Σάββατο, 31 Αυγούστου 2013

χθες-βράδυ-στις-αγορές-του-μάνου-χατζιδάκι-με-τον-ηλία-λιούγκο

Χθες βράδυ πήγαμε Στις Αγορές του Μάνου Χατζιδάκι στην Τεχνόπολη με οικοδεσπότη τον Ηλία Λιούγκο, τη Στέλλα Κυπραίου στην κιθάρα και στις ενορχηστρώσεις, τη Δέσποινα Στεφανίδου στο πιάνο και τους υπόλοιπους εξαίρετους μουσικούς. 
Επίσης, με τη γλυκόλαλη Καλλιόπη Βέττα σε τραγούδια σαν τον Κυρ - Αντώνη, Πάμε μια βόλτα στο φεγγάρι ή Μην το ρωτάς τον ουρανό
και τη ρεμπέτισσα Φωτεινή Βελεσιώτου, πραγματική έκπληξη στο Χάρτινο το φεγγαράκι, την Αθανασία και το Ο Γιάννης ο φονιάς.
Τά'χουμε ξαναπεί, αν δικαιούται κάποιος ερμηνευτής να διαδίδει τα τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι ως...Απόστολος του, αυτός είναι σίγουρα ο Λιούγκος, που έμεινε πιστός στο ήθος και στη στάση του απέναντι στην Τέχνη επί μία εικοσαετία!
Όσο για τη συμμετοχή του κόσμου, ήταν πολύ ευχάριστο το γεγονός να βλέπεις την Τεχνόπολη γεμάτη, έστω και με καθίσματα, από ανθρώπους που τήρησαν σιγή προσευχής καθώς ακούγονταν τα τραγούδια του Χατζιδάκι. Τα λέω καλύτερα και πιο αναλυτικά στο post μου στη διαδικτυακή LIFO:
http://www.lifo.gr/team/prosklitirio_nekron/41223

Πέμπτη, 29 Αυγούστου 2013

στην-πρόβα-του-ξυδάκη-και-στο-μοναστηράκι-με-την-αστέρω

Οι πρόβες για τη συναυλία του Νίκου Ξυδάκη στις 14 Σεπτεμβρίου στον Κήπο του Μεγάρου Μουσικής συνεχίζονται. Η Γεωργία Νταγάκη προσπαθεί να αφαιρέσει τις τσαλκάντζες από κομμάτια Σαν το δασάκι από την Εκδίκηση της γυφτιάς
και οι δύο μάεστροι, ο Γιώργος Διαμαντόπουλος στα πλήκτρα - εδώ στο μεταλλόφωνο - και ο Δημήτρης Μπουζάνης στο πιάνο, τρέχουν να προφτάσουν τις καινούργιες ρυθμικές αλλαγές σε τραγούδια που παίζουν εδώ και καιρό στα live του Ξυδάκη. 
Όπως, λόγου χάριν, στο Ραγίζει απόψε η καρδιά, που ο Ηλίας Βαμβακούσης διασκεύασε αρκετά μινιμαλιστικά. Για την ακρίβεια, πουθενά δεν υπάρχει μπαγλαμαδάκι, μόνο κιθάρα, μεταλλόφωνο και το σαξόφωνο του Δημήτρη Χουντή. 
Την επόμενη μέρα, ένας καφές με την Αστέρω εκ Λονδίνου αφιχθείσα, με έφτιαξε. Και φυσικά το σκάψιμο για παλιά καλά βινύλια! Αυτή τη φορά πήρα ένα διπλό Greatest Hits των Steely Dan που δεν είχα τίποτα δικό τους!

Τρίτη, 27 Αυγούστου 2013

ένα-τραγούδι-για-τη-βικτώρια

Θα χρειαστούν χρήματα για τη Βικτώρια Μπόζικ προκειμένου να μεταβεί στις ΗΠΑ και να μπει σε θεραπευτικό πρόγραμμα στην κλινική του Τέξας, που έλεγα σε προηγούμενο post. Διαβάστε περισσότερα στο Προσκλητήριο Ζώντων & Νεκρών της LIFO:
 
Καλή δύναμη και στη Βικτώρια, και στη Λένα!

Δευτέρα, 26 Αυγούστου 2013

R.I.P. ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΕΡΑΝΤΑΚΟΣ (1968 - 2013)

Με οδύνη έμαθα σήμερα για τον χαμό του τραγουδοποιού και ερμηνευτή Γιώργου Περαντάκου από καρκίνο, σε ηλικία μόλις 45 ετών. Ο Περαντάκος αναπαύεται ήδη στη γη της Χίου, της γενέτειρας του που τόσο αγάπησε. Άφησε κι αυτός τραγούδια του, σαν τη Γλυκειά συνήθεια, να τα ακούμε και να μη μπορέσουμε να τον λησμονήσουμε. Διαβάστε στο Προσκλητήριο Ζώντων & Νεκρών της LIFO, το αφιέρωμα μου στη μνήμη του:
 

Κυριακή, 25 Αυγούστου 2013

γιατί-η-ελπίδα-πεθαίνει-τελευταία

Τον καιρό αυτό η Λένα αντιμετωπίζει ένα σοβαρότατο πρόβλημα υγείας μεσ' στο σπίτι της. Ακόμη δεν μπορώ να μπω σε λεπτομέρειες, σύντομα όμως θα αναρτηθεί σχετική σελίδα στο facebook.
Αυτό που μου επιτρέπεται μόνο να πω είναι ότι θα χρειαστούν χρήματα, ένα αρκετά μεγάλο ποσό που για να μαζευτεί δρομολογείται μία μεγάλη συναυλία συμπαράστασης στα τέλη του Σεπτέμβρη ή στις αρχές του Οκτώβρη. Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης, η Νατάσσα Μποφίλιου και ο Φοίβος Δεληβοριάς θά'ναι οι τρεις καλλιτέχνες που θα σηκώσουν το βάρος αυτής της συναυλίας. Όλα τα έσοδα θα διατεθούν για το ταξίδι και την παραμονή για έναν ολόκληρο μήνα του ασθενούς σε κλινική των ΗΠΑ...

Τρίτη, 20 Αυγούστου 2013

η-διασκευή-των-pop eye-στον-νίκο-ξυδάκη-αποκλειστικά-στο-lifo.gr

Η συνεργασία Νίκου Ξυδάκη και Pop Eye ήδη απέδωσε καρπούς! Στο blog μου στο lifo.gr μπορείτε να ακούσετε πως διασκεύασαν οι Pop Eye Στο εστιατόριο που τρων τα συνεργεία, φανερώνοντας το ολοκαίνουργιο electro - pop προφίλ του σημαντικού συνθέτη και τραγουδοποιού. Εδώ το link:

Δευτέρα, 19 Αυγούστου 2013

χούμορ-(και-καλά)

Ένας νεαρός ρώτησε μια κοπέλα αν θέλει να πάνε στο δωμάτιο της να της δείξει κάτι μαγικό. Η κοπέλα δέχτηκε.
Την άλλη μέρα μια φίλη της τη ρώτησε τι ήταν το μαγικό, και αυτή απάντησε: "με γάμησε και εξαφανίσθηκε"!

μεσημέρι-με-τον-ζέπο

 Ο Ζέπος ο γιος μου χουζουρεύει...Τον πείραξε κι η ζέστη...
Δεν έχω καλύτερο όμως από το να λείπω, να γυρίζω σπίτι και να μου κάνει μούτρα...

Κυριακή, 18 Αυγούστου 2013

ο-πιτσιρίκος-για-σμαραγδή-σαμαρά

ο-σαμαράς-αγαπάει-το-χαβιάρι-και-ο-σμαραγδής-τον-σαμαρά

Κύριε Πρωθυπουργέ, θέλω να σου πω μια μαντινάδα...είπε ο σκηνοθέτης Γιάννης Σμαραγδής στον Αντώνη Σαμαρά που τον βράβευσε για την προσφορά του στην 7η Τέχνη! Και του την είπε! Πιο συγεκριμένα: Σαν ήλιος βγήκες φωτεινός στς Αμερικής τ' αλώνι/ κι ήρθες κι έλαμψες κι ήρθες νικητής/ και σ' αγαπάμε όλοι...Γαμώ τις μαντινάδες μου μέσα, θα σιχαθούμε την Κρήτη, όχι τίποτα άλλο. Κι είναι και κακή μαντινάδα η εν λόγω, γραμμένη στο πόδι και ελαφρώς ασύντακτη! Μπράβο, Σμαραγδή! Διανοούμενος με Δ κεφαλαίο!

Σάββατο, 17 Αυγούστου 2013

πολλά-και-διάφορα-Ι

Πρωί - πρωί και στο Live Traffic Feed του blog ανακαλύπτω ότι οι περισσότεροι επισκέπτες κατέφτασαν, γκουγκλάροντας τις λέξεις Διβάνη λεσβία! Αν είναι δυνατόν! Σοβαροί άνθρωποι - υποτίθεται - να κάθονται να ψάχνουν αν η γυναίκα είναι λεσβία ή όχι ύστερα από τον οχετό που προξένησε η δήλωση της στο twitter. Όπως ακριβώς το περιγράφει ο ποιητής Νίκος - Αλέξης Ασλάνογλου στην Εξομολόγηση του, που πρωτο(ανα)δημοσίευσα εδώ μέσα και χθες βράδυ έβαλα και στο lifo.gr: Αυτοί είναι η ρίζα του κακού. Βάναυσοι, ανίκανοι για ομορφιά, ηθικολόγοι...
Ο καιρός άλλαξε σήμερα, υποχώρησε η ζέστη, σα να φθινοπώριασε μεσ' στο κατακαλόκαιρο και η ατμόσφαιρα μοιάζει ηλεκτρισμένη όπως πριν τη βροχή. Καλή φάση! Θά'θελα τώρα, παραδόξως, να ήμουν σε κάποιο νησί και να έβγαζε κρύο ξαφνικά, να φόραγα πουλόβερ με βερμούδα, σα να ήμουν 10χρονο παιδί που το ντύνουν άτσαλα οι μεγάλοι χωρίς κανένα στυλ, μόνο για να καλύψουν τις καιρικές συνθήκες...
Η ΔΤ, που το όνομα της παραπέμπει στο ΔΝΤ, εκπέμπει σε ώρες μυστήριες. Εξίσου μυστήριες και οι επιλογές των εγκεφάλων της. Εκεί που με παίρνει ο ύπνος με Pink Floyd, ξυπνάω με Καραγκιόζη και ριζίτικα. Βλέπω φάτσες των δεκαετιών του 1980 και του ΄90 που τους έχει φύγει το χρώμα από βίντεο, προφανώς ξεθαμμένα από ντουλάπια και συρτάρια. Η πρώτη τηλεόραση - τραβεστί είναι γεγονός και ποιος ξέρει τι θά'χουμε να βλέπουμε και ν' ακούμε όταν αρχίσουν να μεταδίδονται οι κανονικές εκπομπές της...
Το ΚΚΕ πούλησε τη συχνότητα του 902 σε κυπριακή εταιρεία και τώρα που θα βλέπουμε Μπόλεκ & Λόλεκ, live του Τσακνή, του Πασχαλίδη και του Μικρούτσικου; Κανονικό τριπάκι ήτανε ο 902! Αν αποφάσιζες να κλειστείς σπίτι, να μην έχεις καμία περαιτέρω επαφή με την πραγματικότητα πέραν του 902, σίγουρα θα νόμιζες πως ζεις σε άλλη εποχή, όπου ακόμη το Τείχος του Βερολίνου δεν έχει πέσει και όλοι διαβάζουν Μπρεχτ και Μαγιακόφσκι! Αμ δε...Μετά θά'κανες μια γύρα στο διαδίκτυο, θα συνειδητοποιούσες πόσο έχει βρωμίσει ο φασισμός στην καθημερινότητα και θα σου'ρχόταν να αυτοκτονήσεις...
Βγαίνοντας κι από το facebook, έχασα επαφή με ανθρώπους που δεν θα έπρεπε. Ας πούμε τώρα δε θυμάμαι πότε ακριβώς θα αναχωρήσω για Καβάλα μεσ' στο Σεπτέμβρη για την προβολή της Γώγου σε αυτοδιαχειριζόμενο στέκι μετά κινηματογραφικών προβολών. Ελπίζω να με καλέσουν σύντομα τα παιδιά, εφόσον έχουν τα τηλέφωνα μου, και να μη συμπέφτουν οι ημερομηνίες με τη 14η Σεπτεμβρίου και τη συναυλία του Νίκου Ξυδάκη στο αίθριο του Μεγάρου...
Τι άνθρωπος αυτός ο Ξυδάκης! Τον συμπαθούσα που τον συμπαθούσα εδώ και χρόνια, τώρα που συνεργαζόμαστε όμως, μου δίνει την εντύπωση ενθουσιώδους παιδιού! Μα είναι πραγματικά εξαιρετική η δουλειά των νέων παιδιών πάνω στη μουσική του - οι Popeye ειδικά πήραν το Χαβαλεδιάρικο και το Στο εστιατόριο που τρων τα συνεργεία και τα έκαναν α λα Kraftwerk, προσθέτοντας δικές τους αρμονίες και μέρη για ηλεκτρικά όργανα και electronics. Χαίρομαι που όταν μου ζήτησε ο Νίκος να παρουσιαστούν τα τραγούδια του από νέους εναλλακτικούς καλλιτέχνες, εγώ του πρότεινα τους Popeye και η χημεία τους τελικά έδεσε απόλυτα! Για τα δύο άλλα παιδιά, τον Ηλία Βαμβακούση και τον Γιώργη Χριστοδούλου, δεν είχα καμία ανασφάλεια: ο μεν Ηλίας βρίσκεται πολύ κοντά στη μουσική του Ξυδάκη, ο δε Γιώργης τον σέβεται απεριόριστα και διάλεξε ήδη τις πιο λυρικές στιγμές του να διασκευάσει. Άντε να μαζευτούμε όλοι να ξεκινήσουμε πρόβες σε στούντιο σε καμία εβδομάδα περίπου από τώρα!
Τέλος, μέσω του blog στη LIFO συνειδητοποίησα πόσο σύνθετο είναι το αναγνωστικό κοινό, όχι μόνο της εν λόγω εφημερίδας, αλλά και του διαδικτύου γενικότερα. Η συνέντευξη της Αλέξιας, λόγου χάριν, συγκέντρωσε 225 shares, ενώ ο Νίκος - Αλέξης Ασλάνογλου μετά βίας 9 μέχρι αυτή την ώρα. Μην το υποτιμάς ποτέ το κοινό που σε διαβάζει, μου είπε κάποια στιγμή ο Τσαγκαρουσιάνος όταν του παραπονέθηκα για το επίπεδο των αναγνωστών - σχολιαστών τουλάχιστον στις πρώτες αναρτήσεις μου. Εδώ και δυο μέρες ξανάνοιξα τα σχόλια, αφού παραπονέθηκαν εξίσου οι αναγνώστες ότι δεν είναι καλό που δε μπορούν να σχολιάσουν τα γραφόμενα μου. Τα ξανάνοιξα, λοιπόν, και για να δούμε τι θα δούμε...  

Παρασκευή, 16 Αυγούστου 2013

R.I.P. ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΤΑΚΟΥΖΗΝΟΣ (1943 - 2013)

Πάει και ο σκηνοθέτης Γιώργος Κατακουζηνός, ο δημιουργός του κινηματογραφικού Άγγελου που κάποτε, το 1982, συγκλόνισε το πανελλήνιο με την τολμηρότητα του. Ο Κατακουζηνός, γεννημένος στην Αλεξάνδρεια το 1943, σπούδασε κινηματογράφο στην Αθήνα και στο Παρίσι, ενώ εργάστηκε ως βοηθός σκηνοθέτης σε πολλές ταινίες, προτού σκηνοθετήσει ο ίδιος ντοκιμαντέρ και τρεις μεγάλου μήκους ταινίες. Ο Άγγελος ήταν η πρώτη του, ακολούθησαν οι Απουσίες το 1987 και η Ζωή (Μια ωραία πεταλούδα) το ΄94.
31 χρόνια μετά τη δημιουργία του, ο Άγγελος παραμένει η πρώτη ελληνική ταινία που ασχολήθηκε σοβαρά με τον κοινωνικό ρατσισμό κατά της ομοφυλοφιλίας, μέσα από την αληθινή ιστορία του 19χρονου ναύτη Χρήστου Ρούσσου, ο οποίος το 1976 σκότωσε τον 22χρονο εραστή του, Ανέστη Παπαδόπουλο, και καταδικάστηκε σε ισόβια. Στο Προσκλητήριο Ζώντων & Νεκρών της LIFO, μπορείτε να διαβάσετε το αφιέρωμα μου στον Γιώργο Κατακουζηνό και στον Άγγελο του:
http://www.lifo.gr/team/prosklitirio_nekron/40760

Πέμπτη, 15 Αυγούστου 2013

περί-λένας-διβάνη-και-του-άτυχου-19χρονου-''τζαμπατζή''

Ξημερώνει Δεκαπενταύγουστος του 2013, της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, αλλά τα κανιβαλιστικά social media ασχολούνται, δικαίως μάλλον, με τη δήλωση της συγγραφέως Λένας Διβάνη στο twitter της: ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: ΟΙ ΕΛΕΓΚΤΕΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΤΖΑΜΠΑΤΖΗΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΗΔΗΞΕΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΟΧΗΜΑ. ΛΟΓΙΚΟ...Τάδε έφη δημοσίως Λένα Διβάνη κι άκουσε τα μπινελίκια της ζωής της! Τι λεσβία την είπαν, τι πικρόχολη καργιόλα, τι βρωμιάρα και δε συμμαζεύεται. Από κοντά και ο συνάδελφος της, συγγραφέας Πέτρος Τατσόπουλος, που βγήκε να την υπερασπίσει και άκουσε κι αυτός άλλα τόσα. Δε θέλω να σχολιάσω, με τη Διβάνη είχα κι εγώ μια προσωπική - όχι δημόσια - διένεξη που δεν πήρε έκταση, μια και τότε (μιλάω για λιγότερο από ένα χρόνο πριν) δεν είχα εθιστεί ακόμη στον κανιβαλισμό του facebook, στον κυρίως δηλαδή λόγο για τον οποίο και αποχώρησα την περασμένη εβδομάδα και επέστρεψα στο πολύ πιο αθώο blogging, εδώ και στη LIFO. Οφείλω να πω όμως ότι η θλίψη είναι μεγάλη όταν βλέπεις υποτιθέμενους πνευματικούς ανθρώπους να άγουν και να φέρονται σα να είναι ο Χρυσαυγίτης Παναγιώταρος έξω από το θέατρο Χυτήριο. Διότι, η Διβάνη μπορεί να μη μίλησε για αλβανικές κωλοτρυπίδες, χαρακτήρισε όμως τζαμπατζή, ανύπαρκτο, ανάξιο λόγου, έναν νέο 19 ετών που πήδηξε από το τρόλεϊ και τσακίστηκε γιατί δεν είχε να πληρώσει το γαμημένο το εισιτήριο του. Τι φοβερό μία καλλιτέχνιδα, συγγραφέας σου λέει, να εστιάζει το σχόλιο της στο καθήκον, στον έλεγχο των εισιτηρίων δηλαδή, και όχι σε μία ανθρώπινη ζωή που χάθηκε για ψύλλου πήδημα. Κρίμα ή Ξεφτίλα - Μοναξιά - Απελπισία...Γι' αυτό κι εγώ προτιμώ να πίνω τη βραδινή ΕΨΑ πορτοκαλάδα μου και να μοιράζομαι τη χαρά του Νίκου Ξυδάκη, ενός πραγματικού καλλιτέχνη, ο οποίος μου τηλεφώνησε ενθουσιασμένος με τη διασκευή των Popeye στο Χαβαλεδιάρικο του, από την Εκδίκηση της γυφτιάς!

Τετάρτη, 14 Αυγούστου 2013

η-ρίτα-σακελλαρίου-και-ο-vassilikos-στη-διαδικτυακή-lifo

Στο Προσκλητήριο Ζώντων & Νεκρών της LIFO θυμήθηκα τη λαϊκή τραγουδίστρια Ρίτα Σακελλαρίου με αφορμή την πρόσφατη συμπλήρωση 14 χρόνων από το θάνατο της:
http://www.lifo.gr/team/prosklitirio_nekron/40688
Τον ερμηνευτή και τραγουδοποιό Vassilikos, αντίθετα, τον θυμήθηκα με αφορμή την τελευταία δισκογραφική εργασία του με διασκευές στον Βασίλη Τσιτσάνη (Sunday Cloudy Sunday):
http://www.lifo.gr/team/prosklitirio_nekron/40654

Δευτέρα, 12 Αυγούστου 2013

συνέντευξη-για-το-ντοκιμαντέρ-της-γώγου-στην-''προσπάθεια-εισαγωγής-στην-επαναστατική-λογική''

Ο καινούργιος φίλος από την Κύπρο, ο Κυριάκος Μελετίου, μου ζήτησε μία συνέντευξη για το ντοκιμαντέρ της Γώγου με αφορμή την προβολή του στο 8ο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Λεμεσού. Του την έδωσα λοιπόν του Κυριάκου τη συνέντευξη και στο ακόλουθο link μπορείτε να τη διαβάσετε, όπως δημοσιεύθηκε στο ιστολόγιο του με τίτλο ''Προσπάθεια εισαγωγής στην επαναστατική λογική'': 
http://systematiks.blogspot.gr/2013/08/blog-post.html
Τις ευχαριστίες μου!

Κυριακή, 11 Αυγούστου 2013

η-αποκλειστική-συνέντευξη-της-αλέξιας-στη-διαδικτυακή-lifo

Από χθες βράδυ φιλοξενείται στο Προσκλητήριο Ζώντων & Νεκρών της LIFO η συνέντευξη - ποταμός που μου παραχώρησε η Κύπρια ερμηνεύτρια και τραγουδοποιός Αλέξια. Όπως θα δείτε κι εσείς, η κουβέντα μας κινήθηκε σε πολλά και διαφορετικά θέματα, από το pop παρελθόν της και τη συνεργασία με τον Μίκη Θεοδωράκη μέχρι τις ακροδεξιές δηλώσεις του συναδέλφου της, Πέτρου Γαϊτάνου, αλλά και τις σοβαρές μουσικές σπουδές της στο Πανεπιστήμιο Berklee της Βοστώνης. Εδώ το link με τη διαδικτυακή LIFO:
http://www.lifo.gr/team/prosklitirio_nekron/40611

Σάββατο, 10 Αυγούστου 2013

επιστροφή-από-λεμεσό-στην-αθήνα-και-στο-blogging

Καιρό έχουμε να τα πούμε από 'δω μέσα. Τώρα όμως που αποφάσισα να απενεργοποιήσω το λογαριασμό μου στο, τρομερά χρονοβόρο, facebook θα τα λέμε πολύ συχνότερα. Βγήκα λοιπόν από το facebook, αφενός διότι είμαι εκ φύσεως καυγατζής και τσακώνομαι κι εκτίθεμαι, αφετέρου διότι ήθελα να ξεκουραστώ λίγο και να χαλαρώσω από το στρες απανωτών αναρτήσεων. Στο σημείο βέβαια αυτό να τονίσω πως ναι μεν είμαι καυγατζής, πάντα όμως καυγαδίζω όταν αισθάνομαι ότι αδικούμαι κι εγώ όταν αδικούμαι τρώω λαρύγγια κανονικά και δεν υπολογίζω κανένα κόστος. 
Την περασμένη εβδομάδα βρέθηκα στην Κύπρο, συμμετέχοντας με το ντοκιμαντέρ μου, Κατερίνα Γώγου - Για την αποκατάσταση του μαύρου, στο 8ο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Λεμεσού. Η ταινία παίχτηκε τη Δευτέρα 5 Αυγούστου στις 11 το βράδυ κι ήταν τέτοια η κοσμοσυρροή ώστε έγινε αναγκαστικά μία επαναληπτική δεύτερη προβολή στο καπάκι, που λένε. Δυστυχώς, ο καμεραμάν που κάλυπτε τα events, τη βραδιά εκείνη απουσίαζε, άρα δεν υπήρχε υλικό να μονταριστεί στο βίντεο με τα highlights του φεστιβάλ. Όταν διαμαρτυρήθηκα σε έντονο ύφος - το ίδιον μου, του καυγατζή, που έλεγα παραπάνω - ο καλλιτεχνικός διευθυντής του φεστιβάλ με πρόσβαλλε κιόλας ότι δεν ήταν η μόνη ταινία που παίχτηκε δύο φορές από καταβολής της διοργάνωσης. Δηλαδή συν τοις άλλοις, αντί να ακούσω ένα συγγνώμη, έγινε μαλακία, με έκανε να αισθανθώ και...ψώνιο.
Ok, λοιπόν, κατανοητό, δεν υπήρχε κακή πρόθεση, ούτε πάσχουμε από σχιζοφρένεια με το σύμπτωμα της μανίας καταδιώξεως, σίγουρα πάντως θα ήμουν ψώνιο εάν η ταινία περνούσε απαρατήρητη ή απλώς είχε απαρτία η αίθουσα κατά τη μία και μοναδική προβολή της. Έλα, όμως, που όχι απλά είχε απαρτία, αλλά ήρθαν άνθρωποι από την άλλη άκρη της Κύπρου για να τη δούνε. Παρεμπιπτόντως, νομίζω πως στήριξα πολύ αυτό το φεστιβάλ με καθημερινές ανταποκρίσεις για το blog μου στη LIFO και πραγματικά πέρασα πολύ όμορφα. Τέλος και πολλά είπαμε!
Χάρηκα πολύ που ξανάδα την Έλενα Χριστοδουλίδου, υπεύθυνη των κινηματογραφικών του ΥΠΠΟ της Κύπρου. Τελευταία φορά είχαμε βρεθεί στην κηδεία του αγαπημένου μας κοινού φίλου, Αντρέα Παγουλάτου. Της αξίζουν συγχαρητήρια που ήρθε από τη Λευκωσία στη Λεμεσό, έστω για λίγες μέρες, για να παρακολουθήσει ταινίες και να συνομιλήσει με τους ξένους guests του φεστιβάλ. Η παρουσία της Χριστοδουλίδου, εδώ και μία 10ετία που τη γνωρίζω, στα φεστιβάλ κινηματογράφου Κύπρου και Ελλάδας φανερώνει πως οι Κύπριοι τιμούν την έννοια Πολιτισμός, παρ' όλη την κρίση που τους χτύπησε κι αυτούς. 
Στη Λεμεσό, όμως, βρέθηκε και η ερμηνεύτρια - συνθέτρια Αλέξια, που ήρθε στην προβολή της Γώγου και για το επόμενο διήμερο ήμασταν σχεδόν αχώριστοι! Μου έδωσε και μία αποκλειστική συνέντευξη - ποταμός που θα δημοσιεύσω οσονούπω στο Προσκλητήριο Ζώντων & Νεκρών της LIFO. Εξαιρετικό πλάσμα η Αλέξια, φωτεινός άνθρωπος, γνήσια Υδροχόος, με χιούμορ και με σπάνια παιδικότητα. Αυτά, λοιπόν, αγαπητοί μου αναγνώστες! Όπως είπα και στην έναρξη του post, είμαι εδώ και πάλι, επέστρεψα και θα'χουμε πολλά να λέμε!