Τρίτη, 30 Μαρτίου 2010

ΑΣΧΗΜΕΣ ΜΕΡΕΣ...

Δυστυχώς σοβαροί λόγοι με οδηγούν στο να αποχωρήσω από το blogging, ελπίζω για λίγο. Χθες μάθαμε ότι όλο το πρόβλημα με τη μυική αδράνεια της μητέρας μου οφείλεται σε βλάβη στη σπονδυλική της στήλη. Για την ακρίβεια, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μαγνητικής εξέτασης, η προχωρημένη οστεοαρθρίτιδα ή κάτι τέτοιο πιέζει τον νωτιαίο σάκο της με αποτέλεσμα τα νεύρα των κάτω άκρων να μη λειτουργούν. Το αισιόδοξο σενάριο λέει πως θα κάνει τουλάχιστον 20ήμερη αγωγή με ισχυρά αντιφλεγμονώδη και μυοχαλαρωτικά, ώστε να μειωθούν οι πόνοι της, να ξεκινήσει φυσιοθεραπείες και σε δυο- τρεις μήνες από τώρα να ξαναπερπατήσει. Το χειρότερο σενάριο, που δε θέλω να το σκέφτομαι, λέει απ' την άλλη πως αν δεν δει καλυτέρευση με τη φαρμακευτική αγωγή, δηλαδή να μη μπορεί να δεχτεί φυσιοθεραπεία, θα πάμε στην έσχατη λύση του χειρουργείου, κάτι που ως γνωστόν όλοι απεύχονται για ανθρώπους άνω των εβδομήντα. Σε λίγες μέρες θα τη δει ορθοπεδικός στο σπίτι και μετά κάποιος νευροχειρουργός στον Ευαγγελισμό. Άλλος αγώνας ξεκινάει για μένα πάνω που λέγαμε ότι καθαρίσαμε με τις αρρώστιες. Συν τοις άλλοις, προέκυψαν και κάποια ολότελα απρόσμενα προβλήματα με την ταινία μου, λίγες μέρες αφότου ζητήθηκε η συμμετοχή της σε τρία φεστιβάλ κινηματογράφου του εξωτερικού. Χωρίς να θέλω να επεκταθώ, το θέμα είναι πολύ σοβαρό, θεωρώ όμως σοβαρότερη την εξέλιξη της υγείας της μητέρας μου και συνεπώς καρφί δε μου καίγεται για οτιδήποτε άλλο. Η Λένα με ρώτησε ποιος να μας έχει φτύσει τους τελευταίους μήνες και σύστησε επειγόντως παπά για αγιασμό κατ' οίκον. Δεν είχα κουράγιο να της απαντήσω πως αν πίστευα ότι θα βοηθούσε μια τέτοια κίνηση, θα' χα ήδη φέρει όχι έναν παπά, αλλά ολόκληρη ιεραποστολή. Χαιρετώ σας και εύχομαι Καλό Πάσχα και Καλή Ανάσταση. Εδώ θα είμαι, θα διαβάζω και θα παρακολουθώ σιωπηλά με την ελπίδα να τα ξαναπούμε σύντομα.
ΚΚΚ
υ.γ. Τελικά μου φαίνεται πως οι μόνοι που δεν έχουν προβλήματα είναι οι...πεθαμένοι. Α, ρε Αντρέα, τι ανάγκη έχεις εσύ τώρα; Σου' ρθε ο ταμπλάς μια κι όξω, άπλωσες την αρίδα σου και απλώς μας παρακολουθείς όλους να τρέχουμε να σώσουμε το πολύτιμο αρχείο σου και να τραβάμε γενικώς κουπί.

24 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Καλό κουράγιο και σε σκεφτόμαστε...

μαριάννα είπε...

Τι να πω ρε Αντώνη μου... χαμένα τα 'χω με τόση γκαντεμιά! Έχει δίκιο η Λένα. Ένα ξεμάτιασμα, ένα ξόρκι του κακού, μια αρμαθιά σκόρδα, το θέλουμε επειγόντως. Κι εγώ παραλίγο να μπω νοσοκομείο. Νόμισα ένα βράδυ ότι θα πρέπει να διασωληνωθώ. Ίωση σαν πνευμονία. Ακόμα χάλια είμαι και κάνει ψόφο εδώ στο Εδιμβούργο. Σήμερα και για τρεις μέρες θα χιονίσει λέει ο καιρός και αύριο πετάω για Ελβετία. Βοήθειά μας αγορίνα! :)
Δώσε κουράγιο στη μητέρα σου και πολλές ευχές να λειτουργήσει το εύκολο σενάριο και για 'κείνη και για σας!
Στείλε κανένα μέιλ όταν μπορείς. Τί έγινε με την ταινία; Με βάζεις σε σκέψεις...

Σου στέλνω την αγάπη μου και χίλιες ευχές για καλές γιορτές, με χαρούμενα νέα για όλους σας!

Αθανασία είπε...

Καλό μου καλή μέρα,τι καλή..τέσπα δε ξέρεις πόοοσο λυπάμαι,με αυτά που διαβάζω...ούυυυφ!μου'κανες τη καρδιά περιβόλι ρε φίλε!!τι να σου πώ δε ξέρω...ότι κ να σου πώ είναι λίγο...πολύ λίγο..πιστέυω...ξέρεις δε μπορώ όταν ακούω,κάτι κακό για άλλους ανθρώπους μου σηκώνεται,η τρίχα κάγκελο...φρίτω ρε παιδάκι μου πως να στο πώ...έχω ζήσει όπως ξέρεις τη μισή ζωή μου...στα νοσοκομεία κ ενδέχεται,να ζήσω κ την άλλη μισή...επειδή όπως ξέρεις προέκυψαν κ άλλα χειρουργεία,τελευταία για μένα...από την ώρα που διάβασα το πόστ σου...έχω γ...μηθεί στους αναστεναγμούς...τώωρα βρήκε ρε φίλε να στη ρίξει,τη κατραπακιά τη γερή αυτός ο...να μη πώ ποιός τώρα Ο Θεός?...αν υπάρχει?...μα τώρα????....λυπάμαι ειλικρινά για ότι περνάς δε σου αξίζει...έυχομαι να βγείς γρήγορα,από αυτό το τέλμα κ εσύ κ η κυρία Ντίνα,μας η μητέρα σου...να είναι περαστικά κ να το θυμάστε κάποτε κ να γελάτε κ εσύ κ αυτή όλο αυτό,σάν ένα κακό εφιάλτη...κουράγιο καλό μου...κουράγιο...εμείς εδώ θα μαστε κ θα περιμένουμε!ότι χρειαστείς να μας το πείς οκ?...ότιδήποτε!!...έρε τι μου κανες ρε φίλε πρωί-πρωί...καλό Πάσχα έυχομαι...καλή Ανάσταση...έυχομαι να έρθει γρήγορα η Ανάσταση για σένα...από όλες τις απόψεις...

Ιφιμέδεια είπε...

Σου εύχομαι καλό κουράγιο και δύναμη -που ευτυχώς ο άνθρωπος την βρίσκει και την αντλεί στα δύσκολα. Εύχομαι από καρδιάς να αποκατασταθεί η υγεία της μανούλας σου. Πέρασα κι εγώ μιά μπόρα και σε καταλαβαίνω. Είμαστε στην ηλικία που ήρθε η ώρα να φροντίσουμε τους γονείς μας και σκέψου ότι είμαστε τυχεροί που μπορούμε να επιστρέψουμε λίγη από την αγάπη που πήραμε.
Μην ξεχνάς να χαμογελάς...

Άρτεμις είπε...

Καλή δύναμη.
Να περάσουν αυτές οι μέρες εύκολα και να ξανάρθουν οι όμορφες γρήγορα.

Rena Fan είπε...

Καλή δύναμη, Αντώνη. Και υπομονή.

mahler76 είπε...

περαστικά της ρε φίλε. Σε τέτοιες στιγμές ποιός το υπολογίζει το μπλόγκινγ. Βοήθησέ την όπως μπορείς περισσότερο και εύχομαι τα καλύτερα.

Γιώργος είπε...

Κουράγιο Αντώνη. Και σύντομα να δεις τη μητέρα σου και πάλι όρθια να συνεχίζει την ζωή της κανονικά. Περαστικά της. Κουράγιο

Ανώνυμος είπε...

καλή ανάρρωση όσο πιο σύντομα γίνεται...

logia είπε...

εύχομαι το καλύτερο σενάριο να γίνει πραγματικότητα. Έχω μια μάνα στην ίδια πάνω κάτω ηλικία με τη δική σου.
Φάγαμε τα νοσοκομεία με το κουτάλι πριν δυο χρόνια
Ξέρω τι σημαίνει.
Να έχεις κουράγιο και δύναμη και άσε τα ευχέλαια για άλλους
Όμως η ζωή δεν σταματάει εδώ.
Μην εγκαταλείπεις τον εαυτό σου και δεν το λέω με σκληρότητα, μην με παρεξηγείς, με ανθρωπιά το λέω...
ο άνθρωπος χρειάζεται δημιουργία για να έχει ενέργεια
πρέπει να νιώθεις εσύ ζωντανός, για να έχεις αποθέματα και να βοηθάς τους άλλους
εύχομαι το καλύτερο πραγματικά μέσα απ' την ψυχή μου
το ίδιο και η Νεφέλη

PAVLINA είπε...

Καλό μου,

όλα θα πάνε καλά για όλους μας...
Περνάμε όλοι δύσκολα αυτό τον καιρό φαίνεται...
Μη μασάς, κράτα γερά και δώσε στη μαμά σου κουράγιο.
Σε χρειαζόμαστε καλά και γερό, οπότε ξεκουράσου και αφοσιώσου μόνο σε αυτά που προέχουν αυτό τον καιρό.
Σε σκέφτομαι και από δω που είμαι, εύχομαι να είναι όλα περαστικά και να μου είσαι καλά!
Καλή ανάσταση και θα τα πούμε σύντομα.
Παυλίνα.

Ανώνυμος είπε...

Καλή ανάρρωση, τίποτα άλλο δεν έχει σημασία πραγματικά.

Stepas είπε...

Εύχομαι από καρδιάς ό,τι καλύτερο για τη μητέρα σου.

Καλό κουράγιο, καλή δύναμη.

Ανώνυμος είπε...

Υπομονή και μόνο υπομονή... Δυστυχώς είναι όλα μέσα στην φύση μας το ανθρώπινο να σπάσει η κάτι να του κάνει βλάβη. Ευτυχώς που όλα οι άνθρωποι τα μελέτησαν με "σοφία " η επιστήμη προχωρά και εμείς μαζί της . έχει δίκιο η Λένα δεν γίνεται κάτι παίζεται. Σου εύχομαι η μητέρα σου να σταθεί σαν μια αμυγδαλιά μέσα στο χειμώνα, που μέσα σ’ όλο αυτό το κρύο μπορεί, αντέχει και αντιστέκεται και μέσα σ’ όλα αυτή θλίψη ανθεί και λουλουδίζει.

Υ.Γ 1[ Έχεις απόλυτο δίκιο μόνο οι πεθαμένοι δεν έχουν προβλήματα ]
Υ.Γ 2 [ εφτά να πέφτεις και οκτώ να σηκώνεσαι φίλε ]
Υ.Γ 3 καλό Πάσχα καλή ανάσταση [ και σε εμάς ΑΜΑΝ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ]

Πέτρος

jb είπε...

Αντώνη, το καλό, δυστυχώς, δεν κρατάει πολύ, αλλά και το κακό, ευτυχώς, επίσης. Κάνε λοιπόν κουράγιο μέχρι να περάσει η μπόρα, που θα πάει, θα ξαστερώσει. Να είσαι χαμογελαστός κι αισιόδοξος και θα δεις: κι η μανούλα σου θα γίνει περδίκι κι η ταινία θα πάει πρίμα! (κι οι εχθροί μας θα σκάσουνε και θα γεμίσει ο κόσμος κομφετί χρωματιστό!)
Σε φιλώ,

jb


ΥΓ. Αν χρειαστείς κάτι, πες το.

cogito είπε...

Παρακολουθώ ανελλιπώς το blog σου αλλά έχω πολύ καιρό να αφήσω μηνύματα. Παρά το ότι τα είπαμε τηλεφωνικά το Σάββατο και φαινόσουν τόσο αισιόδοξος, δυστυχώς τα πράγματα είχαν απρόσμενη τροπή. Ξέρεις καλά πως έχω περάσει από παρόμοια κατάσταση , κάποια στιγμή σου είπα για τη μόδα των σύγχρονων γιατρών να χαιδεύουν τα αυτιά του ασθενούς και των οικείων του - αποδείχθηκα Κασσάνδρα αλλά δεν θέλω να μου το χρεώσεις για παντοτινά). Θέλω και δημοσίως να σου εκφράσω τη συμπαράστασή μου σε αυτόν τον αγώνα. Να δίνεις κουράγιο στη μαμά σου είναι οι ώρες που ξαναβγαίνει ο ομφάλιος λώρος μας...
Καλή δύναμη!
Καλή Ανάσταση!

Ανώνυμος είπε...

Δεν ειν' αργά δεν ειν' αργά ποτέ
Φτάνει να θέλεις να επιμένεις να πιστεύεις
Για νέες ήττες για νέες συντριβές
Για όσα ποθείς μονάχα αξίζει να παλεύεις

Γι' άλλη μια χρεοκοπία κι άλλη μια υποταγή
Κάθε στιγμή είναι μια υπέροχη ευκαιρία
Γι' άλλη μια θεραπεία κι άλλη μια υποτροπή
Κάθε στιγμή είναι μια υπέροχη ευκαιρία

Δεν ειν' νωρίς δεν ειν' νωρίς ποτέ
Στάσου στα πόδια σου μη πέφτεις, μη νυστάζεις
Για νέες πίκρες για νέες συμφορές
Για όσα σου ανήκουνε ξεκίνα μη διστάζεις

Γι' άλλη μια θεραπεία κι άλλη μια υποτροπή
Κάθε στιγμή είναι μια υπέροχη ευκαιρία
Γι' άλλη μια ισορροπία κι άλλη μια ανατροπή
Κάθε στιγμή είναι μια υπέροχη ευκαιρία

Ξύπνησαν πάλι οι άθλιες σκουριασμένες ορδές
Λυσσασμένες θρησκείες πατρίδες οικογένειες
Σκούζουν και σφάζονται για ένα καλύτερο χθες
Μα οι σημαίες τους ανεμίζουν βρωμερές και νικημένες

Μη λες ποτέ, ποτέ μη λες ποτέ
Τ' αύριο πάντοτε θα' ναι μια άλλη μέρα
Καινούριοι θρήνοι και πιο βαθιές πληγές
Σε περιμένουνε λιγάκι παραπέρα

Γι' άλλη μια ιδεολογία κι άλλη μια διαστροφή
Κάθε στιγμή είναι μια υπέροχη ευκαιρία
Γι' άλλη μια κτηνωδία γι' άλλη μια σφαγή
Κάθε στιγμή είναι μια υπέροχη ευκαιρία

Μη σταματάς μη σταματάς ποτέ
Ο πιο αδίστακτος εχθρός μέσα σου στέκει
Μπορείς αν θες παντοτινά να κλαις
Φτάνει να ξέρεις που πονάς για να χτυπιέσαι

Μια υπέροχη ευκαιρία...
στίχοι: Γιάννης Αγγελάκας

ολική επαναφορά για χάρη του Μπόσκο να σκάσει λίγο το χειλάκι του είπε...

Κυρία Μαριάννα μου με όλο το σεβασμό θα σας μαλώσω όμως. τι είναι αυτά που ακούω; πήγατε για ίωση στο Εδιμβούργο; καλά και ήταν ανάγκη να τρέχετε στα Εδιμβούργα για να πάρετε μία ίωση; δηλαδή οι δικές μας ιώσεις τι έχουνε και δεν είναι καλές; όχι πείτε μου σε τι υστερούν οι ιώσεις μας και σας πιάνει αυτή η ξενομανία να πρέπει καλά και ντε να είναι η ίωση ευρωπαϊκή. και ποιος ξέρει και πόσο θα την πληρώσατε και μη μου πείτε τώρα ότι την πήρατε από το ντιούτι φρη γιατί θα βάλω τις φωνές και θα με περάσει η διαχειρίστρια για τρελή. διότι πριν ένα μήνα που είχε πάει η φίλη μου η Τατιάνα στο Λονδίνο πήρε μία τσάντα φίδι Ερμές από το ντιούτι φρη και ήρθε πια με το απόκτημα ακούς και λες μόνο τον Πεταλωτή δεν έβαλε να κάνει ανακοίνωση που βρήκε το κελεπούρι και σε μια βδομάδα τη βλέπει που την πούλαγε ο μαύρος στην Ερμού στο σεντόνι ολόιδια νταλ-εκουάλε και το χειρότερο δεν είναι που την πούλαγε κοψοχρονιά αλλά που ήτανε μαζί με την Εριέττα την ξινή και πηγαίνανε για καφέ στην Άννα Ρίσκα και καταλαβαίνετε έπαθε την απόλυτη κατάρρευση. η άλλη έκανε και καλά πως δεν κατάλαβε τίποτα αλλά πριν αλέκτωρ λαλήσει πήρε ολόκληρη την ατζέντα της και το έκανε έκτακτο παράρτημα. γι’ αυτό σας λέω κυρία Μαριάννα μου δεν ξέρω τι είδους ήταν η ίωση αλλά είμαι βεβαία ότι κ’ εδώ θα τη βρίσκατε μπορεί δε και σε καλύτερη τιμή. άλλη φορά να προσέχετε.........


zarzuela

Μουσικά Προάστια είπε...

Περαστικά στη μαμά σου, και καλή δύναμη ρε Αντώνη.

Γεωργία Καραμαλή είπε...

Τις άσχημες μέρες, όμορφες τις ακολουθούν...

http://www.youtube.com/watch?v=RkNsEH1GD7Q

BOSKO είπε...

Σας ευχαριστώ πολύ όλους! Όπως λέω και στο από πάνω post, πάμε καλά και τη φάγαμε κι αυτή τη μπόρα.

Καλό Πάσχα να' χουμε!

ΣΤΕΛΛΑ ΒΛΑΧΟΓΙΑΝΝΗ είπε...

Τι γινεται Αντώνη; Υπάρχουν και φίλοι που ξεχνάς. Από το διαδίκτυο θα μαθαινω νεα σου; Για κανε διορθωτική κινηση αμέσως.

BOSKO είπε...

ΣΤΕΛΛΑ ΒΛΑΧΟΓΙΑΝΝΗ...
έγινε ήδη!
για τη διορθωτική κίνηση λέω!

"Me Noima - Horis Simasia" είπε...

Τι να πω, Αντώνη; Τέτοια νέα δεν τα περίμενα. Καλή ανάρρωση και γρήγορη εύχομαι στη μητέρα σου. Καλό ταξίδι για τον Ανδρέα.
Την αγάπη μου,
Γ.Α.Β.