Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΘΕΜΟΣ ΣΚΑΝΔΑΜΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΘΕΜΟΣ ΣΚΑΝΔΑΜΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 5 Απριλίου 2018

''Το σπίτι μου'' είναι ο τέταρτος και καλύτερος δίσκος του τραγουδοποιού Θέμου Σκανδάμη

ΘΕΜΟΣ ΣΚΑΝΔΑΜΗΣ
ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ
MLK - ΧΡΩΜΟΔΙΑΣΤΑΣΗ ΕΠΕ
Ακριβώς μία δεκαετία συμπληρώνει φέτος ο τραγουδοποιός Θέμος Σκανδάμης στη δισκογραφία με δύο προσωπικούς δίσκους, το 2008 και το 2014, καθώς και με ένα άλμπουμ για τη Μάρθα Φριντζήλα το 2011. Ο κύκλος τραγουδιών ''Το σπίτι μου'' που κυκλοφόρησε πριν λίγους μήνες, προσωπικά με δικαιώνει όταν είχα γράψει παλιότερα πως η περίπτωση του είναι από τις πιο ενδιαφέρουσες στο σύγχρονο ελληνικό τραγούδι! Ο Σκανδάμης είναι ένας εξαιρετικός στιχοπλόκος, αλλά και ερμηνευτής, πόσο μάλλον όταν στη συγκεκριμένη δουλειά παίζουν μεγάλο ρόλο τα φωνητικά από το ''Βυθό'', το πρώτο κιόλας κομμάτι, το ''Κατευθείαν στην καρδιά'', λίγο παρακάτω, ένα αρκετά εμπνευσμένο τραγούδι με ένα dark cabaret κλίμα, αλλά και ''Το σπίτι μου'', το ομότιτλο του δίσκου κομμάτι, λίγο πριν το τέλος. Το επτάλεπτο ''Μπολερό'' που ακολουθεί είναι κατά την άποψη μου το ωραιότερο τραγούδι του CD, που αν και θα μπορούσε να διεκδικήσει το πολυπόθητο ραδιοφωνικό air play, ακούγεται σαν να μην ενδιαφέρεται ο ίδιος καθόλου γι' αυτό. Εδώ ακριβώς έγκειται η τόλμη του δημιουργού ή, σωστότερα, το ειλικρινές των προθέσεων του: Ο Σκανδάμης με συνθέσεις σαν το ρυθμικό ''Ζαρκάδι'', το ''Chinese Christmas'', την θεότρελη ''Ταραντέλα ντι Ρούκουνα'', τη σαββοπουλική μπαλάντα ''Μέσα'', τον εξόδιο ''Ξένο'', ακόμα και με τη διασκευή του στα ''Μπλε παράθυρα σου'' του Μάρκου Βαμβακάρη (υπέροχα τα βιολιά του Μιχάλη Βρέττα) μεταχειρίζεται σαν στοιχείο έκπληξης την ανατροπή, την οποία σίγουρα πετυχαίνει βάσει του ταλέντου του και των ειλικρινών προθέσεων, που λέγαμε πριν. 
Κι αν ακόμη ο Σκανδάμης διαθέτει δική του ταυτότητα, πότε με λυρισμό και ευαισθησία και πότε με ένα χιούμορ σαρωτικό και αναρχικό, οι μεγάλες αγάπες - επιρροές του δεν κρύβονται: Ο Σαββόπουλος, ο ποιητής Leonard Cohen, το ρεμπέτικο και οι ιταλικές ταραντέλες συνυπάρχουν στα τραγούδια του και συστήνουν ένα ιδιότυπο μουσικό σύμπαν, που δεν το βρίσκεις σε κανέναν άλλο συνάδελφο του, εξαιρουμένου πιθανώς του Κοζανίτη Νίκου Χαλβατζή. Ο Νίκος Πορτοκάλογλου συμμετέχει με την ερμηνεία του στο τραγούδι ''Μπάρα'' και συγκινεί σαν ένας φίλος με δυο παρηγορητικά λόγια στη δύσκολη στιγμή του άλλου. Συνοπτικά, μία από τις καλύτερες μουσικές εργασίες της τρέχουσας περιόδου από έναν ιδιαίτερο τραγουδοποιό που - θα το πω κι ας ακουστεί όπως νά'ναι - μοιάζει αβάσταχτα μεγάλος για τη μικρή και καταρρακωμένη πιάτσα που λέγεται ελληνική δισκογραφία. 
Ομολογώ πως ξαφνιάστηκα όταν άνοιξα το ένθετο του CD και είδα τη φωτογραφία αυτή του Θέμου Σκανδάμη από τον Χρήστο Πετρόπουλο. Όχι για κανένα άλλο λόγο, μα γιατί νομίζω πως μοιάζουμε απίστευτα, σχεδόν σαν δίδυμοι...

Τετάρτη 3 Απριλίου 2013

χθες-στην-πλατεία-κλαυθμώνος-υπέρ-πολιτισμού

Φτάνοντας στην πλατεία Κλαυθμώνος χθες κατά τις 8 το βράδυ συνειδητοποίησα πως είχα χάσει την κοινή εμφάνιση των φίλων, Σπύρου Γραμμένου και Πάνου Μουζουράκη.
 Πρόλαβα όμως τον Παντελή Θαλασσινό επί σκηνής να ερμηνεύει το Ανάθεμα σε. Να σημειωθεί ότι ο Θαλασσινός ανήκε στα μεγάλα ονόματα της διοργάνωσης που ήρθαν σεμνά και ταπεινά χωρίς καν να απασχολήσουν τα ΜΜΕ. Το λέω αυτό για τον Θηβαίο που από χθες μόνο τη φωτογραφία του έβλεπα σε όλα τα sites, ενώ τελικά ήταν ο μόνος που δεν ήρθε!
Οι GaSTarbEITeP με τον υπερκινητικό τραγουδιστή τους σε απρόβλεπτες διασκευές, όπως στον Εφιάλτη της Περσεφόνης των Μ. Χατζιδάκι - Ν. Γκάτσου, ήταν σίγουρα μια ευχάριστη έκπληξη!
Να και η Ναταλία Ρασούλη με τον Κωνσταντίνο Στεφανή, σύντροφοι στη ζωή και στην τέχνη. Πολύ τ' αγαπάω αυτά τα δύο παιδιά!
Κι εδώ η άρτι αφιχθείσα Μαρίζα Κωχ με φίλους. Δίπλα της, στ' αριστερά, η Παναγιώτα Ανδριανοπούλου, που έτρεξε όλη τη συναυλία.
Συγκλονιστική η Μάνια Παπαδημητρίου στον Μονόλογο του Άνεργου Ηθοποιού. Το κείμενο αυτό έπρεπε να βγει σε μπροσούρα και να μοιραστεί παντού!
Η Νατάσσα Παπαδοπούλου, σύντροφος του αείμνηστου Πάνου Τζαβέλλα, προξένησε ρίγη συγκίνησης τραγουδώντας το Ξυπνήστε που κάποτε χάλαγε κόσμο στη μπουάτ Λήδρα μα και που σήμερα παραμένει επίκαιρο. Ο στίχος, π.χ., Κι αν φύγανε οι Γερμανοί, ήρθαν οι Αμερικανοί, τώρα ακούστηκε Κι αν φύγαν οι Αμερικανοί, ξανάρθανε οι Γερμανοί!
Με τη Νατάσσα Παπαδοπούλου και τον μουσικό της σύμπραξε η Μάνια Παπαδημητρίου και το αποτέλεσμα ήταν αρκούντως επαναστατικό!
Όχι βέβαια ότι ήταν λιγότερο επαναστατική η Ναταλία Ρασούλη.
Ο πολιτισμός είναι η μόνη αντίσταση στον φασισμό, είπε και ο κόσμος ξέσπασε σε χειροκροτήματα.
 Όταν μάλιστα τραγούδησαν με τον Κωνσταντίνο Στεφανή το Αχ Ελλάδα σ' αγαπώ της Αλλαγιάννη και του πατέρα της, εκεί έγινε το...σώσε!
Το ζεύγος Αλλαμανή, η Παναγιώτα Ανδριανοπούλου και ο δημ/φος Γιώργος Αλλαμανής παρακολουθούν τη ροή της συναυλίας.
Η Μαρίζα Κωχ και το team της περιμένουν τη σειρά τους: δίπλα της από δεξιά η κρουστή Τζένη Ντούρου, ο ηλεκτρικός κιθαρίστας Νίκος Πιτλόγλου και ο ακουστικός κιθαρίστας Ηλίας Βαμβακούσης.
Καιρό είχα να δω και τον Θέμο Σκανδάμη, πραγματικά έναν από τους πιο ενδιαφέροντες τραγουδοποιούς που διαθέτουμε.
Δεν ξέρω γιατί, αλλά ο Σκανδάμης έχει πολλά φρανκζαπικά στοιχεία στα τραγούδια που φτιάχνει, ένας συνδυασμός σύνθετων αρμονιών και ανατρεπτικού χιούμορ. Τραγούδησε ωστόσο και τον Πόλεμο Χαρακωμάτων, ένα τραγούδι που πολύ μου αρέσει από το κοινό cd του με τη Φριντζήλα.
 Ο Νίκος Πιτλόγλου, ο συνθέτης και πιανίστας Γιάννης Ιωάννου που απλά παρευρέθηκε και η ερμηνεύτρια Καλλιόπη Βέττα.
Η Καίτη Κουλλιά με τη Μαρίζα Κωχ. Για την ιστορία, η πρώτη φορά που η Κουλλιά εμφανίστηκε στη δισκογραφία ήταν το 1992 στη Διπλή βάρδια της Κωχ.
Η Μαρίζα Κωχ με τον Ορφέα Περίδη - υπέροχο ενσταντανέ!
Ο γράφων, ο Θέμος Σκανδάμης και ο Ηλίας Βαμβακούσης.
Το πολυφωνικό σχήμα ΧΑΟΝΙΑ ερμήνευσε - τι άλλο; - πολυφωνικά ηπειρώτικα.
Πως θα ήθελα μαζί τους μια σύμπραξη, μου έλεγε η Μαρίζα λίγο πριν βγει στη σκηνή. 
Αντικειμενικά, το τραγούδι της Μαρίζας Κωχ ήταν η πιο ταιριαστή νότα στη βραδιά όλη. 
Γι' αυτό σου λέω πάμε χέρι-χέρι στο Σύνταγμα μαζί με τα παιδιά, εκεί όπου κανείς τον άλλον δεν τον ξέρει, μα εκεί είναι που χτυπάει η καρδιά...
Η Κωχ είναι υπεράνω κριτικής, μου σχολίαζε ο Αλλαμανής, αφού πρόκειται για γυναίκα-σύμβολο πια!
Η Καίτη Κουλλιά με το συγκρότημα της ακολούθως ξεκίνησε με τον Ωκεανό, το πλέον ραδιοφωνικό κομμάτι της σε μουσική και στίχους του Γιώργου Φραντζολά από την Κομοτηνή.Πρώτη φορά το άκουγα live. Όμορφη εκτέλεση!
Κουλλιά όμως χωρίς νησιώτικη παράδοση δε γίνεται! Μας αποζημίωσε με τραγούδια από την Ικαρία και την Κάλυμνο!
 Ο Λόλεκ στα αριστερά και ο Περίδης στα δεξιά περιμένουν κι αυτοί τη σειρά τους.
Μπράβο του τού Περίδη, πάντως! Ένα πρόβλημα με τη μέση του δεν του επιτρέπει να κρατάει κιθάρα για λίγο καιρό. Ήρθε όμως και τραγούδησε α καπέλα ένα απ' τα πιο αγαπημένα κομμάτια του!
Ο Ηλίας Βαμβακούσης με τον Λόλεκ.
Κι αφού αρχικά η χορευτική διάθεση κατέκτησε το κοινό μέσω Νίκου Οικονομίδη και των παραδοσιακών μουσικών του, το ξεσάλωμα συνεχίστηκε α λα ιταλικά με τους Encardia σε σύμπραξη με την Καλλιόπη Βέττα και την Καίτη Κουλλιά. 
Άκρως επικοινωνιακός χαρακτηρίστηκε και ο Ηλίας Βαμβακούσης με τα τραγούδια του, όπως επίσης και με τη διασκευή του στους Πρωθυπουργούς του Μάρκου Βαμβακάρη.
Το σχήμα αυτό δεν το γνώριζα. Πρόκειται για τους Γιώργο Λυκούρα & Ο Πάπυρος του κ. Fackelman. Παίζουν ένα κράμα παράδοσης, έντεχνου και jazz, το οποίο μου θύμισε το συγκρότημα Σπείρα πού'χαν βγάλει κάποτε δίσκο στον χατζιδακικό Σείριο.
Τελευταίος καλλιτέχνης που είδα λίγο πριν το τέλος της συναυλίας ήταν ο φίλος μου ο Λόλεκ. Τραγούδησε με τη στιβαρή παρουσία του τον Μάρκο και φυσικά το Δεν αρκεί. Ακολούθησαν οι ElektroBalkana, αλλά έπρεπε να προλάβω το τελευταίο μετρό και τους έχασα. Η επόμενη προγραμματισμένη αντιφασιστική συναυλία έχει δρομολογηθεί για τα τέλη του μήνα, αλλά εγώ μάλλον θα βρίσκομαι στο εξωτερικό τότε. Εννοείται και εξυπακούεται κάθε βοήθεια μου επί της διοργάνωσης έστω κι από μακριά. Γι' αυτό υπάρχει το internet άλλωστε!

Τρίτη 2 Απριλίου 2013

ένα-τραγούδι-για-τον-πολιτισμό-απόψε-στην-πλατεία-κλαυθμώνος

Σήμερα από τις 6 το απόγευμα θα είμαστε όλοι στην πλατεία Κλαυθμώνος. Με τίτλο Ένα τραγούδι για τον Πολιτισμό, πολλοί καλλιτέχνες θα δηλώσουν την υποστήριξη τους στον αγώνα του Ενιαίου Συλλόγου Υπαλλήλων του Υπουργείου Πολιτισμού - ενός υπουργείου μαϊμού πλέον, που τείνει να μετονομαστεί σε...μη κερδοσκοπική εταιρεία.  Δε χρειάζεται να πούμε κάτι άλλο για την απαξίωση του πολιτισμού αυτή την εποχή, το ξέρουμε όλοι καλά και φωνάζουμε όσο μπορούμε γι' αυτό. Ας πω όμως κάτι για τη σημερινή συναυλία: Επειδή βλέπω ότι τσιμπάνε τα ΜΜΕ με τα μεγάλα ονόματα (εν προκειμένω τον Θηβαίο και τον Περίδη) και μόνο μ' αυτούς ασχολούνται, οφείλω να ενημερώσω, ως άνθρωπος που κάλεσε κάποιους άλλους συναδέλφους τους, ότι οι δύο τραγουδοποιοί έχουν βαρέσει...εξαφανιζόλ κι από χθες δε σηκώνουν τα τηλέφωνα. Αυτή ήταν η ενημέρωση μέχρι πριν ένα 24ωρο. Εύχομαι να τα καταφέρουν και να έρθουν να τραγουδήσουν απόψε, όπως έχει ανακοινωθεί εδώ και αρκετές μέρες και τα ονόματα τους υπάρχουν στην αφίσα. Κατά τ' άλλα, αυτοί που θα βρεθούν σίγουρα στην πλατεία Κλαυθμώνος είναι η Μαρίζα Κωχ, συνοδευόμενη από τη Τζένη Ντούρου στα κρουστά, ο Λόλεκ, ο Πάνος Μουζουράκης, η Ναταλία Ρασούλη, ο Ηλίας Βαμβακούσης, η Καίτη Κουλλιά, ο Θέμος Σκανδάμης, η Καλλιόπη Βέττα, οι Encardia, οι Elektrobalkana, ο Σπύρος Γραμμένος, ο βιολιστής Νίκος Οικονομίδης, η Μάρθα Μαυροειδή, το Πολυφωνικό Εργαστήρι Λαϊκών Οργάνων, το Πολυφωνικό Σύνολο ΧΑΟΝΙΑ, ο Δημήτρης Κώτσικας κ.α., ενώ η λίστα θα ανανεώνεται μέχρι τελευταία στιγμή. Η συναυλία θα ξεκινήσει στις 7, αφού την προηγούμενη ώρα την έναρξη θα σημάνουν διάφορα καλλιτεχνικά μουσικο-θεατρικά δρώμενα. Να είστε όλοι εκεί, έχει σημασία!

Πέμπτη 8 Δεκεμβρίου 2011

η-μάρθα-φριντζήλα-τραγουδά-θέμο-σκανδάμη-και-αναζωπυρώνει-το-ενδιαφέρον-για-το-καλό-λαϊκό-τραγούδι







































































































































Χθες βράδυ, στον τεχνοχώρο Δρόμος με Δέντρα (Baumstrasse), στον Βοτανικό, πραγματοποιήθηκε η παρουσίαση του δίσκου Η Μάρθα Φριντζήλα τραγουδά Θέμο Σκανδάμη από το label Μικρός Ήρως. Αν και μου φάνηκε λίγο...too much ο τίτλος του έργου - σα να λέμε Η Μαρίκα Νίνου τραγουδά Βασίλη Τσιτσάνη ή Η Lotte Lenya τραγουδά Kurt Weill -, καταλαβαίνω πως η ανάγκη των καλλιτεχνών για καταδήλωση των πάντων μέσα στο γενικό χάος ορθώνεται επιβλητική. Έτσι, πολύ σύντομα και, για την ακρίβεια, απ' την ώρα που η Φριντζήλα ανέβηκε στη σκηνή, όχι μόνο συνήθισα τον εν λόγω τίτλο, αλλά μου φάνηκε και ο πλέον κατάλληλος! Την εκδήλωση άνοιξε στις 22.00 ακριβώς ο παραγωγός Άγγελος Σφακιανάκης, παρουσιάζοντας τον δημιουργό Θέμο Σκανδάμη και τους μουσικούς του, εν προκειμένω τον Παναγιώτη Τσεβά (ακορντεόν), τον Αντώνη Μαράτο (κοντραμπάσο), τον Ορέστη Κολέτσο (μπουζούκι) και τον Βασίλη Μαντζούκη (τύμπανα, κρουστά, κιθάρες, midi). Δύο τραγούδια από τον πρώτο δίσκο του Σκανδάμη (Μακροβούτι, 2008) ήταν απαραίτητα σα μια σύνδεση με το πρόσφατο προσωπικό παρελθόν του, παρ' όλο που από υφολογικής άποψης ελάχιστη σχέση είχαν με το καινούργιο υλικό του. Όταν αμέσως μετά η Μάρθα Φριντζήλα πήρε τη θέση της δίπλα στον Σκανδάμη - ουσιαστικά αυτή ήταν η οικοδέσποινα στον χώρο - δήλωσε όλο νόημα πως έχει χιούμορ, αστειευόμενη με τον τίτλο και την έκδοση του cd στο σύνολο της. Προφανώς και η Φριντζήλα θέλησε με έμμεσο τρόπο να στείλει μία απάντηση στους επικριτές της σάτιρας που κάνει αυτόν τον καιρό στο πρόγραμμα της, στη Ρόζα του Θάνου Μικρούτσικου και του Άλκη Αλκαίου, με αφορμή την οποία άκουσε τα σχολιανά της εδώ και δυο μέρες στο διαδίκτυο - κι όποιος τό'πιασε, τό'πιασε! Βέβαια, τα παρελκόμενα μιας δισκοπαρουσίασης ουδόλως πρέπει να μας απασχολούν συγκριτικά με το κυρίως θέμα της, δηλαδή τα τραγούδια. Και τα νέα τραγούδια του Θέμου Σκανδάμη - δέκα τον αριθμόν - αν μη τι άλλο, ανανέωσαν το ενδιαφέρον μου για την ελληνική λαϊκή μουσική! Σίγουρα δεν κομίζουν καμία πρωτοπορία, ούτε επιχειρούν ενορχηστρωτικούς ή ηχητικούς νεωτερισμούς από μουσικής άποψης. Πατάνε γερά, όμως, στο δρόμο που χάραξαν οι μεγάλοι δημιουργοί του είδους, από τον Βασίλη Τσιτσάνη και τον Μανώλη Χιώτη μέχρι τον Νίκο Ξυδάκη και τον Νίκο Παπάζογλου (να πω σ' αυτό το σημείο ότι η παρέα μου διέκρινε και κάποια αρμονικά δομικά στοιχεία από Θανάση Παπακωνσταντίνου, αλλά και Φοίβο Δεληβοριά, μιάν άποψη που δε μπόρεσα να ενστερνιστώ). Άκουγα, λοιπόν, τα τραγούδια αυτά, ομολογουμένως πολύ καλαίσθητα ενορχηστρωμένα από τον Βασίλη Μαντζούκη, με έναν διαυγέστατο ήχο, με το παίξιμο του Τσεβά στο ακορντεόν ως απ' ευθείας παραπομπή στα λαϊκά καζαντζιδικά άσματα του Τάκη Σούκα, με τις πενιές επίσης του Κολέτσου, και αναρωτιόμουν πόσο εύκολο ή δύσκολο θα ήταν να τα οικειοποιηθούν και άνθρωποι, οι οποίοι καταναλώνουν το συγκεκριμένο είδος με τον πιο ευτελή τρόπο. Κι εκεί ακριβώς συνειδητοποίησα πως η διαφορά μεταξύ καλού και κακού λαϊκού τραγουδιού, μεταξύ ποιοτικού και σκυλάδικου, έγκειται αποκλειστικά στον στίχο. Με τον δικό του στίχο, πάντως, ο Σκανδάμης κατόρθωσε να ξεπεράσει έναν κίνδυνο που μου είχε επισημάνει σε σχετική συζήτηση μας παλιότερα η Δήμητρα Γαλάνη: Το λαϊκό τραγούδι είναι ξέφραγο αμπέλι, χωράει τα πάντα μέσα και γι' αυτό απαιτεί μεγάλη προσοχή στο πως το αποδίδεις μουσικά, στιχουργικά και ερμηνευτικά! Δυστυχώς δε συγκράτησα στίχους, ούτε έχω το cd στα χέρια μου, ώστε να μεταφέρω εδώ μερικούς. Ακόμη όμως έχω την αίσθηση των τριών-τεσσάρων καλοκαιρινών τραγουδιών, όπως τα χαρακτήρισε η Φριντζήλα που τα απέδωσε με περισσή θεατρικότητα, των οποίων τα λόγια κυμάνθηκαν σε ιδιαίτερα υψηλό επίπεδο. Μετά το τέλος της παρουσίασης του καινούργιου υλικού, συγκλονιστική στιγμή της βραδυάς ήταν σαφώς τα Χαρακώματα, κομμάτι από το ντεμπούτο άλμπουμ του Σκανδάμη. Δεν ξέρω πόση διάθεση έχει η Φριντζήλα για να αναλώνεται σε σάτιρα - επιτρέψτε μου να το θεωρώ και λίγο εμπορικό κόλπο όλο αυτό - όμως όταν την ακούς να ερμηνεύει τέτοια τραγούδια και με τέτοια εσωτερική ένταση (κατά τη γνώμη μου πρόκειται για τη μοναδική Ελληνίδα καλλιτέχνιδα που μπορεί να αλλάζει...ψυχοσύνθεση και συναισθήματα τόσο εύκολα επί σκηνής, ηθοποιός γαρ), καταλαβαίνεις πως ήρθε στον κόσμο τούτο για να επικοινωνεί μέσω της τέχνης με τους συνανθρώπους της και να διοχετεύει όλο το λυγμό και το γέλιο της στην Ερμηνεία! Τη Φριντζήλα διαδέχτηκε στη σκηνή η ερμηνεύτρια και φλαουτίστρια Σταυρούλα Παυλίκου για να ερμηνεύσει με τον Σκανδάμη τα Λυκάκια κι ακόμη ένα καινούργιο κομμάτι, που πολύ μου άρεσε ως σύνθεση και που θα βρίσκεται στο τρίτο άλμπουμ του τραγουδοποιού, όπως μας εκμυστηρεύθηκε χαριτολογώντας. Τη Μάρθα Φριντζήλα και τον Θέμο Σκανδάμη τίμησαν με την παρουσία τους και η Χάρις Αλεξίου, ο Νίκος Ξυδάκης και ο Φοίβος Δεληβοριάς.

* απαγορεύω την αναδημοσίευση των φωτογραφιών του post σε οποιοδήποτε διαδικτυακό ή μη έντυπο, site και blog, εκτός και αν μου ζητηθεί. Άι σιχτίρ, μαλάκες, πληρώστε και κάνα φωτογράφο, που όλα τσάμπα και έτοιμα τα θέλετε. Εμείς δηλαδή που έχουμε γίνει λάστιχο να τρέχουμε στις εκδηλώσεις στο πλαίσιο της δουλειάς, που δεν έχουμε πια, και ουχί στο πλαίσιο ηλιθίων δημοσίων σχέσεων, κορόιδα είμαστε;