Μαζευτήκαμε στο σπίτι της Λένας από αργά το απόγευμα για να δούμε τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών. Με τον Απόλλωνα, τον Βάνο, την Καίτη που είχα πολύ καιρό να δω και φυσικά τη Βικτώρια. Όταν μπήκαμε στο σπίτι ήδη είχε σκάσει το αποτέλεσμα με τον ΣΥΡΙΖΑ πολύ κοντά στην αυτοδυναμία. Σαφώς και είναι μία νίκη της Αριστεράς, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και σ' όλη την Ευρώπη! Κοινώς, μας τά'χαν κάνει τσουρέκια τα τελευταία χρόνια, του στυλ ''Η ακροδεξιά επελαύνει, οι ναζί στην εξουσία'' κλπ., ώστε τώρα λέμε όλοι ''Ορίστε, πάρτε μία αριστερή κυβέρνηση από την Ελλάδα και ακολουθήστε το παράδειγμα μας''! Εδώ ακριβώς παίζεται το μεγάλο στοίχημα! Η δημιουργία ενός αριστερού ρεύματος που θα παρασύρει και άλλες χώρες, δεμένες μέχρι πρότινος στο καπιταλιστικό σκληρό και αδυσώπητο άρμα της Τρόικα. Δεν πήγα από το κέντρο να πανηγυρίσω, δεν είχα διάθεση. Αισθάνομαι χαρά, αυτό είναι βέβαιο, γιατί και ΣΥΡΙΖΑ ψήφισα και αριστερός είμαι μια ζωή, δεν ανήκω δηλαδή στους ''αγανακτισμένους'' συμπολίτες που απλά ήθελαν να τιμωρήσουν τον Σαμαρά. Μην ξεχνάμε ότι ''αγανακτισμένοι'' είναι και οι ανεγκέφαλοι που έκαναν τους υπόδικους Χρυσαυγίτες τρίτο κόμμα, αν δεν είναι βέβαια κι οι ίδιοι ναζήδες, διότι από'να σημείο και μετά ο καθένας έχει την ευθύνη των πράξεων του. Αυτό εμένα με ανησυχεί πολύ κι ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να φανεί αντάξιος των προσδοκιών των ψηφοφόρων του, αν θέλει να ανακόψει σοβαρά το ακροδεξιό ρεύμα στη χώρα μας. Είναι τόσο τραγικό να βλέπεις τον Μιχαλολιάκο να κάνει διαγγέλματα από τη φυλακή, εκεί που πριν 10-15 χρόνια ήταν απλά ο γραφικός αρχηγός μιας συμμορίας τραμπούκων.
Ναι, λοιπόν, πλέον η Ελλάδα έχει αριστερή κυβέρνηση κι ας χρειάστηκε γι'αυτό το σκοπό να πάει μέχρι κι από Άγιο Όρος μεριά ο Αλέξης Τσίπρας. Περιμένουμε πολλά απ' αυτόν και την ομάδα του. Κι αν δούμε καίρια πόστα πολιτισμού να πιάνονται από γνωστούς και μη εξαιρετέους καλλιτέχνες της νοοτροπίας ''όπου φυσάει ο άνεμος πάω'', θα είμαι από τους πρώτους που θα ασκήσουν κριτική στην κυβέρνηση του απ' όλα τα μέσα που θα έχω βήμα και δημόσιο λόγο. Δεν είναι ώρα όμως για γκρίνιες. Η Ελλάδα πραγματικά γύρισε σελίδα και αναδεικνύεται σε προοδευτική δύναμη όλων των χωρών που δοκιμάστηκαν και δοκιμάζονται από την οικονομική τρομοκρατία του πιο αδηφάγου καπιταλιστικού συστήματος. Μαζί σου, Αλέξη Τσίπρα! Κι αν δε μπορείς να κάνεις το μαύρο, άσπρο, διότι μάγος δεν είσαι, φρόντισε τουλάχιστον να ανασάνουν λίγο τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα. Πολέμησε την ανεργία, την έκπτωση του πολιτισμού και του συστήματος υγείας, τον νεοναζισμό και όλα τα φοβικά σύνδρομα των Νεοελλήνων. Το πώς δεν θα σ'το πω εγώ. Δεν είμαι ειδήμονας, ψηφοφόρος σου είμαι. Καλή θητεία και γερό στομάχι σού εύχομαι!
Ο Άγγελος Θρασύβουλος ξεραίνει τα φρύδια του και τραβάει τις τρίχες από τις ιλιγγιώδεις μασχάλες του, ενόσω οι κουνουπιέρες που του πήρε δώρο ο φαρμακοτρίφτης μύριζαν αγιόκλημα και τσιμπουρόσκονη. Τι τα θες όμως, τα υπεροπτικά κανταΐφια ζύγωσαν απειλητικά μία ευφάνταστη νοικοκυρά και της είπαν: Τρύγησε τα όλα τα δουλεμπόρια, αλλιώς θα σε χαστουκίσω άνευ προηγουμένως. 
Η νοικοκυρά αφού τσίριξε με όλη της την ποδάγρα, διέταξε τον Ασσουρμπανιπάλ που ήταν πρώτος εξάδελφος του Ραμσή του 25ου, ο οποίος κήρυξε την έναρξη της εθνικής μας εορτής. Τα αντίδωρα σκορπίστηκαν στο σκότος του απομεσήμερου και το λιανοκλάδι έτριξε πριν σπάσει απ' το βάρος των ενοχών της φλάντζας και της τσιμούχας. Οι δύο καλλιτέχνιδες βγήκαν στη σκηνή και τραγούδησαν την Άρια Φλατζ Τσιμούχ σε ντο ελάσσονα και ο Παπαστεφάνου πήγε για μπάνιο με την παρουσιάστρια του ψηφιδωτού κειμένου. Περικαλώ σας διά το καλό σας και ουχί δια τον καλόν σας, σφύριξε η οχιά με μαθηματική ακρίβεια. Τι να πούμε τέτοιες ώρες που τα συναισθηματικά βατραχοπέδιλα πληθαίνουν όσο το καλοκαίρι σκορπίζει πεπονόφλουδες και γεμιστές πιπεριές από ιπτάμενα πλαστικά πιάτα. Δε με παίρνει, είπε ο κιμάς και ξάπλωσε αναφανδόν. 
Ρίγησε τότε η ρίγησσα και έσκισε το καλτσόν της, φτιαγμένο από τα πιο άρτια υλικά του κυρ-Μπάμπη που κλέβει στο ζύγι και τους ληγμένους εραστές της πρωτοπορίας. Αβάν-γκάρντ μνημόσυνα και κόλιβα λαμέ γυρίζουν μεσ' στη ντίσκο όπου το ακορντεόν ενεπλάκη a la facco mia mia με πεπερόνι και γαλακτομπούρεκο. Τα μοναχικά σαλάμια ζητιανεύουν στην εκκλησία του Αγίου Παρπαρίου και της Ρίας Κούρτη, πολιούχου της Άνω Κάτω Πατήσια. Πιο δίπλα, η RAKS Πετράκης τραβολογάει τα θύματα της με δόλωμα από μπαρουτοκαπνισμένα στριμωξίδια και ο κόσμος τό 'χει τίμπερλαντ και εγώ κρυφό καμάρι. Αμάν, αναφώνησε η Αγία Πετρούπολη και η ρεμπέτισσα έσυρε την ηλεκτρική σκούπα. Ύστερα πήγαν όλοι κι έκατσαν σ' ένα τροφαντό σαλονάκι με τέσσερις υπέροχες ηλεκτρικές καρέκλες εποχής ροκοκό Ζαν Λουί και Ζαν Λουί Ντε\φινές. Ο κάδος ανετράπη και τα σφουγγαρόνερα σφύριξαν τη λήξη του αγώνα, ενώ ο βασιλιάς Κάδμος ανακηρύχθηκε Μις Θήβες. Η φίλη μας έπαθε κρίση Χάιντ Education Τζέκιλ και τα αφημένα στη μοίρα τους σκορδόψωμα μούλιασαν στο κλάμα. Τότε τον είδαμε να τρέχει ασύστολα και ντραπήκαμε.