Πέμπτη, 31 Ιουλίου 2008

SO LONG, LEONARD- DANCE ME TO THE END OF LOVE!

Κατ' αρχάς με το που θα ολοκληρώσω το post, το πρώτο πράγμα που θα κάνω μετά θα είναι να τηλεφωνήσω και να ξεχέσω πατώκορφα αυτόν τον ηλίθιο που διέδιδε ό,τι στη συναυλία του Leonard Cohen δε θα ακούγονταν περισσότερα από 4 τραγούδια του! Μήπως εννοούσε 4 ώρες; Και δουλεύει και σε διοργάνωση συναυλιών, τρομάρα του! Η συναυλία ήταν η απόλυτη μαγεία, διήρκησε 3 ολόκληρες ώρες με ένα 15λεπτο διάλειμμα, δεν χώραγε κανένας support καλλιτέχνης και θα ξαναπώ το λίγο τετριμμένο πλέον ό,τι ήμασταν τυχεροί πραγματικά όσοι το ζήσαμε ΚΑΙ αυτό! Αλλά ας τα πάρουμε τα πράγματα απ' την αρχή...

Ήταν η πρώτη φορά που πήγαινα στο Terra Vibe της Μαλακάσας. Φίλοι που είχαν δει εκεί live τον Roger Waters των Floyd, είχαν πέσει μέσα σ' ένα σμάρι τριάντα χιλιάδων ανθρώπων (!) και δεν το είχαν φχαριστηθεί καθόλου...Πάλι καλά που χθες βράδυ ήμασταν περί τις τέσσερις, μάξιμουμ πέντε, χιλιάδες άνθρωποι, σα να λέμε λίγοι και εκλεκτοί! Αφήσαμε το αμάξι σχετικά κοντά στον συναυλιακό χώρο, αφού χρειάστηκε μόνο 10 λεπτά ποδαρόδρομος μέχρι να φτάσουμε στις πόρτες. Οι οποίες πόρτες άνοιξαν στις οκτώ ακριβώς. Καιρό είχα να δω τόσο ταιριαστό κοινό με μια συναυλία: ζευγάρια εξηντάρηδων με αλογοουρές και φαλάκρες, αγόρια με μακριά μαλλιά απ' τη μια, κορίτσια με πορτοκαλί μαλλιά και τατουάζ απ' την άλλη, μοναχικές αλλοπαρμένες φιγούρες. Στην είσοδο βρήκα πολλούς φίλους, τα παιδιά απ' το δίφωνο, τον δημοσιογράφο Άκη Καπράνο, τον συνάδελφο Θωμά Κιάο που του έκοψαν την ταινία του στη Δράμα κι ήταν στενοχωρημένος, τον Στάθη Δρογώση και τον Θάνο Ανεστόπουλο από τα Διάφανα Κρίνα, που πήγαν κι αυτοί να τιμήσουν το ίνδαλμα τους. Κάπου πήρε το μάτι μου και τον Γιάννη Αγγελάκα, τον Νίκο Πορτοκάλογλου, τον Μανώλη Φάμελλο, τη Μόνικα, τον Άγγελο Σφακιανάκη, την Κωνσταντίνα Βούλγαρη κ.α.

Η συναυλία ξεκίνησε στις εννιά ακριβώς! Με έναν Leonard Cohen αεικίνητο, ντυμένο με κοστούμι, σωστό gentleman! Χοροπηδώντας έφτασε στη σκηνή και μας υποδέχτηκε με ολόκληρο λογίδριο σε άπταιστα ελληνικά! Χαίρομαι που είμαι εδώ ξανά είπε στην Ελλάδα, στην Αθήνα! Όχι ακριβώς στην Αθήνα, γιατί είμαστε λίγο πιο έξω, αλλά θα περάσουμε ένα όμορφο βράδυ! Σας ευχαριστώ, φίλοι μου! Του το ανταποδώσαμε μ' ένα πολύ θερμό χειροκρότημα και με ένα δυνατό γέλιο, καθώς λίγο πριν ξεκινήσει το τραγούδι, είπε πάντα στα ελληνικά το φοβερό Σας αγαπώ, μα νηστεύω! Και ξεκίνησε! Με μια σούπερ μπάντα, αποτελούμενη από πλήκτρα, μπάσο, ηλεκτρική κιθάρα, ντραμς, σαξόφωνο, μαντολίνο, ισπανικό κιθαρόνι και τις εκπληκτικές Web Sisters στα φωνητικά! Πρώτο κομμάτι, το Dance me to the end of love! Οι αναπτήρες άναψαν, ηλικιωμένα ζευγάρια στροβιλίζονταν πιο πέρα (όπως θα' λεγε και ο Διονύσης Σαββόπουλος), ουρές άρχισαν να σχηματίζονται για μπίρες!

Το ό,τι δεν είχε πάρα πολύ κόσμο μας βοήθησε να βρεθούμε μόλις 100 μέτρα από τη σκηνή και να απολαύσουμε ένα ασύλληπτο οπτικοακουστικό θέαμα! Όλα τα μεγάλα τραγούδια από μια τεράστια δισκογραφία σαράντα χρόνων: τα πιο πρόσφατα The Future και I'm your man, μια Suzanne που ξαναέφερε δάκρυα, ίδια κι όμοια μ' αυτά του Κ. Βήτα στον Μάρκο της Πλάτωνος, το So long Marianne, το μακρόσυρτο Hallelujah, τα σπαρακτικά Who by fire και Sisters of Mercy, που αγαπήσαμε πρώτη φορά από τα εφηβικά βινύλια! Ένα πράγμα μου προξένησε τρομερή εντύπωση που δεν είχα ξαναδεί σε κανένα live στη ζωή μου: η απίστευτη ευγένεια του καλλιτέχνη! Ανά δύο τραγούδια ο Cohen έλεγε ένα- ένα τα ονόματα των μουσικών της μπάντας του! Έτσι, μέσα σ' ένα τρίωρο, είχαμε ακούσει τουλάχιστον δέκα φορές ποιοι ήταν αυτοί ακριβώς οι μουσικοί! Κι όχι μόνο αυτό, αλλά κάθε φορά έβγαζε το καπέλο του και υποκλίνονταν σε καθένα μουσικό ξεχωριστά! Γινόταν χαλασμός από τα χειροκροτήματα του κόσμου, που εκτίμησε δεόντως τη σπάνια, για καλλιτέχνη τέτοιας εμβέλειας, χειρονομία! Κι αυτός μας το γυρνούσε πίσω λέγοντας στα αγγλικά πλέον Σας ευχαριστώ, φίλοι μου, για τη βραδιά που μας χαρίζετε!

Μπροστά στο ντεκόρ της φετινής Παγκόσμιας Περιοδείας του, με την αρχαιοελληνική Μούσα της Μουσικής σε πρώτο πλάνο, ο Leonard Cohen θυμήθηκε και τα χρόνια του στην Ύδρα! Απήγγειλε ποίηση του, δίνοντας το έναυσμα στη μπάντα να πάρει το λόγο του και να τον κάνει τραγούδι! Μια ερμηνεία ζεστή, αμεσότατη, που ευθύβολα στόχευε στην καρδιά και στο νου των ακροατών του! Τον έβλεπα επί σκηνής αυτόν τον γερόλυκο της rock μπαλάντας, τον ποιητή της folk μουσικής, τον δημιουργό τραγουδιών που μιλάνε για γυναίκες, καταχρήσεις, θεολογικές αναζητήσεις και αγάπη- πολύ αγάπη- και τον φανταζόμουν στα θρυλικά φεστιβάλ των 60s, τότε που μοιραζόταν τη σκηνή με τους Doors, τη Joan Baez, τη συμπατριώτισσα του Joni Mitchell ή τους Moody Blues! Μέσα από σπίρτα και οινοπνεύματα (να στυλωθούν τα πνεύματα!), το Terra Vibe μετατράπηκε στο δικό μου μικρό Woodstock χθες βράδυ! Κι όταν έπεσαν οι πρώτες νότες του Famous Blue Raincoat πήρα το φίλο μου τον Νίκο- ο οποίος εκτός του ό,τι είναι συνθετάρα, ξέρει απ' έξω και ΟΛΑ τα τραγούδια του Cohen- και την αράξαμε στα χορτάρια βγάζοντας psychedelic (τάχα μου) φωτογραφίες...
...ΤΑ ΛΙΩΜΑΤΑ...
Μικρά παιδιά χόρευαν μιμούμενα τις χορευτικές κινήσεις των Web Sisters του Cohen! Τελικά δεν ακούνε μόνο Ρουβάδες τα σημερινά 12χρονα! Τι παρήγορο! Παραδίπλα, οι χιπομάνες τα φώναζαν να μην απομακρυνθούν, ενόσω αυτές την είχαν ξαπλάρει σε πρόχειρα στρωσίδια ακούγοντας τη φωνή του τροβαδούρου τους και ατενίζοντας τ' αστέρια! Ερωτευμένα ζευγάρια αγκαλιάζονταν σφιχτά ψιθυρίζοντας τα τραγούδια! Είχα την εντύπωση ό,τι όλοι ήθελαν να κάνουν έρωτα χθες βράδυ, επί τόπου, εκεί που κάθονταν, σαν ένα Tonight let's all make love in London στην καυτή ελληνική πρωτεύουσα της καρδιάς του καλοκαιριού!

Όσο για τον Cohen παρέμεινε gentleman ως το τέλος της βραδιάς! Δε σταμάτησε να μας αποκαλεί my friends και να υποκλίνεται στους μουσικούς του! Απερίγραπτος! Τρεις φορές εγκατέλειψε το stage- τη μία, μάλιστα, χορεύοντας βαλς!- και τρεις φορές επανήλθε για να ερμηνεύσει το ρυθμικό First we take Manhattan ή τη σπαραξικάρδια μπαλάντα Where is my gypsy wife tonight! Εμένα όμως στ' αυτιά μου ακόμη ηχούσε η Suzanne του με έναν ήρωα- Ιησού που ήταν ναυτικός...με τη δική του φωνή που ερχόταν όχι τόσο από τη σκηνή μπροστά μου, όσο από τα βάθη του χρόνου...με τη φωνή επίσης της Φλέρυς Νταντωνάκη...Ποιος άραγε να ξέρει ό,τι αν δεν έφευγε νωρίς ο Michael Camen, θα έβγαινε ένας δίσκος με τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι, ερμηνευμένα από την Annie Lenox και τον George Harrison, με τους στίχους του Νίκου Γκάτσου, μεταφρασμένους στα αγγλικά από τον ποιητή Leonard Cohen! Ένα ονειρεμένο καλλιτεχνικό πλάνο που το διέκοψε απότομα πάνω στο ξεκίνημα του ο ξαφνικός θάνατος του Camen, τέως συνεργάτη του Μάνου, όπως και producer του εν λόγω ανολοκλήρωτου project...Λίγο αργότερα έφυγε και ο Harrison, οπότε...
Η συναυλία θα μείνει χαραγμένη μέσα μου για πολλούς λόγους! Ένας απ' αυτούς, λιγότερο υποκειμενικός, είναι για το ό,τι ενδεχομένως να πρόκειται για την τελευταία Παγκόσμια Περιοδεία του 73χρονου μέγιστου καλλιτέχνη- αν και όπως έγραψα ήταν σε εξαιρετικά καλή φόρμα και διάθεση!

Κρατάω ακόμη το όμορφο ξημέρωμα στην αδειανή καφετέρια του Ωρωπού μπροστά στη θάλασσα με τον ήσυχο άνεμο να φέρνει τραγούδια του Καζαντζίδη από κάποιον παρακείμενο χώρο διασκέδασης που ξενυχτούσε, όπως κι εμείς...
Απόψε παίζει η Bjork! Την εκτιμώ απεριόριστα, παρακολουθώ στενά κάθε καινούργια δουλειά της, μα δε θα έλεγα ό,τι είναι του στυλ μου γενικότερα. Δε χάνω όμως τίποτα να περάσω μια βόλτα κι από τη συναυλία της! Τα συναισθήματα από τη Λένα Πλάτωνος και τον Leonard Cohen άλλωστε έχουν γίνει ένας μύλος μέσα μου, που ποιος ξέρει πότε θα σταματήσει να γυρίζει!
* (άσχετο) Επειδή όπως θα' χετε αντιληφθεί είμαι και λίγο η προσωποποίηση της ματαιοδοξίας, στο εβδομαδιαίο ΠΟΝΤΙΚΙ που κυκλοφορεί από σήμερα μπορείτε να διαβάσετε μία συνέντευξη του bosko, μαζί με άλλη μία της Γκρατσιέλλας Κανέλλου στον Δημήτρη Κανελλόπουλο του ΠΟΝΤΙΚΙ ART σε ένα άρθρο με τίτλο Εγχώριοι Σκορσέζε!

17 σχόλια:

celsius33 είπε...

Δεν πήγα στον Leonard, αλλά με χόρτασε πραγματικά η ανταπόκριση σου. Μου πέρασες όλη τη συγκίνηση. Είδα προ δεκαημέρου το φιλμ των U2 για το Λεονάρντο, και σκέφτομαι ότι η ευγένεια που λες ότι έδειξε είναι απότοκος της παραμονής του στο βουδιστικό μοναστήρι στην Καλιφόρνια και στον πνευματικό του δάσκαλο. Με τέτοια συμπεριφορά, εκτιμάς και τον καλλιτέχνη αλλά και τον άνθρωπο, γιατί κάτι μου λέει ότι ο Λέοναρντ και πάνω από καλλιτέχνης πρέπει να είναι ένας πολύ πολύ ωραίος άνθρωπος γεμάτος αγάπη να διδάξει πράγματα στους νεότερους. Αναμένω Bjork απόψε, η αγαπημένη μου αρτίστα ever, ελπίζω να βρω χρόνο να γράψω κάτι σαν γκρούπι της που είμαι:)ΧΔαιρετισμούς!!!

BOSKO είπε...

celsius33...
σε παλιότερο post μου, νομίζω, είχα γράψει την ιστορία με τον οδηγό του θαλάσσιου ταξί του Cohen, που' χα επιδιώξει να γνωρίσω στην Ύδρα! Μου έλεγε λοιπόν αυτός ό,τι δεν υπήρχε πιο πράος άνθρωπος! Ένα "καλημέρα", "καλησπέρα" κι όλη την ώρα μ' ένα ανοιχτό βιβλίο στα χέρια! Και χθες ο τύπος ήταν πράγματι πολύ ΖΕΝ! Όπως τα λες περί βουδισμού! Τρανή περίπτωση καλλιτέχνη που όρισαν την κουλτούρα του 20ου αι. παγκοσμίως! Μπορεί και να με δεις απόψε στη Bjork...

Rena Fan είπε...

Σχετικά με τον χαρακτήρα του, ο "Ταχυδρόμος" του περασμένου Σαββάτου είχε ένα αποκαλυπτικό ρεπορτάζ για το πόσο δημοφιλής ήταν στους κατοίκους της Ύδρας τα χρόνια που έζησε εκεί. Εντυπωσιακό γεγονός αλλά και αναμενόμενο ίσως αν κρίνει κανείς από την προσωπικότητα που "βγαίνει" από το έργο του.

BOSKO είπε...

rena fan...
δυστυχώς δεν τον είδα τον "Ταχυδρόμο" που αναφέρεις, όμως ένα σου λέω και σένα, Απόστολε: Έχασες!

Rena Fan είπε...

Είμαι σίγουρος.

maira del mar είπε...

Γνώρισα την γέρικη κιθάρα του!!!!

Στα χέρια του 35χρονου σήμερα ΖΕΝ ψαρά της Ύδρας και γιου της οικιακής βοηθού του Cohen. Άρεσε στον μικρό Β. τότε να τον παρακολουθεί την ώρα που έπαιζε και συνέθετε κομμάτια. Κάποια μέρα ο Cohen σηκώθηκε και έτσι απλά... του χάρισε την κιθάρα του.
Ο Β. δεν έγινε ποτέ επαγγελματίας μουσικός αλλά κάθε βράδυ μαγεύει με την δεξιοτεχνία του τους φίλους του.
Πίστεψέ με !!!! Η μαγεία ανήκει στην κιθάρα που κινεί δεξιοτεχνικά τα δάχτυλα του φίλου αυτού και η θαυμαστή οπτική του για τη ζωή στο άγγιγμα του μεγάλου καλλιτέχνη και ανθρώπου L. Cohen.

H κιθάρα αυτή έτυχε ένα βράδυ να βρεθεί σπίτι μου και νιώσαμε όλοι το άγγιγμα αυτό.
;)))
Και φυσικά...την άγγιξα!!!

Περάσατε πολύ ωραία χθες κι ομολογώ ότι ζηλεύω. Ωραίοι στις φωτο.. Νίσυρος αναβλήθηκε. Θα είμαι Αθήνα έως Τετάρτη. Όταν ξανακατέβει o Nίκος...να κανονίσουμε μάζεμα στο σπίτι μου, ε;
Τώρα ετοιμάσου...φύγαμε Bjork????
Πάρε τηλέφωνο!!!

BOSKO είπε...

maira del mar...
φοβερή ιστορία! Πόσο μικρός ειν' ο κόσμος τελικά! Σα μουσικό ντοκιμαντέρ μικρού μήκους μού ακούγεται! Το τηλέφωνο του Β. επειγόντως και "πάμε πλάνο"! Ο Νίκος θα' ναι σύντομα πάλι κοντά μας και θα σου έρθουμε! Για Bjork δεν το βλέπω, λέω να κάνω αντικουλτουριάρικη αποτοξίνωση όπως είχα "ανακοινώσει". Για να εδραιωθούν μέσα μου όλες οι ομορφιές των προηγούμενων ημερών!

Ανώνυμος είπε...

μην με απειλείς εμένα παλιοπρόστυχε

BOSKO είπε...

ανώνυμος...
μασάει η κατσίκα ταραμά; παλιό, αλλά ξεχασμένο και ως εκ τούτου καλό!

musicbug είπε...

Teleio review, thanx gia tis photos, ta details kai genikws ton tropo pou grafeis kai mas meteferes ekei, estw kai noera!

BOSKO είπε...

musicbug...
να' σαι καλά, ρε παιδί, σ' ευχαριστώ

Θράσος είπε...

καλό καλοκαίρι τρελλέ σκηνοθέτα...Όταν γυρίσω η πρώτη μέρα μου θα αξιοποιηθεί διαβάζοντας όλα τα πόστ που θα χάσω τις επόμενες εβδομάδες

BOSKO είπε...

θράσος...
είδες; για σένα δουλεύω! Να περάσεις όσο καλύτερα γίνεται κι όταν γυρίσεις, ν' αφήσεις σχόλια σε όλες τις αναρτήσεις που θα βρεις! Καλό καλοκαίρι!

Ariel είπε...

Ήταν μια βραδιά μαγική... Τυχεροί όλοι όσοι τη ζήσαμε..

(υπέροχο review!)

BOSKO είπε...

ariel...
ευχαριστώ! Δεν έρχονται κάθε χρόνο απ' τα μέρη μας τέτοιοι καλλιτέχνες!

Stepas είπε...

Αχ τυχερέ.Τα κατάφερες και πήγες.Εγώ πάλι δεν μπόρεσα.Κρίμα ήθελα πολύ να τον δω.Είδα τουλάχιστον τις φωτό και διάβασα το ποστ σου και κάπως μπήκα στο κλίμα.Χαίρομαι που ηταν ωραία!

Καλό υπόλοιπο καλοκαιριού!

BOSKO είπε...

stepas...
μαζί με τη συναυλία της Πλάτωνος, ήταν οι δύο ομορφότερες βραδιές του φετινού καλοκαιριού! Επίσης, καλό "υπόλοιπο"!