Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΔΑΤΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΔΑΤΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 27 Μαρτίου 2017

Απαγγελίες, μαρτυρίες και τραγούδια στην προβολή του ντοκιμαντέρ για την Κατερίνα Γώγου στον τεχνοχώρο ''Φάμπρικα''

Αγγελική Νομικού - Μαρία Εσεπαλόγλου - Μπόσκο - Κατερίνα Παρασκευοπούλου
Άλλη μία προβολή του ντοκιμαντέρ Κατερίνα Γώγου - Για την αποκατάσταση του μαύρου πραγματοποιήθηκε χθες στον Τεχνοχώρο Φάμπρικα στο Γκάζι, στο πλαίσιο του αφιερώματος στον σύγχρονο ελληνικό κινηματογράφο που διοργανώνει τις τελευταίες Κυριακές ο σκηνοθέτης Βασίλης Μαζωμένος. Η αλήθεια είναι πως τό'χα τρέξει πολύ το event από το facebook - παραπάνω απ' ότι χρειαζόταν ίσως - με αποτέλεσμα αρκετοί άνθρωποι να νομίζουν πως δε θα βρουν θέση. Και πάλι παρ' όλα αυτά το μπαρ γέμισε από φίλους - εντός και εκτός facebook - που νομίζω πως χάρηκαν την προβολή και περάσαμε όμορφα. Εκεί ήταν η ερμηνεύτρια Ρηνιώ Κουρδάκη, ο ποιητής Γιώργος Δάγλας, ο μουσικός και εικαστικός Χρήστος Ζυγομαλάς, η ποιήτρια και στιχουργός Βέρα Βασιλείου - Πέτσα, η ποιήτρια Καρίνα Βέρδη, αλλά και η Αγγελική Νομικού, η Κατερίνα Παρασκευοπούλου, η Μαρία Εσεπαλόγλου και η Ιωάννα Κατσή, συμμαθήτριες οι τέσσερις τελευταίες από το λύκειο που βρισκόμαστε συχνά με αφορμή όλο και κάποιο event. Ας όψεται το facebook, σα να λέμε, που ενώνει κόσμο! 
Η Πάολα Ρεβενιώτη διαβάζει Κατερίνα Γώγου
Αμέσως μετά το τέλος της ταινίας, τον λόγο πήραν οι επίτιμοι καλεσμένοι μου: Πρώτη η Πάολα Ρεβενιώτη διάβασε το ποίημα της Κατερίνας Γώγου που είχε πρωτοδημοσιευθεί κατ' αποκλειστικότητα στο περιοδικό Κράξιμο. Εν τω μεταξύ, μόλις η Πάολα μπήκε στο χώρο, τα πρώτα της λόγια ήταν τα εξής: Μη με βάλεις να διαβάσω ποιήματα, δεν είμαι εγώ γι' αυτά τα κουλτουριάρικα...Αλλά μετά από λίγο: Έφερα τα γυαλιά μου μπας και διαβάσω τελικά τίποτα! Στη σύντομη ομιλία της η Ρεβενιώτη δε χαρίστηκε καθόλου στη μακαρίτισσα! Μοιράστηκε με το κοινό τρεις ιστορίες: Η πρώτη αναφερόταν σε μια ομοφοβία - τρανσοφοβία που της είχε βγάλει η Γώγου, όταν κάποια στιγμή στην κοινή πορεία τους γύρισε και της είπε: Α, ρε Παύλο, τόσο ωραίο παιδί! Γιατί πήγες κι έγινες Πάολα; Η δεύτερη, σε ένα περιστατικό στην πλατεία Εξαρχείων, όταν πήγαν να τη χτυπήσουν και μπήκε στη μέση η Γώγου: Αφήστε την, είναι δικιά μας! Κι η απάντηση της Πάολας: Δηλαδή άμα δεν ήμουν δικιά σας, θα με πλακώναν στο ξύλο αυτοί; Κι η τρίτη, όταν μια μέρα, αρχές του '90, η Γώγου της χτύπησε το κουδούνι και της πρότεινε να πάνε να βρουν πρέζα! Δεν την ήθελα, τη θεωρούσα κακή παρέα, ομολόγησε η Πάολα, πώς λες σε ένα μικρό παιδί τότε να πάτε για πρέζες; Όση ώρα τά'λεγε όλα αυτά η Πάολα, ο Ζυγομαλάς δίπλα μου γελούσε. Και μένα τα ίδια μού'κανε, θυμήθηκε, όλη την ώρα με έβριζε...Στο τέλος, όμως, η Πάολα συγκινημένη δήλωσε: Με τα χρόνια την αγάπησα και συνειδητοποίησα πόσο σπουδαία καλλιτέχνις και ιδιαίτερος άνθρωπος ήταν. Ακόμα έχω ένα βιβλίο της με την αφιέρωση της, ''Πάολα, σ' αγαπώ. Κατερίνα''...
Η Εύα Κουμαριανού διαβάζει Κατερίνα Γώγου
Μετά την Πάολα, το ποίημα της Γώγου για τη δολοφονημένη τρανς Σόνια διάβασε η Εύα Κουμαριανού. Εξίσου συγκινημένη η Εύα θυμήθηκε που είχε δουλέψει σαν χορευτής στο Ακροπόλ σε παράσταση με τη Γώγου, η οποία έδειχνε - είπε - άλλος άνθρωπος επί σκηνής και άλλος στο καμαρίνι της. 
Ο Δημήτρης Παπαδάτος διαβάζει Κατερίνα Γώγου
Τις απαγγελίες έκλεισε ο ηθοποιός και φίλος Δημήτρης Παπαδάτος στο περίφημο ποίημα της Γώγου για τη Μοναξιά - το ίδιο που ακούγεται με τη φωνή του και μεσ' στο ντοκιμαντέρ. Εξαιρετικός εν συνεχεία ο τραγουδοποιός και ερμηνευτής Πάνος Μπούσαλης που με την κιθάρα του και τη ζεστή φωνή του ερμήνευσε δύο μελοποιημένα ποιήματα της Γώγου, το Κόκκινο σε μουσική Βάσως Αλλαγιάννη και τον Συγκεκριμένο άνθρωπο σε μουσική Παντελή Θεοχαρίδη.
Ο Πάνος Μπούσαλης τραγουδάει Κατερίνα Γώγου
Βέβαια, επειδή το κλίμα είχε φορτιστεί αρκετά συγκινησιακά, η Πάολα πέταξε τη μεγαλειώδη ατάκα: Άντε, βάλε την Κουμαριανού να χορέψει κάνα οριεντάλ τώρα να στανιάρουμε! Αυτά εν ολίγοις έλαβαν χώρα χθες βράδυ στον τεχνοχώρο Φάμπρικα. Ήταν μια βραδιά για φίλους κυρίως, αφιερωμένη στη Γώγου που την είδαμε και τη χορτάσαμε ξανά στη μεγάλη οθόνη, προτού ξεκινήσουν οι απαγγελίες, οι μαρτυρίες και τα τραγούδια. 
Με τον Βασίλη Μαζωμένο
Οφείλω να ευχαριστήσω στο σημείο αυτό τον Βασίλη Μαζωμένο για την πρόσκληση, τον Βασίλη Γουδέλη που το τρέξαμε καλά από κοινού εδώ και μία εβδομάδα, τα παιδιά της Φάμπρικας, τους συμμαθητές που με τίμησαν και τραβήχτηκαν από το Κερατσίνι και φυσικά τους εκλεκτούς καλλιτέχνες Πάολα Ρεβενιώτη, Εύα Κουμαριανού, Δημήτρη Παπαδάτο και Πάνο Μπούσαλη. Τι κρίμα να μην είναι μαζί μας και ο Αντρέας Παγουλάτος να διάβαζε κάτι και να μας μιλούσε...Θα το χαιρόταν πολύ. 
Με τις παλιές συμμαθήτριες και την Πάολα Ρεβενιώτη, αφού τα κορίτσια ζήτησαν να φωτογραφηθούν μαζί της

Παρασκευή 28 Σεπτεμβρίου 2012

η-κριτική-των-φίλων

Επειδή η γνώμη των φίλων και των ''άμεσα εμπλεκόμενων'' σε μία ταινία μετράει πολύ:
Ε-ξαι-ρε-τι-κό, μπράβο Αντώνη. Συνομιλείς με την Γώγου με απόλυτο σεβασμό και δεν κάνεις αγιογραφία. Την ανασταίνεις. Από κοντά, έχω πολλά να πω, Λευτέρης
Λευτέρης Ξανθόπουλος, σκηνοθέτης - ποιητής

Εύγε
Ανδρέας Θωμόπουλος, σκηνοθέτης - τραγουδοποιός
Δεν ξέρω αν κατάλαβες τη συγκίνηση μου από τη ματιά σου στη Γώγου και την εποχή της. Με τόσο διαφορετικά βιώματα, νιώθω συγγενής στην αισθητική και τη γενικότερη θέση σου στα πράγματα...Όποτε μπορείς, τα λέμε
Γιώργος Τσάμπρας, δημοσιογράφος - παραγωγός ραδιοφώνου
Πρώτη φορά μου συνέβη μ' αυτή την ταινία ν' ακούω ποίηση και να μην κλείνω τα μάτια για να μη χάσω τις εικόνες...
Δήμητρα Χατούπη, ηθοποιός

Τετάρτη 4 Ιουλίου 2012

για-τον-''λάμπρο''-του-διονυσίου-σολωμού-της-σύλβιας-λιούλιου-του-νίκου-παναγιωτόπουλου-και-της-λένας-πλάτωνος

Το ποίημα Ο Λάμπρος (Ζακύνθου, αρ. 12) είναι ομολογουμένως από τα πιο δύσκολα του Διονυσίου Σολωμού. Μία καταβύθιση στην τρέλα του κακοήθους, αλλά μεγαλόψυχου Λάμπρου και της δυστυχούς Μαρίας, με την οποία έλαβε τέσσερα τέκνα, δίχως να γνωρίζει πως είναι κόρη του. Τα σπαράγματα του σολωμικού χειρόγραφου ανέλαβε να στήσει δραματουργικά ο ποιητής Νίκος Παναγιωτόπουλος και να σκηνοθετήσει η Σύλβια Λιούλιου σε μία 50λεπτη παράσταση που υπηρέτησε αυστηρά τον ποιητικό λόγο και ξεχώρισε για κάποιες αρετές της. Οι αρετές αυτές θα συνοψίζονταν στα εξής: πρωτίστως στις ερμηνείες της Έλενας Τοπαλίδου - Μαρίας και του Μιλτιάδη Φιορέντζη - Λάμπρου. Υποτονικές αρχικώς με παραληρητικά ξεσπάσματα στη συνέχεια, θύμισαν δύο ανθρώπους εγκλωβισμένους στα ερείπια ενός σεισμού που προσπαθούν να επικοινωνήσουν, πλησιάζοντας αργά - αργά ο ένας τον άλλον με σταθερά χορευτικά βήματα. Διόλου τυχαίο, άλλωστε, που η σκηνοθέτιδα της παράστασης είχε κάνει λόγο σε συνεντεύξεις της για τα ερείπια του ελληνικού πολιτισμού, τα οποία φέρει ο λόγος του Σολωμού, μαζί με τις έννοιες της απελπισίας και του αδιέξοδου. 
(Εδώ η συνθέτρια μουσικής της παράστασης, Λένα Πλάτωνος, με τη σκηνοθέτιδα Σύλβια Λιούλιου, λίγο πριν την έναρξη) 
Μου άρεσε το μίνιμαλ ντεκόρ του Άγγελου Μέντη σε συνδυασμό με τους φωτισμούς της Ελευθερίας Ντεκώ: η Τοπαλίδου και ο Φιορέντζης βάδιζαν πάνω σε παραταγμένα μεγάλα τραπέζια, που θα μπορούσαν να ανήκουν σε αίθουσα νοσοκομείου ή και νεκροτομείου ακόμη! Όσο ο βασικός λευκός φωτισμός άνοιγε, απλωνόταν, τόσο περισσότερο ο θεατής γινόταν μύστης του σολωμικού κειμένου, λες και η Ντεκώ δούλεψε για την παράσταση, φωτίζοντας με μία ψυχρή λάμπα τις σελίδες του ποιήματος!  
(Εδώ ο ηθοποιός Δημήτρης Παπαδάτος παρακολουθεί τη Βικτώρια να φοράει στο πέτο της Λένας το καρτελάκι με την ιδιότητα της: music composer)


Θεωρώ πραγματική ευλογία για την παράσταση τη μουσική της Λένας Πλάτωνος, μέρη της οποίας απέφευγα ν' ακούσω όλο αυτόν τον καιρό, θέλοντας νά'χω την πρώτη μου επαφή μαζί της κατ' ευθείαν στο θέατρο. Χωρίς κατάχρηση των electronics, εκ μέρους της σκηνοθέτιδας και της συνθέτριας, η μουσική της Λένας ενέτεινε τη δημιουργία ενός κλίματος καταστροφής, δίνοντας την αίσθηση ότι γίνεται σεισμός και ότι, πράγματι, οι δύο ηθοποιοί κινούνται σ' έναν χώρο της επόμενης μέρας! Επιπλέον, ένα τετράστιχο του Σολωμού, μελοποιημένο και ερμηνευμένο από την ίδια τη Λένα, χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον επιτυχώς και έγινε το λάιτ - μοτίβ της παράστασης.
(Εδώ ο ποιητής Νίκος Παναγιωτόπουλος καταθέτει τα σέβη του στη Λένα Πλάτωνος)
Αξίζει να σημειωθεί ότι εν είδει δραματουργικής αφήγησης, ο Παναγιωτόπουλος πρόσθεσε κάποιους ανέκδοτους ημιτελείς στίχους του Σολωμού μέσα στο γνωστό ποίημα, δίνοντας κι αυτός με τη σειρά του την αίσθηση μιας πληγής που ακόμη δεν έχει κακοφορμίσει - μίας πληγής δηλαδή που επιδέχεται θεραπεία στις ψυχές του καταραμένου σολωμικού ζεύγους.  
(Κι εδώ η Έλενα Τοπαλίδου με τον Μιλτιάδη Φιορέντζη συνομιλούν με τη Λένα Πλάτωνος, ενθυμούμενοι τη μέρα που πήγαν στο σπίτι της και έπαιξαν μπροστά της ολόκληρο το έργο, προκειμένου να τη βοηθήσουν αναφορικά με το περιεχόμενο του ποιήματος και κυρίως με την υφή της παράστασης)
Ο, κατά Σύλβια Λιούλιου, Λάμπρος του Διονυσίου Σολωμού παίζεται κι απόψε στο Κτήριο Ε της Πειραιώς 260 κι αν ακόμη είναι sold out, μπορείτε να τηλεφωνήσετε για ενδεχόμενες ακυρώσεις της τελευταίας στιγμής. Σίγουρα δεν είναι μία εύκολη παράσταση, καθώς ο θεατής οφείλει να μη χάσει ούτε μία λέξη από το ποίημα, πράγμα στο οποίο δε βοηθά και τόσο η ακουστική του χώρου, ειδικά για όποιον κάθεται ψηλά στα πίσω καθίσματα της αίθουσας. Απ' την άλλη, όμως, πρόκειται για μία τόσο καλοδουλεμένη παράσταση από το σύνολο των συντελεστών της ώστε βγαίνοντας ο θεατής στον έξω κόσμο να φέρει για ώρα εντός του τα συναισθηματικά φορτία και την τραγικότητα του ποιητικού διαλόγου μεταξύ δύο ακραίων και ευάλωτων ανθρώπινων προσωπικοτήτων. 

Πέμπτη 7 Ιουνίου 2012

από-το-σπικάζ-στο-στούντιο-στη-δισκοπαρουσίαση-του-αντώνη-λιοπύρη-και-στο-γονυπετές-τραγούδισμα-της-σόνιας-θεοδωρίδου

Ο Δημήτρης Παπαδάτος είναι ένας εξαιρετικός ηθοποιός και το γεγονός ότι έχει περάσει από την Επίδαυρο και όχι από τα σήριαλ του συρμού συνηγορεί στον επιθετικό προσδιορισμό που διάλεξα να βάλω δίπλα στην ιδιότητα του. Συνεργαζόμαστε στο ντοκιμαντέρ για την Κατερίνα Γώγου αυτόν τον καιρό, καθώς αναζητούσα μία ιδιαίτερη ερμηνεία. Κι ας πρόκειται μόνο για τη φωνή του που θ' ακούγεται σε μια - δυο σκηνές, άλλωστε ο Παπαδάτος εδώ και χρόνια βιοπορίζεται από το λεγόμενο σπικάζ, το δανεισμό δηλαδή της φωνής του ακόμη και σε animation ταινίες, οι οποίες προβλήθηκαν στις ελληνικές αίθουσες.
Τον ηχογράφησε χθες η ηχολήπτρια Ροζάννα Μπάγια στο Akron Studio του Βαγγέλη Φάμπα, εκεί που μοντάρεται καθημερινά το ντοκιμαντέρ. 
Κι αυτός με τις σημειώσεις του και το Ιδιώνυμο ανά χείρας ντουμπλάρισε τον λόγο του Παλαιστίνιου Ασράφ, ο οποίος μεσ' στην ταινία διαβάζει ένα από τα πιο γνωστά και σκληρά ποιήματα της Γώγου για τη Μοναξιά με αφορμή το, φλέγον από τη δεκαετία του 1980, ζήτημα του  μεταναστευτικού. 
Αμέσως μετά το σπικάζ με τον Παπαδάτο και τη συνέχιση του μοντάζ στο στούντιο, η βραδιά έκλεισε με τον πλέον μαγευτικό τρόπο στην παρουσίαση του cd Icons του μουσικού Αντώνη Λιοπύρη. Στην οικία της σοπράνο Σόνιας Θεοδωρίδου και του αρχιμουσικού Θεόδωρου Ορφανίδη στα Εξάρχεια στήθηκε μία συγκέντρωση φίλων αγαπημένων που βρέθηκαν εκεί για ν' απολαύσουν τα κομμάτια των Roland Dyens, Erik Satie, Leo Brouwer, Jorge Cardoso κ.α. με την άποψη του νεαρού Ροδίτη κιθαριστή.
Ήταν απίστευτο το ότι έξω, στην πλατεία Εξαρχείων, οι μπάτσοι με τους πυροτεχνουργούς έψαχναν για...βόμβα, ενώ εμείς μέσα στο νεοκλασικό  ακούγαμε τον Λιοπύρη να μας παίζει μουσική σε όλη την αληθινή της διάσταση! 
Παρόντες και ο Νίκος Ξυδάκης, ο Θανάσης Μωραΐτης, όπως και ο Σταύρος Λάντσιας, ο ποιητής Παναγιώτης Μπούρας, ο σκηνοθέτης Γιάννης Οικονομίδης και φυσικά ο κριτικός και ιστορικός μουσικής Γιώργος Β. Μονεμβασίτης, του οποίου την ομιλία-εισαγωγή στη βραδιά δεν πρόλαβα ν' ακούσω, με αποζημιώνει όμως τούτη τη στιγμή το σημείωμα του στην έκδοση του cd του Λιοπύρη.   
Καλά της τό'λεγα πάντα της ίδιας: η Σόνια Θεοδωρίδου είναι η πλέον ακομπλεξάριστη ερμηνεύτρια που διαθέτει το εγχώριο λυρικό τραγούδι! Απόδειξη ότι εκεί που κινδύνευε η εκδήλωση να γίνει...φιλολογικό τσάι, κυρίως λόγω της υφής της, την παρουσίαση δηλαδή κλασικών συνθέσεων, εκείνη έβγαλε τα υποδήματα της και γονατιστή στο πάτωμα ερμήνευσε Federico Garcia Lorca! Όση ώρα τη συνόδευε ο Αντώνης Λιοπύρης στην κιθάρα, η σπουδαία πιανίστρια Ντιάνα Βρανούση παρακολουθούσε εκστασιασμένη. 
Μεγάλη στιγμή, πραγματικά, απ' αυτές που χαίρεσαι τα ιδιοσυγκρασιακά στοιχεία της προσωπικότητας ενός καλλιτέχνη - και η Σόνια Θεοδωρίδου, ως γνωστόν, έχει τραγουδήσει στις όπερες και στα μεγαλύτερα θέατρα του κόσμου! 
Νά την κι εδώ με την ηθοποιό Μαρία Καλλιμάνη, μούσα του Γιάννη Οικονομίδη, και τον ίδιο τον σκηνοθέτη - ψήνεται μία συνεργασία που θα συζητηθεί, μου ζητήθηκε όμως να μην αποκαλύψω περισσότερα, μέχρι τον ερχόμενο Σεπτέμβριο τουλάχιστον.   
Σόνια Θεοδωρίδου - Γιώργος Β. Μονεμβασίτης μετά το τέλος της εκδήλωσης. Τότε που βγαίνοντας έξω συνειδητοποίησα για πολλοστή φορά πόσο ζωντανή παραμένει η πλατεία Εξαρχείων, ες αεί πεδίο γόνιμων καλλιτεχνικών συνευρέσεων. Κι ας μην ήμασταν χθες βράδυ ακριβώς στην πλατεία, αλλά στην οικία των Θεοδωρίδου - Ορφανίδη λίγα μέτρα παραπάνω.

* το cd Icons κυκλοφορεί από την εταιρεία The Human Voice. Ο δημιουργός, Αντώνης Λιοπύρης, θα είναι καλεσμένος της εκπομπής Άσματα και Μιάσματα στον www.clipartradio.gr αυτό το Σάββατο, 10 Ιουνίου, 20.00 - 22.00 το βράδυ.