Παρασκευή, 27 Ιουνίου 2008

ΟΤΑΝ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΦΛΩΡΙΝΙΩΤΗΣ ΤΡΑΓΟΥΔΗΣΕ ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗ!

Με αφορμή ένα σχόλιο του αγαπητού giousouroum για τον Φλωρινιώτη και τον Χατζιδάκι, αρπάζω κι εγώ την ευκαιρία για ένα δικό μου post- αφιέρωμα στον αυθεντικό cult αυτόν καλλιτέχνη...

Δεν πρόκειται να αναφερθώ στο ό,τι ο Χατζιδάκις κάποτε έβαλε τον Φλωρινιώτη σε στούντιο του Τρίτου Προγράμματος να τραγουδήσει Διώξε τη λύπη, παλικάρι/ πάμε μια βόλτα στο φεγγάρι, συνοδεία τσέμπαλου! Πολλές ιστορίες έχουν κυκλοφορήσει μέσα στα χρόνια για το συγκεκριμένο παράδοξο πάντρεμα, δεν υπάρχει λόγος να ανακυκλώνονται. Εγώ έχω να καταθέσω τη μοναδική εμπειρία που είχα από ένα τηλεοπτικό γύρισμα με τον Γιάννη Φλωρινιώτη προ 15 ετίας σχεδόν για τον αλησμόνητο SEVEN X! Επρόκειτο για μια σειρά που παρουσίαζε τα πιο cult πρόσωπα της Αθήνας, από τον Φλωρινιώτη και τον αστρολόγο Άντονι Αθανασίου μέχρι τον μακαρίτη τον Σουγκλάκο και τον Μεγαρίτη. Μιλάμε για πολύ cult, περισσότερο δε γινότανε! Κι επειδή ο σκηνοθέτης της σειράς, ο Αντρέας Ταρνανάς, ήταν καθηγητής μου στη σχολή κινηματογράφου (ένας θαυμάσιος θεωρητικός που πρόσφατα κυκλοφόρησε από τον Αιγόκερω η μονογραφία του για τον Παζολίνι!), είχε μερικές ανατρεπτικές ιδέες, όπως το να βάλει, ας πούμε, τον Σουγκλάκο να παλεύει με τον αντίπαλο του εκφωνώντας ολόκληρα ποιήματα του Ανδρέα Κάλβου! Το πορτραίτο, λοιπόν, του Γιάννη Φλωρινιώτη συγκριτικά ήταν πολύ πιο ήπιο από μερικά άλλα- ίσως επανέλθω αργότερα με ιστορίες από τα γυρίσματα της απίστευτης αυτής σειράς!
Συμπαθέστατη περίπτωση ο Φλωρινιώτης! Από τις αρχές της δεκαετίας του 1970 ήταν ένας από τους πιο καλοπληρωμένους σταρ των νυχτερινών κέντρων, γράφοντας πραγματική ιστορία στην αθηναϊκή νύχτα. Ήταν τότε που καθιερωνόταν με τα κιτσάτα λαμέ κοστούμια του, που έσκιζε με το διαχρονικό κιτς σουξέ Πειράζει που' μαι και μεγάλη φίρμα; και που μεταξύ των κοριτσιών του μπαλέτου του θα έβρισκες τις νεαρότατες αδερφές Γαρμπή! Το φαινόμενο Φλωρινιώτης εξέφρασε στην εντέλεια το αντίστοιχο φαινόμενο της υποκουλτούρας και της σκυλάδικης λαίλαπας που ευαγγελίστηκε το ΠΑΣΟΚ με τον ερχομό του και την παγίωση του καθ' όλη τη δεκαετία του ΄80. Διόλου τυχαίο που από το 1984- 85 και μετά, όταν το άστρο του άρχισε να δύει, ο δαιμόνιος Φλωρινιώτης ξανοίχτηκε στις βιντεοκασέτες που τότε έκαναν πάταγο! Και τι βιντεοκασέτες! Στην ποντιακή διάλεκτο! Κυριολεκτικά έκανε παιχνίδι μόνος του και έβγαλε πολλά εκατομμύρια από εκείνη την, ανέγγιχτη απ' την πλειοψηφία των τυχάρπαστων παραγωγών, παρακαλλιτεχνική πιάτσα! Έγραφε μάλιστα ο ίδιος τα σενάρια των περισσοτέρων ταινιών του, με ενδεικτικούς τίτλους Ο Τσοπάνον, Το Κρίμαν, Ο Δέσκαλον, Η Ξενητεία κλπ. κλπ.
Μέσα σε όλες αυτές τις αφηγήσεις του, θυμάμαι τον Φλωρινιώτη (ακόμη δεν είχε παραμορφωθεί τόσο απ' το λίφτινγκ...) να μας δείχνει με καμάρι και πίκρα ένα δίσκο βινυλίου! Με καμάρι, διότι ο δίσκος αυτός περιείχε τραγούδια σε ποίηση Κώστα Βάρναλη, Κώστα Ουράνη και Λάμπρου Πορφύρα, μεταξύ άλλων, που είχε μελοποιήσει για τη φωνή του ο Γιώργος Γεωργιάδης! Τίτλος του δίσκου, Ποίηση & Μελωδία, ενώ περιείχε ακόμη απαγγελία από τον Γιάννη Θεοχάρη! Ο δίσκος αυτός δεν είχε πουλήσει ούτε...πενήντα κομμάτια, εξ ου και η προαναφερθείσα πίκρα εκ μέρους του αοιδού! Τι είχε συμβεί κατά την ταπεινή μου άποψη; Αμέσως μετά την ιστορία με τον Χατζιδάκι, προσέγγισαν τον μάλλον αφελή στην προκειμένη περίπτωση Φλωρινιώτη ορισμένοι αρπακολλατζήδες μουσικοσυνθέτες. Χατζιδάκις απ' τη μια, σου λέει, Φλωρινιώτης απ' την άλλη, ανακατώνουμε και λίγους ποιητές και τα ΄κονομάμε χοντρά! Αμ, δε! Ποιος θα αγόραζε έναν τέτοιο δίσκο; Δεν υπήρχε περίπτωση οι κουλτουριάρηδες να εναποθέτανε τις ελπίδες τους στον βασιλιά του κιτς για την τέλεια απόδοση του λόγου των ποιητών. Ο Χατζιδάκις κι ο Θεοδωράκης ήταν ακμαιότατοι ακόμη! Ούτε βέβαια και τα σκυλιά της νύχτας θα εκτιμούσαν ιδιαιτέρως την ποιοτική στροφή του ινδάλματος τους. Μετά από αρκετά χρόνια, πάντως, τότε δηλαδή που γυρίζαμε το επεισόδιο, ο Φλωρινιώτης απορούσε ακόμη γιατί δεν είχε περπατήσει ο καλύτερος δίσκος του!

Τον Φλωρινιώτη τον ξανασυνάντησα με την κόρη του τον Σεπτέμβριο του 2001 στην κηδεία του Στέλιου Καζαντζίδη, όπου είχα πάει μαζί με τη Μαρίζα Κωχ. Έχω να θυμάμαι ακόμη ένα ευτράπελο από εκείνο το μεσημέρι στο νεκροταφείο της Ελευσίνας! Όπως στεκόμασταν όλοι σχετικά κοντά, πιάνει τ' αυτί μου την κόρη του να τον ρωτάει, κοιτώντας μας πρώτα για λίγη ώρα: Μπαμπά, η Φαραντούρη δεν ειν' αυτή; Κι αυτός δίπλα της δεν είναι ο Χρήστος Δάντης; Άκου, Χρήστος Δάντης! Καλά να περάσεις την Κωχ για Φαραντούρη, τρώγεται κάπως, αλλά εγώ να μοιάζω με τον Δάντη, ούτε με σφαίρες...Αφού δεν πέσαμε από το γέλιο με τη Μαρίζα μέσα στο λάκκο που είχε σκαφτεί για τον συχωρεμένο τον Καζαντζίδη, πάλι καλά!

15 σχόλια:

Aντώνης είπε...

Α, δεν έχω παράπονο... πολύ ευφράνθηκα με τα δύο τελευταία σου ποστ! :)

Θράσος είπε...

Μοναδικό...
Πόσες εμπειρίες από την επαγγελματική σου ζωή!

celsius33 είπε...

πολύ γέλασα ρε να σαι καλά! άκου φαραντούδη και δάντης. χαχαχα (επιθυμία αναγνώστη, ξέρεις κάτι για την "εργογραφία" της Κατερίνας Σνάιντερ, αυτής της καλτ μπουτικατζούς-αοιδούς στην Κυψέλη?)

Αθανασία είπε...

Γειάσου Μποσκάκι...ε, τώρα τί να πώ έχω χάσει τα λόγια μου!αυτός ο Μάνος μας όλο εκπλήξεις είναι! καλά είπα εγώ ότι ακόμη και τώρα που έχει φύγει από κοντά μας...(σε προηγούμενο πόστ)*...μα καλά ο.. ΦΛΩΡΙΝΙΩΤΗΣ;;;...ΜΑ Ο ΦΛΩΡΙΝΙΩΤΗΣ!;;;;...κάπως εντελώς παράταιρο μου φαίνεται αυτό!αλλά θα μου πείς και αυτό με τον Τζίμη Πανούση;;;...πάντως πολύ θα θελα να ακούσω αυτό το δίσκο...το Φλωρινιώτη να τραγουδάει Μάνο!!τί να πώ...αναρωτιέμαι τί άλλο έχουμε ακόμη να μάθουμε για το Μάνο μας... αλλά πολύ 'βίος και πολιτεία'που λένε αυτός ο άνθρωπος (ο Φλωρινιώτης εννοώ)...ναι και γώ τον θυμάμαι κάπου στις αρχές του '80 να τραγουδά αυτά τα νερόβραστα και απίστευτα κίτσ σουξεδάκια του...τώρα βέβαια έχει γίνει λίγο αγνώριστος από τα λίφτινγκ..αλλά ποτέ δεν ξέρεις τί 'ταλέντα'μπορεί να κρύβει μέσα του κάποιος που εμείς να μη τα ξέρουμε καν..μπορεί να του άξιζε να τραγουδήσει και κάτι καλύτερο από αυτά τα εντελώς κίτσ που έλεγε τότε..γιατί όχι;;φιλούυυυυυμπες καλοκαιρινές!Αθανασία.

BOSKO είπε...

αντώνης...
χαίρομαι! Κι εγώ γι' αυτό ανεβάζω τέτοια posts, για να ευφραίνονται οι αναγνώστες μου!

θράσος...
και που να δεις το post περί Άντονι Αθανασίου που ετοιμάζω!

celsius33...
που τη θυμήθηκες την Κατερίνα Σνάιντερ; Απίστευτη περσόνα εποχής Ερωτοδικείου! Έχω και μ' αυτήν μια ιστορία σε τραπέζι παρέα με Βασίλη Καρρά και Πυξ Λαξ, εποχής "Άσ' τη να λέει"...

αθανασία...
μάλλον δεν κατάλαβες καλά, Αθανασία μου. Δεν έγινε ποτέ δίσκος Χατζιδάκι- Φλωρινιώτη, η επαγγελματική σχέση τους ευτυχώς έμεινε σε μια εκπομπή για το Τρίτο Πρόγραμμα.

giousouroum είπε...

File Danti, sygnomi bosko ithela na po, xairomai pou stathika apo tis aformes gis to post sou auto.

Stokomai kai symfono sto "ευτυχώς έμεινε σε μια εκπομπή για το Τρίτο Πρόγραμμα".

Perimeno to post gia Antoni Athanasiou..

kalo apageuma

themis είπε...

Τώρα που το σκέφτομαι φέρνεις στο τούτο του δάντη λιγουλάκι :-))

BOSKO είπε...

themis...
λέγε μου τέτοια να χαίρομαι! Λέγε μου τέτοια ν' ανοίγει η καρδούλα μου (που' λεγε κι ο Σταυρίδης)...

γητεύτρια είπε...

Γράφεις πολύ ωραία και πραγματικά απορροφάται ο αναγνώστης ακόμα και στη σεντονιάδα και το τελειώνει.
Ωστόσο παρατήρησα ότι ενώ αλλού είσαι λαύρος, εδώ το βλέπεις χαριτωμένα και με λίγο τρυφερά; Με συμπάθεια και κατανόηση; Ή μου φάνηκε;
Και πες μου τη γνώμη σου. Θα τον αγόραζες εσύ τον δίσκο με απαγγελία Φλωρινιώτη; ;)

BOSKO είπε...

γητεύτρια...
όχι, δε θα τον αγόραζα ποτέ ένα τέτοιο δίσκο, για να' μαι ειλικρινής. Η όποια συμπάθεια αναδύεται οφείλεται στη μνήμη, στο ότι έχω να θυμάμαι ένα γύρισμα. Σήμερα, όμως, δεν κάθομαι να δω ή ν' ακούσω Φλωρινιώτη ούτε δεμένος σε καρέκλα...

γητεύτρια είπε...

Με κάλυψες. :)

BOSKO είπε...

γητεύτρια...
ήμουν σίγουρος!

A.F.Marx είπε...

Θέλω να ακούσω Φλωρινιώτη να ερμηνεύει Βάρναλη...
Γίνεται να ανεβάσεις το "πέρασμά σου" κάπου να το ακούσουμε;

A.F.Marx είπε...

ουπς...
Τώρα διάβασα στο σχόλιο ότι δεν τον έχεις τον δίσκο.
:)

cogito είπε...

Άργησα να προσέξω αυτην την ανάρτηση αλλά για όσους ενδιαφέρονται γι΄ αυτόν το δίσκο μπορούν να βρουν κάτι στο http://rapidshare.com/files/96568744/Georgiadis_PoihshMelodia_1982.rar.html