Κυριακή, 29 Αυγούστου 2010

δεσποινίς-ετών-39-διαχρονική-κυριακάτικη-μελαγχολία

Σα να γεννηθήκαμε σε άλλη Ελλάδα, μου φαίνεται...

Η Δεσποινίς ετών 39 ήταν η ταινία που με μελαγχολούσε από μικρό παιδάκι, ταυτισμένη απόλυτα με τα ψυχοπλακωτικά αδιέξοδα των Κυριακάτικων μεσημεριών. Γυρίστηκε στην Αίγυπτο και πρωταγωνιστούσαν ο Βασίλης Λογοθετίδης με την Σμάρω Στεφανίδου. Αρκετά χρόνια μετά γυρίστηκε κι ένα remake με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα και την αδερφή του, Μήτση, στους αντίστοιχους ρόλους. Μόνο που το απαισιόδοξο τέλος της πρώτης ταινίας είχε αντικατασταθεί από ένα ανούσιο και ίσως επιβεβλημένο μέσα στη δικτατορία happy end. Θυμάμαι κάτι που είχε γραφτεί από έναν προοδευτικό κριτικό κινηματογράφου: Είναι μια μίζερη ταινία- έλεγε- διότι ο Αλέκος Σακελλάριος αφήνει τους ήρωες του έρμαια της μικροαστικής μοίρας τους. Για μένα, όμως, εκεί ακριβώς έγκειται η γλύκα αυτού του φιλμ. Ούτε τόσο στη μουσική- σκέτο κλάμα, ούτε στην εμπνευσμένη σκηνοθεσία του συντηρητικού γεννήτορα του εγχώριου λαϊκού σινεμά με πολύ γενικά θεατρικά πλάνα που καταλήγουν σε κοντινά για να υπερθεματίσουν τη μοναξιά των δύο τραγικών ηρώων. Όπως συμβαίνει στο τελευταίο τρίλεπτο της πρώτης και αξεπέραστης Δεσποινίς ετών 39, που μπορείτε να θυμηθείτε στο video του post. Ο Λογοθετίδης σωριάζεται στην καρέκλα και ο ψυχικός πόνος δεν τον αφήνει σχεδόν να μιλήσει. Μόνο το fade out του φακού σβήνει τον πόνο του, αφού προηγουμένως έχει πάρει στα γόνατα του την αγαπημένη γεροντοκόρη αδερφή του. Η συγκίνηση και η μελαγχολία που αποκομίζει ο θεατής μόνο με ένα διήγημα του Παπαδιαμάντη θα μπορούσαν να παραλληλιστούν. Το κινηματογραφικό Τραγούδι της χαμένης Κυριακής, της μαυρόασπρης ή- σωστότερα- της μαύρης Κυριακής και μια διαχρονική μελαγχολία που παραμένει αγέραστη και ελκυστική επί μισό αιώνα και περισσότερο!

4 σχόλια:

new-girl-on-the-blog είπε...

"..και..ο ξένος;"
...απίστευτη η συγκίνηση της ερώτησης όταν η απάντηση είναι ήδη γνωστή, όταν την έχεις μαντέψει..

Νηνεπένθη είπε...

http://antirisis.wordpress.com/2010/08/29/%CE%BF%CE%B9-%CE%B1%CE%BD%CE%B1-%CF%81%CF%89%CF%84%CF%8E%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%BF%CE%B9-%CE%B2%CE%B3%CE%AE%CE%BA%CE%B1%CE%BD-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CE%B4%CF%81%CF%8C%CE%BC%CE%BF-2/

τις θερμές μου ευχές μαζί με μια όμορφη κίνηση!!!

Νικόλας είπε...

Οι ταινίες με το Λογοθετίδη είναι τα σεμέν της γιαγιάς που έχουμε κρατήσει σε κάποιο μπαούλο επιμελώς διπλωμένα...Είναι το καλό σερβίτσιο που σερβίρουμε γλυκό του κουταλιού όταν - σπάνια πλέον - έρχεται στο σπίτι κάποια θεία για επίσκεψη...

Άρτεμις είπε...

Μπορεί η Κυριακή να είναι μελαγχολική αλλά
1ον δεν θέλω να πικραίνεσαι τις κυριακές τα βράδυα, χωρίς αυτή τη σκοτεινια τα χρόνια μένουν άδεια (που λέει κι ο Μάλαμας)
και 2ον όλο και κάτι προκύπτει τη Δευτέρα!! Πάρε μια γεύση.

http://galaziakithara.blogspot.com/2010/08/3.html
Ο γύρος του κόσμου με 3 φωνές :-)
Σαβίνα Γιαννάτου,Έλλη Πασπαλά και Μαρία Φαραντούρη ( ο λόγος που είμαι χαρούμενη)

Φιλιά