Κυριακή, 24 Απριλίου 2011

resurrection-review

Πανικός επικράτησε στον, προ ολίγων λεπτών, εορτασμό της Αναστάσεως στον Ναό του Αγίου Αρτεμίου Παγκρατίου. Από τις 11.30 το βράδυ πλήθη πιστών με κεριά και λαμπάδες στα χέρια έκλεισαν τη Φιλολάου με αποτέλεσμα να προκληθεί κυκλοφοριακό κομφούζιο, καθιστώντας αδύνατη την πρόσβαση στο εσωτερικό της εκκλησίας. Ο Πακιστανός μικροπωλητής ξεπούλησε όλα τα κεριά του, τα φέροντα προστατευτικό μπλε, πράσινο ή κόκκινο πλαστικό κάλυμμα και όπως παρατήρησα κανένας χριστιανός δεν τον φίλησε. Για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια παρακολούθησα το τελετουργικό κι εγώ, δεδομένου του ότι η εκκλησία βρίσκεται έξω απ' την πόρτα μου. Συγκεκριμένα, βγήκα με μάλλινες παντόφλες, αθλητική φόρμα και κόκκινο σκούφο. Όταν ακούστηκε το Χριστός Ανέστη, η αγάπη που μεταδόθηκε ήταν απερίγραπτη. Μιλάμε για πολλή αγάπη! Τόση πολλή, ώστε το μονίμως πονηρό μυαλό μου είδε άντρες, γυναίκες, νέους και γέρους, να το γυρνάνε στα λυσσαλέα γλωσσόφιλα, να τσιτσιδώνονται μεσ' στη μέση του δρόμου και το όλο πράγμα να μετατρέπεται σε τέτοια διεστραμμένη παρτούζα, που ούτε ο George A. Romero στο Shivers δεν θα μπορούσε να συλλάβει! Οι πάντες μέσα: παπάδες, περιπτεράδες, Πακιστανοί, αδέσποτοι σκύλοι, παππούδες, γιαγιάδες, μεγαλοκοπέλες, γραβατωμένοι κύριοι και όχι μόνο! Άναψα κι εγώ το σπαρματσέτο μου και πήρα τον κατήφορο. Φύσαγε πολύ! Χριστός Ανέστη, μου είπε κάποιος που κατηφόριζε επίσης με τη σύζυγο του και έκανε ν' ανάψει από το κερί μου. Αληθώς, ανταποκρίθηκα. Κάνουν δυο βήματα κι ο αέρας του σβήνει το κερί. Γαμώ το Χριστό μου, μονολογεί τότε εκνευρισμένος και γυρίζει πίσω να βρει άλλον μεταφορέα του Αγίου Φωτός. Μη βρίζεις, αντίχριστε, τέτοια ώρα! ουρλιάζει η δικιά του και σε δευτερόλεπτα ξεκινάει ένας καυγάς με τέτοια μπινελίκια, τα οποία, παρ' όλες τις προηγούμενες σκέψεις μου περί αναστάσιμης παρτούζας, με έκαναν να ντραπώ. Χριστός Ανέστη, λοιπόν, ευτυχώς άνευ μπινελικίων και δυστυχώς άνευ παρτούζας!

13 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

έτσι είναι ο κόσμος Μποσκο, μέσα στην εκκλησία "καθώς πρέπει" και έξω Μαλακές. Όσο για την δική μου αρχοντιά έχει να πατήσω το ποδάρι εδώ και 3 χρόνια. Γιατί να πάω εξάλλου, να βλέπω τον κόσμο που είναι όλα θέατρα και λούσα ( οι πλειονότητα). Καλά είμαι και έτσι, χωρίς εκκλησίες και παπάδες και τα χρηστός ανέστη!

Υ.Γ καλά να περνάς Μποσκο !

Πέτρος

BOSKO είπε...

Πέτρος...
όλοι να περνάμε καλά, γενικώς.
αυτή ειν' ωραία ευχή!

tzo είπε...

κάπου το διάβασα αυτές τις μέρες, ήταν κάπως έτσι...
Μετά τη σταύρωση ακολουθεί η ανάσταση,αλλά μετά την ανάσταση ξαναέρχεται η σταύρωση..τι να το κάνεις???

Ενδιαφέρουσα η ματιά σου για την ανταλλαγή αγάπης-ευχών-φιλιών!Μακάρι να την υιοθετούσαν περισσότεροι,θα έκανε καλό!

Όνειρα πονηρά,καλό βράδυ! ;)

T.Vouis είπε...

Pes ta megale
Mas pethanes pali

hahaha

BOSKO είπε...

tzo...
πολύ σωστή η άποψη επιστροφής στη σταύρωση, λογική και αληθινή.
μακάρι να σκεφτόμασταν κι εμείς όπως οι "πολλοί" και να κόβαμε μαργαρίτες σήμερα το μεσημέρι στο πλάι του οβελία.
αλλά, να μου πεις, έτσι δεν θά 'μασταν αυτοί που είμαστε και δεν θα μας βασάνιζαν το μυαλό χίλια δυο πράγματα.
δε βαριέσαι...
σ' ευχαριστώ που ενστερνίζεσαι τις συνήθεις ακρότητες μου.
καλό ξημέρωμα!

* ακούγοντας το "Μπρένθις" της Λένας

BOSKO είπε...

T.Vouis...
τι να σου πω, φίλε, σκέψεις βγάζω προς τα έξω κι ένα περιστατικό που είδα με τα μάτια μου. Τίποτα περισσότερο. Καλό ξημέρωμα και σε σένα!

Nikatsu είπε...

Και στο είπα εγώ...
"Κάτσε να δεις την Ανάσταση απ' την τηλεόραση!
Που θα τρέχεις τώρα;;;"
Μην το ψάχνεις Bosko.
Δυστυχώς όσο έρχεσαι σε επαφή με τον κόσμο, τόσο απομακρύνεσαι από τα εγκόσμια...

BOSKO είπε...

Nikatsu...
είσαι τρελός; τηλεόραση μεσ' στο Πάσχα; με εξαίρεση το ραδιόφωνο της Μ. Εβδομάδας (κυρίως το κρατικό), όλα τα άλλα μέσα είναι παρ' τό ένα και χτύπα το άλλο: κλαρίνα της κακιάς υποστάθμης το πρωί, απ' ευθείας σύνδεση με σκυλομάγαζα το βράδυ. Ο καθένας, αγαπητέ Nikatsu, έχει τον κόσμο του γύρω του ή τον μικρόκοσμο του, όπως θες πες το. Εκεί μέσα κινείται και φλερτάρει, καλώς ή κακώς, με τα υπόλοιπα "εγκόσμια", που λες κι εσύ.

* ωραίο θά 'ναι το Πάσχα στην ανθισμένη Κέρκυρα, φαντάζομαι.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΞΕΝΙΔΗΣ είπε...

Φίλε, ο κόσμος χαίρεται γιατί συμμετέχει σε κάτι που κάνουν όλοι οι άλλοι.Είναι η γνωστή παπαριά του "Ήμουν και εγώ εκεί".Λες και δεν ζούμε αληθινά, λες και τρέμουμε στην ιδέα πως κάποιος θα μας βάλει απουσία! Το είπε ο Καρούζος και έχει δώσει μια και έξω την απάντηση:"Το Ένα ρέει, το Δύο απορρέει". Είμαστε το ένα και οι συμπεριφορές είναι γνήσιες και αυθόρμητες και πηγάζουν από τους εαυτούς μας.Το δύο, λέξη ταυτόσημη του πλήθους, προέρχεται από εμάς.Δεν είναι εγωϊστικό αυτό!Θέλει μεγάλη δύναμη και πίστη για την ζωή που κάνουμε. Μόνον έτσι πάμε αντίθετα στο ρεύμα.
Να μην μας παρασέρνει το ρεύμα είναι ένα μάθημα ζωής που, δυστυχώς,το έχουμε ξεχάσει ή δεν το μάθαμε ποτέ!
Καλημέρα.

BOSKO είπε...

ΙΩΑΝΝΗΣ ΞΕΝΙΔΗΣ...
καλημέρα & σ' ευχαριστώ για το σχόλιο. Παρ' ότι η χριστιανοσύνη ασκούσε έλξη στον Καρούζο ("Μη με διαβάζετε...Όταν δεν πήγατε τουλάχιστο μιά φορά στην Αποκαθήλωση") στο ίδιο ποίημα, προς το τέλος του, έγραψε "Μη με διαβάζετε όταν δεν ήρθατε σε ρήξη με το σώμα..." Αναφέρεις, λοιπόν, έναν ποιητή που ουσιαστικά ήρθε σε πλήρη ρήξη μέσω του έργου του και του βίου του- ειδικά των τελευταίων χρόνων του- με το "Δύο", το ρεύμα, τη μάζα. Όλοι οι άλλοι είμαστε ταπεινοί στρατιώτες στο δρόμο που χάραξαν οι μεγάλοι αντιρρησίες κοινών συνειδήσεων, γι' αυτό τους αγαπάμε και τους σεβόμαστε.

Nikatsu είπε...

@bosko
Ωραία είναι στην Κέρκυρα.
Πανικός γίνεται βέβαια στην πόλη, αλλά ωραία είναι...

KOSTAS είπε...

εγω ειχα παει στη ραφηνα και ειμαι πολυ περηφανος που διπλα μου ηταν η ναταλια δραγουμη.Ενοιωσα τοσο σημαντικος χαχαχαχαχα τι να μου πει η ανασταση του θεανθρωπου οταν διπλα σου εχεις μια τετοια tv personna

BOSKO είπε...

KOSTAS...
δεν έχω να προσθέσω τίποτα μετά απ' αυτό. Ναταλία ανέστη, σα να λέμε...