προβολή-μεταξύ-φίλων-και-συνεργαστών-του-ντοκιμαντέρ-aphrodite's-child-lucas-sideras-του-δημήτρη-θεοδωρόπουλου

Το ντοκιμαντέρ με τίτλο Aphrodite's Child - Lucas Sideras του Δημήτρη Θεοδωρόπουλου επιτέλους ολοκληρώθηκε και χθες βράδυ κάναμε μία μικρή προβολή για τους βασικούς συντελεστές του. Είμαι χαρούμενος και υπερήφανος για τον στενότερο συνεργάτη μου στα κινηματογραφικά! Χαρούμενος που πραγματοποίησε ένα όνειρο χρόνων - το ψώνιο του, για να το πω χαριτωμένα - και υπερήφανος, επειδή συμμετέχω κι εγώ σ' αυτό ως music advisor και ομιλητής δίπλα στον Vangelis, τον Ντέμη Ρούσσο, τον Αργύρη Silver Κουλούρη και πολλούς ακόμη μουσικούς της εγχώριας ή μάλλον της διεθνοποιημένης rock οικογένειας! Πρόκειται για ένα αμιγώς μουσικό ντοκιμαντέρ, που, όπως είπε και ο Θεοδωρόπουλος, προλογίζοντας την προβολή για την παρέα του, εστιάζει αποκλειστικά στη μουσική πορεία του ντράμερ Λουκά Σιδερά και των θρυλικών Aphrodite's Child, αφήνοντας συνειδητά απ' έξω κάποιες άλλες παραμέτρους, όπως ας πούμε τον Μάη του ΄68 ή την περαιτέρω ανάπτυξη των Ελλήνων pop-rock μουσικών, οι οποίοι έδρασαν στη Γαλλία εκείνη την περίοδο και λίγο αργότερα. Με μία εξαιρετική ασπρόμαυρη φωτογραφία, με τη μουσική να κυριαρχεί απ' το πρώτο ως το τελευταίο πλάνο και με το σφιχτοδεμένο μοντάζ του Κώστα Μακρινού - τον έκλεισα κι εγώ για το project Γώγου - πιστεύω ότι τέτοιες δουλειές σπανίζουν στον ελληνικό κιν/φικό χώρο! Και κάτι ακόμη πολύ σπουδαίο: αφού δείτε το trailer που επισυνάπτω στο post, μπορείτε να διαβάσετε από κάτω και τα σχόλια των επισκεπτών - σχόλια που δεν προέρχονται από τη χώρα μας, αλλά από το εξωτερικό, εκεί που κυρίως γνώρισαν σαρωτική επιτυχία οι Aphrodite's Child στα τέλη των 60s! Θεωρώ λοιπόν ότι το ντοκιμαντέρ του Θεοδωρόπουλου έχει όλα τα προσόντα για να συμμετάσχει σε διεθνή φεστιβάλ, να βρει διανομή και να πουληθεί σε κανάλια ξένων χωρών. Πρέπει να το κυνηγήσει η παραγωγή του και τους το εύχομαι ολόψυχα, διότι - κακά τα ψέματα - η Φλέρυ Νταντωνάκη ή και η Κατερίνα Γώγου είναι σαφώς σημαντικές καλλιτεχνικές προσωπικότητες για την Ελλάδα, δυστυχώς όμως είναι παγκοσμίως άγνωστες, εξ ου και η μοίρα τους ως κιν/φικά ντοκιμαντέρ στο εξωτερικό δεν ήταν ή δεν προβλέπεται και η ενδοξότερη. Καλή επιτυχία, Δημήτρη, και να σαρώσουμε τα βραβεία στη Θεσσαλονίκη τον Μάρτιο!

* από αριστερά, ο μοντέρ Κώστας Μακρινός, ο παραγωγός Λουκάς Γιαννάτος, ο πρωταγωνιστής Λουκάς Σιδεράς, ο κιν/φιστής - οπερατέρ Δημήτρης Θεοδωρόπουλος, ο music advisor bosko και ο μικρομηκάς διακεκριμένος σκηνοθέτης Μίνως Νικολακάκης.

ο-coti-k.-για-τον-λουκά-σιδερά-και-τους-aphrodite'-s-child

Πως δικαιολογείται η συμμετοχή του Coti K. στο ντοκιμαντέρ του Δημήτρη Θεοδωρόπουλου για τον Λουκά Σιδερά; Τι σχέση μπορεί να έχει ένας σύγχρονος ηλεκτρονικός παραγωγός και συνθέτης με τον βετεράνο ντράμερ των Aphrodite's Child;
Πολύ απλά, ο Coti K. (Κότι Κάπα, όπως μού εκμυστηρεύθηκε ο ίδιος ότι λέγεται, και όχι Κότι Κέι), στις αρχές της δεκαετίας του 1990 ήταν εκείνος που ευθυνόταν για τη διαμόρφωση του ήχου στο project Diesel του Λουκά Σιδερά με τη Sigma Fay - κατά κόσμον, Ευτυχία Αθανίτη.
Ο Θεοδωρόπουλος μού ζήτησε να παρευρεθώ στο σημερινό γύρισμα, ας πούμε το τελευταίο (με το ντοκιμαντέρ κανείς δε μπορεί νά 'ναι σίγουρος για το πότε ακριβώς θα μπει στο μοντάζ), προκειμένου να βοηθήσω στην κιν/φημένη συνέντευξη του Coti.

Στην οποία συνέντευξη ο Coti, μεταξύ άλλων, αναφέρθηκε στην ερμηνευτική δεινότητα του Λουκά Σιδερά, στα γκάζια της ηλεκτρικής κιθάρας του Γιάννη Δρόλαπα - μέλους των Diesel, όπως και στο γεγονός των επιρροών που έχουν δεχτεί πολλά νέα rock συγκροτήματα από τον special ήχο των Aphrodite's Child. Στη σκέψη του Coti, ακόμη, ανέκαθεν τριγύριζε η πρόκληση μιας ηλεκτρονικής διασκευής στην αθάνατη pop μπαλάντα Rain and tears του 1968!

Ο Coti K. με τον Λουκά Γιαννάτο, τον producer του ντοκιμαντέρ, αναμένοντας τον ερχομό του Λουκά Σιδερά στο πλατό.

Κι εδώ ο Σιδεράς που τα λέει με τον Coti, τον παλιό ηχολήπτη του, στην πρώτη συνάντηση ξανά μετά από είκοσι χρόνια! Έχω την αίσθηση πως η παρουσία του Coti K. στο ντοκιμαντέρ, μαζί μ' αυτήν του Μανώλη Αγγελάκη, εκπροσωπούν τη νεότερη γενιά μουσικών σε συνύπαρξη με την άλλη, την παλαιότερη γενιά του Vangelis, του Ντέμη Ρούσσου και του Αργύρη Silver Κουλούρη, ανθρώπων δηλαδή που ήδη κατέθεσαν τις μαρτυρίες τους για τον Σιδερά και τη χρυσή περίοδο των 60s. Καλό μοντάζ, λοιπόν, από ΄δω και πέρα και πιστεύω σύντομα να αναρτήσω το trailer του ντοκιμαντέρ.

κκκ

* εν τω μεταξύ, διαβάστε στη σημερινή Ελευθεροτυπία το άρθρο της Ναταλί Χατζηαντωνίου για το official site του Παύλου Σιδηρόπουλου, που από χθες αιωρείται στο διαδίκτυο: http://www.enet.gr/?i=news.el.texnes&id=297133

καλό-μήνα-με-φούντα-χούντα-κολοβακτηρίδια-συναυλία-υπέρ-των-αγανακτισμένων-ντοκιμαντέρ-φτερά-και-αέρα

Η χθεσινή μέρα τα είχε όλα, επ' αυτού δε χωράει αμφιβολία! Κατ' αρχάς είχε το καλύτερο αντιπαπανδρεϊκό-αντικυβερνητικό σύνθημα που άκουσα και που κυκλοφόρησε ευρέως, τόσο στην πλατεία Συντάγματος, όσο και στο διαδίκτυο: Γιωργάκη, φούντα μας έταξες, χούντα μας έφερες! Φοβερό! Η πιο ριζοσπαστική προεκλογική υπόσχεση του νυν Πρωθυπουργού, που από παλιά σκάλωνε σε αντιδράσεις ακόμη και των στελεχών του κόμματος του (παροιμιώδης η ατάκα του αείμνηστου Ευάγγελου Γιαννόπουλου: Τι θα την κάνουμε την Ελλάδα, εδώ η καλή μαστούρα;) έδωσε τη θέση της στην πιο κατάπτυστη μορφή αστυνομικής βίας, τολμώ να πω χειρότερης κι από τη δολοφονία του 15χρονου Γρηγορόπουλου πού 'χε βγάλει πάλι τον κόσμο στους δρόμους τρία χρόνια πριν. Διαβάστε στο internet ένα εξαιρετικό άρθρο του έμπειρου Αυγερόπουλου, λέει πολλά για τα χάλια της μπατσοκικής κυβέρνησης...
Έτσι, για να καταφέρουμε να κλείσουμε κι άλλο τον κόσμο στα σπίτια του, αυτόν τουλάχιστον που δεν έχει βγει ακόμη έξω, εκτός από απαρχαιωμένα καρκινικά δακρυγόνα, του ρίχνουμε και...κολοβακτηρίδια με την αρωγή της Άνγκελα Μέρκελ, της πουτάνας, όπως την αποκάλεσε ο Νίκος Κούνδουρος σε ζωντανό τηλεοπτικό βήμα! Άκουσον, άκουσον! Κάπου μακρυά απ' την Αθήνα, λέει, ανακαλύφθηκαν κονσέρβες με σουτζουκάκια τίγκα στο κολοβακτηρίδιο E.Coli πού 'χει ήδη προξενήσει θανάτους στην Ευρώπη! Τα σουτζουκάκια μας ήρθαν μποναμάς από τη Γερμανία και μας έκαναν να χάσουμε την εμπιστοσύνη μας στη μέχρι τώρα άρτια παράδοση της εν λόγω χώρας στην παρασκευή αλλαντικών και κονσερβοποιημένων κρεάτων. Επιεικώς απαράδεκτη κατάσταση...
Η χθεσινή μέρα είχε ακόμη πλατεία Συντάγματος με Γιάννη Αγγελάκα, Lost Bodies, αλλά και Μαρίζα Κωχ - η τελευταία δεν τραγούδησε, δρομολογείται όμως μία εμφάνιση της μαζί με τον Βασίλη Ρακόπουλο μπροστά στους Αγανακτισμένους για τα μέσα της επόμενης εβδομάδας. Πόσο σπουδαίος καλλιτέχνης ειν' αυτός, μου σχολίασε η Μαρίζα για τον Αγγελάκα, παλλόμενη στο ρυθμό του Σιγά μην κλάψω και του Δε χωράς πουθενά!

Στο ύψος των περιστάσεων για μιαν ακόμη φορά ο Θάνος με τους Lost Bodies! Ξεσήκωσαν τα πλήθη με την ανατρεπτική φύση της μουσικής και των στίχων των τραγουδιών τους, αν δεχτούμε πως αυτή η παρέα φτιάχνει τραγούδια και όχι πανκοειδή αγριεμένα μονόπρακτα! Χθες, άλλωστε, δεν ήταν η πρώτη φορά που οι Lost Bodies δήλωσαν τη συμπαράσταση τους στο κίνημα των Αγανακτισμένων.

Γυρίζοντας, μάλιστα, μεσ' στην πλατεία, έπεσα πάνω στους αγαπημένους μου Coti K. και Etten. Πρότεινα στον Coti να εμφανιστεί στο ντοκιμαντέρ για τον Λουκά Σιδερά και να μιλήσει για τη συνεργασία τους στο project Diesel - φοβερό ένας εγκέφαλος της σημερινής ηλεκτρονικής μουσικής-παραγωγής-ηχοληψίας να έχει δουλέψει με έναν βετεράνο rocker!

Ας πάμε τώρα και στο ντοκιμαντέρ που γυρίζει ο Δημήτρης Θεοδωρόπουλος με τίτλο Aphrodite' s Child: Λουκάς Σιδεράς σε παραγωγή του Λουκά Γιαννάτου-ONIRO. Το χθεσινό γύρισμα πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα των ντραμς του Ωδείου Νάκας στο κέντρο της Αθήνας.

Εκεί βρέθηκα κι εγώ, αφού τραβήχτηκε μία συζήτηση μουσικο-δημοσιογραφικού ύφους που έκανα με τον Σιδερά για τις ανάγκες του ντοκιμαντέρ. Μεταξύ άλλων, μιλήσαμε για τα πρώιμα ελληνικά pop συγκροτήματα της διετίας 1961-62, για τη γνωριμία με τον Σαλβατόρε Νταλί-φαν των Aphrodite' s Child στο Παρίσι των 60s και για την Sigma Fay- κατά κόσμον Ευτυχία Αθανίτη- μία σημαντική καλλιτέχνιδα που η τροχιά της ζωής και του έργου της διασταυρώθηκε μ' αυτήν του Σιδερά.

Εδώ συζητάμε με τον Δημήτρη και τον Λουκά ή για την ακρίβεια ακούμε τον Δημήτρη να μας λέει προς τα που θα ήθελε να κατευθυνθεί η κουβέντα μας μπροστά στο φακό.

Οφείλω να καταθέσω ότι ο Λουκάς Σιδεράς είναι ένας αξιαγάπητος άνθρωπος, εκτός από ορίτζιναλ καλλιτέχνης, ο οποίος από τη μία μέρα γυρίσματος στην άλλη αφήνει πίσω όλο και περισσότερο την ανασφάλεια του γι' αυτό που γίνεται τούτες τις μέρες. Μάλλον η λέξη ανασφάλεια δεν είναι η καταλληλότερη. Απλά ο Σιδεράς είναι ένα πολύ σεμνό άτομο και πιθανώς να τά 'χει χαμένα που γυρίζεται ένα ντοκιμαντέρ γι' αυτόν. Ωστόσο, η φράση-κλισέ Του αξίζει εν προκειμένω ανταποκρίνεται απόλυτα στην πραγματικότητα!

Τέλος, η Παρασκευή της 1ης Ιουλίου του 2011 είχε και συνάντηση με τον τραγουδοποιό Γιώργο Perou Κεφαλλωνίτη και τη δημιουργό κοσμημάτων Ελεάνα. Ο Perou πετάει ήδη με τα Φτερά του ανέμου αλλά σε...δόσεις, αφού η πρώτη δισκογραφική δουλειά του θα εκδοθεί αποσπασματικά, με τη μορφή δηλαδή ιντερνετικών singles. Ένα μυστήριο πράγμα, όποτε πάω σε γύρισμα ταινίας, αυτόν τον άνθρωπο τον βλέπω μπροστά μου. Έτσι είχε γίνει και το 2005 που γύριζα το Ζωντανοί στο Κύτταρο-Σκηνές Ροκ και τον είχαμε αρπάξει κυριολεκτικά απ' τα μαλλιά, τον ντύσαμε χίπη και τον βάλαμε να παίξει στις δραματοποιημένες σκηνές, έτσι συνέβη και χθες που τον βρήκα έξω απ' τον Νάκα πηγαίνοντας για το ντοκιμαντέρ του Λουκά Σιδερά. Ούτε όρντινο να είχαμε κλείσει! Οι Δύο κόσμοι, το πρώτο δείγμα της τραγουδοποιίας του Perou, έχουν κυκλοφορήσει και μπορείτε να το ακούσετε με ένα γκουγκλάρισμα (οποία λέξις!) με τον τίτλο τους και τ' όνομα του δημιουργού. Ενημερώνω, πάντως, πως το καλύτερο κομμάτι του Perou ακόμη ψήνεται κι όταν κυκλοφορήσει θα εντυπωσιαστείτε από την ερμηνεία του, την ποιητική χρήση των στοιχείων της φύσης (φτερά/ αέρας) και την ρουμποειδή- όπως μου είπε ο ίδιος- προβλεπόμενη ενορχήστρωση!

σκηνές-ροκ-με-τον-λουκά-σιδερά-από-τον-δημήτρη-θεοδωρόπουλο

Όση ώρα η Αθήνα είχε μετατραπεί σε πεδίο μάχης και το Μετρό Συντάγματος σε ιατρείο υπό συνθήκες...ορεινού χειρουργείου, με τους μπάτσους να βαράνε αδιακρίτως στο ψαχνό (μπροστά στα μάτια μου ένας ποδηλάτης, ολότελα άσχετος με τα επεισόδια, γρονθοκοπήθηκε βάναυσα από τους υπαλλήλους του ΜΠΑΤΣΟΚ), κάποιοι παρακολουθούσαμε και εν μέρει συμμετείχαμε στο ντοκιμαντέρ του Δημήτρη Θεοδωρόπουλου για τον μουσικό Λουκά Σιδερά. Ο Σιδεράς, με τα μαύρα γυαλιά και το ινδοπρεπές πουκάμισο του, κανονικός θρύλος της ελληνικής rock σκηνής, παρουσίασε ένα live βασισμένο σε all time classic hard-rock και blues συνθέσεις, καθώς και σε δικά του κομμάτια. Τον συνόδευσαν ο Νίκος Γιαννάτος στο μπάσο και ο Σίμος Κοκαβέσης στην ηλεκτρική κιθάρα, γνωστοί μου αμφότεροι από τη ρεμπετομπλούζ μπάντα του Στέλιου Βαμβακάρη! Μια και το γύρισμα έγινε σε τετρακάμερο, τον Δημήτρη που είχε την ευθύνη της κυρίως μηχανής λήψης, συνέδραμαν ο Γιώργος Χρυσανθακόπουλος και ο Μίνως Νικολακάκης. Μεταξύ των θαμώνων του μπαρ Ψυχιατρείο - ίσως ο πλέον κατάλληλος χώρος για ένα τέτοιο project - ήταν οι σκηνοθέτες Σταύρος Καπλανίδης και Μάρσα Μακρή, οι συνάδελφοι του Σιδερά, Μάκης Σαλιάρης και Γιάννης Δρόλαπας, καθώς επίσης και πλήθος νεολαίων που την καταβρήκαν με το όλο σκηνικό. Κάπου πήρε το μάτι μου και τον Jimi Hendrix, τους Rolling Stones και τον Rory Gallagher, σωστό trip εν ολίγοις στο rock, όχι μόνο του παρελθόντος, αλλά και του μέλλοντος μας, που θά 'λεγε και ο Σαββόπουλος. Όσο για μένα, αφού πέρασα πραγματικά καλά στο live του Λουκά Σιδερά, ήταν αδύνατο να μη βγω μια φωτογραφία αναμνηστική με τον αγαπημένο Frank Zappa στην πιο διάσημη αιρετική πόζα του! Τα γυρίσματα συνεχίζονται, ενώ σε κάποιο απ' αυτά θέλει να με εντάξει ο Θεοδωρόπουλος όχι απλά ως κομπάρσο. Μπορώ να του χαλάσω χατήρι του Θεοδωρόπουλου; Τόσα και τόσα δημιουργικά πράγματα έχουμε κάνει μαζί την τελευταία δεκαετία στο χώρο του μουσικού ντοκιμαντέρ! Τον παρατηρούσα χθες βράδυ να σκηνοθετεί όλο αυτό το γοητευτικό μπάχαλο - διότι μόνο μπαχαλοειδώς σκηνοθετείται σωστά ένα rockumentary - και σκεφτόμουν ότι ακριβώς δέκα χρόνια πριν, τέτοιον καιρό, ξεκινούσαμε τα γυρίσματα της ταινίας για τη Φλέρυ Νταντωνάκη. Να που σήμερα ο Δημήτρης υπογράφει το πρώτο ολόδικό του μουσικό ντοκιμαντέρ, εφόσον τό 'χε και όνειρο ν' ασχοληθεί με τους Aphrodite's Child κι όλη αυτήν την παρέα των Ελλήνων rockers της διασποράς! Και εις ανώτερα, Δημήτρη, keep on rockin' in a free world!