Παρασκευή, 27 Μαρτίου 2009

ΑΠΟ ΤΗ ΧΘΕΣΙΝΗ ΒΡΑΔΙΑ ΤΕΧΝΗΣ ΚΑΙ ΟΥΣΙΑΣ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΣΤΟ NOSOTROS!


Σήμερα με ξύπνησε πρωί- πρωί ο Τζιμούρτας, ο διευθυντής του culture! Καλά, ρε μου είπε, στήνεις τέτοια ωραία πράγματα και δε μας λες τίποτα; Μεσ' στον ύπνο μου, νόμισα ότι αναφερόταν στο cd της Λένας Πλάτωνος που επίσης κυκλοφόρησε σήμερα με το ΠΟΠ + ΡΟΚ! Εν ολίγοις, που να φανταζόμουν ότι θα εννοούσε τη χθεσινή βραδιά ποίησης και μουσικής στο Nosotros των Εξαρχείων που επιμελήθηκε ο ακάματος εργάτης της τέχνης, ποιητής Αντρέας Παγουλάτος, με τη δική μου βοήθεια στο μουσικό κομμάτι. Δηλαδή, να' ναι καλά τα διαδικτυακά Άσματα & Μιάσματα που λειτουργούν ως πραγματική πολιτιστική ατζέντα και μόνο κάτι τέτοιες στιγμές κατανοώ κι εγώ ο ίδιος τη λειτουργικότητα τους. Επειδή λοιπόν για το culture της επόμενης Παρασκευής μου ζητήθηκε τρισέλιδη ανταπόκριση από το Nosotros, εδώ θα αρκεστώ σε λίγα λόγια και σχόλια κάτω από τις φωτογραφίες της ανάρτησης. Όπως την πρώτη, που είχε την καλωσύνη να μου στείλει ο ιντερνετικός συνάδελφος Μιχάλης Τσαντίλας και στην οποία απεικονίζονται ο bosko, η ποιήτρια (και blogger) Μαίρη Αλεξοπούλου και ο Παγουλάτος. Σαν την επιτροπή του κουλτουριάρικου Fame Story μοιάζετε! σχολίασε με χιούμορ ο Γιώργης Χριστοδούλου.

Μια βραδιά ουσίας που δεν κούρασε καθόλου το ακροατήριο, όπως καλώς ή κακώς συμβαίνει συχνά σε τέτοιου είδους εκδηλώσεις. Ίσως ήταν το γεγονός ό,τι η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε μέσα στο αναρχικό στέκι των Εξαρχείων, της περιοχής που δικαιολογημένα βέβαια έχει βρεθεί πάλι στο στόχαστρο τελευταία. Όλοι οι ποιητές υπήρξαν εξαιρετικά σύντομοι στις αναγνώσεις τους και οι περισσότεροι σεμνοί, ταπεινοί, με χιούμορ ενίοτε και με υποκριτικό ταλέντο, πραγματικοί καλλιτέχνες! Εδώ ο Νίκος Φωτόπουλος διαβάζει ποίηση του υπό το βλέμμα του Αντρέα Παγουλάτου.

Ο Γιώργης Χριστοδούλου με τον Δημήτρη Μαραμή στο, μάλλον...ξεχαρβαλωμένο, πιάνο ερμήνευσε την Πόλη μέσα από τις πρόσφατες Σκηνές από βουβή ταινία, άλλο ένα του Lorca, μελοποιημένο από τον Μαραμή, καθώς και μια σύνθεση του μεγάλου Λουίς Λιακ, γνώριμου του Παγουλάτου από τα χρόνια του ΄70 στο Παρίσι. Γι' αυτό τον πάω τον Γιώργη! Γιατί τη Δευτέρα πειράζει τον Καρβέλα και την Τρίτη ασχολείται με τον αγαπημένο του Lorca και τους διεθνείς έντεχνους συνθέτες που λατρεύει! Οφείλω να πω ό,τι ο Γιώργης πάντοτε ανταποκρίνεται στις προσκλήσεις μου να συμμετάσχει σε συναυλίες κοινωνικοπολιτικού χαρακτήρα ως γνήσιος αριστερός! Δεν ξεχνάω βέβαια μια φορά που τον έβαλα να τραγουδήσει μαζί με έναν τελείως loser καλλιτέχνη των 70s και πέταξε το ιστορικό: Που με πας, μωρέ; Θα σε σκοτώσω! Χίλιες φορές καλύτερα με την Παπαρίζου στη Βούλα να ήμουν!
Υπέροχοι και η Γεωργία Βεληβασάκη με τον Άρη Ζάρι Ζαρακά από τις Ρόδες, τόσο στο μελοποιημένο από τους Magic de Spell Gala του Κώστα Καρυωτάκη, όσο και στο Όλα είναι ωραία από το Action St. των Gaia με την αναφορά στη Μαρία Πολυδούρη! Ιδιαίτερη στιγμή οι δύο μαντινάδες που ερμήνευσε α καπέλα η Γεωργία, οδηγώντας το νεανικό κοινό της αίθουσας σε κανονικό ξεσάλωμα Κρητικού τύπου!

Δεν ήταν μόνο το νεανικό κοινό που παρασύρθηκε από το τραγούδι της Βεληβασάκη! Ο φιλόσοφος και αγαπητός φίλος Ευτύχης Μπιτσάκης δεν άντεξε, πήρε το μικρόφωνο και τραγούδησε κι αυτός μια δικιά του μαντινάδα, για να τον ακολουθήσει στη συνέχεια η σύντροφος της ζωής του, η ζωγράφος Μαρία Κοκκίνου!

Ο Δώρος Δημοσθένους ήταν εκεί χθες και με τον Νεοκλή Νεοφυτίδη στο πιάνο ξεδίπλωσε την τεράστιας έκτασης φωνή του στο Γεια σου κύριε Μενεξέ του Δημήτρη Λάγιου και του Οδυσσέα Ελύτη και στο Η πίκρα σήμερα του Μάνου Χατζιδάκι και του Νίκου Γκάτσου!

Από τις Περιπλανήσεις του επέλεξε να μας διαβάσει ο Αντρέας Παγουλάτος με ένα τρόπο που έκανε πολλούς να πουν μετά τι καλά που θα ήταν ν' ακούγονταν όλα τα ποιήματα από τον ίδιο!

Τον συνόδευσε στην κιθάρα ο τραγουδοποιός και ερμηνευτής Παναγιώτης Μπούσαλης. Η αίθουσα κόντεψε να πέσει από το χειροκρότημα όταν ο Παναγιώτης παρουσίασε τη μελοποίηση του στο Άλογο του Παγουλάτου- ένα τραγούδι που αγαπά ιδιαίτερα ο Νάνος Βαλαωρίτης! Η ίδια ανταπόκριση από το κοινό υπήρξε και στα δύο τραγούδια του Χρήστου Λεοντή και του Γιάννη Ρίτσου από το Καπνισμένο τσουκάλι που ερμήνευσε ο Μπούσαλης!
Από τη συλλογή Νερό στα κάρβουνα (εξαντλημένη ήδη) διάβασε με μια χαρακτηριστική, όλο υποκριτική δεξιότητα, φωνή η ποιήτρια Μαρία Λαγγουρέλη. Αγαπημένη φίλη, ακόμη μνημονεύουμε τις μέρες που περάσαμε παρέα στο φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους του Μονάχου πριν από 14 χρόνια! Κάθε νέα ποιητική εργασία της πολυταξιδεμένης Λαγγουρέλη είναι για μένα μέγιστο καλλιτεχνικό γεγονός!

Τη γυναικεία παρουσία της Λαγγουρέλη στην ποίηση ακολούθησε η γυναικεία παρουσία της Δανάης Παναγιωτοπούλου στο τραγούδι! Κάτι μου λέει ό,τι το ολοκαίνουργιο Homo Logotypous της Δανάης θα το ακούμε για πολλά -πολλά ακόμη χρόνια!

Δύο τραγούδια λοιπόν ακούσαμε από το Homo Logotypous και μια παραγγελιά δική μου, το Λαύριο, από τον αριστουργηματικό Οίκο Αντοχής της! Και μιας και η τραγουδοποιός μας τραγούδησε για τα παθήματα των ασφαλιτών, θεώρησα καλό να αναφερθεί η παραγωγός εταιρεία της με το όνομα Yafka Records!

Μεταξύ του κοινού ήταν και ο τραγουδοποιός Λεωνίδας Μαριδάκης, ο οποίος εκλήθη στη σκηνή και ερμήνευσε το τραγούδι του σε ποίηση Άλεν Γκίνσμπεργκ από το άλμπουμ του Αβάδιστα (παραγωγός ο Νίκος Ξυδάκης)!
Ο τροβαδούρος Δημήτρης Αρναούτης, από τα πιο...ψαγμένα παιδιά του Μανώλη Φάμελλου, συγγενής εξ αίματος του Γιάννη Bach Σπυρόπουλου και εξ αγχιστείας του Bob Dylan, με τη φυσαρμόνικα και την κιθάρα του τραγούδησε για τον θεό που θέλει Κλίντον και Μπους και τον Ιησού Χρυσό που νικά κι όλα τα λεφτά σκορπά!
Σε εξαιρετικές φόρμες και ο Βασίλης Γισδάκης χθες βράδυ! Ξεχώρισαν, περισσότερο κι απ' τα γνωστά τραγούδια άλλων που ερμήνευσε, οι δικές του μελοποιήσεις στο Παιδικό του Διονύση Καψάλη και στο Τα όσα η μοίρα μου' γραφε του Οδυσσέα Ελύτη! Η μουσική σου, Βασίλη, ξεπέρασε το κείμενο! απεφάνθη φωναχτά ο ποιητής Κώστας Κρεμμύδας για το πρώτο!
Στην παρέα των μουσικών προστέθηκε απρόβλεπτα και ευχάριστα ο Άκος, αλλοτινός συνοδοιπόρος του Νικόλα Άσιμου στο πανηγύρι των Εξαρχείων του ΄80 και υπεύθυνος αυτή τη στιγμή για το revival της φοβερής Exarchia Square Band!
Πολύ rock ήταν και ο Στέλιος Μποτωνάκης, ο τραγουδοποιός με τη μπάσα φωνή και την afro κώμμη που παρουσίασε τις αδισκογράφητες ακόμη μελοποιήσεις του στο Ροκ του πανικού του Νίκου Γκάτσου και σ' ένα απόσπασμα από το Μονόγραμμα του Οδυσσέα Ελύτη! Έχεις φωνάρα! ακούστηκε από πολλές μεριές της αίθουσας!
Κι εδώ ο Κώστας Κρεμμύδας, ο ποιητής και εκδότης του περιοδικού Μανδραγόρας, που διάβασε δική του ποίηση, αλλά και ποιήματα συναδέλφων του που δε μπόρεσαν να παρευρεθούν!
Εν κατακλείδι, από τις χθεσινές Ποιητικές Ανιχνεύσεις 3 του Αντρέα Παγουλάτου στο Nosotros κρατάω τη θέρμη των νεολαίων, τη δίψα τους κυριολεκτικά για το λόγο των ποιητών και το σιγόντο τους στα περισσότερα τραγούδια των νέων τραγουδοποιών! Την καταγγελία από μικροφώνου του Γιώργη Χριστοδούλου για την πρόσφατη ομοφοβική επίθεση στο Querido Coucou των Εξαρχείων! Το ερωτικό φιλί που δε δίστασαν να ανταλλάξουν δύο κορίτσια μέσα στην αίθουσα, όχι βέβαια για να δηλώσουν τον σεξουαλικό προσανατολισμό τους, αλλά για να μας υπενθυμίσουν, ασυνείδητα ίσως, πως βρισκόμασταν μέσα σ΄ένα χώρο που τον πρώτο ρόλο παίζει η ελευθερία σε όλες της τις εκφάνσεις! Ευχαριστούμε όλους τους ποιητές, τους μουσικούς, τον ηχολήπτη Βαγγέλη, τα παιδιά του φιλόξενου μπαρ και κυρίως όλους όσοι παρευρέθηκαν και έμειναν ακούνητοι απ' τις θέσεις τους για τρεις ώρες και κάτι! Με τέτοιους ανθρώπους γύρω μου αισθάνομαι πραγματικά ό,τι κάνω καινούργιο συκώτι!

2 σχόλια:

Μουσικά Προάστια είπε...

Μπράβο Αντώνη, πάντα τέτοια. Η πόλη έχει ανάγκη από τέτοιες εκδηλώσεις.

Απ'όλα τα φωτογραφικά στιγμιότυπα που παρουσιάζεις, συγκινήθηκα περισσότερο με τον Ευτύχη Μπιτσάκη (και δεν μιλάω ως μισός Κρητικός!).

Ένας από τους κορυφαίους (κατά την ταπεινή μου άποψη ο κορυφαίος εν ζωή) έλληνες πολιτικούς φιλοσόφους και θεωρητικούς.... Με έργο τόσο στο χώρο της θεωρίας των φυσικών επιστημών, όσο και των κοινωνικών. Με κληρονομιά την "Ουτοπία", μακράν η καλύτερη επιθεώρηση φιλοσοφίας και κριτικής στη χώρα μας. Και με πολιική δράση στο χώρο της ριζοσπαστικής αριστεράς που θα ζήλευαν πολλά από τα κομματόσκυλα που έχουν κάνει κατάληψη σε θεσούλες και γραφεία, εδώ κι εκεί. Μεγάλη μορφή.

Φιλιά, ηρ.

BOSKO είπε...

Μουσικά Προάστια...
χαίρομαι που τα γράφεις όλα αυτά για όσους ενδεχομένως δε γνωρίζουν τι εστί Μπιτσάκης! Ειλικρινά νιώθω ό,τι με τιμάει με τη φιλία του ο άνθρωπος αυτός και η σύζυγος του, Μαρία Κοκκίνου! Συναντιόμαστε αραιά για τραπεζώματα μαζί τους, με τον Παγουλάτο, τον Σωτήρη Δημητρίου, την Αλίντα Δημητρίου κλπ. Και διαθέτει κι ένα απίστευτο χιούμορ ο Ευτύχης, που τύφλα να' χουν οι έφηβοι μπροστά του!