Τετάρτη, 12 Αυγούστου 2009

ΟΠΟΙΟΣ ΨΑΧΝΕΙ, ΒΡΙΣΚΕΙ!

Κι εγώ σήμερα, επιδιδόμενος στο αγαπημένο μου σπορ, μέσα στον προσωπικό μου Παράδεισο που κρατάει από την εφηβεία και λέγεται Mr. Vinylios, στο Μοναστηράκι πάντα, έψαξα και βρήκα διαμάντια σπάνια και δυσεύρετα, σε δισκάκια μάλιστα 45 στροφών! Ας πιάσουμε πρώτα τα ελληνικά:

Οι Έξι λαϊκές ζωγραφιές, το έργο που σηματοδότησε την ενασχόληση του Μάνου Χατζιδάκι με το ρεμπέτικο, όπως κυκλοφόρησαν στην αρχική τους έκδοση από την ιστορική ετικέτα Fidelity. Στο πιάνο ο συνθέτης!

Και από την ταινία Η Αλίκη στο Ναυτικό (πολλά χρόνια πριν ο Μάκης Δελαπόρτας επιμεληθεί το ολοκληρωμένο soundtrack), δύο κομμάτια του Μάνου Χατζιδάκι, το ένα οργανικό και το άλλο, το τραγούδι Ο Γαϊδαράκος σε στίχους Αλέκου Σακελλάριου με την ερμηνεία της Αλίκης Βουγιουκλάκη.

Να κι ένας Θεοδωράκης! Ένα χασάπικο, το Μάνα μου και Παναγιά και ένα ζεϊμπέκικο, η Δραπετσώνα, αμφότερα σε στίχους του Τάσου Λειβαδίτη με τον Γρηγόρη Μπιθικώτση και τη Λαϊκή Ορχήστρα του Μανώλη Χιώτη! Θυμάμαι τον Μίκη να μας λέει πέρσι στο σπίτι του ότι δεν τα έγραψαν αυτά τα τραγούδια με τον Λειβαδίτη μόνο για λόγους ιδεολογικούς ή κουλτουριάρικους, αλλά και για εμπορικούς! Είχε οσμιστεί η εταιρεία με λίγα λόγια ότι έπρεπε να χτυπήσουν την αγοραστική πιάτσα των λαϊκών γειτονιών της εποχής!
Πάμε και στα ξένα:

Ολίγον soft η συγκεκριμένη επιλογή, αλλά ένα 45άρι δεν παύει να είναι συλλεκτικό! Ακόμη περισσότερο όταν περιέχει το σπαραξικάρδιο love instrumental Europa (Earth's cry Heaven's Smile) του Santana από τα 1976!

Και αφήνουμε τα 45άρια, με τους αγαπημένους Ολλανδούς Shocking Blue και το κομμάτι Give my love to the sunrise του 1970, που θεωρείται psychedelic must!
Αύριο θα περάσουμε στα βινύλια 33 στροφών, μιας κι είναι καλοκαίρι, όλοι λείπουν και πολλά θέματα δεν υπάρχουν...

4 σχόλια:

Μαντάμ Αστέρω Κουλίδου είπε...

Kalorizika!!!! :)

BOSKO είπε...

Μαντάμ Αστέρω Κουλίδου...
ευχαριστώ, ευχαριστώ!
εδώ εισ' εσύ (Περαία εννοώ) ή μου γράφεις από κάνα νησάκι;

Ιφιμέδεια είπε...

ΧΑΧΑ, κι εδώ τρύπωσε η Αλίκη!

(ε, λοιπόν δεν μπορεί, εσύ είσαι φανάτικός οπαδός της) :))

Χωρίς πλάκα, πολύ high fidelity το σκηνικό του δισκοπωλείου!

BOSKO είπε...

Ιφιμέδεια...
ναι, μωρέ, χαριτωμένη ήταν η μακαρίτισσα, μ' έπιασε και μένα το αντάρτικο μου και βεβήλωσα τη μνήμη της...προς τι, θα μου πεις...δε βαριέσαι, σου ξαναλέω κι εδώ.
ο Mr. Vinylios μάλλον πρέπει να' χει ανακαινιστεί τα τελευταία χρόνια με δικά μου φράγκα ;)