στιγμιότυπα-από-την-πρεμιέρα-ΙΙ

Δυο λόγια πριν την προβολή και αμέσως μετά την παρουσίαση μου από τον Ορέστη Ανδρεαδάκη.

Από τις ωραιότερες φωτογραφίες της βραδιάς: η Γεωργία Βεληβασάκη με τη Λένα Πλάτωνος, κούκλες αμφότερες!

η-γεωργία-βεληβασάκη-στον-clipartradio

Εν όψει του αυριανού live της στο cafe ''Υπογλυκαιμίες'' στο Ίλιον, η ερμηνεύτρια και τραγουδοποιός Γεωργία Βεληβασάκη θα βρίσκεται στο home studio του bosko, καλεσμένη της αποψινής εκπομπής ''Άσματα και Μιάσματα'' στον www.clipartradio.gr

Θα μιλήσουμε για την τέχνη που ασκεί διακριτικά τα τελευταία χρόνια, θα ακούσουμε κομμάτια από την πλούσια δισκογραφία της (από κοινού, ως επί το πλείστον, με τον συνθέτη Κώστα Αθυρίδη), ενώ η Γεωργία θα παίξει και τραγούδια με την κιθάρα της, αποκλειστικά για τους ακροατές του www.clipartradio.gr

Συντονιστείτε στις 12 ακριβώς τα μεσάνυχτα και για ένα δίωρο με το ποτό σας και τα τσιγάρα σας!

άγια-νύχτα-σε-προσπέκτους

Άγια Νύχτα σε προσπέκτους

να διαλέξουμε με χαρά

χίλια χρώματα και στολίδια

Κάθε χρόνο νέα και ίδια

Σε μιαν αγορά γιορτινή

Όλα έχουν μια τιμή

Δέκα κάνει ο αδερφός μου

Κι άλλα τρία ο διπλανός

Πέντε ακόμα μήπως γιορτάσω

Κι άλλα τόσα για να χορτάσω

Τον εαυτό μου ξεπουλώ

Και σιγοτραγουδώ

Η ψυχή μου φτερουγίζει-

τι φανταχτερή εποχή!-

Κι ας μην ξέρει κανείς τι ζητάει

Λίγη αγάπη; Μα ναι, δεν χρωστάει

Με το χρήμα τα πάντα ξοφλάει

Και το χρόνο κι αυτούς που αγαπάει

Νοικιασμένη μου ζωή

Τι φοβερή παροχή!

Η ψυχή μου φτερουγίζει

Μοιάζουν όλα τόσο καλά,

μα κάπου, κάποιος μόνος λυγάει

Για ένα βλέμμα σου πόσο διψάει

Κάπου ο πόλεμος κυβερνάει

Το παιδί κάπου κλαίει και πεινάει

Πες μου πού να βρω τη χαρά

Αν το παιδί δεν γελά

Άγια Νύχτα σε προσπέκτους

Λίγο πριν το νέο έτος

Τρέξε-τρέξε δεν θα προφτάσεις

Τρέχει ο χρόνος πώς να τον φτάσεις

Τρέχει-τρέχει κι η ζωή

Κι είναι στ΄αλήθεια πικρή...

* ίσως το πραγματικό νόημα της χριστουγεννιάτικης Άγιας Νύχτας, όπως το συνέλαβε η στιχουργός Γεωργία Βεληβασάκη και το ενορχήστρωσε ο συνθέτης Κώστας Αθυρίδης. Μια πολύ καλή στιγμή για το ντουέτο των GAIA και μια ανέκδοτη ηχογράφηση τους, που στέλνεται ως δώρο αυτές τις μέρες.

ο-ποιητής-αντρέας-παγουλάτος-για-την-ποιήτρια-κατερίνα-γώγου

Αυτή την ώρα κηδεύεται ο σκηνοθέτης Παύλος Τάσιος, σύζυγος της Κατερίνας Γώγου και πατέρας της μοναχοκόρης τους. Στη μνήμη της Γώγου για τα 18 χρόνια από την απουσία της, που συμπληρώνονται σήμερα, δημοσιεύω μία ανέκδοτη σύντομη συνέντευξη του ποιητή Αντρέα Παγουλάτου. Η συνέντευξη με τον Παγουλάτο είχε πραγματοποιηθεί προ διετίας στο πατάρι του Κοραή, στο κέντρο της Αθήνας, και είχε σα θέμα την Κατερίνα Γώγου ως υποτιμημένη ποιήτρια μέσα στο εγχώριο ποιητικό - λογοτεχνικό κατεστημένο. Η ίδια άλλωστε είχε εκφραστεί πολύ εύγλωττα για το φόβο και την απειλή τού να γίνει αποδεκτή απ' αυτό ακριβώς το κατεστημένο: "Εκείνο που φοβάμαι πιο πολύ είναι μη γίνω ποιητής...Μη με αποδεχτεί η ράτσα που μας έλιωσε, για να με χρησιμοποιήσει. Μη γίνουν τα ουρλιαχτά μου μουρμούρισμα για να κοιμίζω τους δικούς μου..." Ο λόγος στον άλλο μεγάλο απόντα, τον ποιητή Αντρέα Παγουλάτο:
Οι λέξεις της Γώγου είχαν θεωρηθεί χυδαίες από πολλούς. Η θεματογραφία της άγγιζε τις πόρνες, τους ομοφυλόφιλους, τους τοξικομανείς, τους παράφρονες και τους νικημένους της ζωής, ανθρώπους δηλαδή που μόνο η beat ποίηση στην Αμερική είχε αγκαλιάσει μέχρι τότε. Διόλου τυχαίο, όμως, που για να περιγράφεις όλα αυτά τα πράγματα και να είσαι καλός ποιητής, οφείλεις να τά 'χεις βιώσει κιόλας. Θυμάμαι γνωστή ποιήτρια - δεν είναι εν ζωή σήμερα - να αποκαλεί φτηνή και καημένη τη Γώγου, όταν κάποια στιγμή μετέφρασα ποίηση της και την συμπεριλάβαμε με τον Νάνο Βαλαωρίτη σε μία ανθολογία Ελλήνων ποιητών στα γαλλικά. Σε πείσμα όλων αυτών και, κυρίως, επειδή αναγνώριζα ως μοναδικό, αν θες, τον μηδενιστικό και επιθετικό χαρακτήρα των στίχων της, προχωρήσαμε στην έκδοση της συλλογής. Ίσως ήταν η μοναδική φορά και μάλιστα σε ξένη γλώσσα, που τα ποιήματα της Γώγου μπήκαν δίπλα σ' αυτά του Οδυσσέα Ελύτη. Θυμάμαι ότι είχαμε ραντεβού σε ένα ξενοδοχείο με τη Γώγου προκειμένου να της δώσουμε ένα αντίτυπο της συλλογής! Εγώ είχα φτάσει καθυστερημένος, αλλά δε θα ξεχάσω που μπαίνοντας στην είσοδο του ξενοδοχείου, βλέπω το βιβλίο πεταμένο και φυλλοσκορπισμένο. Τι είχε συμβεί; Η Γώγου είχε φτάσει πρώτη, της είχε δώσει ήδη το βιβλίο ο Βαλαωρίτης κι εκείνη το...εκπαραθύρωσε, αρνούμενη ακόμη και να αντικρίσει τους στίχους της ανθολογούμενους, μαζί με άλλους ποιητές. Για μένα, πίσω από τη φαινομενική χυδαιότητα των λεκτικών εκρήξεων της Γώγου κρυβόταν η απόλυτη αγιοσύνη μέσα από την καταδίκη όλων των ειδών ταμπού, κοινωνικά, πολιτικά, σεξουαλικά, οικογενειακά κλπ. Η Γώγου συμβόλιζε και θα συμβολίζει την απόκλιση στην ελληνική κοινωνία που τα θέλει όλα στρωτά, ευθυγραμμισμένα και αποστειρωμένα.
* στο βίντεο, οι Gaia (Γεωργία Βεληβασάκη - Κώστας Αθυρίδης) μελοποίησαν το ποίημα Άσπρη της Κατερίνας Γώγου από το επικείμενο δισκογραφικό project του σκηνοθέτη, στιχουργού και συντρόφου της, Γιώργου Κορδέλλα, με μελοποιημένη ποίηση της.

primavera-en-salonico

Η παρουσίαση του Μικρού μυστικού της ζωής... της Γεωργίας Βεληβασάκη και του Κώστα Αθυρίδη στη Θεσσαλονίκη έγινε το περασμένο Σάββατο στον Ιανό, όχι της Σταδίου, αλλά της Αριστοτέλους, εν μέσω χρωμάτων, παιδικών φωνών και τραγουδιών.
Η Βεληβασάκη και ο Αθυρίδης στους αντίστοιχους ρόλους της Αφηγήτριας και του Ανθρώπου διασκέδασαν και ταυτόχρονα προβλημάτισαν - λίγο, όχι πολύ - το πλέον συγκινημένο και συγκινητικό κοινό της εκδήλωσης: τα παιδάκια από το Παιδικό Χωριό SOS του Φίλυρου Θεσσαλονίκης!

Πάντως, αυτό δεν ήταν πάνελ, αλλά ο...Μυστικός Δείπνος. Από αριστερά, ο συνθέτης Γιώργος Καζαντζής, ο bosko, ο συγγραφέας- ραδιοφωνικός παραγωγός Τάσος Πλαστήρας και οι δημοσιογράφοι Θανάσης Γωγάδης, Γιάννης Γκροσδάνης, οι οποίοι μίλησαν για την έκδοση του έργου σε βιβλίο-cd. Σε ότι αφορά τη δική μου ομιλία, διάβασα ένα απόσπασμα από το πιο πρόσφατο Ντιβάνι του Δισκαναλυτή στη Βιβλιοθήκη της Ελευθεροτυπίας, όπου μαζί με τη Λένα...ξαπλώσαμε τη Βεληβασάκη και τον Αθυρίδη:

http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=29/04/2011&s=sto-ntivani-toy-diskanalyth&c=vivlio

Υπήρξαν κι άλλοι ομιλητές, που δε χώρεσαν όμως στη φωτογραφία!

Σαν τη ραδιοφωνική παραγωγό και ειδικευμένη στα παιδικά παραμύθια, Πηνελόπη Τομπρή, που τη βλέπετε στα δεξιά δίπλα στους συναδέλφους της από τον 9.58, Θ. Γωγάδη και Γ. Γκροσδάνη. Γενικά, σύσσωμος ο 9.58 στήριξε διά των εκπροσώπων του (έστω και, δυστυχώς, κάποιων τέως εκπροσώπων του) την έκδοση του Μικρού μυστικού της ζωής...
Λίγα λόγια και ευχαριστίες από τους δύο καλλιτέχνες -δημιουργούς του έργου μαζί με κάποια μηνυματάκια που έφτασαν στα χέρια της Γεωργίας και που περιείχαν διαφορετικές παιδικές απόψεις για την ταυτότητα του μικρού μυστικού της ζωής!

Σειρά έχουν οι φίλοι με την ποιότητα και το ήθος που έλεγα και στο προηγούμενο post: οι συνθέτες Γιώργος Καζαντζής και Δημήτρης Μπασλάμ. Δε θα μπορούσε ν' απουσιάζει απ' την παρουσίαση ενός παιδικού βιβλίου-cd ο Μπασλάμ, που μας έχει χαρίσει στο κοντινό παρελθόν τον Γαργαληστή και τον Αγησίλαγο!

Ο Γιάννης Γκροσδάνης, φίλος χρόνων πια, με τον Κώστα Αθυρίδη.

Ο Νεκτάριος Καραντζής, ο συνθέτης της πρόσφατης ομηρικής Οδύσσειας που τραγούδησε η Σαβίνα Γιαννάτου, με τον Μπασλάμ. Καλά που τον συνάντησα τον Νεκτάριο και τον συμβούλευσα να μη σπάζεται από την αρνητική κριτική του Γιώργου Παπαδάκη στην Ελευθεροτυπία, διότι- ως γνωστόν- όταν σε...θάβει ο Παπαδάκης, ο δίσκος σου αυτομάτως πουλάει 200 κομμάτια! Πέρα απ' αυτά όμως τα χαριτωμένα, η Οδύσσεια του Καραντζή είναι μία εξαιρέσιμη μουσική εργασία και ο ίδιος ένας εξαιρέσιμος δημιουργός.

Ένας καφές στη Γαζία, στον πεζόδρομο της Καρόλου Ντηλ, με τον Γιώργο Τσιτιρίδη που δεν παραλείπει να μοιράζει στα πλήθη το καινούργιο τεύχος του screw, αλλά και να πνέει τα μένεα κατά της έξαρσης της ρατσιστικής βίας τελευταία στην Αθήνα.

Ο Παντελής Θεοχαρίδης, που του πήγα το cd του Χρήστου Λεοντή, το οποίο κυκλοφόρησε την περασμένη εβδομάδα, αφού αυτός ερμηνεύει όλα τα τραγούδια σε ποίηση Γιάννη Ρίτσου. Όχι τίποτα άλλο, αλλά μέχρι να ξανάρθει στην Αθήνα ή να του έστελνε το cd ο Θανάσης Συλιβός του Μετρονόμου, μεσ' στα τρεχάματα του, σίγουρα ο Παντελής θα προχωρούσε στον επόμενο δίσκο του!

Στο δρόμο της επιστροφής, ένα πέρασμα από το νεκροταφείο της Θέρμης (το ωραιότερο κοιμητήριο που έχω δει ποτέ), λίγο πιο έξω από τη Θεσσαλονίκη, ήταν επιβεβλημένο. Η Γεωργία άναψε το καντήλι κι εγώ άφησα ένα λουλούδι στη μνήμη του Νίκου Παπάζογλου, του Νίκου μας, που χάσαμε πριν ένα μήνα. Ακόμη πηγαίνει πολύς κόσμος- μας ενημέρωσε η καντηλανάφτρια- και κυρίως νέα παιδιά με λουλούδια και χειρόγραφα ποιήματα. Ίσως αυτή η επίσκεψη στην τελευταία κατοικία του Παπάζογλου να ήταν η αιτία που μέχρι τη Λαμία τουλάχιστον ακούσαμε δυο-τρεις φορές τα, κατά Pergolesi, Stabat Mater. Χάρμα ώτων!

σήμερα-το-μεσημέρι-στο-metropolis-live-stage-η-παρουσίαση-του-βιβλίου-cd-της-γεωργίας-βεληβασάκη

Ένα παραμύθι για μικρούς και μεγάλους παρουσιάστηκε σήμερα το μεσημέρι στο Metropolis Live Stage. Επρόκειτο φυσικά για την παρουσίαση του βιβλίου-cd Το Μικρό Μυστικό της Ζωής της Γεωργίας Βεληβασάκη σε μουσική Κώστα Αθυρίδη. Την εκδήλωση διοργάνωσαν η δισκογραφική εταιρία Polytropon και το Metropolis Live Stage (Πανεπιστημίου 54, Αθήνα – τηλ. 2103808549 begin_of_the_skype_highlighting 2103808549 end_of_the_skype_highlighting).

Για το βιβλίο μίλησαν ο δημοσιογράφος Γιώργος Τσάμπρας, ο καθηγητής Παν/μίου και αρχισυντάκτης του ΒΗΜΑΤΟΣ Δημήτρης Ψυχογυιός και ο bosko. Αμέσως μετά, τον λόγο πήραν οι δύο δημιουργοί: η Βεληβασάκη αναφέρθηκε στο οικολογικό μήνυμα του παραμυθιού και ο Αθυρίδης στις μουσικές, οι οποίες τον καθόρισαν ώστε να κινηθεί αναλόγως από μουσικής άποψης στο συγκεκριμένο εγχείρημα. Ακολούθησε μουσικοθεατρική παράσταση του παραμυθιού με ζωντανή ορχήστρα (Γεωργία Βεληβασάκη και Gaia+, δηλαδή ο Άρης Ζάρι Ζαρακάς στην κιθάρα, ο Λευτέρης Ανδριώτης στην Κρητική λύρα, η Έλσα Παπέλη στο τσέλο, ο Αναστάσης Χαμηλάκης στα πλήκτρα, ο Γιώργος Κωστόπουλος στο κοντραμπάσο και ο Ανδρέας Ανδρικόπουλος στα τύμπανα). Παράλληλα προβλήθηκε video, το οποίο λειτούργησε διαδραστικά με την αφήγηση, τα τραγούδια και τα δρώμενα επί σκηνής.

Το Μικρό Μυστικό της Ζωής είναι ένα μουσικό παραμύθι που αναφέρεται στη σχέση του Ανθρώπου με τη Φύση. Πρόκειται για μια ιστορία ειπωμένη με στοχαστική διάθεση και έντονο οικολογικό προβληματισμό. Η Γεωργία Βεληβασάκη, με λέξεις και εικόνες άλλοτε φανταστικές και άλλοτε ρεαλιστικές, περιγράφει την ακόρεστη επιθυμία του ανθρώπου να εκμεταλλευτεί και να υποτάξει τη Φύση, χωρίς να συνειδητοποιεί ότι έτσι οδηγείται στην αυτοκαταστροφή. Το μόνο που ίσως μπορέσει να τον σώσει είναι να βρει το Μικρό Μυστικό της Ζωής. Αυτό που προσπάθησαν να βρουν σήμερα αρκετά μικρά παιδιά, κάποια κι από το Χαμόγελο του Παιδιού, κάνοντας την ατμόσφαιρα αφενός γλυκιά και χαριτωμένη και αφετέρου φασαριόζικη και συγκινητική. Κατά γενική παραδοχή, Το μικρό μυστικό της ζωής των Γεωργίας Βεληβασάκη- Κώστα Αθυρίδη αποτελεί την τελειότερη σμίλευση του ευαίσθητου παιδικού ψυχισμού μέσα από την πολύχρωμη παλέτα της μουσικής, του ποιητικού λόγου και των πολύτιμων αξιών του ουμανισμού και της οικολογίας. Την εκδήλωση παρακολούθησαν η στιχουργός Γιώτα Βασιλακοπούλου, ο Θανάσης Συλιβός, εκδότης του περιοδικού Μετρονόμος, ο Πέτρος Δραγουμάνος, καταγραφέας της ελληνικής δισκογραφίας, ο συγγραφέας Χρήστος Ναούμ, ο συνθέτης Χρήστος Γ. Παπαδόπουλος κ.α.

portmanteau-post-II

Τσίμπησα κι εγώ απ' την καλά συντονισμένη διαφήμιση των ημερών, σε ραδιόφωνα, τηλεόραση και εφημερίδες, και πήρα τη Real News με τα άπαντα της Λίνας Νικολακοπούλου, τα οποία μάλλον θ' αφήσω στη μέση. Άλλωστε, οι περισσότεροι δίσκοι από τη συνεργασία της με τον Κραουνάκη και τους άλλους συνθέτες, ποτέ δεν ήταν το φόρτε μου. Ακούγοντας πάντως το πρώτο cd είναι εντυπωσιακός ο αριθμός των σουξέ- με όλη την έννοια της λέξης- που αυτή η προικισμένη γυναίκα έχει χαρίσει στο έντεχνο τραγούδι από το ΄80 και μετά. Με το ίδιο φύλλο της Real News δίνεται και Ο άνθρωπος με το γαρίφαλο του Νίκου Τζίμα, μία πολύ μέτρια ταινία (ο Τζίμας δεν έγινε ποτέ Τεό, ούτε καν Βούλγαρης), που ωστόσο έκοψε τρελά εισιτήρια στον καιρό της, εκμεταλλευόμενη το μεταπολιτευτικό αριστερίζον κλίμα, αλλά και με ένα εξαιρετικό soundtrack από τον Μίκη Θεοδωράκη. Και πως να μην είναι εξαιρετικό, αφού απαρτίζεται βασικά από τους Λιποτάκτες, αγαπημένο μου έργο του συνθέτη, σε οργανική και χορωδιακή επιβλητική βερσιόν! Εν τω μεταξύ, το Πρώτο Θέμα δίνει once again τον Κυνόδοντα του Λάνθιμου- ποιος ξέρει πόσο μοσχοπούλησε την προηγούμενη Κυριακή και το ξαναπροσφέρουν σήμερα! Όσο για τον Νταλάρα, έλεος πια...Απ' τη μια ακούς ολημερίς Το πουκάμισο το θαλασσί, απ' την άλλη, Μη μου θυμώνεις μάτια μου, σαράντα χρόνια έχουν περάσει κι όπως είπε ένας ευφυής φίλος συνθέτης, σε λίγο θα σηκωνόμαστε κάθε πρωί και θα βρίσκουμε τον Νταλάρα κάτω απ' το...κρεβάτι μας! Παρέλαβα και το καινούργιο τεύχος του Screw που μου έστειλε απ' τη Θεσσαλονίκη ο pisoglendis, κατά κόσμον Γιώργος Τσιτιρίδης. Οι τύποι κάνουν ωραία δουλειά κι ειδικά, ύστερα από τη θορυβώδη συνέντευξη του Μπουτάρη, έχω την αίσθηση πως ένα μέχρι πρότινος μάλλον περιθωριακό free press, τείνει να αποτελέσει μια από τις πιο εναλλακτικές παρουσίες στον χώρο των ολότελα υποβαθμισμένων εντύπων.

Χθες επισκέφτηκα μια καλή φίλη, που είχα να δω δυο χρόνια σχεδόν, μα δε γινόταν διαφορετικά, αφού ζούσε τον Μεσαίωνα της. Και ως γνωστόν, ύστερα από κάθε Μεσαίωνα, έρχεται η Αναγέννηση. Τη βρήκα ήρεμη, φιλοσοφημένη, αν και φιλοσοφημένη ήταν μια ζωή, με αναλαμπές χιούμορ μέσα στην εύλογη θλίψη της. Δεν ξέρω αν μου έκανε καλό η συγκεκριμένη επίσκεψη- έφυγα διαλυμένος κυριολεκτικά- σίγουρα, πάντως, έκανε καλό σε εκείνη κι αυτό είναι το σημαντικότερο!

Από λίγο ως πολύ με επηρέασε ψυχολογικά και ο σεισμός στην Ιαπωνία. Αυτό να είναι ή τα λόγια της φίλης που επισκέφτηκα, δανεικά από τον Άσιμο, όταν συζητήσαμε τυπικά και φυσικά για την οικονομική κρίση; Μόνο ένας σεισμός μας σώζει, φοβερός κατακλυσμός, μαϊντανός να γίνουν όλα, να χαθεί ο πολιτισμός...Κι αυτά τα δελτία ειδήσεων, μεσ' στη μαλακία πια. Δεν υπολογίζουν τίποτα οι κάφροι! Τελικά οι ειδήσεις του Star ξεπέρασαν σε κατινιά και παπαρολογία κι αυτές του Alter. Σαν χθες βράδυ, που για να καλύψουν το χρόνο ή για να τραβήξουν το θέμα απ' τα μαλλιά, έστειλαν κάποιον στο δρόμο με το μαρκούτσι να ρωτάει τη γνώμη της ελληνικής νεολαίας για την τραγωδία στο Τόκυο! Και όλο αυτό υπό τους ήχους των Metallica και συγκεκριμένα του The Unforgiven! Φοβερή έμπνευση ο σκηνοθέτης!
Εκτός από το Screw, παρέλαβα από τη Θεσσαλονίκη και το δεύτερο άλμπουμ της May Roosevelt, πού 'χε την καλωσύνη να μου στείλει. Λέγεται Haunted, είναι ηλεκτρονικό, instrumental στο μεγαλύτερο μέρος του, και βασίζεται στο theremin, στο οποίο η δημιουργός είναι εξπέρ! Υποτίθεται ότι οι συνθέσεις του αντλούν στοιχεία από ελληνικούς παραδοσιακούς χορούς, τόσο υπαινικτικά όμως, που αν δεν το γνωρίζεις, απλά μπαίνεις σε ένα πολύ ιδιαίτερο ηχητικό κλίμα και μια στοιχειωμένη- συμφώνως με τον τίτλο- ατμόσφαιρα. Σε δύο tracks χάρισε τα φωνητικά του ο Harry Elektron, γνωστός και μη εξαιρετέος underground καλλιτέχνης από τη συμπρωτεύουσα, ενώ το artwork του cd είναι εξαιρετικά στυλάτο. Ξεχωριστές στιγμές, τα κομμάτια Dark the night, Young Night Thought και το εξώδιο Outcry. Νομίζω πως το Haunted της May Roosevelt είναι η καλύτερη πρόταση για ένα μελλοντικό Ντιβάνι του Δισκαναλυτή με τη Λένα Πλάτωνος στη Βιβλιοθήκη της Ελευθεροτυπίας ή στο blog. Και μια και μιλάμε για μια αυτοδιαχειριζόμενη καλλιτέχνιδα, μπορείτε να προμηθευτείτε τη δουλειά της αποκλειστικά από το http://www.mayroosevelt.com/ Ας κλείσω με τις κανονισμένες ήδη δισκοπαρουσιάσεις, στο πάνελ των οποίων μού ζητήθηκε να συμμετάσχω. Την ερχόμενη Παρασκευή 18 Μαρτίου, στις 15.00 το μεσημέρι, παρουσιάζουμε στον Ιανό το βιβλίο με όλους τους στίχους και τα καινούργια ποιήματα της Ευσταθίας, μαζί με τον Λουδοβίκο των Ανωγείων. Απρόβλεπτο πάνελ, η αλήθεια είναι, σαν και την ίδια την Ευσταθία, απρόβλεπτη και θαρραλέα. Ακολουθεί στις 31 Μαρτίου, ημέρα Πέμπτη, στο Metropolis Live Stage αυτή τη φορά, η παρουσίαση του Καβάφη της Λένας Πλάτωνος. Για το δίσκο θα μιλήσουμε ο Γιώργος Χρονάς, ο Αλκίνοος Ιωαννίδης, ο Στάθης Δρογώσης κι εγώ, ενώ ήδη ξεκίνησα τις προσκλήσεις σε φίλους τραγουδοποιούς να παρουσιάσουν διασκευές τους σε πλατωνικά τραγούδια. Με την είσοδο στον νέο μήνα και συγκεκριμένα στις 8 Απριλίου, ημέρα Παρασκευή, θα παρουσιάσουμε στον Ιανό το άλμπουμ Carmina Graeca του Θεσσαλονικιού συνθέτη Σαράντη Κασσάρα σε ποίηση Γιάννη Ρίτσου. Το πάνελ είναι υπό διαμόρφωση με την επιμέλεια της Λιάνας Μαλανδρενιώτη, υπεύθυνης παραγωγής του δίσκου. Λίγες μέρες μετά, την Τρίτη 12 Απριλίου, πάλι στον Ιανό της Σταδίου, θα γίνει η παρουσίαση του άλμπουμ Flaneur του Γιώργη Χριστοδούλου. Θα μιλήσουν για το cd, ο Γιώργος Χρονάς, ο Μάρκος Φράγκος, ο Ξενοφών Ραράκος, ο Ισπανός τραγουδοποιός Alberto Mate από link με τη Μαδρίτη, ενώ θα χαιρετίσει και ο μορφωτικός ακόλουθος της αργεντίνικης πρεσβείας, Martin Laforje. Σ' αυτή την εξαιρετική δουλειά του Γιώργη, εγώ επωμίστηκα τη δημοσιογραφική κίνηση της και τη διοργάνωση της εκδήλωσης. Τέλος, το Σάββατο 16 Απριλίου, ημέρα Σάββατο, στο Metropolis Live Stage, θα παρουσιάσουμε το βιβλίο-cd Το μικρό μυστικό της ζωής... των Gaia (Γεωργία Βεληβασάκη- Κώστας Αθυρίδης). Στο πάνελ θα βρίσκονται η Στέλλα Βλαχογιάννη, ο Γιώργος Τσάμπρας, ο Δημήτρης Κ. Ψυχογιός κι εγώ. Όλες οι παραπάνω εκδηλώσεις θα πραγματοποιηθούν μεσημεριανές ώρες, με εξαίρεση τη δισκοπαρουσίαση της Πλάτωνος που θα είναι βραδυνή. Βάλτε τις από τώρα στην ατζέντα σας!

το-μικρό-μυστικό-της-ζωής-στο-βιβλίο-cd-της-γεωργίας-βεληβασάκη-και-του-κώστα-αθυρίδη

ΓΕΩΡΓΙΑ ΒΕΛΗΒΑΣΑΚΗ – ΚΩΣΤΑΣ ΑΘΥΡΙΔΗΣ
ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ...(ΒΙΒΛΙΟ – CD)
POLYTROPON/ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΤΑΚΗ
Ένα χρόνο μετά το άλμπουμ Action St, το δίδυμο των Gaia (η ερμηνεύτρια – στιχουργός Γεωργία Βεληβασάκη και ο συνθέτης Κώστας Αθυρίδης) επανέρχεται με ένα παραμύθι για παιδιά και για μεγάλους, μια όμορφη έκδοση απ' όλες τις απόψεις. Έχοντας σημείο εκκίνησης το δημοτικό τραγούδι, αυστηρά σε στιχουργικό επίπεδο μόνο, με τον εξανθρωπισμό των στοιχείων της φύσης, η Βεληβασάκη έγραψε και αφηγήθηκε την ιστορία της ανθρώπινης αλαζονίας που συνεχίζει να ισοπεδώνει τη φυσική αρμονία, φτιάχνοντας τελικά ένα οικολογικό παραμύθι με φανερές φιλοσοφικές και υπαρξιακές αναζητήσεις. Κι εδώ έρχεται ο Αθυρίδης με τις μουσικές του να συμπληρώσει αυτό το μωσαϊκό του Φυσικού και ουδόλως Μεταφυσικού υπό την έννοια της μετάδοσης εύληπτων μηνυμάτων προς τα παιδιά, στα οποία απευθύνεται κυρίως η έκδοση. Ο ίδιος κράτησε τον ρόλο του Ανθρώπου, παντοδύναμου και εξουσιαστικού απέναντι στον Ήλιο (Αντώνης Καργόπουλος), τη Σελήνη (Γεωργία Βεληβασάκη), τα Νερά (Νατάσσα Χρηστίδου), τα Αστέρια και τα Αστραπόβροντα (Αφροδίτη Κοπιδάκη, Αρσένιος Γαβριηλίδης, Μικαέλα Παπαχρυσάνθου) και την Ευχή (η μικρούλα Αφροδίτη Μαυρίδου). Για να μας περιγράψει, μάλιστα, τους κόσμους όλων αυτών των χαρακτήρων, αναποδογύρισε κανονικά τη στερεότυπη άποψη περί του τι είναι παιδικό τραγούδι, χρησιμοποιώντας τη φόρμα της rock μπαλάντας, της soul, της funk, ακόμη και του musical. Πέραν δηλαδή από το σαφές οικολογικό μήνυμα και τις πολύχρωμες εικόνες της Βεληβασάκη, η εργασία του Αθυρίδη βοηθάει τα παιδιά να έρθουν σε επαφή με διαφορετικά ηχοχρώματα μουσικών ειδών που θα γνωρίσουν και θα αγαπήσουν μελλοντικά. Το cd κυκλοφορεί ένθετο σε ένα άρτια επιμελημένο βιβλίο που περιέχει ολόκληρο το παραμύθι της Βεληβασάκη, πληροφορίες για τις ηχογραφήσεις και τους μουσικούς που συμμετείχαν, καθώς και υπέροχα σχέδια της διακεκριμένης ζωγράφου και animator, Μαρίας Κοντογιώργου_MaRik.

* στον τεχνοχώρο Εύμαρος (Φωκίδως 26, Αμπελόκηποι) αύριο, Κυριακή 27 Φεβρουαρίου, στις 11.30 το πρωί θα πραγματοποιηθεί η τρίτη και τελευταία παράσταση του παραμυθιού Το μικρό μυστικό της ζωής... με παράλληλη προβολή και interaction με videowall.

και-του-χρόνου

Τι έγινε εδώ χθες βράδυ; Ο ολίγον ετεροχρονισμένος εορτασμός των γενεθλίων μου με τη μητέρα μου και όλους τους αγαπημένους φίλους: τη Μαρίζα Κωχ, τον Ηλία Λιούγκο, τον Βασίλη Γισδάκη, τον Γιώργη Χριστοδούλου, τη Λιάνα Μαλανδρενιώτη, τη Μαρία Λαγγουρέλη, τη Γεωργία Βεληβασάκη, τον Κώστα Αθυρίδη, τον Γιάννη Παπαχρίστο, τον Βάνο Παπαδημητρίου και τον Τάσο Νικολό. Ο Τάσος- στις photos 7, 9 και 15- είναι ο νεοφερμένος στην παρέα! Πρόκειται για τον άνθρωπο πού 'χε δηλώσει την επιθυμία του στο προηγούμενο γενέθλιο post να φτιάξει με τα χεράκια του την τούρτα των γενεθλίων μου, ζαχαροπλάστης γαρ. Την έφτιαξε, λοιπόν, και την έφερε! Αυτή η τούρτα είναι για όλους; ρώτησε τρομαγμένη η Μαρίζα. Όχι, υπάρχουν άλλες δύο! της απάντησε ο Τάσος κι η καρδιά όλων μας πήγε στη θέση της!

ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΔΙΦΩΝΟΥ: GAIA (ΓΕΩΡΓΙΑ ΒΕΛΗΒΑΣΑΚΗ - ΚΩΣΤΑΣ ΑΘΥΡΙΔΗΣ)

Θλίβομαι θλίψη μεγάλη με τέτοια «οργανωμένη ασημαντότητα» γύρω-τριγύρω να στερεί λίγο-λίγο τη ζωή μας από καθετί που προωθεί την αισθητική ποιότητα, συνηγορώντας έτσι στην εδραίωση του γρήγορου, εύκολου, ανούσιου αχταρμά σερβιρισμένου με μια εσάνς «μοντερνισμού», «προόδου» και «οικονομίας» (τώρα που θεωρείται κι απαραίτητη).
Το Δίφωνο είναι το μοναδικό, ευρείας κατανάλωσης, μουσικό περιοδικό στην Ελλάδα που ασχολείται με ήθος και συνέπεια με ό,τι καλείται σήμερα καλή μουσική και τραγούδι. Είναι ένα παράθυρο στον κόσμο για τους σύγχρονους δημιουργούς, από όπου μπορούν να παρουσιαστούν οι μουσικές τους εργασίες και να γίνουν γνωστές σ΄ ένα κοινό που αναζητά αυτήν την ποιότητα. Και είναι αδιανόητο όχι μόνο να μην διαφυλάττουμε τα διαμάντια μας, αλλά να τα αφήνουμε να συρρικνώνονται και να εξαφανίζονται μέσα στους σωρούς τα σκουπίδια που λανσάρονται, προωθούνται και επιβάλλονται καθημερινά από κάθε μέσο. Ποιος είναι αυτός που θα είχε στα χέρια του τέτοια πολύτιμη δύναμη και θα τη χρησιμοποιούσε με τέτοιο τρόπο;
Είθε η ισοπέδωση που φαίνεται να επίκειται να είναι μόνο μια λάθος εκτίμηση, μια πλάνη κι αύριο να τη θυμόμαστε σαν όνειρο κακό που πέρασε…

GAIA (Γεωργία Βεληβασάκη – Κώστας Αθυρίδης)

από-το-αναζωογονητικό-overdose-τραγουδιών

Χθες βράδυ η Νένα Βενετσάνου γιόρτασε τα τριάντα χρόνια της στο τραγούδι με μία κλειστή συναυλία στην αίθουσα του Εύμαρου, του πολιτιστικού χώρου που κάποτε αποτελούσε ορμητήριο του χατζιδακικού Τρίτου Προγράμματος και που επαναδραστηριοποιήθηκε πρόσφατα. Και ποιοι δεν είχαν περάσει από τον Εύμαρο στα μέσα προς τέλη των 80s! Μεταξύ άλλων, οι Νένα Βενετσάνου, Ηλίας Λιούγκος, Σαβίνα Γιαννάτου, Λένα Πλάτωνος, Μιχάλη Γρηγορίου, Φοίβος Δεληβοριάς, Μιχάλης Τόμπλερ, Χάνομαι Γιατί Ρεμβάζω, Αλίκη Καγιαλόγλου, Λουδοβίκος των Ανωγείων.
Φτάνοντας στον Εύμαρο βρήκα να με περιμένουν ο συνθέτης Κώστας Αθυρίδης και η στιχουργός-ερμηνεύτρια Γεωργία Βεληβασάκη με τη νέα τους έκδοση φρέσκια-φρέσκια! Λέγεται Το μικρό μυστικό της ζωής..., πρόκειται για ένα μουσικά πολυποίκιλο παιδικό άλμπουμ μέσα σε ένα εικονογραφημένο παραμύθι. Μαζί τους ήταν και η σημαντική Κύπρια εικαστικός Μαρία Παπαχαραλάμπους. Τόσο για τη δουλειά των παιδιών, όσο και για την Παπαχαραλάμπους, θα επανέλθω πολύ σύντομα με ξεχωριστές αναρτήσεις.

Μερικές εβδομάδες πριν η Βενετσάνου μου είχε ζητήσει να της προτείνω νέους δημιουργούς που θα τους παρουσίαζε στη δική της επετειακή και κλειστή, όπως είπαμε, συναυλία.

Έτσι, στη σκηνή ανέβηκαν πρώτοι ο Δημήτρης Λάμπος και ο Δημήτρης Αρναούτης, λίγες ώρες πριν το δεύτερο προγραμματισμένο live τους στο Μπαράκι του Βασίλη. Όση ώρα έπαιζαν τις μπαλάντες τους μπροστά σε ένα διαφορετικό κοινό, συνδεδεμένο περισσότερο με την ιστορία του χώρου, νιώσαμε κάποιοι σα να γίνεται αναβίωση των Αγώνων Ελληνικού Τραγουδιού Κέρκυρας.

Η Νένα μίλησε με τα πλέον συγκινητικά λόγια για τους δύο νέους δημιουργούς. Δεν παρέλειψε ακόμη να μας διαβάσει στίχους τους μέσα από τις πρόσφατες δισκογραφικές εργασίες τους.

Το πρώτο μέρος της εκδήλωσης, το ανδροκρατούμενο- όπως το χαρακτήρισε η Νένα- έληξε με μία παρουσίαση των ανεξάρτητων δισκογραφικών παραγωγών Βαγγέλη Μπόντα (Λόγου Χάριν) και Γιώργου Μητρόπουλου (Yafka Records), καθώς και με μία ενδιαφέρουσα κουβέντα για το σημερινό δισκογραφικό τοπίο. Αξίζουν συγχαρητήρια στον Μπόντα που ιδίοις εξόδοις κυκλοφορεί μια σειρά ψηφιακών δίσκων με ηχογραφημένο τον λόγο σπουδαίων ανθρώπων της τέχνης (Νάνος Βαλαωρίτης, Μίκης Θεοδωράκης, Χρόνης Μίσσιος, Νίκος Κούνδουρος, Γιώργος Μιχαλακόπουλος) και στον Μητρόπουλο βέβαια για το βήμα που παρέχει σε νέους ταλαντούχους, αλλά και έμπειρους δημιουργούς (Δανάη Παναγιωτοπούλου, Θέμος Σκανδάμης, Άγγελος Αγγέλου-Έμυ Σίνη, Δημήτρης Λέκκας, Χάνομαι Γιατί Ρεμβάζω).

Ο Μπόντας μάλιστα γνωστοποίησε και μιαν ευφυέστατη ιδέα που είχε, μαζί δηλαδή με τις δισκογραφικές εκδόσεις του να δίνει δώρο και μία...εφημερίδα! Πιο έμπειρος στο χώρο της δισκογραφίας και της μουσικής παραγωγής, ο Μητρόπουλος αναφέρθηκε στους λόγους που οδήγησαν το τραγούδι στη σημερινή του κατάσταση. Πάντως, η αισιοδοξία τους ήταν δεδομένη, αφού ακούστηκαν και λύσεις εκ μέρους τους.

Στο δεύτερο μέρος της εκδήλωσης, τον λόγο είχαν οι γυναίκες. Συγκεκριμένα, η Γεωργία Βεληβασάκη, η τρίτη guest της Νένας Βενετσάνου, που ερμήνευσε πέντε τραγούδια με τη συνοδεία του Κώστα Αθυρίδη στο πιάνο. Ακούσαμε και σε αποκλειστική πρώτη παρουσίαση το κομμάτι Στης ζωής το παραμύθι που κλείνει το καινούργιο παιδικό έργο τους.

Με πιο jazzy διάθεση η Βεληβασάκη, τραγούδησε και μία δική της μπαλάντα, η οποία μας παρέπεμψε στις πρώτες συνθετικές απόπειρες της Βενετσάνου.

Φυσικά αναφέρομαι στα τραγούδια Ρωτώ να μάθω την αλήθεια, Θέλω να μου μιλήσεις και Τα νησιά που μας έπαιξαν αμέσως μετά η Νένα και οι δύο μουσικοί της, η Βιβή Γκέκα (μαντολίνο) και ο Σταύρος Αγιαννιώτης (κιθάρα).

Υπέροχα τραγούδια, αγαπημένα, από μία φωνή που θυμίζει τους κυκλικούς κυματισμούς του μελιού όταν πέφτει από το κουταλάκι! Και στο φινάλε, ο Επίορκος, ένα κομμάτι μέσα από το άλμπουμ Καφέ Γκρέκο της Βενετσάνου, που ανέκαθεν με πήγαινε συνθετικά στον Σωκράτη Μάλαμα στα καλύτερα του!

Μετά έπρεπε να φύγω σφαίρα για το Μπαράκι του Βασίλη, αφού guests των Δημήτρη Αρναούτη-Δημήτρη Λάμπου ήταν ο Μανώλης Φάμελλος και ο Βασίλης Γισδάκης. Με πέταξε με τ' αυτοκίνητο του μέχρι τη Διδότου ο Γιώργος Μητρόπουλος κι εγώ, ως γνωστό ιδεοληπτικό ον, έβγαλα το πιεσόμετρο μου κι άρχισα να μετράω την πίεση μου! Όταν έδειξε...35 η μεγάλη και 30 η μικρή (!), είπε το φοβερό και τρομερό ο Μητρόπουλος: Τι διάολο, ρε συ, μπας και μετράει η χύτρα σου την πίεση απ' τα λάστιχα; Χτυπιόμουν απ' το γέλιο μεσ' στ' αυτοκίνητο, αυτό θα πει κανονική αποσυμπίεση!

Άλλο ένα ταιριαστό μουσικό πάντρεμα, έτσι, για να έκλεινε ωραία και η χθεσινή ημέρα. Δεν θα μπορούσε να απουσιάζει από το live των παιδιών ο Μανώλης Φάμελλος, αφού υπήρξε παραγωγός και βασικά εμψυχωτής στις πρώτες δισκογραφικές εξόδους τους. Κουμπάρος μεταξύ Αρναούτη-Γισδάκη, απ' την άλλη, ήμουν εγώ όταν τους έφερα σε επαφή προ ενάμισι χρόνου και μάλιστα προέκυψε κι ένα τραγούδι, αδισκογράφητο ακόμη, το S.O.S., σε μουσική του Βασίλη και στίχους του Δημήτρη.

Νάτοι πάλι εδώ οι δύο Δημήτρηδες unplugged, περνώντας από τον Ιησού Χρυσό στην Ιστορία της Μπλαντίν κι από το Ομήρου Έρπης στην Αγέλη.

Στο κομμάτι της δικής του συμμετοχής, ο Φάμελλος τραγούδησε αρχικά το Αν είναι νύχτα, που υπάρχει με τη φωνή του στο πρώτο άλμπουμ του Αρναούτη.

Ακολούθως, ντουέτο με τον Δημήτρη τραγούδησαν τον Αυτόματο Πιλότο μέσα από τη Στιγμή που κρατάει για πάντα, τον τελευταίο προσωπικό του δίσκο!

Ένα πολύ ώριμο, ειδικά από στιχουργικής άποψης, τραγούδι του Φάμελλου που, μεταξύ άλλων, λέει: Αφού για αιώνες παρέμενε άλυτο το μυστήριο του να υπάρχεις/ ο ποιητής τελικά αυτοκτόνησε και θριάμβευσε ο κύριος νομάρχης/ η αγορά έχει όπλα ανίκητα, καμία επανάσταση δε βρήκε το στόχο/ οι προλετάριοι ζουν με πλούτη αμύθητα χάρη στης φαντασίας το μόχθο...

Δεύτερο μέρος με δεύτερο guest αντίστοιχα τον Βασίλη Γισδάκη. Έναρξη με το S.O.S., ντουέτο με τον Δημήτρη Αρναούτη, το κοινό τους τραγούδι που λέγαμε πριν.

Κι ακόμη, το Jenny Wren του Paul McCartney, το The day από τα Reflections του Χατζιδάκι και το Αλίμονο της Πλάτωνος σε μία καταπληκτική απρόβλεπτη διασκευή για δύο κιθάρες!

Τέλος, με τους τρεις μουσικούς επί σκηνής να αυτοσχεδιάζουν με την Ωδή στον Καραϊσκάκη του Σαββόπουλου και το Knockin' on heaven' s door του Dylan, προτού ο Γισδάκης σόλο μας χαιρετίσει με το αισθαντικό Μπλου των Μ. Χατζιδάκι- Α. Δαβαράκη. Εν κατακλείδι, overdose χθες από Αρναούτη- Λάμπο, αλλά κάθε άλλο παρά...θανατηφόρο. Αντιθέτως, αναζωογονητικό και απόλυτα ηρεμιστικό.