φαραντούρη-''μέγαρο''-λάμπος-τσαντίλας-''αυλαία''-δύο-reviews

Χθες είχαμε στην Αυλαία, στον Βοτανικό, την κοινή παρουσίαση δύο δίσκων: του δεύτερου προσωπικού του Δημήτρη Λάμπου με τίτλο Lampoons, Songs and Laments for the 21st century και του πρώτου του Μιχάλη Τσαντίλα με τίτλο Σκιά στο μυαλό (δύο κυκλοφορίες του label Μετρονόμος). Εδώ βλέπετε τον Λάμπο στην κιθάρα και τον Σταύρο Παργινό στο τσέλο να παίζουν το κομμάτι The Child, από τα πλέον αγαπημένα μου.

Ομολογώ πως το cd του Τσαντίλα δεν είχα κατορθώσει να τ' ακούσω, παρ' ότι ο άνθρωπος είχε την καλωσύνη να μου το στείλει προσωπικά εδώ και πολλούς μήνες. Καλύτερα ίσως! Κι αυτό γιατί χθες εντυπωσιάστηκα από την καλοκουρδισμένη μπάντα του, αλλά και το υλικό του, έτσι όπως το ερμήνευσε ο ίδιος. 

Τηρουμένων των αναλογιών, ο Τσαντίλας μού θύμισε κάποιον Αμερικανό ή Άγγλο funky - rock τραγουδοποιό των 70s, παρουσιάζοντας αμιγώς δυτικότροπες συνθέσεις που δεν έχουν καμία σχέση με το λεγόμενο έντεχνο - απ' όσο μπόρεσα να ακούσω δηλαδή!Μπράβο του!

Τον Λάμπο, αντιθέτως, τον γνωρίζω αρκετά και ως ποιητή και ως τραγουδοποιό. Στον δε δεύτερο δίσκο του, για τον οποίο μίλησα στην Αυλαία, είχε την ευτυχία να συνεργαστεί με την Αμερικανίδα καλλίφωνη Jessica Kilroy και τη Γερμανίδα Jennifer Beecher. Το σημείο που επέμεινα ωστόσο κατά τη σύντομη ομιλία μου ήταν οι δυσκολίες και η τόλμη των δύο αυτών παιδιών να βγάζουν δίσκους τη χειρότερη απ' όλες τις απόψεις περίοδο. 

Εδώ ο συνάδελφος Στυλιανός Τζιρίτας, ίδιος με Αμερικανό beat ποιητή των late 50s, παρουσιάζει τον Μιχάλη Τσαντίλα και τη δουλειά του με τα καλύτερα λόγια! 

Αλλαγή σκηνικού: Την προηγούμενη μέρα, Τετάρτη 22 Μαΐου, βρέθηκα στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, καλεσμένος της Μαρίας Φαραντούρη στη συναυλία της για την οικονομική ενίσχυση των συσσιτίων του Δήμου Γαλατσίου. Τη Φαραντούρη παρουσίασε στο κοινό η κυρία Ντάγκλα, εκπρόσωπος του Δήμου, η οποία έδωσε και το στίγμα της συναυλίας που θα παρακολουθούσαμε. 

Τραγούδια αγάπης των Μίκη Θεοδωράκη, Μάνου Χατζιδάκι, Θάνου Μικρούτσικου, Λένας Πλάτωνος και Σταύρου Ξαρχάκου, όπως και τραγούδια με θέμα τους Μετανάστες, κυρίως του Τούρκου Ζυλφί Λιβανελί.

Ευχάριστη έκπληξη η πρώτη εμφάνιση επί σκηνής, στη χώρα μας τουλάχιστον, της νεαρής υψίφωνου Vivian Daglas. Η Φαραντούρη την είχε συναντήσει στη Βιέννη και με αφορμή αυτή τη συναυλία την άκουσε και δέχτηκε να τραγουδήσουν μαζί. Εξαιρετική στα τραγούδια από τον Επιτάφιο του Θεοδωράκη και του Ρίτσου στο πρώτο μέρος!  

Το δεύτερο μέρος άνοιξε με τη Φαραντούρη σε δύο τραγούδια της Χάρης Τσεκούρα με ερωτικό στίχο και παραδοσιακούς μουσικούς δρόμους. Το Χαλάλι τό'χα ξεχωρίσει και από εκείνον τον live δίσκο της Φαραντούρη με τη Λυδία Κονιόρδου. Την κορυφαία ερμηνεύτρια συνόδευσε στο πιάνο ο Αχιλλέας Γουάστωρ από την ΚΟΕΜ, συνεργάτης του Ξαρχάκου. 

Ακολούθησε το Κύμα από την ευαίσθητη Τρίτη Πόρτα της Λένας Πλάτωνος και του Θόδωρου Ποάλα και δύο ερωτικά τραγούδια από τον κύκλο Οδύσσεια του Μίκη Θεοδωράκη σε στίχους του Κώστα Καρτελιά. 

Εν συνεχεία ξαναήρθε στη σκηνή η Vivian Daglas και τραγούδησε κομμάτια κυρίως του Χατζιδάκι αυτή τη φορά, αλλά και αρκετά ντουέτα με τη Φαραντούρη. 

Εννοείται πως όταν στο τέλος η Μαρία Φαραντούρη τραγούδησε την Ελένη των Θ. Μικρούτσικου - Μπ. Τσικληρόπουλου και το Μάνα μου Ελλάς των Σ. Ξαρχάκου - Ν. Γκάτσου, σείστηκε η αίθουσα από τα χειροκροτήματα και τις επευφημίες του κοινού. Εξαιρετική συναυλία με την εθνική μας τραγουδίστρια σε μεγάλες φόρμες! Μα δεν τραγούδησες και το ''Άντρα μου πάει'' ή το ''Πέρα απ' τα σύνορα'', όπως μας έλεγες, της είπα κι εγώ μετά. Τι να πρωτοχωρέσει σε μια συναυλία; ήταν η απάντηση της Φαραντούρη, αφού όντως η συναυλία ξεκίνησε στις 20.45 το βράδυ και τερματίστηκε σχεδόν τα μεσάνυχτα, ξαναθυμίζοντας μας κλασικές στιγμές του έντεχνου ελληνικού τραγουδιού. 

TOP 10 ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑΣ 2010 - Νο 10 - ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΑΜΠΟΣ: ΜΗ ΣΕ ΦΟΒΙΣΕΙ Η ΑΓΕΛΗ (LYRA)

Ας ξεκινήσω από σήμερα το TOP 10 των ελληνικών δίσκων που κυκλοφόρησαν μέσα στο 2010, που έπαιξα και θα συνεχίζω να παίζω από τις ραδιοφωνικές εκπομπές μου και που με εκφράζουν -εννοείται- σε αισθητικό και καλλιτεχνικό επίπεδο. Στο Νο 10 βρίσκεται ο Δημήτρης Λάμπος με το πρώτο του άλμπουμ, το Μη σε φοβίσει η αγέλη, από τη Lyra. Παραθέτω την κριτική μου από το δίφωνο, ελαφρώς αλλαγμένη:
Αξιοπρεπέστατη πρώτη εμφάνιση ενός νέου τραγουδοποιού με δεκατρία τραγούδια σε μουσική, στίχους και ερμηνεία δική του (μεταξύ τους και η διασκευή σε ένα κομμάτι του Βρετανού τροβαδούρου David Gray). Παρ' ότι και σ' αυτό το δίσκο είναι ισχυρό το στίγμα της σχολής Μανώλη Φάμελλου, με τις συμμετοχές του ιδίου, του Στάθη Δρογώση και του Μύρωνα Στρατή, παραδόξως δεν συναντάμε λογικές του τύπου ν' ακουστούμε απ' το ραδιόφωνο και τίποτα άλλο, καλλιτεχνικά τουλάχιστον. Το αντίθετο, μάλιστα, κομμάτια όπως το Ονειρολόγιο, τα Δύσκολα, η Λήθη και το Ατύχημα (Carpe diem) που συνερμηνεύουν με τον Λάμπο ο Δρογώσης, ο Βαγγέλης Μαρκαντώνης, ο Δημήτρης Παναγόπουλος και ο Φάμελλος αντίστοιχα, αποτελούν όμορφες ελληνικές ηλεκτρικές μπαλάντες σαν φόρος τιμής στον Nick Drake και τη βρετανική folk-rock σκηνή, απ' την οποία ο δημιουργός φαίνεται καθαρά επηρεασμένος. Στα θετικά του δίσκου και η στιχουργική θεματική που δεν αναλώνεται στο γαρ πολύ του έρωτος, αλλά διαθέτει κοινωνική ματιά. Άλλωστε, ο Λάμπος μας πρωτοσυστήθηκε ως ποιητής - συγγραφέας με το βιβλίο του Η ιστορία ενός μισάνθρωπου (εκδόσεις Απόπειρα). Η δε χρήση των εγχόρδων από τον Φώτη Σιώτα σε ορισμένα τραγούδια είναι εξαιρετική! Συμμετέχουν ακόμη το gospel συγκρότημα Love Choir, η Jessica Kilroy και η Stefanie Voisin, ενώ την παραγωγή και την ενορχήστρωση υπογράφει ο Στάθης Δρογώσης.

σήμερα-η-παρουσίαση-δίσκου-του-δημήτρη-λάμπου-στο-floral-των-εξαρχείων

Σήμερα στις 21.00 το βράδυ, στο Floral της πλατείας Εξαρχείων (Θεμιστοκλέους 80), θα γίνει η παρουσίαση του πρώτου δίσκου του Δημήτρη Λάμπου, που κυκλοφόρησε πριν λίγο καιρό με τον τίτλο Μη σε φοβίσει η αγέλη.

Θα προλογίσουν ο Αντώνης Μποσκοΐτης (δίφωνο), η Χάρις Ποντίδα (Τα Νέα), ο Θοδωρής Σαραντής (Αθήνα 9.84) και ο Παναγιώτης Σεραφίγκος (902 FM).

Θα συμμετάσχουν οι τραγουδοποιοί Δημήτρης Παναγόπουλος, Μανώλης Φάμελλος, Στάθης Δρογώσης και Βαγγέλης Μαρκαντώνης, ενώ τον Δημήτρη Λάμπο στα τραγούδια του θα πλαισιώσουν ο Γιάννης Πλαγιαννάκος στο κοντραμπάσο και ο Φίλιππος Λευκαδίτης στα κρουστά.

Είσοδος ελεύθερη

κκκ

* Τον Δημήτρη Λάμπο τον πρωτογνώρισα ως ποιητή πριν από ενάμισι χρόνο στις Ποιητικές Ανιχνεύσεις του Αντρέα Παγουλάτου στο Nosotros των Εξαρχείων. Με μεγάλη χαρά παρέλαβα το πρώτο cd του, το οποίο, όπως περίμενα, αδυνατεί να κρύψει τις ποιητικές- λογοτεχνικές καταβολές του πάνω στις πρωτότυπες φολκροκάδικες μπαλάντες του. Ότι καλύτερο δηλαδή! Θά ΄χουμε πολλά να ακούσουμε και να πούμε για τον Λάμπο απόψε στο Floral.

από-το-αναζωογονητικό-overdose-τραγουδιών

Χθες βράδυ η Νένα Βενετσάνου γιόρτασε τα τριάντα χρόνια της στο τραγούδι με μία κλειστή συναυλία στην αίθουσα του Εύμαρου, του πολιτιστικού χώρου που κάποτε αποτελούσε ορμητήριο του χατζιδακικού Τρίτου Προγράμματος και που επαναδραστηριοποιήθηκε πρόσφατα. Και ποιοι δεν είχαν περάσει από τον Εύμαρο στα μέσα προς τέλη των 80s! Μεταξύ άλλων, οι Νένα Βενετσάνου, Ηλίας Λιούγκος, Σαβίνα Γιαννάτου, Λένα Πλάτωνος, Μιχάλη Γρηγορίου, Φοίβος Δεληβοριάς, Μιχάλης Τόμπλερ, Χάνομαι Γιατί Ρεμβάζω, Αλίκη Καγιαλόγλου, Λουδοβίκος των Ανωγείων.
Φτάνοντας στον Εύμαρο βρήκα να με περιμένουν ο συνθέτης Κώστας Αθυρίδης και η στιχουργός-ερμηνεύτρια Γεωργία Βεληβασάκη με τη νέα τους έκδοση φρέσκια-φρέσκια! Λέγεται Το μικρό μυστικό της ζωής..., πρόκειται για ένα μουσικά πολυποίκιλο παιδικό άλμπουμ μέσα σε ένα εικονογραφημένο παραμύθι. Μαζί τους ήταν και η σημαντική Κύπρια εικαστικός Μαρία Παπαχαραλάμπους. Τόσο για τη δουλειά των παιδιών, όσο και για την Παπαχαραλάμπους, θα επανέλθω πολύ σύντομα με ξεχωριστές αναρτήσεις.

Μερικές εβδομάδες πριν η Βενετσάνου μου είχε ζητήσει να της προτείνω νέους δημιουργούς που θα τους παρουσίαζε στη δική της επετειακή και κλειστή, όπως είπαμε, συναυλία.

Έτσι, στη σκηνή ανέβηκαν πρώτοι ο Δημήτρης Λάμπος και ο Δημήτρης Αρναούτης, λίγες ώρες πριν το δεύτερο προγραμματισμένο live τους στο Μπαράκι του Βασίλη. Όση ώρα έπαιζαν τις μπαλάντες τους μπροστά σε ένα διαφορετικό κοινό, συνδεδεμένο περισσότερο με την ιστορία του χώρου, νιώσαμε κάποιοι σα να γίνεται αναβίωση των Αγώνων Ελληνικού Τραγουδιού Κέρκυρας.

Η Νένα μίλησε με τα πλέον συγκινητικά λόγια για τους δύο νέους δημιουργούς. Δεν παρέλειψε ακόμη να μας διαβάσει στίχους τους μέσα από τις πρόσφατες δισκογραφικές εργασίες τους.

Το πρώτο μέρος της εκδήλωσης, το ανδροκρατούμενο- όπως το χαρακτήρισε η Νένα- έληξε με μία παρουσίαση των ανεξάρτητων δισκογραφικών παραγωγών Βαγγέλη Μπόντα (Λόγου Χάριν) και Γιώργου Μητρόπουλου (Yafka Records), καθώς και με μία ενδιαφέρουσα κουβέντα για το σημερινό δισκογραφικό τοπίο. Αξίζουν συγχαρητήρια στον Μπόντα που ιδίοις εξόδοις κυκλοφορεί μια σειρά ψηφιακών δίσκων με ηχογραφημένο τον λόγο σπουδαίων ανθρώπων της τέχνης (Νάνος Βαλαωρίτης, Μίκης Θεοδωράκης, Χρόνης Μίσσιος, Νίκος Κούνδουρος, Γιώργος Μιχαλακόπουλος) και στον Μητρόπουλο βέβαια για το βήμα που παρέχει σε νέους ταλαντούχους, αλλά και έμπειρους δημιουργούς (Δανάη Παναγιωτοπούλου, Θέμος Σκανδάμης, Άγγελος Αγγέλου-Έμυ Σίνη, Δημήτρης Λέκκας, Χάνομαι Γιατί Ρεμβάζω).

Ο Μπόντας μάλιστα γνωστοποίησε και μιαν ευφυέστατη ιδέα που είχε, μαζί δηλαδή με τις δισκογραφικές εκδόσεις του να δίνει δώρο και μία...εφημερίδα! Πιο έμπειρος στο χώρο της δισκογραφίας και της μουσικής παραγωγής, ο Μητρόπουλος αναφέρθηκε στους λόγους που οδήγησαν το τραγούδι στη σημερινή του κατάσταση. Πάντως, η αισιοδοξία τους ήταν δεδομένη, αφού ακούστηκαν και λύσεις εκ μέρους τους.

Στο δεύτερο μέρος της εκδήλωσης, τον λόγο είχαν οι γυναίκες. Συγκεκριμένα, η Γεωργία Βεληβασάκη, η τρίτη guest της Νένας Βενετσάνου, που ερμήνευσε πέντε τραγούδια με τη συνοδεία του Κώστα Αθυρίδη στο πιάνο. Ακούσαμε και σε αποκλειστική πρώτη παρουσίαση το κομμάτι Στης ζωής το παραμύθι που κλείνει το καινούργιο παιδικό έργο τους.

Με πιο jazzy διάθεση η Βεληβασάκη, τραγούδησε και μία δική της μπαλάντα, η οποία μας παρέπεμψε στις πρώτες συνθετικές απόπειρες της Βενετσάνου.

Φυσικά αναφέρομαι στα τραγούδια Ρωτώ να μάθω την αλήθεια, Θέλω να μου μιλήσεις και Τα νησιά που μας έπαιξαν αμέσως μετά η Νένα και οι δύο μουσικοί της, η Βιβή Γκέκα (μαντολίνο) και ο Σταύρος Αγιαννιώτης (κιθάρα).

Υπέροχα τραγούδια, αγαπημένα, από μία φωνή που θυμίζει τους κυκλικούς κυματισμούς του μελιού όταν πέφτει από το κουταλάκι! Και στο φινάλε, ο Επίορκος, ένα κομμάτι μέσα από το άλμπουμ Καφέ Γκρέκο της Βενετσάνου, που ανέκαθεν με πήγαινε συνθετικά στον Σωκράτη Μάλαμα στα καλύτερα του!

Μετά έπρεπε να φύγω σφαίρα για το Μπαράκι του Βασίλη, αφού guests των Δημήτρη Αρναούτη-Δημήτρη Λάμπου ήταν ο Μανώλης Φάμελλος και ο Βασίλης Γισδάκης. Με πέταξε με τ' αυτοκίνητο του μέχρι τη Διδότου ο Γιώργος Μητρόπουλος κι εγώ, ως γνωστό ιδεοληπτικό ον, έβγαλα το πιεσόμετρο μου κι άρχισα να μετράω την πίεση μου! Όταν έδειξε...35 η μεγάλη και 30 η μικρή (!), είπε το φοβερό και τρομερό ο Μητρόπουλος: Τι διάολο, ρε συ, μπας και μετράει η χύτρα σου την πίεση απ' τα λάστιχα; Χτυπιόμουν απ' το γέλιο μεσ' στ' αυτοκίνητο, αυτό θα πει κανονική αποσυμπίεση!

Άλλο ένα ταιριαστό μουσικό πάντρεμα, έτσι, για να έκλεινε ωραία και η χθεσινή ημέρα. Δεν θα μπορούσε να απουσιάζει από το live των παιδιών ο Μανώλης Φάμελλος, αφού υπήρξε παραγωγός και βασικά εμψυχωτής στις πρώτες δισκογραφικές εξόδους τους. Κουμπάρος μεταξύ Αρναούτη-Γισδάκη, απ' την άλλη, ήμουν εγώ όταν τους έφερα σε επαφή προ ενάμισι χρόνου και μάλιστα προέκυψε κι ένα τραγούδι, αδισκογράφητο ακόμη, το S.O.S., σε μουσική του Βασίλη και στίχους του Δημήτρη.

Νάτοι πάλι εδώ οι δύο Δημήτρηδες unplugged, περνώντας από τον Ιησού Χρυσό στην Ιστορία της Μπλαντίν κι από το Ομήρου Έρπης στην Αγέλη.

Στο κομμάτι της δικής του συμμετοχής, ο Φάμελλος τραγούδησε αρχικά το Αν είναι νύχτα, που υπάρχει με τη φωνή του στο πρώτο άλμπουμ του Αρναούτη.

Ακολούθως, ντουέτο με τον Δημήτρη τραγούδησαν τον Αυτόματο Πιλότο μέσα από τη Στιγμή που κρατάει για πάντα, τον τελευταίο προσωπικό του δίσκο!

Ένα πολύ ώριμο, ειδικά από στιχουργικής άποψης, τραγούδι του Φάμελλου που, μεταξύ άλλων, λέει: Αφού για αιώνες παρέμενε άλυτο το μυστήριο του να υπάρχεις/ ο ποιητής τελικά αυτοκτόνησε και θριάμβευσε ο κύριος νομάρχης/ η αγορά έχει όπλα ανίκητα, καμία επανάσταση δε βρήκε το στόχο/ οι προλετάριοι ζουν με πλούτη αμύθητα χάρη στης φαντασίας το μόχθο...

Δεύτερο μέρος με δεύτερο guest αντίστοιχα τον Βασίλη Γισδάκη. Έναρξη με το S.O.S., ντουέτο με τον Δημήτρη Αρναούτη, το κοινό τους τραγούδι που λέγαμε πριν.

Κι ακόμη, το Jenny Wren του Paul McCartney, το The day από τα Reflections του Χατζιδάκι και το Αλίμονο της Πλάτωνος σε μία καταπληκτική απρόβλεπτη διασκευή για δύο κιθάρες!

Τέλος, με τους τρεις μουσικούς επί σκηνής να αυτοσχεδιάζουν με την Ωδή στον Καραϊσκάκη του Σαββόπουλου και το Knockin' on heaven' s door του Dylan, προτού ο Γισδάκης σόλο μας χαιρετίσει με το αισθαντικό Μπλου των Μ. Χατζιδάκι- Α. Δαβαράκη. Εν κατακλείδι, overdose χθες από Αρναούτη- Λάμπο, αλλά κάθε άλλο παρά...θανατηφόρο. Αντιθέτως, αναζωογονητικό και απόλυτα ηρεμιστικό.

δυο-δημήτρηδες-ένας-νίκος-κι-ένας-lolek-χθες-στο-μπαράκι-του-βασίλη

Τελικά με έχει κουράσει πια ο ήχος από τις μπάντες και ο αυτοσχεδιαστικός οίστρος του εκάστοτε μουσικού επί σκηνής.
Το κατάλαβα χθες βράδυ που πήγα στο Μπαράκι του Βασίλη και πέρασα πολύ καλά με το unplugged πρόγραμμα που παρουσίασαν οι τραγουδοποιοί Δημήτρης Λάμπος και Δημήτρης Αρναούτης.
Επιλογές από τα τρία προσωπικά άλμπουμ των Δημήτρηδων (τα δύο του Αρναούτη και το ένα του Λάμπου) μαζί με διασκευές σε Μάνο Χατζιδάκι, John Lennon, Λένα Πλάτωνος, Παύλο Σιδηρόπουλο, αλλά και Leadbelly, παρακαλώ!

Με χαρά πληροφορήθηκα πριν από λίγο καιρό την κυκλοφορία του πρώτου cd του Λάμπου με τίτλο Μη σε φοβίσει η αγέλη. Πάνε δυο χρόνια που είχαμε πρωτοσυναντηθεί στις Ποιητικές Ανιχνεύσεις του Αντρέα Παγουλάτου στο Nosotros, όπου εκεί όμως ο Δημήτρης συμμετείχε ως ποιητής με το βιβλίο του Η ιστορία ενός μισάνθρωπου (εκδόσεις Παρασκήνιο).

Όσο για τον άλλο Δημήτρη, τον Αρναούτη, ο δεύτερος δίσκος του που λέγεται Τα όνειρα δεν ξυπνάνε κυκλοφόρησε ταυτόχρονα μ' αυτόν του Λάμπου και περιέχει τραγούδια στο γνώριμο πλέον σκωπτικό και ανατρεπτικό ύφος του.

Στην παρέα των δύο Δημήτρηδων προστέθηκε κι ένας Νίκος, ο Χαλβατζής, ανταλλάσσοντας τραγούδια μεταξύ τους.

Έτσι, ο Αρναούτης τραγούδησε τον Φυγά του Χαλβατζή κι ο Χαλβατζής το Στα μάτια με κοιτάς του Αρναούτη.

Μετά ήρθε κι ο Λάμπος για να παίξουν και να τραγουδήσουν κι οι τρεις μαζί το Ρεσέψιον του Χαλβατζή από το Πλάνο Εξόδου, το πρώτο του άλμπουμ.

Μήπως να γίνονταν τακτικότερα τέτοιες συμπράξεις; Αφού λεφτά δεν βγαίνουν που δεν βγαίνουν από τις μουσικές σκηνές τη σήμερον ημέρα, γιατί να μην ενώνουν τις δυνάμεις τους οι τραγουδοποιοί να το χαίρονται περισσότερο κιόλας;

Ειδικά όταν υπάρχει κοινή αισθητική και κοινό ζητούμενο στη μουσική, όλα τα άλλα έρχονται σε δεύτερη μοίρα.

Το δεύτερο μέρος του προγράμματος άνοιξε με τις folk-blues ρυθμικές μπαλάντες των Δημήτρηδων. Πιο εσωστρεφής και μελαγχολικός ο Λάμπος, πιο πληθωρικός και χιουμορίστας ο Αρναούτης.

Guest στο δεύτερο μέρος ήταν ο Lolek, ο οποίος παρεμπιπτόντως αύριο μπαίνει στούντιο για τον καινούργιο του δίσκο. Όση ώρα έπαιζε το Δεν αρκεί, ο Αρναούτης τον παρακολουθούσε εμφανώς προβληματισμένος απ' το κοινωνικό περιεχόμενο των στίχων του τραγουδιού.

Εδώ, ο Lolek, ο Λάμπος και ο Αρναούτης παίζουν και τραγουδούν την Παρέλαση, ακόμη ένα απ' τα καινούργια κομμάτια του πρώτου.

Λίγο πριν από το τέλος, ο Λάμπος τραγούδησε το Titanic του Leadbelly και το Workin' class hero του Lennon. Πάλι καλά που ο Αρναούτης δεν μας είπε τίποτα από Canned Heat, που πολύ θα του πήγαινε του νεοχίππη!

Η παράσταση έλαβε τέλος στις δύο το πρωί με τα τέσσερα παιδιά στη σκηνή, ξεκινώντας με τον Lolek στο Παπάκι του Άσιμου και καταλήγοντας σ' ένα ηλεκτροακουστικό τζαμάρισμα με το Knockin' on heaven' s door του Bob Dylan! Τέλεια! Μέχρι να γυρίσω σπίτι βέβαια, να πάρω την πίεση μου και να τη βρω πάλι στο 17...Μπήκα σε ταξί, τραβήχτηκα μέχρι το Ιπποκράτειο που εφημέρευε και όπως όλα δείχνουν με βλέπω να μπαίνω από βδομάδα στο νοσοκομείο για μία σειρά απαραίτητων εξετάσεων. Αν είμαι καλά και έξω βέβαια, λέω να ξαναπάω απ' το δεύτερο και τελευταίο live των Δημήτρη Αρναούτη - Δημήτρη Λάμπου στο Μπαράκι του Βασίλη την επόμενη Παρασκευή.