Τρίτη, 16 Σεπτεμβρίου 2008

ΟΙ ΠΕΤΡΙΝΟΙ ΚΗΠΟΙ ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΘΗΒΑΙΟΥ ΥΠΟΔΕΧΟΝΤΑΙ ΤΟΝ NICOLA PIOVANI!


Ένα παιδί των Εξαρχείων που ενηλικιώθηκε, κυκλοφορώντας μεταξύ Καλλιδρομίου και Μαυρομιχάλη, με μια κιθάρα στο ένα χέρι και ένα ποίημα σε χαρτί του Νίκου Καρούζου στο άλλο. Κάποτε συνάντησε την Αρλέτα στο δρόμο του. Η επιτυχία του είπε είναι πιο δύσκολο πράγμα από την αποτυχία! Στην αποτυχία αγωνίζεσαι να σώσεις το μυαλό σου, ενώ στην επιτυχία την ψυχή σου! Την άκουσε προσεκτικά και λίγα χρόνια αργότερα με ένα σχήμα που ονομάστηκε Συνήθεις Ύποπτοι κατάφερε να φτιάξει τραγούδια που χωρίς να στοχεύουν στην όποια επιτυχία, την άγγιξαν και με το παραπάνω! Σε καλλιτεχνικό και σε εμπορικό επίπεδο! Οι Πέτρινοι Κήποι του που κυκλοφορούν σε λίγες μέρες μοιάζουν να πιάνουν το νήμα από κει ακριβώς που το άφησαν οι Συνήθεις Ύποπτοι: κιθαριστικές μπαλάντες, ευθείες αναφορές στον Παύλο Σιδηρόπουλο και τον Jeff Buckley, περάσματα από τον καθαρό brit- pop ήχο, αλλά και ένα πεισιθανάτιο λαϊκότροπο τραγούδι γραμμένο για τον Ποιητή που αυτοκτόνησε έφιππος στα νερά της Ελευσίνας.

Σήμερα ο Χρήστος Θηβαίος αναγνωρίζεται ως ένας από τους πιο δυνατούς τραγουδοποιούς και ερμηνευτές μας. Χαμογέλασε όταν του έλεγα το πρωί πως για να συμπεριλάβω το Ημερολόγιο του από τις Αδέσποτες Μέρες στα δέκα πιο αγαπημένα μου ελληνικά τραγούδια, χρειάστηκε να το ακούσω τουλάχιστον είκοσι φορές, προσπαθώντας να αποκωδικοποιήσω τους συμπαγείς ποιητικούς του κώδικες. Εκτιμώ το ό,τι ο Θηβαίος έφαγε την αναρχοκομμουνιστική φοιτητική Μπολόνια με το κουτάλι, αγνοώντας σχεδόν τον υπερεκτιμημένο Lucio Dalla και λατρεύοντας τον Fabrizio de Andre! Την ώρα που γράφεται το post αυτό, θα βρίσκεται στο στούντιο σε πρόβα με τον Nicola Piovani, αφού στην αυριανή συναυλία στο θέατρο Βράχων ο Ιταλός συνθέτης θα τον διευθύνει σε δικά του τραγούδια! Μεταξύ αυτών και άγνωστα κομμάτια, που ο Piovani χάρισε κάποτε στον Μάνο Χατζιδάκι σε κασέτα κι αυτός με τη σειρά του έδωσε στον πιανίστα και βοηθό του, Θεόδωρο Κοτεπάνο!

Όσοι μπορέσετε, να πάτε στη συναυλία του Nicola Piovani! Ένας σπουδαίος Ιταλός συνθέτης θα διευθύνει στα τραγούδια του έναν σπουδαίο Έλληνα τραγουδιστή, τον πλέον κατάλληλο για να αποδώσει το έργο του στα ιταλικά! Δυστυχώς εγώ δεν θα μπορώ να είμαι. Αύριο πρωί- πρωί αναχωρώ για το φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους Δράμας, αφού η προβολή του ντοκιμαντέρ μου έχει προγραμματιστεί για την Πέμπτη. Εννοείται πως το φεστιβάλ Δράμας θα μονοπωλήσει τις αναρτήσεις μου των επόμενων ημερών!

8 σχόλια:

Μιχάλης Τσαντίλας είπε...

Να υποθέσω ότι οι φωτογραφίες είναι από τη συνέντευξη που του πήρες; Σπουδαίος ερμηνευτής και τραγουδοποιός ο Θηβαίος! Ελπίζω και η καινούργια δουλειά του να μας απασχολήσει ευχάριστα.

BOSKO είπε...

μιχάλης τσαντίλας...
σωστά υποθέτεις! Κατά τη γνώμη μου, οι τωρινοί "Πέτρινοι Κήποι" μαζί με τις "Αδέσποτες μέρες" των Συνήθων Υπόπτων είναι ό,τι καλύτερο έχει δισκογραφήσει! Πολύ ωραίος ήχος & στίχος! Θα επανέλθω με post όταν γυρίσω απ' τη Δράμα.

plhsion tou poihth είπε...

''αλλά και ένα πεισιθανάτιο λαϊκότροπο τραγούδι γραμμένο για τον Ποιητή που αυτοκτόνησε έφιππος στα νερά της Ελευσίνας.''

Ο Περικλής Γιαννόπουλος...

Καλημέρα..

BOSKO είπε...

plhsion tou poihth...
είσαι φοβερός! Αυτή τη στιγμή απομαγνητοφωνώ τη συνέντευξη του Θηβαίου και το σχόλιο σου συνέπεσε ακριβώς με το σημείο που μου μιλάει για τον Περικλή Γιαννόπουλο! Είδες για να' σαι...πλησίον του Ποιητή; όλα τα ξέρεις!

plhsion tou poihth είπε...

Πριν 3 - 4 χρόνια είχα αγόρασει,παραμονή των Χριστουγέννων,ένα Cd και ένα βιβλίο.Το Cd (το πρώτο που είχα αγοράσει ποτέ) ήταν ''Ο Άμλετ της Σελήνης΄΄ (Μικρούτσικος -Θηβαίος) και το βιβλίο ΄΄Ιδανικοί Αυτόχειρες΄΄, μια μελέτη για Έλληνες λογοτέχνες που αυτοκτόνησαν.Μέσα σε αυτούς και ο Γιαννόπουλος

έτσι γνώρισα την ίδια περίοδο πάνω κάτω και τον Θηβαίο αλλα και τον Γιαννόπουλο.

--

καλό ταξίδι αύριο.

BOSKO είπε...

plhsion tou poihth...
τίποτα τελικά δεν είναι τυχαίο!
Σ' ευχαριστώ, ελπίζω να έχω σύνδεση (και χρόνο) εκεί για να μαθαίνετε τα τεκταινόμενα του φεστιβάλ!

Θράσος είπε...

με το που κυκλοφόρησε το αγόρασα το cd του...εξαιρετικός ερμηνευτής, μόνο να μου επιτρέψεις να πω ότι νομίζω ότι χρειάζεται πολλά ακούσματα το αποτέλεσμα για να γίνει οικείο.

BOSKO είπε...

θράσος...
αυτό δεν ειν' απαραιτήτως κακό. Δείχνει πως πρόκειται για δουλειά πλούσια σε νοήματα και συναισθήματα! Γι' αυτό είπα ό,τι θυμίζει πολύ τις "Αδέσποτες μέρες" του ΄95, ένα πυκνό και σύνθετο έργο, παρ' όλο που φαινομενικά αποτελούταν από εντεχνο-ροκίζουσες μπαλάντες!