Πέμπτη, 18 Δεκεμβρίου 2008

ΕΝ ΟΨΕΙ ΤΗΣ ΑΥΡΙΑΝΗΣ ΣΥΝΑΥΛΙΑΣ...


Ένα τραγούδι που δεν έχει πάψει να εκφράζει το παγκόσμιο επαναστατικό αίσθημα, με τον ίδιο τρόπο που λειτούργησε στην Ελλάδα κατά κόρον η μουσική του Μίκη Θεοδωράκη. Προέρχεται από την ιστορικής σημασίας καλλιτεχνική ένωση του Ιταλού συνθέτη Ennio Morricone με την Αμερικανίδα τραγουδοποιό και ερμηνεύτρια Joan Baez! Το παράδοξο είναι πως το τραγούδι αυτό που υμνεί τους αναρχικούς Σάκο και Βανζέττι αποδόθηκε και στα ελληνικά από τον...Πασχάλη εν μέσω χούντας και με τον τίτλο Ευχές για σας! Δηλαδή, ενώ κάποιοι άλλοι δημιουργοί τραβούσαν τα πάνδεινα από τις επιτροπές λογοκρισίας της απριλιανής δικτατορίας, ο πιο ανάλαφρος και pop Πασχάλης μπόρεσε να περάσει μήνυμα, αλλάζοντας στο ελάχιστο το περιεχόμενο των στίχων της Baez, κομμουνίστριας εγνωσμένου κύρους! Άθελα του; Ίσως! Να έφταιγε επίσης η έλλειψη επαφής των έντεχνων συνθετών μας με την ξένη μουσική; Ο σνομπισμός τους εν ολίγοις σε ό,τι τότε έφερνε την ταμπέλα της ξενόφερτης pop; Ή μήπως ο επαρχιωτισμός των γραφικών λογοκριτών που διάβασαν Morricone και Baez στα credits και σκέφτηκαν: ξένο είναι, καλό θα' ναι...Όπως και να' χει, το συγκεκριμένο τραγούδι δεν είναι απλά καλό, αλλά ένας πανέμορφος επαναστατικός ύμνος με τη μελωδική φωνή της στιχουργού του που μέχρι σήμερα δεν έχει προδώσει τα πιστεύω της! Αλλά και του Πασχάλη, δε μπορώ να πω, αξιοπρεπέστατη ήταν η διασκευή του. Και, σίγουρα, πολύ θαρραλέα!

6 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Σου ξύρισα τις τρίχες στη μασχάλη
μου αγόρασες το δίσκο του Πασχάλη!

BOSKO είπε...

Ανώνυμος...
πήραμε το τελεφερίκ
να πάμε στο Λυκαβηττό
στο δρόμο ρίχτηκες, μωρή,
στον οδηγό!

Kατερίνα σ-Μ είπε...

...κι η αγωνία σας θα γίνει γιορτή,
γιορτή για θύμηση παντοτινή


Aξίζει να θυμηθούμε ακόμα ότι την μνήμη των δύο ιταλών, την απεκατέστησε (στις ΗΠΑ) ο έλληνας Μάικλ Δουκάκης, κυβερνήτης τότε της Μασαχουσέτης.


υ.γ.
Όμορφα τα στιχάκια σας.
Bosko, εσένα δεν σου χρειάζεται η "συμβουλή" μου, μιας και έχεις ωραίο και ενδιαφέρον επάγγελμα, αλλά ο ανώνυμος θα μπορούσε να κάνει καριέρα γράφοντας στιχάκια για Καζαμίες.

BOSKO είπε...

Κατερίνα σ-Μ...
πολύ ενδιαφέρουσα η πληροφορία σου, δεν το γνώριζα αυτό για τον Μάικ Δουκάκη. Ασ' τον ανώνυμο να λέει, ούτως ή άλλως στίχους από το Disco Tsoutsouni του Πανούση απέσπασε κι εγώ πολύ απλά τους συνέχισα...

Kατερίνα σ-Μ είπε...

Α ναι; Τότε και ο Τζιμάκος μπορεί να κάνει την ίδια δουλειά.

Μου δίνεις όμως αφορμή να γράψω ότι είναι ένας από τους τραγουδοποιούς που σατιρίζουν την νεοελληνική πραγματικότητα αλλά που δεν τους παίρνει να κάνουν τους τιμητές των πάντων. Κατά τα άλλα, διασκεδαστικός.

Αλλά καλύτερος στα νιάτα του, όταν έπαιζε στο κλαμπάκι του Χολαργού.

emigres είπε...

Τι πασχαλης και pop.το συγκεκριμενο τραγουδι διασκευαστηκε βιαιως και τελειως ξετσιπωτα απο το σωμα ελληνων προσκοπων (και μαλιστα δισκογραφημενο).την δεκαετια του 90 θελησαν να εκμοντερνησουν τα ηδη υπαρχοντα τραγουδια τους που μιλαγαν για αγαπη προς την θρησκεια, ανεκτικοτητα στην εργασια, εξορμησεις στα αιματωβαμμενα βουνα της βορειου ελλαδας κτλ και του εβαλαν στιχους που ελεγαν

βαδιζε μπροστα συνεχως
κοιταζε παντα στο φως
χαμογελα δεν ειναι αργα
εχεις ψυχη εχεις καρδια

η μπαλα ειχε παρει τον dylan,τους beatles, τους simon and garfunkel κ.α.
αντε και το ΄΄ο γοργοποταμος και η αλαμανα΄΄ να γινει ΄΄βαλε το προγευμα την καραβανά΄΄.

molto bella liberta!