οφθαλμολογικόν-post

Άσ' τον Νίτσε, πιάσ' τη Νίτσα, φτύνοντας κατάχαμα το κουκουτσάλευρο. Ανάμεσα στα πόδια είπαμε μια και έτυχε να μην έχει χέρια. Εξάλλου τι να σου κάνει μια σοκολατίνα που περπατάει στο διάδρομο και χωρίς φακό μάλιστα. Την πέτυχα να ζητωκραυγάζει σε συναυλία του Σαββόπουλου και τα ορφανά της ζητούσαν το δίκιο τους και κορεσμένα και άτιμα πρόσφεραν κοκ και μικρόφωνα σε άδειες τουλίπες. Όπως και νά'χει οι αναπτήρες μας ήταν από ένα λάιβ στα Κάτω Πατήσια, ακροβατώντας μεταξύ στέρνας και πλατείας στο Γουδή. Δε θα σου πω αυτό που περιμένεις γιατί το ρολόι μου δείχνει και δέκα, ενώ παρά πέντε οι ψείρες μου θα κατέβουν σε διαδήλωση στην πλατεία Συντάγματος. Λίγο πιο πάνω θυμάμαι σου είχα πάρει δώρο έναν τσολιά με χειμερινή στολή και δυο παπούτσια πάνινα - βίσμα του Πρωθυπουργού. Παρ' όλα αυτά τα απογοητευμένα συκωτάκια δε δίστασαν να βιάσουν την απαγορευμένη πλύστρα μέσα σε μία λεκάνη από φυσικό αέριο. Τόσα απλήρωτα κοινόχρηστα απ' τη χούντα είχαμε να δούμε κι αν τα βλέπαμε έπρεπε να φοράμε δέκα βαθμών μυωπικά γυαλιά. Μολών λαβέ είπε ο αριστερός μου μώλωπας και πήδηξε στο κοινό. Το κοινό, ε; έκραξε ο Σοφοκλής και ανατινάχτηκε ο Εμπεδοκλής. Εμένα οι προσωκρατικοί μου φέρνουνε λιγούρα, σε ένα ταξίδι στην Κεφαλλονιά ένας φίλος δυσλεκτικός έλεγε το Ληξούρι Ξυλούρη. Να δούμε αν θα είναι συνεπής η εργολάβος κηδειών της οξυμένης ακοής του. Όσο για τον κεσέ που άφησες τα χαράματα στο περβάζι να μουχλιάζει, ε, είσαι απυρόβλητος. Πάντως να το θυμάσαι, της γερακίνας γιος δεν είμαι κι ούτε οπωσδήποτε ποδηλατοδρόμος, αλλά θρησκευόμενος από το Τουρκεστάν. Μη λες τέτοια, γιατί δε θα ψηφίσω τον κώδωνα κινδύνου και την υπερευαίσθητη κάμπια. Αφού τα πολιτικά μου δικαιώματα τα ξέχασα σε μια βαλίτσα που πήγαινε πιο γρήγορα από το τραίνο των νευρικών εραστών. Αυτά είπε και έσυρε μια ευθεία Ν Α !!!

το-προσκλητήριο-με-νίκο-ξυδάκη-στο-δεύτερο-πρόγραμμα-παίρνει-το-δρόμο-του-σιγά-σιγά

Είναι πολύ ωραίο αυτό που γίνεται κάθε Δευτέρα απόγευμα με τον Νίκο Ξυδάκη στο Δεύτερο Πρόγραμμα. Το κοινό μας ραδιοφωνικό Προσκλητήριο αρχίζει να καθιερώνεται σιγά - σιγά. Αυτό τουλάχιστον φανερώνουν τα μηνύματα από την Αθήνα μέχρι τη Νίσυρο και τα συγχαρητήρια που δεχόμαστε από τον κόσμο. Και δεν είναι μόνο η εκπομπή, την οποία γουστάρουμε on air, αλλά και το όλο στήσιμο της, η προετοιμασία της. Χθες το πρωί ο Νίκος πήρε τους δρόμους και ξεχύθηκε προς αναζήτηση ποιητικών συλλογών νέων ποιητών - όχι βέβαια στην τύχη, αλλά αυτούς που τους ανακαλύπτουμε μαζί στο διαδίκτυο ή μας στέλνονται τα βιβλία τους. Ήδη παρουσιάσαμε τον George Le Nonce και τη Λίλιαν Μπουράνη, ενώ έπεται ο Δημήτρης Αθηνάκης με την ποιητική συλλογή του που έχει και κινηματογραφικό ενδιαφέρον. Όσο για τις μουσικές που παρεμβάλλονται ενδιάμεσα, μέχρι τώρα οδηγούμαστε σ' αυτές από τα ποιήματα και κυμαίνονται από κλασική μουσική μέχρι jazz και blues. Πάντα όμως θα παίζονται και κομμάτια νέων Ελλήνων δημιουργών και θα σχολιάζονται χωρίς καμία κριτική διάθεση - το τονίζουμε αυτό! Μέχρι την επόμενη Δευτέρα, να ακούτε Δεύτερο Πρόγραμμα αποκλειστικά στο www.ertopen.com 

Εμένα θα με ακούσετε πάλι σήμερα, Τρίτη, στις 6 ακριβώς το απόγευμα και για δύο ώρες με μουσικές επιλογές μου και καλεσμένη μου στο στούντιο την ηθοποιό Βάσια Παρασκευοπούλου. 

Καλό ξημέρωμα σε όλους!

από-την-προβολή-του-ντοκιμαντέρ-για-τη-γώγου-στην-κινηματογραφική-λέσχη-ηλιούπολης

Με τον Γιώργο Χρονά και τον Δημήτρη Αθηνάκη, τους δύο αγαπημένους φίλους ποιητές, που πολύ με τίμησαν για μία ακόμη φορά με την παρουσία και το λόγο τους. Ένα ευχαριστώ είναι λίγο!

Το ευχαριστώ βέβαια πηγαίνει και στον Δημήτρη Καλαντίδη, τον άνθρωπο που τρέχει την Κινηματογραφική Λέσχη Ηλιούπολης και που κατάφερε να την κάνει τη Νο 1 κινηματογραφική λέσχη της Αθήνας! Διόλου τυχαίο που όλες μου οι ταινίες έχουν προβληθεί στην Ηλιούπολη από το 2002 μέχρι σήμερα με την ίδια πάντα επιτυχία: 250 άνθρωποι προσήλθαν χθες κι έγινε το αδιαχώρητο με αποτέλεσμα να προστεθούν καθίσματα ακόμη κι έξω από την αίθουσα. Μόνο η καημένη η Δήμητρα Οικονόμου ήταν απούσα, αφού τη χάσαμε πριν μερικούς μήνες από τον γαμημένο καρκίνο, σε νεότατη ηλικία. Στη μνήμη της αφιερώσαμε την προβολή και μάλιστα είδαμε κι ένα ημίωρο ποτρτραίτο της Κινηματογραφικής Λέσχης Ηλιούπολης με τη Δήμητρα εν καιρώ δράσης, σκηνοθετημένο από τον Άγγελο Κοβότσο και μέλη της λέσχης.

Στη δική του ομιλία ο Χρονάς αμέσως μετά το τέλος της προβολής διάβασε το ποίημα Rock'n'Roll Αυτοκτονία του Δαυίδ Μπάουι, όπως συνηθίζει να ονομάζει τον David Bowie, αναφέρθηκε στην έκδοση Πάνω-κάτω η Πατησίων της Οδού Πανός και φυσικά στη σχέση του με την Κατερίνα Γώγου.

Το κείμενο του Αθηνάκη με συγκίνησε πολύ, αφού έβριθε από σημειολογικές αναφορές σε σχέση με την ποίηση της Γώγου και το ντοκιμαντέρ. Ειλικρινά, μου θύμισε παλιά κινηματογραφικά κείμενα του Βασίλη Ραφαηλίδη με τέτοια γνώση για το σινεμά και την ποίηση!

Μεταξύ ενός πραγματικά ποιοτικού κοινού, ήταν και ο διανοητής Ευτύχης Μπιτσάκης με τη σύζυγο του, τη ζωγράφο Μαρία Κοκκίνου, ο ερμηνευτής Νίκος Ανδρουλάκης, μέλη της ΑΚΟΑ, πολιτικοί ακτιβιστές, σινεφίλ, καθώς και σύντροφοι της Γώγου από την πρώτη κατάληψη της Βαλτετσίου.

 Ειλικρινά τόσο κόσμο δεν περίμενα να δω σε μια λέσχη - με παρέπεμψε σε φεστιβαλικές προβολές! Το ραντεβού μας ανανεώθηκε για μία επόμενη προβολή πιθανώς του ακριβοθώρητου ντοκιμαντέρ μου για τον Νίκο Κούνδουρο.

από-την-παρουσίαση-της-ποιητικής-συλλογής-και-το-live-του-νίκου-ερηνάκη-und-die-haken

Έγινε η παρουσίαση της ποιητικής συλλογής ανάμεσα σε όσα πέφτει η σκιά του νεαρού Νίκου Ερηνάκη στο μπαρ των εκδόσεων Γαβριηλίδης, στο Μοναστηράκι, και ήμασταν όλοι εκεί. Για την ακρίβεια, στο χώρο επικράτησε το αδιαχώρητο καθ' όλη τη διάρκεια της εκδήλωσης.

Μάθαμε έτσι και μερικές λεπτομέρειες που δε γνωρίζαμε και που δεν μου αποκαλύφθηκαν ούτε πριν μία εβδομάδα, που κάλεσα στο Δεύτερο Πρόγραμμα τον Ερηνάκη με τον μουσικό Στέφανο Χυτήρη. Αναφέρομαι στο ότι τον Ερηνάκη οδήγησε στον εκδότη Γαβριηλίδη ο ποιητής Χριστόφορος Λιοντάκης, ο οποίος είναι φαν της ποίησης του νέου! 

Χωρίς πολλά λόγια, προλόγους κλπ., ο Ερηνάκης πήρε τη θέση του μαζί με τους υπόλοιπους Haken (Haken θα πει Γάντζοι, το σχήμα που τον συνοδεύει δηλαδή) στη μικρή σκηνή, η οποία στήθηκε ειδικά για το χθεσινοβραδινό event: Δημήτρης Κοκκινογένης, Ηρακλής Θεοχαρόπουλος, Στέφανος Χυτήρης και ο Νίκος Ερηνάκης αυτοπροσώπως στις απαγγελίες.

Εσύ μας αγαπάς και θα σου φάνηκαν όλα ωραία, έσπευσε να μου πει αμέσως μετά το τέλος του live ο Ερηνάκης κι ενώ η αλήθεια είναι πως, ναι, πράγματι, εκτιμώ αυτά τα παιδιά για ότι κάνουν στο πλαίσιο μιας τέχνης περιθωριακής - αν θέλετε - υπό την έννοια μιας τέχνης όχι για τη μάζα σίγουρα, δε μπόρεσα να μην του πω πώς ζήτημα είναι αν άκουσα τι έλεγε μόνο σε ένα ή δύο απ' τα περίπου δέκα κομμάτια του cd που έπαιξαν ζωντανά. Απ' τη μια κατανοώ το noisy χαρακτήρα του όλου εγχειρήματος (πιο noisy δε γίνεται) και υπήρξαν στιγμές που είπα μέσα μου πως οι πιτσιρικάδες έβαλαν κάτω κανονικά τον Γιάννη Αγγελάκα με τους Επισκέπτες του, ο Αγγελάκας όμως πάντα δίνει τη δέουσα προσοχή στο λόγο του, όχι μόνο όταν τον γράφει, αλλά και όταν τον ερμηνεύει επί σκηνής.

Είμαι σίγουρος δηλαδή πως ο ποιητής Τίτος Πατρίκιος που τον βλέπετε στη γωνία δεξιά να παρακολουθεί το live του Νίκου Ερηνάκη und die Haken, θα ήθελε καλύτερη επαφή με την ποίηση του νέου καλλιτέχνη - μην ξεχνάμε πως βρισκόμασταν στην παρουσίαση μίας ποιητικής συλλογής, ασχέτως αν ο χώρος είχε μετατραπεί στο παρακείμενο...six d.o.g.s. Εύχομαι στα επόμενα live τους να συνεχίσουν με την ίδια ένταση, αλλά να ανεβάσουν λίγο το μικρόφωνο του ποιητή performer, διαφορετικά κινδυνεύουν οι λέξεις του να χαθούν μέσα σε μία ηλεκτρο-ψυχεδελική καταιγίδα.

Κι αν αυτό είναι πάλι άποψη, το δέχομαι, μολονότι ο ποιητής έδειξε να ανησυχεί πραγματικά για το πώς έφτασε ο λόγος του στο κοινό από κάτω. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η δημοσιογράφος Λιάνα Μαλανδρενιώτη δίπλα μου που πήγε κι αγόρασε το βιβλίο την ώρα του live, θέλοντας να βλέπει τα ποιήματα και να μην τα προσπεράσει (ή την προσπεράσουν) μεσ' στη γενική βαβούρα. Μία βαβούρα ωστόσο εξαιρετικής δυναμικής που άλλοτε μας πήγε σε τριπαριστά live των 60s - 70s και άλλοτε σε τελετές ασσασσίνων, χαμένων στα βάθη του χρόνου! Παρόντες στην παρουσίαση του βιβλίου του Νίκου Ερηνάκη ήταν οι ποιητές Τίτος Πατρίκιος, Χριστόφορος Λιοντάκης, Μαρία Λαγγουρέλη, George Le Nonce, Δημήτρης Αθηνάκης κ.α.