Η Μαρία Φαραντούρη γιόρτασε τα 50 χρόνια της στο τραγούδι με την έκδοση ενός CD - DVD

Θυμάμαι μιαν άλλη δισκοπαρουσίαση της Μαρίας Φαραντούρη στο Περιβόλι του Ουρανού στην Πλάκα. Ήτανε 2002 και το άλμπουμ της με τίτλο Ένας αιώνας ελληνικό τραγούδι είχε γίνει χρυσό, σηματοδοτώντας μία νίκη του αυθεντικού έντεχνου τραγουδιού που καθ' όλη την προηγούμενη δεκαετία είχε παραγκωνιστεί από τα ραδιόφωνα - μία άποψη που μέχρι σήμερα διατυπώνει δημόσια η κορυφαία ερμηνεύτρια. Εκείνο το άλμπουμ επίσης είχε σηματοδοτήσει την αποχώρηση της από την εταιρεία MINOS EMI, ύστερα από 35 ολόκληρα χρόνια συνεργασίας, και την ένταξη της στον Όμιλο Γιαννίκου, ο οποίος Όμιλος έμελλε να καταρρεύσει μία δεκαετία μετά μαζί με ολόκληρη την εγχώρια δισκογραφία.

Θυμάμαι μιαν άλλη δισκοπαρουσίαση της Μαρίας Φαραντούρη στο Περιβόλι του Ουρανού στην Πλάκα. Ήτανε 2002 και το άλμπουμ της με τίτλο Ένας αιώνας ελληνικό τραγούδι είχε γίνει χρυσό, σηματοδοτώντας μία νίκη του αυθεντικού έντεχνου τραγουδιού που καθ' όλη την προηγούμενη δεκαετία είχε παραγκωνιστεί από τα ραδιόφωνα - μία άποψη που μέχρι σήμερα διατυπώνει δημόσια η κορυφαία ερμηνεύτρια. Εκείνο το άλμπουμ επίσης είχε σηματοδοτήσει την αποχώρηση της από την εταιρεία MINOS EMI, ύστερα από 35 ολόκληρα χρόνια συνεργασίας, και την ένταξη της στον Όμιλο Γιαννίκου, ο οποίος Όμιλος έμελλε να καταρρεύσει μία δεκαετία μετά μαζί με ολόκληρη την εγχώρια δισκογραφία. Πηγή: www.lifo.gr

Ως φαίνεται, όμως, έχει ο καιρός γυρίσματα. Κι έτσι, ενώ η εταιρεία του κ. Μάτσα είχε αρνηθεί να δισκογραφήσει το 2001 το αφιέρωμα της Φαραντούρη στον Lorca από το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, το 2013 ήρθε και ζήτησε να εκδώσει σε cd μαζί με dvd μάλιστα, την εορταστική συναυλία του Ηρωδείου για τα 50 χρόνια της στο τραγούδι!

Ο Μάκης Μάτσας στην ομιλία του στο πάνελ αναφέρθηκε στη μακροχρόνια συνεργασία της εταιρείας του με τη Φαραντούρη, θυμήθηκε νόστιμα περιστατικά με τον Μίκη Θεοδωράκη, τον Μάνο Χατζιδάκι, αλλά και με τη Μελίνα Τανάγρη, η οποία ήταν παρούσα στην εκδήλωση, ενώ με αφορμή το τραγούδι Σαν τον μετανάστη και εκείνον τον ιστορικό δίσκο Φαραντούρη - Ζυλφί Λιβανελί, δε δίστασε να αναφερθεί στην άνοδο του φασισμού στη χώρα μας. Στο ίδιο πάνελ για τη Μαρία Φαραντούρη, τη μεγάλη πορεία και τη στάση της απέναντι στο τραγούδι, μίλησαν ακόμη ο πιανίστας και ενορχηστρωτής της, Τάκης Φαραζής, η ερμηνεύτρια Έλλη Πασπαλά, ο εικαστικός - συγγραφέας Ανδρέας Μαράτος και ο ραδιοφωνικός παραγωγός Ξενοφών Ραράκος.

Ωραία όλα αυτά, ωστόσο δίπλα μου κάθονταν η συνάδελφος Λιάνα Μαλανδρενιώτη και ο ποιητής Γιώργος Χρονάς με τον ερμηνευτή Γιώργο Νταλάρα και όταν ρώτησα τον δεύτερο πώς πάει ο δίσκος που κάνουν με τον Στέλιο Βαμβακάρη, μου απάντησε πως τελείωσαν, μα δε βρίσκουν εταιρεία να τους το εκδώσει! Αν είναι δυνατόν! Αν ο Νταλάρας που οι εταιρείες πλούτισαν απ' τη φωνή του - ασχέτως αν πλούτισε κι ο ίδιος, δούλεψε σκληρά και ουδείς το αμφισβητεί αυτό - δε μπορεί να εκδώσει τον καινούργιο δίσκο του, συγνώμη, αλλά το τοπίο είναι ακόμη πολύ θολό στην ''επίσημη'' δισκογραφία και εμένα κανένα live CD δε μπορεί να με κάνει λιγότερο επιφυλακτικό για την πορεία των πραγμάτων.

 

Πάντα όμως η χαρά είναι μεγάλη όποτε η Μαρία Φαραντούρη κυκλοφορεί νέα δισκογραφική εργασία, ασχέτως αν μέσα σ' αυτή περιλαμβάνονται για πολλοστή φορά live ο Εφιάλτης της Περσεφόνης, ο Γερο-νέγρο Τζιμ ή οι Δρόμοι παλιοί. Εν προκειμένω, είχαν εξασφαλιστεί οι συμμετοχές των Διονύση Σαββόπουλου, Έλλης Πασπαλά και Σαβίνας Γιαννάτου στη συναυλία του Ηρωδείου, άρα οι φωνές τους διασώθηκαν ως ιστορικό ντοκουμέντο και στην παρούσα έκδοση. Μία έκδοση με δύο CD και ένα DVD, εξαιρετικά καλόγουστη, την οποία θα παρουσιάσω σε επόμενο post με δισκοκριτικές.

Συγκίνηση απλώθηκε στην αίθουσα όταν προβλήθηκε στο video wall το απόσπασμα από τη συναυλία με τον Μίκη Θεοδωράκη να τραγουδάει Στο περιγιάλι το κρυφό μαζί με τη Φαραντούρη - εκείνη στη σκηνή κι εκείνος από κάτω στο ειδικό κάθισμα του, με το οποίο είχε προσέλθει στο Ηρώδειο. Ίσως είναι η τελευταία καταγραφή του Θεοδωράκη στη δισκογραφία σχολίασε ο Μάτσας και προκάλεσε το πιο θερμό χειροκρότημα του κοινού.

Ύστερα από το τέλος των ομιλιών, συνοδεία του Τάκη Φαραζή στο πιάνο η Φαραντούρη τραγούδησε δύο κομμάτια που δεν συμπεριλήφθηκαν στη συναυλία του Ηρωδείου, το Οι στίχοι αυτοί των Μίκη Θεοδωράκη - Μανώλη Αναγνωστάκη και το Κύμα των Λένας Πλάτωνος - Θόδωρου Ποάλα. Ακολούθησαν τα χατζιδακικά Σκοτεινή Μητέρα και Μητέρα κι αδερφή για να ανέβουν στη σκηνή αμέσως μετά οι παρευρισκόμενοι φίλοι και συνάδελφοι της ερμηνεύτριας:

Η Έλλη Πασπαλά που τραγούδησε εκπληκτικά το Σε ποιο βουνό των Μίκη Θεοδωράκη - Χρήστου Κολοκοτρώνη

 και ο Μανώλης Μητσιάς με τον Γιάννη τον φονιά των Μάνου Χατζιδάκι - Νίκου Γκάτσου και το Φεγγάρι μάγια μού'κανες των Μίκη Θεοδωράκη - Ερρίκου Θαλασσινού.

Κι ενώ ο Νταλάρας είχε ήδη αποχωρήσει όταν ξεκίνησαν οι συμμετοχές (τζάμπα συναυλία, όπως σχολίασε με χιούμορ η Φαραντούρη), η βραδιά έκλεισε με την 9χρονη Ελένη Καρτελιά να τραγουδά το Εκκρεμές των Μίκη Θεοδωράκη - Νίκου Γκάτσου.

Η Ελενίτσα είναι η κόρη του ποιητή Κώστα Καρτελιά, στιχουργού του τελευταίου κύκλου τραγουδιών του Θεοδωράκη για τη φωνή της Φαραντούρη με τίτλο Οδύσσεια, που είχε κάνει το ντεμπούτο της το περασμένο καλοκαίρι στο Ηρώδειο πλάι στη Φαραντούρη. Στο καφέ του Public εντυπωσίασε για μία ακόμη φορά με την καθαρότητα της φωνής της και ένα θάρρος πρωτοφανές πραγματικά για τόσο μικρό παιδί που εκφράζεται καλλιτεχνικά μπροστά σε τόσο πολύ κόσμο!

 (Μάκης Μάτσας, Μαρία Φαραντούρη, Γιώργος Νταλάρας)

 (Μαρία Φαραντούρη, Λιάνα Μαλανδρενιώτη, Απόλλων Μπόλλας, Μελίνα Τανάγρη, Μανώλης Μητσιάς)

 

(Μπόσκο, Λένα Αρώνη, Τηλέμαχος Χυτήρης, Ανδρέας Μαράτος, Λιάνα Μαλανδρενιώτη)

 

Την παρουσίαση του CD - DVD Χθες άρχισα να τραγουδώ της Μαρίας Φαραντούρη παρακολούθησαν ακόμη οι δημοσιογράφοι - ραδιοφωνικοί παραγωγοί Θανάσης Λάλας, Λάμπης Ταγματάρχης, Λιάνα Μαλανδρενιώτη, η Λένα Αρώνη από την τηλεόραση, ο σύζυγος της ερμηνεύτριας και πρώην Υπουργός Τηλέμαχος Χυτήρης, οι ποιητές - στιχουργοί Γιώργος Χρονάς, Αγαθή Δημητρούκα και Κώστας Καρτελιάς, ο μουσικός Κώστας Χατζόπουλος (ΑΝΕΜΟΣ) κ.α.

 * οι photos του post είναι των Κώστα Χατζόπουλου, Αντώνη Μποσκοΐτη, Απόλλωνα Μπόλλα

η-κορίνα-λεγάκη-και-ο-kymatographos-της-στο-μετα-δεύτερο

Η φωτογραφία είναι από το 2010, τότε που με την ερμηνεύτρια Κορίνα Λεγάκη παρουσιάζαμε στο Κανάλι 1 του Πειραιά το ντεμπούτο άλμπουμ της. Σήμερα θα ξαναβρεθούμε στο στούντιο, αυτή τη φορά του διαδικτυακού Μετα-Δεύτερου, παρουσιάζοντας τον ολοκαίνουργιο δίσκο της με τίτλο Kymatographos - μία επιλογή της Λεγάκη να ερμηνεύσει τραγούδια από θρυλικά διεθνή κινηματογραφικά soundtracks! Αυτό τη δεύτερη ώρα της εκπομπής (18.00 - 19.00) Την πρώτη ώρα (17.00 - 18.00) θα σας παίξω κομμάτια από ελληνικούς δίσκους που κυκλοφόρησαν πρόσφατα και όχι μόνο και που πολύ μου άρεσαν: από Tom Waits και Θέμο Σκανδάμη μέχρι Alison Moyet και Ματούλα Ζαμάνη. Συντονιστείτε για ένα δίωρο αποκλειστικά στο www.metadeftero.gr

από-την-εκπομπή-στο-μετα-δεύτερο-στον-δαναό-και-στη-μεγάλη-βόλτα

Άλλη μια εκπομπή χθες στο Μετα-Δεύτερο με καλεσμένα δύο νέα παιδιά της Μικρής Άρκτου, τον ερμηνευτή Απόστολο Κίτσο και τον συνθέτη Αντώνη Παπακωνσταντίνου. Αφορμή ήταν τα τρία live της Μικρής Άρκτου - αφιέρωμα στη μελοποιημένη ποίηση, σήμερα, αύριο και την Κυριακή. Όχι στον Ιανό της Σταδίου με το συνήθως απαγορευτικό εισιτήριο, αλλά στον Φιλοπρόοδο Όμιλο Υμηττού με πέντε ευρώ είσοδο και με περιορισμένο αριθμό θέσεων, θέατρο γαρ. Η εκπομπή πάντως έσκισε και το ίδιο επιθυμώ και για τις τρεις επερχόμενες παραστάσεις της 4ης Ακρόασης της Μικρής Άρκτου και του Παρασκευά Καρασούλου.

Έπειτα πέρασα από τον Δαναό να δω για μία ακόμη φορά - για την ακρίβεια να απολαύσω στη μεγάλη οθόνη - την ιταλική πολιτική κωμωδία Viva La Liberta. Με έναν Σερβίλο απίθανο στο διπλό ρόλο του αποτυχημένου πολιτικού και του ψυχασθενούς δίδυμου αδερφού του, το μήνυμα της ταινίας, όπως έχω ξαναγράψει, ήταν ιδιαίτερα εύληπτο: Μόνο ένας τρελός θα μας σώσει...Η δε σκηνή όπου ο psycho παίρνει τη Γερμανίδα καγκελάριο - παραπομπή στην Άνγκελα Μέρκελ - και χορεύουν ταγκό αντί να συζητήσουν ότι συζητάνε δύο πολιτικοί ηγέτες, ήταν όλα τα λεφτά!

Η βραδιά τελείωσε με μουσική και με μια τεράστια βόλτα σε όλο το κέντρο της Αθήνας που διήρκησε σχεδόν μια ώρα. Κι εκεί κατάλαβα πόσο τελικά βαριόμουν να περπατάω μόνος μου και αποζητούσα πάντα τα ταξί και το μετρό. Όταν όμως έχεις παρέα και μιλάς τη γλώσσα των σκυλιών, που έλεγε κι η Λένα, οι αποστάσεις μηδενίζονται και μπορείς να ανταλλάξεις και δυο-τρεις ενδιαφέρουσες κουβέντες. Τουλάχιστον ενδιαφέρουσες!

ο-εθνικός-σταρ-στο-προσκλητήριο-της-lifo-του-περασμένου-σαββατοκύριακου

Η συνέντευξη με τον Εθνικό Σταρ Αντρεούλη Ευαγγελόπουλο δημοσιεύθηκε τελικά στη διαδικτυακή LIFO και όπως ήταν αναμενόμενο προξένησε τις πιο έντονες αντιδράσεις του αναγνωστικού κοινού. Οι μισοί υποστήριξαν ό,τι είναι θεός, ό,τι τον αγαπάνε και νοσταλγούν τις trash εκπομπές των 90s, οι άλλοι μισοί στόλισαν κι αυτόν και μένα με άσχημους χαρακτηρισμούς. Όλα αυτά τα περίμενα φυσικά. Εδώ τον Χατζιδάκι όταν έκανε τη διαβόητη εκπομπή στον Φλωρινιώτη του έσουρναν τα εξ αμάξης για πολύ καιρό από τις εφημερίδες, δε θα την έλεγαν σε μένα, τον τελευταίο τροχό της αμάξης, που αποφάσισε να δώσει βήμα στον Εθνικό Σταρ; Ανεξαρτήτως του ποιος είναι στην πραγματικότητα ο Αντρεούλης - εμένα με έπεισε - ελάχιστοι στάθηκαν σ' αυτά που είπε στη συνέντευξη, τα αντιφασιστικά του πιστεύω, έστω με το δικό του χοντροκομμένο τρόπο...Μου τηλεφώνησαν ήδη από κάποιο κανάλι να βγω ως δημοσιογράφος που του πήρε τη συνέντευξη και να σχολιάσω τις δηλώσεις του, αλλά αρνήθηκα, λέγοντας τους ό,τι φεύγω στην Πράγα να μαζέψω μανιτάρια! Δε βαριέσαι, ο κάθε άνθρωπος έχει την αξία του στον κόσμο αυτό, άρα επιμένω ό,τι ορθώς έκανα αυτή τη συνέντευξη, όπως και ορθώς ο κόσμος σχολιάζει λέγοντας τη γνώμη του.

τσικνοπέμπτη-2014-με-τη-νένα-βενετσάνου-στο-αυτοδιαχειριζόμενο-δεύτερο-πρόγραμμα

Έσκισε κυριολεκτικά το ραδιοφωνικό Προσκλητήριο της Πέμπτης στο αυτοδιαχειριζόμενο Δεύτερο Πρόγραμμα με καλεσμένη τη Νένα Βενετσάνου, αφού το τηλέφωνο και το chat του σταθμού πήραν φωτιά! Βέβαια, ενώ η εκπομπή από προχθές πήγαινε για ωριαία, χθες έγινε δίωρη, ενώ την τελευταία στιγμή ένα ατύχημα κράτησε εκτός τον επόμενο - από μένα - παραγωγό, με αποτέλεσμα να βγω από το στούντιο στις 9 ακριβώς! Φυσικά η Βενετσάνου είχε ήδη αποχωρήσει κατά τις 8.30, δηλαδή μετά από δυόμισι ώρες στον αέρα, έχοντας διατυπώσει ορισμένες εξαιρετικές απόψεις περί τραγουδιού και τέχνης γενικότερα. Πολύ μου άρεσε, ας πούμε, η γνώμη της για τη διαφορά μίας μπουζουξούς από μία κανονική τραγουδίστρια, αλλά και αυτό που δήλωσε για πρώτη φορά, σύμφωνα με την ίδια: Δεν με επέλεξε ο Χατζιδάκις, εγώ τον επέλεξα! Προσωπικά μπορώ να καταλάβω το πνεύμα της Νένας, ειδικά αυτής, που εκτός από ερμηνεύτρια του Χατζιδάκι, προτού να τον συναντήσει, είχε αρχίσει ήδη να διαγράφει τη δική της συνθετική τροχιά!

Είπαμε πολλά με τη Βενετσάνου κι ακούσαμε άλλα τόσα on air: επιλογές από τη δισκογραφία της, αλλά και τραγούδια της Γιοβάννας από τη δεκαετία του 1960, μια και η τελευταία θα συμπράξει μαζί της στο κονσέρτο της στην αίθουσα του Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός την ερχόμενη Δευτέρα! Θα είμαστε εκεί οπωσδήποτε! Ευτυχώς που η Έλενα Διάκου έφτασε λίγο πριν τις 9 στο Δεύτερο Πρόγραμμα, γιατί έτσι και δεν ερχόταν, εκεί με έβλεπα ακόμα να έχω εξαντλήσει ολόκληρη τη δισκογραφία της Νένας Βενετσάνου...Εδώ βλέπετε τη Διάκου περιστοιχισμένη από τον Στάμο Βρεττό των Ραδιοπειρατών, εμένα και τον ηχολήπτη μας, Μάκη Γίγα.

Στο μεταξύ, στην είσοδο του Ραδιομεγάρου, απέναντι από κει που εμείς κάνουμε εκπομπές, οι σύντροφοι είχαν στήσει φαγοπότι για να το τσικνήσουμε λόγω της ημέρας. Παραδίπλα ήταν και μια κλούβα των ΜΑΤ αφού προφανώς θα είδαν κόσμο μαζεμένο στην κεντρική είσοδο και θα νόμισαν πως θα κάναμε κάνα ντου...Μα τι ντου να κάνεις σε ένα κτήριο εγκαταλειμμένο και παντέρημο, η θέα του οποίου πλέον μόνο θλίψη και μιζέρια σου προξενεί;

Γι' αυτό σου λέω, καλύτερα τα σουβλάκια και τα λουκάνικα στη σχάρα μαζί με τις κούπες με κρασί. Η αντίσταση, ας πει κάποιος στα όργανα της τάξης, γίνεται καθημερινά απέναντι με καλή μουσική, ελεύθερη ενημέρωση και τον λόγο και την παρουσία σημαντικών ανθρώπων. Άλλωστε η αλλαγή του πολιτικού σκηνικού στην Ελλάδα είναι προ των πυλών και η πρώην ΕΡΤ ή ΝΕΡΙΤ ή όπως διάολο θα την ονομάσουν, σίγουρα δεν θα μείνει ανεπηρρέαστη. Ότι ήταν να γίνει έγινε, το μαύρο έπεσε και έμεινε στη νεότερη ιστορία ως μια πράξη φασιστοειδούς αυθαιρεσίας - από δω και πέρα να δούμε τι κάνουμε, ενωμένοι όλοι, όσοι υπήρξαν παραγωγοί της κρατικής ραδιοφωνίας στο παρελθόν και όσοι, έχοντας δουλέψει σε άλλα ραδιόφωνα, σήμερα συμπλέουμε μαζί τους.

η-χθεσινοβραδινή-αποθέωση-της-μαρίας-φαραντούρη-με-τον-τάκη-φαραζή-και-τους-carousel-στον-''παρνασσό''

Το λέω με κάθε επίγνωση, η Μαρία Φαραντούρη παραμένει η σημαντικότερη Ελληνίδα τραγουδίστρια, δικαιώνοντας τον Μάνο Χατζιδάκι όταν δήλωνε πως μετά τη Φλέρυ Νταντωνάκη δεν βάζει καμία άλλη πάνω απ' αυτήν! Η φωνή της μεταφέρει μνήμη, ιστορία, πολιτισμό και δεν προσφέρεται καθόλου για φτηνή συναισθηματική εκτόνωση, όπως δυστυχώς συμβαίνει με την πλειοψηφία των Ελληνίδων ερμηνευτριών.

Εδώ είμαστε με τη συνάδελφο της Φαραντούρη, την τραγουδίστρια Νάντια Καραγιάννη και τη δημοσιογράφο Λιάνα Μαλανδρενιώτη, στην ''Κόκκινη Κλωστή'', το στέκι μας, μετά το τέλος της χθεσινής συναυλίας. 

Μια συναυλία που στο πρώτο μέρος τη Φαραντούρη συνόδευσε στο πιάνο ο πολυτάλαντος Τάκης Φαραζής, ενώ στο δεύτερο παρακολουθήσαμε τη σύμπραξη της με το πολυμελές συγκρότημα των Carousel. 

 

Από τις πιο όμορφες στιγμές ήταν το κομμάτι του Ross Daly που τραγούδησε η Φαραντούρη με τον Μάκη Παπαγαβριήλ στο λαούτο και τη Μαριλένα Σπίνουλα στα φωνητικά από τους Carousel. 

Εννοείται πως όταν τραγούδησαν μαζί εκείνο το κομμάτι του ισπανικού Εμφυλίου κι αμέσως μετά το ''Bella Ciao'' και το ''Kalinifta'' από την Κάτω Ιταλία, η αίθουσα του ''Παρνασσού'' κόντεψε να πέσει από το χειροκρότημα!

 Της πήγε πολύ σα χώρος της Φαραντούρη η αίθουσα του Φιλολογικού Συλλόγου ''Παρνασσός''!

Άλλωστε, τραγούδια βασισμένα σε ποίηση ερμηνεύει κατά κόρον, και ο ''Παρνασσός'' υπήρξε κυριολεκτικά λίκνο των ελληνικών γραμμάτων του 20ου αι.! 

Στο πρώτο μέρος ακούστηκαν τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη, του Μάνου Χατζιδάκι, της Λένας Πλάτωνος, του Θάνου Μικρούτσικου και ένα του Δημήτρη Μαραμή σε ποίηση Lorca, που ήρθε και ταίριαξε υπέροχα με τη φωνή της Φαραντούρη!

Αν και λιτό απ' την άποψη του ήχου, τι να την κάνεις τη μεγάλη ορχήστρα, όταν υπήρχε στο πρώτο μέρος ο Τάκης Φαραζής στο πιάνο; Μου άρεσε και η επιλογή κάποιων τραγουδιών του Χατζιδάκι που δε συνηθίζει να τραγουδάει η Φαραντούρη - για παράδειγμα δεν ακούσαμε τον Εφιάλτη της Περσεφόνης, αλλά το Ήσουν μια βρύση τ' ουρανού από τη Σκοτεινή Μητέρα και το Για την Ελένη από τον ομότιτλο κύκλο! 

Το δεύτερο μέρος άνοιξαν οι Carousel με πέντε κομμάτια από τη Γαλικία, το Ισραήλ, την Ισπανία, την Ιταλία και τη Θράκη. Εξαιρετικοί!

Ακορντεόν και κιθάρα απ' τη μία πλευρά, τα υπόλοιπα μέλη του σχήματος απ' την άλλη, και η Μαρία Φαραντούρη στο κέντρο της σκηνής να τραγουδάει μαζί τους ένα σχετικά σπάνιο ρεπερτόριο, τουλάχιστον για δική της συναυλία! 

Φυσικά οι Carousel δεν παρέλειψαν να την ευχαριστήσουν που, ενώ έχει μια τόσο μεγάλη και γνωστή καριέρα, εξακολουθεί να ψάχνεται μουσικά και να δίνει βήμα σε νέους μουσικούς δίπλα της. Χθες βράδυ τουλάχιστον η συγκεκριμένη σύμπραξη της Φαραντούρη με τους Carousel, τη δικαίωσε απόλυτα, δίνοντας μας την ευκαιρία να γνωρίσουμε και ένα πολυφωνικό ethnic σχήμα! Το κονσέρτο στον Παρνασσό παρακολούθησαν ακόμη η Νένα Βενετσάνου, ο Γιώργος Παπαστεφάνου, ο Κώστας Κωτούλας, ο Μάτσας της MINOS EMI και αρκετοί δημοσιογράφοι. Ραντεβού στον ίδιο χώρο την ερχόμενη Δευτέρα με τη συναυλία της Νένας Βενετσάνου με guest τη Γιοβάννα!

από-τη-μεγάλη-κοινή-συνέντευξη-της-γιοβάννας-και-της-νένας-βενετσάνου-για-το-προσκλητήριο-της-lifo

Στις 7 και κάτι, αμέσως μετά το τέλος της ραδιοφωνικής μου εκπομπής, πέρασε και με πήρε με το αυτοκινητάκι του ο φωτογράφος Πάρις Ταβιτιάν. Είχαμε αποστολή και μάλιστα σημαντική για το blog μου στη LIFO. Εκείνος θα φωτογράφιζε κι εγώ θα έπαιρνα συνέντευξη από δύο σπουδαίες κυρίες του ελληνικού τραγουδιού: Τη Γιοβάννα και τη Νένα Βενετσάνου. Το ότι ο Πάρις άκουγε Τρίτο Πρόγραμμα και κλασική μουσική μέχρι να φτάσουμε στο Ψυχικό, στην οικία της Βενετσάνου, ήταν κάτι που μού'φτιαξε τη διάθεση! 

Και η συνέντευξη - συζήτηση με τις δύο καλλιτέχνιδες ξεκίνησε. Είπαμε πολλά, πάρα πολλά, αφού διήρκησε περίπου ένα δίωρο η καταγραφή του λόγου τους, όχι μόνο αμιγώς καλλιτεχνικά, αλλά και ανθρώπινα, δικά τους, ιδιωτικά, κατάλληλα βέβαια προς δημοσίευση.

Ειλικρινά δεν έχω γνωρίσει καλλιτέχνη με περισσότερη αυτογνωσία απ' αυτήν της Γιοβάννας! ''Δεν ήξερα ποια ήμουν τότε'' μου εξομολογήθηκε ''και σίγουρα δεν είχα δίπλα μου ένα μυαλό σαν του άντρα μου, του Δημήτρη, να με κατευθύνει και να συζητήσουμε ότι μου συνέβαινε''. 

Στο τέλος η Γιοβάννα μού διάβασε και ένα ποίημα δικό της που αγαπάει πολύ, αφού προηγουμένως μου μίλησε για τον μέντορα της, Γιάννη Ρίτσο, ο οποίος την παρότρυνε να γράψει και να εκδώσει ποίηση!

Δεν έμειναν εκτός και οι αναφορές στον Μίκη Θεοδωράκη και τον Μάνο Χατζιδάκι, εφόσον μέχρι σήμερα θυμόμαστε τη Γιοβάννα ως την πρώτη ερμηνεύτρια του ''Αν θυμηθείς τ' όνειρο μου'' σε μουσική του Μίκη και ενορχήστρωση του Μάνου. Αυτά κι άλλα πολλά θα διαβάσετε στην κοινή συνέντευξη των Νένας Βενετσάνου - Γιοβάννας αυτή τη Δευτέρα 17/2 αποκλειστικά στο Προσκλητήριο της διαδικτυακής LIFO!

* οι ασπρόμαυρες φωτογραφίες του post είναι του Π. Ταβιτιάν

εκπομπή-δευτέρας-10.02.14-&-η-βιτάλη-έρχεται-στη-lifo

 

Στο χθεσινό Προσκλητήριο του Δευτέρου Προγράμματος της Αυτοδιαχειριζόμενης Ελληνικής Ραδιοφωνίας παρουσιάσαμε με τον Νίκο Ξυδάκη τη σουρεαλίστρια Κατερίνα Ηλιοπούλου με την ποιητική συλλογή της, Ο κύριος Ταυ, από τις εκδόσεις μελάνι. Αντίστοιχος νέος συνθέτης της εβδομάδας ήταν ο Αντώνης Παπακωνσταντίνου με τα δύο τραγούδια του που κυκλοφόρησαν στο πρώτο cd - single από την 4η Ακρόαση της Μικρής Άρκτου. Ακούστηκαν ακόμη οι John Tavener, Bill Evans, Lucilla Galeazzi, Maluma, Riuychi Sakamoto κ.α. Όσο για τη μεγάλη συνέντευξη που μου παραχώρησε η Ελένη Βιτάλη, αυτή θα δημοσιευθεί στο φύλλο της LIFO που κυκλοφορεί αύριο, Τετάρτη βράδυ, στη στήλη Αθηναίος της Εβδομάδας. Παρ' όλα αυτά δηλώνω στενοχωρημένος. Ενώ η κορυφαία ερμηνεύτρια μίλησε για πολλές πτυχές της ζωής της, στο παρά πέντε ζήτησε να κάνω αφαιρέσεις και να περιοριστούμε στα του ξεκινήματος της στο τραγούδι και στο τι κάνει αυτόν τον καιρό με τον Σταύρο Ξαρχάκο στην Ιερά Οδό. Δεν πειράζει, η συνέντευξη και πάλι είναι καλή, ολοζώντανη, θα έλεγα. Απλά το πάθημα μού'γινε μάθημα. Δεν πρόκειται ποτέ να παραδώσω ξανά συνέντευξη που μου έδωσε καλλιτέχνης στον ίδιο για να την τσεκάρει. Μετά την απομάκρυνση από το ταμείο, που λένε, ουδέν λάθος αναγνωρίζεται...

40

Πως είναι να γίνεσαι 40 ετών; Να είσαι δηλαδή όσο δύο εικοσάρηδες μαζί; Να σε αποκαλούν κύριε και όχι με το μικρό σου όνομα μόνο; Το κύριε όταν στο λένε άνθρωποι του σιναφιού σου που δε σε γνωρίζουν προσωπικά, όπως και να το πάρεις, έχει ένα κύρος, μια επιβεβαίωση. Όταν όμως στο λένε εικοσάχρονα, εκεί καταλαβαίνεις πως δεν είσαι πια ο ίδιος, έχεις ωριμάσει. Εξωτερικά, διότι εσωτερικά, όσο του επιτρέπει η καλή ψυχολογική του κατάσταση αισθάνεται ο καθένας. Χθες, παραμονή των γενεθλίων μου, πήρα μια ιδιαίτερη συνέντευξη για το καινούργιο περιοδικό, τη ΓΚΡΕΚΑ του φίλου μου, mhulot. Όχι από κάποιον τραγουδιστή, συνθέτη κλπ., αλλά από ένα άτομο καθοριστικό για τη ζωή μου. Για το λόγο αυτό έπρεπε να βρεθώ στον Άγιο Παντελεήμονα. Έβρεχε, ο καιρός ήταν πολύ μουντός. Διάλεξα ένα σοκάκι για να βγω στον πιο κεντρικό δρόμο που προφανώς διαπερνούσε φτωχόσπιτα οικονομικών μεταναστών. Εκεί, σε ένα μπαλκόνι του δευτέρου ορόφου μιας πολυκατοικίας, με συνθήματα γραμμένα από κάτω του και με απλωμένα ρούχα, άκουσα να ξεχύνεται η φωνή του Robert Plant από το Black dog των Led Zeppelin. Σκάλωσα! Έμεινα να κοιτάζω για λίγη ώρα μάλλον για ν'ακούσω ολόκληρο το κομμάτι που κι εγώ πριν από μια εικοσαετία ακριβώς είχα λιώσει το βινύλιο του. Τι ωραία χρόνια! Δεν υπήρχε διαδίκτυο, ευρέως διαδεδομένο τουλάχιστον, δεν είχαμε κινητά, δεν ξεκατινιαζόμασταν στα facebook και τα blogs, όλα τα κάναμε από κοντά, χωρίς διαμεσολαβητές. Ακόμη κι η μουσική έχει αλλάξει - λογικότατο! Μήπως το ν'ακούς Led Zeppelin το ΄90 δεν ήταν παρωχημένο, σα ν' άκουγες...βαλς στα 60s; Αν θα μου ζητούσε κάποιος να απαρριθμήσω τι κατάφερα σ' αυτά τα είκοσι χρόνια, από τα 20 στα 40 μου δηλαδή, πολλά θά'χα να του πω σίγουρα. Κι άμα ήμουν τίμιος δε θά'λεγα μόνο τα καλά. Θά'βαζα μέσα και στενοχώριες που δεν τις χωράει ανθρώπου νους, νοσοκομεία, τη θλίψη για τους πιο δικούς μου ανθρώπους που μεγαλώνουν πολύ περισσότερο απ' όσο εγώ σήμερα, έως και το θάνατο που - ευτυχώς - ακόμη δεν μας πολυγουστάρει για παρέα. Πάλι καλά να λέμε. Θα μπορούσα τώρα να ήμουν ένας διαφορετικός άνθρωπος, με παιδί. Να είχα τα δικά μου και να σκεφτόμουν και το πώς θα τη βγάλει ο νέος άνθρωπος στην απαίσια κοινωνία της σύγχρονης Ελλάδας. Όχι, δε θα γινόταν, η φύση δε θα το ήθελε. Διότι, να κατέληγα εγώ αγρότης στα βουνά της Ικαρίας, σαν και τον άλλον στο ντοκιμαντέρ, που δε φημίζομαι για τη φυσιολατρεία μου κιόλας, δεν θα μου πήγαινε και δεν θα το άντεχα. Μου αρέσει η πόλη, η κίνηση, οι άνθρωποι, τα περίπτερα, τα καφενεία, τα σουβλατζίδικα, τα ψαράδικα, μέχρι και τα παρεκκλήσια που βλέπω παντού κάτω από μεγάλες εκκλησίες, αφού οι ηλικιωμένοι δε μπορούν συνήθως να ανέβουν τα σκαλιά. Ίσως κατά βάθος μου αρέσει να είμαι μόνος μου, πάντα μόνος, περιστοιχισμένος παραδόξως από πολύ κόσμο. Αλλά μόνος! Εξακολουθώ να αγαπώ τους φίλους μου - μετρημένοι στα δάχτυλα είναι - και να νοιάζομαι αυτούς που εγώ κρίνω ότι πρέπει να νοιάζομαι. Δεν ξέρω πως θα είμαι σε 20 χρόνια από σήμερα, μπορεί και να μην είμαι εν ζωή, άνθρωποι είμαστε, ξέρω καλά όμως ότι οι αλλαγές στη ζωή μου θά'ναι δραματικές για το μέσα μου. 40, λοιπόν! Έτσι, για να καταρριφθεί και η φοβία της εφηβείας μου ότι θα ζούσα έως τα 33. Όπως και ο Χριστός.

R.I.P. ΤΖΕΝΗ ΒΑΝΟΥ (1939 - 2014)

Η απώλεια της τραγουδίστριας Τζένης Βάνου σηματοδοτεί το τέλος μιας εποχής ολόκληρης για την Ελλάδα και για το τραγούδι της τα μεταπολεμικά χρόνια. Ότι είχα να πω για την περίπτωση της, το έγραψα στο Προσκλητήριο της LIFO με όλο το σεβασμό και τη μελαγχολική διάθεση που μου προξένησε η είδηση του φευγιού της. Το διαβάζετε εδώ:  

 http://www.lifo.gr/team/prosklitirio_nekron/45861

Τη Τζένη Βάνου τη γνώρισα μέσω μιας σειράς ντοκιμαντέρ για το λαϊκό τραγούδι που σκηνοθέτησα το 2007. Εδώ είμαστε στα 2010, όταν ξανασυνάντησα τη μεγάλη ερμηνεύτρια στο Κανάλι 1 του Πειραιά και της εξέφρασα κάποια σχέδια που είχα. Τότε που τίποτα δεν προϊδέαζε για το κακό που θα τη χτυπούσε και που θα βύθιζε σήμερα στο πένθος την οικογένεια, τους φίλους και τους θαυμαστές της.

* Κατηγορηθήκαμε κάποιοι γιατί ανεβάζουμε photos νεκρών που έτυχε να γνωρίσουμε ή γιατί γράφουμε άρθρα κλπ. Μιλάω για το λαϊκό δικαστήριο του facebook φυσικά, μια και το κατηγορητήριο είναι ολότελα ανύπαρκτο όταν σβήσει η οθόνη του υπολογιστή. Εγώ συγκεκριμένα δέχτηκα επίθεση από έναν ασήμαντο συγγραφέα από την Κω, Κουασιμόδο στην όψη και ψυχασθενή με τη βούλα, τα θλιβερά βιβλία του οποίου απευθύνονται σε άτομα της συνομοταξίας του. Ηρέμησε, μου είπαν, είναι για λύπηση ο άνθρωπος...Σωστά, ας ηρεμήσω λοιπόν κι ας συνεχίσω να ασχολούμαι με ότι ξέρω να κάνω τόσο καλά. Οι υπόλοιποι, ας φάνε τη σκόνη μας. Τώρα και πάντα.

ο-αλέξανδρος-εμμανουηλίδης-και-ο-kristof-στο-σημερινό-προσκλητήριο-του-δευτέρου-προγράμματος

 Ο Kristof

και ο Αλέξανδρος Εμμανουηλίδης...

Καλεσμένοι στο σημερινό Προσκλητήριο της Τρίτης

στο Δεύτερο Πρόγραμμα της Αυτοδιαχειριζόμενης Ελληνικής Ραδιοφωνίας.

Δύο νέοι τραγουδοποιοί από διαφορετικές σχολές και με δισκογραφικές εργασίες ήδη στο ενεργητικό τους. 

Ευκαιρία να τους γνωρίσετε καλύτερα και να ακούσουμε όλοι μαζί τα όμορφα τραγούδια που φτιάχνουν. \

Αρκεί να συντονιστείτε για δύο ώρες, από τις 5 μέχρι τις 7 το απόγευμα, 

στο www.ertopen.com 

από-το-ραδιόφωνο-με-τον-ξυδάκη-στον-ιανό-με-τη-γαλάνη

Στο χθεσινό Προσκλητήριο της Δευτέρας πάντα στο Δεύτερο Πρόγραμμα της Αυτοδιαχειριζόμενης Ελληνικής Ραδιοφωνίας διαβάσαμε με τον Νίκο Ξυδάκη ποίηση του Κυριάκου Συφιλτζόγλου και παίξαμε μουσικές των Mozart, Faure, Beatles, Sarah Vaughan, Roy Budd, J. Kriste Master of Disguise, Your Hand In Mine και Ηλία Βαμβακούση. Κρατάμε αμφότεροι εκείνο το συγκινητικό τηλεφώνημα κάποιου Νίκου από τη Ζάκυνθο που ο νέος ισχυρός σεισμός της Κεφαλλονιάς τον κράτησε έξω από το σπίτι του κι εμείς από την Αθήνα κρατούσαμε συντροφιά στον ίδιο και στην παρέα του!

Λίγο μετά παρουσιάστηκε στον Ιανό της Σταδίου η έκδοση σε βιβλίο - cd του Αλλιώς, του καινούργιου άλμπουμ της Δήμητρας Γαλάνη σε στίχους Παρασκευά Καρασούλου. Η πρωτοτυπία της εκδήλωσης ήταν μία ραδιοφωνική εκπομπή που έστησε μπροστά στο κοινό του Ιανού η Μαργαρίτα Μυτιληναίου με καλεσμένους τη Γαλάνη και τον Καρασούλο. Το Πίσω μην κοιτάς, αγαπημένο μου κομμάτι επίσης, ήταν το μοναδικό από το δίσκο που τραγούδησε live η Γαλάνη συνοδεία του συνθέτη Αντώνη Παπακωνσταντίνου στο πιάνο. Την εκδήλωση παρακολούθησαν και η Ελένη Καραΐνδρου, ο Αντώνης Αντύπας, ο Ζαχαρίας Καρούνης κ.α. Θα επανέλθω με αναλυτική κριτική - παρουσίαση της έκδοσης.

η-μαρινέλλα/βέμπο-στο-badminton-και-η-γώγου-στη-λαμία

 

Παρ' ότι ουδέποτε υπήρξα φαν, η Μαρινέλλα με εντυπωσίασε χθες βράδυ στο θέατρο Badminton ως Σοφία Βέμπο. Το γιατί θα το διαβάσετε στο Προσκλητήριο της διαδικτυακής LIFO:  

http://www.lifo.gr/team/prosklitirio_nekron/45773

Όσο για την προβολή του ντοκιμαντέρ για τη Γώγου στο Δημοτικό Θέατρο Λαμίας ήταν πραγματικά μία από τις ωραιότερες προβολές με πολύ κόσμο που συνέχισε να έρχεται ακόμη και λίγο πριν τελειώσει η εκδήλωση και με πολλές ερωτήσεις εκ μέρους του κοινού. Στο διαδικτυακό μαγκαζίνο της Λαμίας mag24.gr μπορείτε να διαβάσετε μία εκτενή ανταπόκριση με οπτικοακουστικό υλικό:

http://www.mag24.gr/photography/photo-ekdilosis/gnorisame-mia-prosopikotita-mia-epoxi?fb_action_ids=206061756258712&fb_action_types=og.likes&fb_source=other_multiline&action_object_map=[200773026797056]&action_type_map=[%22og.likes%22]&action_ref_map=[]

το-ντοκιμαντέρ-για-τη-γώγου-απόψε-στο-δημοτικό-θέατρο-λαμίας

Αναχωρώ για Λειανοκλάδι με το τραίνο, 

αφού απόψε, στις 9 το βράδυ, η ταινία  

Κατερίνα Γώγου - Για την αποκατάσταση του μαύρου 

θα προβληθεί στο Δημοτικό Θέατρο Λαμίας. 

Όσοι πιστοί προσέλθετε! 

Με την επιστροφή μου θα δημοσιεύσω review από την πρεμιέρα Κανά - Τσαλιγοπούλου και όχι μόνο. 

Καλό μου ταξίδι και καλή προβολή!

οφθαλμολογικόν-post

Άσ' τον Νίτσε, πιάσ' τη Νίτσα, φτύνοντας κατάχαμα το κουκουτσάλευρο. Ανάμεσα στα πόδια είπαμε μια και έτυχε να μην έχει χέρια. Εξάλλου τι να σου κάνει μια σοκολατίνα που περπατάει στο διάδρομο και χωρίς φακό μάλιστα. Την πέτυχα να ζητωκραυγάζει σε συναυλία του Σαββόπουλου και τα ορφανά της ζητούσαν το δίκιο τους και κορεσμένα και άτιμα πρόσφεραν κοκ και μικρόφωνα σε άδειες τουλίπες. Όπως και νά'χει οι αναπτήρες μας ήταν από ένα λάιβ στα Κάτω Πατήσια, ακροβατώντας μεταξύ στέρνας και πλατείας στο Γουδή. Δε θα σου πω αυτό που περιμένεις γιατί το ρολόι μου δείχνει και δέκα, ενώ παρά πέντε οι ψείρες μου θα κατέβουν σε διαδήλωση στην πλατεία Συντάγματος. Λίγο πιο πάνω θυμάμαι σου είχα πάρει δώρο έναν τσολιά με χειμερινή στολή και δυο παπούτσια πάνινα - βίσμα του Πρωθυπουργού. Παρ' όλα αυτά τα απογοητευμένα συκωτάκια δε δίστασαν να βιάσουν την απαγορευμένη πλύστρα μέσα σε μία λεκάνη από φυσικό αέριο. Τόσα απλήρωτα κοινόχρηστα απ' τη χούντα είχαμε να δούμε κι αν τα βλέπαμε έπρεπε να φοράμε δέκα βαθμών μυωπικά γυαλιά. Μολών λαβέ είπε ο αριστερός μου μώλωπας και πήδηξε στο κοινό. Το κοινό, ε; έκραξε ο Σοφοκλής και ανατινάχτηκε ο Εμπεδοκλής. Εμένα οι προσωκρατικοί μου φέρνουνε λιγούρα, σε ένα ταξίδι στην Κεφαλλονιά ένας φίλος δυσλεκτικός έλεγε το Ληξούρι Ξυλούρη. Να δούμε αν θα είναι συνεπής η εργολάβος κηδειών της οξυμένης ακοής του. Όσο για τον κεσέ που άφησες τα χαράματα στο περβάζι να μουχλιάζει, ε, είσαι απυρόβλητος. Πάντως να το θυμάσαι, της γερακίνας γιος δεν είμαι κι ούτε οπωσδήποτε ποδηλατοδρόμος, αλλά θρησκευόμενος από το Τουρκεστάν. Μη λες τέτοια, γιατί δε θα ψηφίσω τον κώδωνα κινδύνου και την υπερευαίσθητη κάμπια. Αφού τα πολιτικά μου δικαιώματα τα ξέχασα σε μια βαλίτσα που πήγαινε πιο γρήγορα από το τραίνο των νευρικών εραστών. Αυτά είπε και έσυρε μια ευθεία Ν Α !!!