Σάββατο, 17 Νοεμβρίου 2007

...Ο ΟΜΗΡΙΚΟΣ ΑΡΓΟΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΤΑΙΝΙΑ ΜΕ 14 ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ 14 INSTRUMENTAL.Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΒΗΤΑ ΥΠΟΓΡΑΦΕΙ ΤΟ ΣΑΟΥΝΤΡΑΚ...



Πρόσφατοι δίσκοι στα υπ' όψιν! Θα'χουμε άλλωστε να λέμε πολλά από δω και να ανατρέχουμε συχνά στην τρέχουσα δισκογραφία, όταν η ίδια δεν παραδίδεται αμαχητί στην ανοησία του τηλεοπτικού παζαριού...Λίγο καιρό μετά από το χρυσοποίκιλτο "2" του (για την ομώνυμη παράσταση του Παπαϊωάννου) και αφού φλέρταρε με τη Legend του Ομίλου Γιαννίκου, ο Κωνσταντίνος Βήτα επισημοποιεί κανονικά τη σχέση του με τη Lyra, εκδίδοντας εκεί το καινούργιο του άλμπουμ. Για όσους δε γνωρίζουν, η ιστορική Lyra του αείμνηστου Πατσιφά, του ανθρώπου που ανήκε στη γενιά των διανοούμενων της δεκαετίας του ΄30, εδώ και λίγους μήνες ενσωματώθηκε κι αυτή στους Modern Times, δηλαδή τον προαναφερόμενο Όμιλο Γιαννίκου.Ουδέν πρόβλημα! Την αρχική γενική δυσαρέσκεια έσπευσαν να διασκεδάσουν οι ίδιοι οι καλλιτέχνες της εν λόγω εταιρείας- οι περισσότεροι μιλούν για δώρα που τους κάνει ο Γιαννίκος, όταν αναφέρονται στις επανεκδόσεις παλιών δίσκων (ξέρετε, όταν μια ωραία πρωϊα ανοίγεις την τηλεόραση, ακούς "Άσπρα καράβια τα όνειρα μας" και μοιραία κοιτάς το ημερολόγιο είτε στον τοίχο του δωματίου σου, είτε στο κινητό σου)...Το νέο λοιπόν άλμπουμ του Κ. Βήτα ονομάζεται "Άργος".Στο εξώφυλλο, ο ίδιος ο καλλιτέχνης πλάτη, εις διπλούν και τριπλούν, κινείται σ' ένα ψυχρό μυστηριακό τοπίο, που παρ' όλη την ασπράδα του, μοιάζει να χρειάζεται τη λάμψη, το φως απ' τη συσκευή που κρατάει στο χέρι-ενδεχομένως του κινητού τηλεφώνου του. Παρακάμπτοντας τις αναπόφευκτες αισθητικές διαφορές, η φωτογραφία αυτή του Κ. Βήτα μου θύμισε το παλιό αγαπημένο οπισθόφυλλο από το βινύλιο του "Trilogy"(1972) των Emerson, Lake & Palmer. Ο σκύλος που μια ζωή περίμενε τον Οδυσσέα, ο πιστός Άργος του, κάνει τη διακριτική του εμφάνιση μόνο στο οπισθόφυλλο και σε μερικές ακόμη φωτογραφίες μέσα στο ένθετο του cd. Η γλυκύτατη μορφή ενός γαϊδαράκου, μιας ημίγυμνης γκόμενας που καπνίζει ενδεχομένως πριν ή μετά το σεξ και του σκύλου με φόντο ένα χιονισμένο γιαπί (απίστευτο το πώς η τεχνολογία μπορεί πλέον να κάνει ένα το Μενίδι με την Αλάσκα!) κυριαρχούν στο υπόλοιπο εικαστικό μέρος της έκδοσης. Μαζί τους οι στίχοι των τραγουδιών του πρώτου cd, χτυπημένοι στον κομπιούτερ, απόλυτα συμβατοί με το ηλεκτρονικό σύμπαν του δημιουργού. Στο δεύτερο cd, instrumental, οι αρχαιοπρεπείς τίτλοι των κομματιών είναι φαινομενικά ακατανόητοι, ακόμη περισσότερο όταν απουσιάζουν τα σημεία στίξης: "κυδνος", "βουζα", "φαενζα", "αλπος", "αντιμολπος" κλπ. Ας περάσουμε στην ουσία όμως. Κι αυτή έγκειται στο γεγονός πως ο Κ. Βήτα επιχειρεί μια σύνδεση με παλιότερες πιο βατές ηχητικά δουλειές του, σαν την "Άγρια χλόη", όπου βασικό όργανο δεν ήταν οι συνθετητές και τα samples, αλλά η ακουστική κιθάρα. Τι θα πει "βατές" όμως; Όρος ανιστόρητος για την εποχή μας εάν σκεφτούμε πόσοι δημιουργοί που η σχέση τους με την electronica ήταν ίδια μ' αυτή ενός ελέφαντα μ' ένα μαντολίνο(!), κατασπάραξαν κανονικά το όλο κίνημα που ξεκίνησαν κάποτε οι Στέρεο Νόβα.Έτσι, η εισαγωγική "Ανεπάρκεια" είναι μια πανέμορφη μπαλάντα, την οποία πολύ θα ζήλευαν οι "έντεχνοι" μας τραγουδοποιοί και συνθέτες, αυτοί που το γλέντησαν καθ' όλη τη δεκαετία του 1990! Σε καμία περίπτωση μην περιμένετε ν' ακούσετε νωθρές μπαλάντες. Από το δεύτερο κιόλας track, το οργανικό "χ ουφ", ο Κ. Βήτα κλείνει το μάτι στους Γερμανούς Kraftwerk και στη γένεση της electro-pop σκηνής, εκεί γύρω στα τέλη των 70s- αρχές 80s. Το ακόλουθο "Όλο αυτό που ποτέ", έντονα ρυθμικό, αποδεικνύει πόσο τελικά μπορεί ο έρωτας ν' αποδοθεί και με ωραίο τρόπο στιχουργικά, δέσμιος μιας απόλυτα θεμιτής συμπαραδήλωσης. Εξαιρετικά συγκινητικό και το "Ποτέ ποτέ ποτέ δε θα γίνω φίλος σου", ένα ιδιαίτερο "τραγούδι αγάπης", απ' ότι μας συστήνει σε δεύτερο επίπεδο ανάγνωσης ή καλύτερα ακρόασης ο συνθέτης. Η ιδιότυπη ποιητική του, όμως, φτάνει στο απόγειο της τόσο με τη "Νύχτα" που απαγγέλλεται σχεδόν, όσο και με την πιο οργισμένη "Σφαίρα" προς το τέλος του cd, αλλά και τον "Βοσκό" που θα μπορούσε να' χει βγει μέσα από τα "Λεπιδόπτερα" της Λένας Πλάτωνος. Στο track 14 που κλείνει τον πρώτο δίσκο, βάλ'τε όποιον τίτλο θέλετε. "Μέχρι ν' αγαπήσω εμένα, δεν αγάπησα κανένα" θα ήταν ο καταλληλότερος, αν απομονώσουμε λίγες φράσεις μόνο απ' το συγκεκριμένο τραγούδι. Το δεύτερο οργανικό cd ανοίγει με τη "φαενζα", ένα αριστουργηματικό θέμα με τη μινιμαλιστική επανάληψη του μοτίβου από το τσέλο να γεννά εικόνες "βιομηχανικού ρεαλισμού", αν πρέπει κάποτε να ξεφύγουμε και στη μουσική απ' το ανέραστο και πολυφορεμένο πια μοντέλο του "σοσιαλιστικού ρεαλισμού".Κι εκεί που τα αμέσως επόμενα δύο κομμάτια θα χαρακτηρίζονταν απλώς ως ηλεκτρονικές ατμόσφαιρες, σκάει το κομμάτι "καανθος" με την α λα Ry Cooder χρήση της κιθάρας, μεταφέροντας στην καθ'ημάς πραγματικότητα το "Παρίσι- Τέξας" του Βέντερς ως "Αθήνα- Θεσσαλονίκη", λόγου χάριν...Θα μπορούσε! Το σύντομο "χαον" εν συνεχεία είναι ακόμη ένα slow διάλειμμα μέσα στο γενικό υποτονικό κλίμα του cd.Θεωρώ άλλη μια σπουδαία στιγμή τη σύνθεση "διποδια", με την οποία και πάλι οι, κάποτε πρωτοπόροι, Kraftwerk άφησαν τα χνάρια τους στη σύγχρονη ελληνική δισκογραφία μέσω του Κ. Βήτα.Πως κλείνει το δεύτερο αυτό cd και κατά συνέπεια ολόκληρο το καινούργιο άλμπουμ του; Με έναν γλυκό νευρόπονο, ένα ολότελα αφαιρετικό κομμάτι που λέγεται "σερεστος", σα να σε τρυπάνε με αποστειρωμένη βελόνα κι αντί να πονάς, να χαμογελάς! Σκέτη αστική παράνοια, για να δανειστώ και πάλι στίχους του Κ. Βήτα. Προηγουμένως όμως έχουμε ακούσει το συντομότατο "βουζα" (διαρκεί μόλις 1΄,22΄΄), ένα πραγματικό freak out όπως το δίδαξαν οι Amon Duul II και, βέβαια, την "Βια" που, απ' την άποψη των pop προθέσεων του δημιουργού, ξαναβάζει πρόσκαιρα τα πράγματα στη ρυθμική, στην πιο ντανσάδικη σειρά τους. Το "Άργος" του Κωνσταντίνου Βήτα σαφώς και δεν απευθύνεται σ' αυτούς που τη βρίσκουν με μπουζούκια, δε χαϊδεύει τ' αυτιά κανενός, ούτε ακόμη κι εκείνων που βολτάρουν στα μάλλον αποξηραμένα τοπία του καλού, του λεγόμενου "ποιοτικού" τραγουδιού.Αυτό δε σημαίνει πως στερείται επικοινωνιακής δύναμης. Παραδοθείται απλά στο λυρισμό των στίχων του, στις άρτια δομημένες μελωδίες, στον άναρχο διαστημικό του διάκοσμο, με την ίδια ακριβώς συγκίνηση που θα δοκιμάζατε αν βλέπατε το "Sweetmovie" του Μακαβέγιεφ για πρώτη φορά. Στο τέλος θα έχετε συλλάβει το μεγαλείο της προσωπικής μοναξιάς του καθενός κι αυτό δεν είναι καθόλου αμελητέο.
Σήμερα είναι Σάββατο 17 Νοεμβρίου, αναίμακτη επέτειος Πολυτεχνείου και βρέχει με έναν αέρα που σε καλεί σφυρίζοντας να βγεις έξω κι ας γίνεις μουσκίδι...

7 σχόλια:

etalon είπε...

J'ai son image
J'ai son email
Son coeur au bout du clavier

J'ai son visage
Et l'envie d'elle
Sans jamais l'avoir touchée

Dois je sauver ?
Ou bien abandonner ?

Pomme, c'est un homme et une femme
Et c'est tout un programme
Un ciel artificiel
Pomme, qui m'allume et qui me quitte
On s'aime trop vite
Nos vies c'est le virtuel

Elle m'écrit
Mais mon écran
formate les sentiments

Mais j'imagine qu'une machine
Ne peut que faire semblant
Ma déesse Elle
N'est pas vraiment réelle

Pomme, c'est un homme et une femme
Et c'est tout un programme
Un ciel artificiel
Pomme, qui m'allume et qui me quitte
On s'aime trop vite
C'est le vi-c'est le virtuel.

Un peu d'amour, copié-collé
Un peu d'amour, pomme c
Un peu d'amour téléchargé
Un peu d'amour à sauver. à sauver.
Mais l'amour n'est pas virtuel.

Pomme, c'est un homme et une femme
Et c'est tout un programme
Un ciel artificiel
Pomme, qui m'allume et qui me quitte
On s'aime trop vite
C'est le vi-c'est le virtuel.

Dois je sauver
ou bien dois je abandonner ?

Μπόσκο είπε...

...merci beaucoup, αλλά λίγες λέξεις "έπιασα"...sorry...δεν κάνεις ένα κόπο να το μεταφράσεις στα ελληνικά;...thanx, πάντως, είσαι ο πρώτος που εγκαινίασε τούτο το blog...

gblock είπε...

kalhmera bosko

symfwnw me to review toy 'argos'.
To akoyw synexeia teleytaia kai prospa8w na to apokryptografhsw. Akoma kai ta kommatia toy xwris stixoys me bombardizoyn abiasta me eikones kai topia - nomizw oti ayto einai kai to kyrio xarakthristiko ths moysikhs toy. Opws ena poihma h' ena ergo texnhs se metaferoyn se enan allo topo, se taksideyoyn, se kanoyn na skefteis, etsi kai h moysikh toy Bhta exei thn idia epidrash panw moy.

ps. pws mporw na soy proteinw merikes tainies?

Μπόσκο είπε...

καλημέρα
καλά τα λες. Γράφε ότι θες από δω ή παρέπεμψε μας σε κάποιο δικό σου blog.
σ' ευχαριστώ

gblock είπε...

den exw blog opote stelnw edw tis tainies, alla epeidh den exei sxesh me to post, sbhsto afoy to diabaseis.

eida prosfata treis tainies poy me sygklonisan. Oi dyo prwtes (aristoyrghmata) einai toy Alejandro Jodorowsky: 'El Topo' kai 'The Holy Mountain'. Einai toy '70 alla molis prosfata kykloforhsan se dvd. Gemates me yparksiakes anhsyxies kai symbolismoys. Ka8e plano mporei na sta8ei apo mono toy (kyriws sto 'The Holy Mountain'). Einai akrws soyrealistikes (exei epireastei apo ton Bunuel).

Kai h trith einai h 'Alice in Wonderland' toy Jonathan Miller (dvd toy BBC). Poly skoteinh kai arketa proxwrhmenh diaskeyh toy omonymoy ergoy. Einai kataplhktikh.

Prospa8hse na tis breis, an den tis exei hdh dei, kykloforoyn kai oi 3 se dvd.

Μπόσκο είπε...

έχω δει μόνο του Τζόναθαν Μίλλερ. Ξέρεις, παρ' ότι απ' το blog αυτό ίσως βγαίνει το αντίθετο, δεν είμαι και πολύ συλλεκτικός ή και συναυλιακός τύπος. Δε μαζεύω dvd και από λάιβ έχω χορτάσει. Γιατί να διαγράψω το σχόλιο σου, μόλις το διαβάσω; για ταινίες μιλάς, cool.Δε λες που θα το δουν και δυο- τρεις άλλοι, πιθανότατα ενδιαφερόμενοι;
χαιρετώ...

mygreek.fm είπε...

Γεια σας (συγνώμη αλλα δεν ξέρω το mail σας),

Εκπροσωπούμε έναν νέο ιστότοπο αφιερωμένο στην ελληνική μουσική (www.mygreek.fm).

Κάναμε μια προσπάθεια να παρουσιαστεί σ΄έναν άνετο και ελκυστικό χώρο μια ολοκληρωμένη μουσική συλλογή, συμπεριλαμβάνοντας σχεδόν όλους τους έλληνες καλλιτέχνες και προσφέροντας όλες τις απαραίτητες πληροφορίες για αυτούς. Η ιστοσελίδα είναι προσαρμοσμένη στην εύκολη και γρήγορη προσθήκη μουσικής, διάφορων εκδηλώσεων (events) και blogs και είναι αρκετά απολαυστική αν θέλει κάποιος απλά να ακούσει μουσική ή να δει τα βίντεο.

Εκτός απ’αυτό η μεγάλη έκπληξη για τους χρήστες παριστάνει το γεγονός ότι οι αγαπημένοι τους τραγουδιστές μπορούν να εγγραφούν στην ιστοσελίδα, προσθέτοντας τη μουσική τους, περιγράφοντάς τη καθημερινή τους ζωή και επικοινωνώντας με τους θαυμαστές τους.

Ο τελικός μας στόχος είναι δημιουργία μιας ιστοσελίδας η οποία θα μπορούσε να καλύπτει πλήρως τις ανάγκες των θαυμαστών της ελληνικής μουσικής και να τους προσφέρει μια ολοκληρωμένη και χαριτωμένη διευκόλυνση της ζωής. Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει κάτι παρόμοιο στο διαδίκτυο, που θα έμοιαζε με τη μεγάλη ηλεκτρονική εγκυκλοπαίδεια από την αρχή μέχρι σήμερα και χρειαζόμαστε την βοήθειά σας για να την κάνουμε μοναδική.

Εάν σας αρέσει να συνθέτετε εμπνευσμένα κείμενα και ενδιαφέροντα άρθρα για τον χώρο και την θεματολογία της ελληνικής μουσικής τότε μπορείτε να εφαρμόσετε τις δυνατότητες σας στο δικό μας διαδικτυακό χώρο, στον τομέα των blogs. Θα σας παρέχουμε VIP λογαριασμό και απεριόριστη πρόσβαση στο μουσικό περιεχόμενο της ιστοσελίδας μας, σε αντάλλαγμα το ταλέντο σας και την αγάπη που διαθέτετε για την μουσική. Σε περίπτωση που έχετε δικές σας προτάσεις σχετικά με αυτή την ενασχόληση, ευχαρίστως θα τις ακούσουμε.

Σας ευχαριστούμε για την προσοχή σας και ελπίζουμε να σας κινήσαμε το ενδιαφέρον. Για τυχόν διευκρινήσεις μην διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μας (info@mygreek.fm).