεύω να καπνίσω ένα ολόκληρο 25άρι Winston...