Σήμερα το απόγευμα μου τηλεφώνησε η Μαρίζα Κωχ: Πάμε από το Μουσείο Μπενάκη που έχει βραδυά αφιερωμένη στον Γιώργο Σαραντάρη και θα προλογίσει η Νένα Βενετσάνου; Και δεν πάμε; απάντησα. Και πήγαμε! Η εκδήλωση, λοιπόν, που διοργάνωσε το Πολιτιστικό Σωματείο Γιώργος Σαραντάρης ξεκίνησε στις 20.00 ακριβώς μέσα σε μία κατάμεστη μικρή αίθουσα με προβολή ενός τηλεοπτικού πορτραίτου του ποιητή που σκηνοθέτησε ο Τάσος Ψαρράς. 
Ένα πορτραίτο που το κυριότερο, για να μην πω μοναδικό, προσόν του ήταν η φανερή αγάπη του σκηνοθέτη για τις τέχνες, τα γράμματα και συνεπώς τον Γιώργο Σαραντάρη, το θέμα του δηλαδή.
Ένα πορτραίτο που το κυριότερο, για να μην πω μοναδικό, προσόν του ήταν η φανερή αγάπη του σκηνοθέτη για τις τέχνες, τα γράμματα και συνεπώς τον Γιώργο Σαραντάρη, το θέμα του δηλαδή.
Από το εν λόγω τηλεοπτικό πορτραίτο μάθαμε τα πάντα για τον ευαίσθητο ποιητή που έφυγε νεότατος στο ελληνοϊταλικό μέτωπο σε ηλικία 31 ετών. Στη photo αυτή, ας πούμε, που τράβηξα κατ' ευθείαν απ' την οθόνη της προβολής, βλέπουμε απόσπασμα ενός ημερολογιακού χειρόγραφου κειμένου του Σαραντάρη για τον έρωτα της ζωής του, την ποιήτρια Μελισσάνθη.
Θα πω κι εγώ δυο λόγια, δήλωσε αμέσως μετά το τέλος της προβολής ο 98χρονος ακαδημαϊκός Κωνσταντίνος Δεσποτόπουλος, ο τελευταίος εν ζωή προσωπικός φίλος του Γιώργου Σαραντάρη! Παρ' ότι συμμετείχε κι ο ίδιος μεσ' στο ντοκιμαντέρ του Ψαρρά δε δίστασε να το χαρακτηρίσει φλύαρο και έσπευσε με τις δικές του σημειώσεις να αποκαταστήσει την ιστορική αλήθεια για τον ποιητή. Τον άκουσα λίγο στην αρχή, αλλά όταν είδα πως η ομιλία του ξεπέρασε σε διάρκεια την προβολή,
μπάφιασα για τσιγάρο και περιηγήθηκα σόλο εντός του Μουσείου Μπενάκη, απολαμβάνοντας το ηλεκτρονικό σέρτικο με άρωμα μήλου! Παρεμπιπτόντως, μια χαρά τό'χω βολευτεί το συγκεκριμένο σκεύασμα εδώ και δέκα μέρες, πράγμα που μου φαινόταν αδιανόητο τόσο φανατικός των Winston που ήμουν. Βέβαια, το γεμίζω πέντε φορές ημερησίως με το νικοτινούχο υγρό και μάλιστα 24άρι, τη μεγαλύτερη δηλαδή ποσότητα. Ας είναι! Ήδη νιώθω την πίεση μου καλύτερα και την τσέπη μου, μπορώ να πω, ασχέτως αν έχει καταντήσει κιτσιό του κερατά το ηλεκτρονικό κάπνισμα...
Πάμε πάλι εντός της αίθουσας, όπου ο σκηνοθέτης Τάσος Ψαρράς παρέλαβε βραβείο από την ερμηνεύτρια και τραγουδοποιό Νένα Βενετσάνου, μέλος του διοικητικού συμβουλείου του Σωματείου Γιώργος Σαραντάρης.
Ο Ψαρράς απολογούμενος κατά κάποιο τρόπο στον καθηγητή Δεσποτόπουλο ζήτησε συγνώμη για την παράθεση τόσων πολλών στοιχείων μέσα στο ωριαίο ντοκιμαντέρ του, εκφράζοντας την άποψη πως εάν μπορούσε να γνωρίσει τον Σαραντάρη σίγουρα θα γίνονταν φίλοι μεταξύ τους.
Εν συνεχεία, η Βενετσάνου παρουσίασε ολόκληρη την υπάρχουσα βιβλιογραφία του ποιητή, αλλά και τον πρόσφατο δίσκο της Μαρίζας Κωχ με μελοποιημένα ποιήματα του. Στο σημείο αυτό να δηλώσω δημόσια ότι μάλλον δεν είμαι καθόλου σοβαρός άνθρωπος, εφόσον η μόνιμη τάση μου για παρωδία των πάντων, μου έφερε νευρικό γέλιο, σκεπτόμενος τι σουρεαλιστικό θα ήταν εάν σε μια εκδήλωση για τον Σαραντάρη δεν υπήρχαν η Βενετσάνου ή η Κωχ, αλλά η Ρίτα Σακελλαρίου, η οποία θα τραγουδούσε Οι σαραντάρες ίσον με δύο εικοσάρες!
Η φιλόλογος και ερευνήτρια του έργου του Σαραντάρη, Ολυμπία Καράγιωργα, με επανέφερε στην τάξη. Η γυναίκα αυτή κυριολεκτικά αφιέρωσε τη ζωή της στην έκδοση ενός βιβλίου για τον ποιητή, συγκεντρώνοντας υλικό επί τρεις ολόκληρες δεκαετίες! Αν μη τι άλλο, πάντως, η Καράγιωργα διαθέτει χιούμορ συν τοις άλλοις, αφού μας αφηγήθηκε μεταφυσικές προσωπικές ιστορίες της με τον Σαραντάρη.
Είναι δυνατόν να μην έκλεινε η εκδήλωση με τραγούδι τη στιγμή που βρισκόταν η Μαρίζα εκεί; Μόλις την κάλεσε η Νένα, πήρε το μικρόφωνο και τραγούδησε α καπέλα και απλόχερα, όπως πάντα, το Πάνω στη θάλασσα εγώ τραγουδώ, το τραγούδι που άνοιγε τον δίσκο της!
Ακολούθως και κατόπιν παρότρυνσης του κοινού της αίθουσας, η Νένα Βενετσάνου τραγούδησε επίσης α καπέλα το Ποιος ειν' τρελός από έρωτα του Μάνου Χατζιδάκι από τον Μεγάλο Ερωτικό, σε ποίηση Σαραντάρη. Εν κατακλείδι, έχοντας διαβάσει το βιβλίο της Καράγιωργα εδώ και χρόνια και βέβαια αρκετά από τα ποιήματα του (ο Σαραντάρης αν και πέθανε νέος άφησε ένα ογκωδέστατο έργο), θεωρώ ότι γνωρίζω αρκετά πράγματα για την περίπτωση του. Δεν θα έλεγα ότι ανήκει στους ποιητές μείζονος σημασίας, όσο και αν χαρακτηρίστηκε από κάποιους ποιητής ισάξιος του Σολωμού, βοήθησε πολύ τον Οδυσσέα Ελύτη στο ξεκίνημα του και είχε την εκτίμηση μέχρι και του Γιάννη Σκαρίμπα. Είσαι σοφή, γιατί είσαι αγνή, είπε κάποτε ο Σαραντάρης σε μια φίλη του, όπως μας πληροφόρησε κατά την ομιλία του ο Δεσποτόπουλος. Καλό; γυρίζει και με ρωτάει η Μαρίζα. Μπαα...της απαντάω. Τι να πεις κι εσύ τώρα - πρόσθεσε η ευφυής Μαρίζα - εσύ βρίσκεσαι στον αστερισμό της Γώγου!
