moonriver-post-ή-από-τον-ιανό-στις-κούκλες

Από που ν' αρχίσει και να τελειώσει κανείς μ' αυτό το post, εν προκειμένω με τη χθεσινή νύχτα που τα είχε όλα μέσα: νεορεμπέτες, ροκάδες, blueswomen και λαϊκές τραγουδίστριες, πούστηδες και παλικάρια, τραβεστί και drag shows - κοινώς, ο καλός ο μύλος όλα τα αλέθει! Βρέθηκα στον Ιανό στις 22.30 ακριβώς για να προλογίσω το συναυλιακό ντεμπούτο των Trio Tekke στην Αθήνα. Πολύ ευχάριστο το γεγονός ότι το πατάρι του Ιανού ήταν γεμάτο, κάτι που φανερώνει πως έχει αρχίσει να γίνεται κατάσταση και στη χώρα μας με τους τρεις αυτούς ρεμπετοχίπηδες και τα ανατρεπτικά τραγούδια τους. Δεν είναι τυχαίο που, όπως έμαθα, μέχρι και ο Γιάννης Αγγελάκας στο προχθεσινό live τους στη Θεσσαλονίκη πήγε και τους άκουσε. Γιατί, η αλήθεια είναι πως η επιτυχία των παραστάσεων των Trio Tekke σε χώρες της Ευρώπης, που έχουν ήδη παίξει, θεωρείται δεδομένη. Και λογικό, εφόσον το ξένο κοινό τους ανέκαθεν αποζητούσε την επαφή με το ρεμπέτικο, όχι όμως με μια τουριστική λογική, αλλά υπό το πρίσμα μιας αντεργκράουντ και πιο πειραματικής διάθεσης, η οποία έτσι κι αλλιώς χαρακτηρίζει τον Αντώνη, τον Λευτέρη και τον Colin. Τζουράς, κοντραμπάσο και κιθάρα ήταν τα όργανα που χρειάστηκαν για να αποδώσουν επί σκηνής τις συνθέσεις τους, μένοντας πιστοί στο ακουστικό κλίμα των δύο δίσκων τους. Προλόγισα, λοιπόν, τους φίλους μουσικούς, τους ευχήθηκα να ξαναπαίξουν σύντομα στην Αθήνα, ώστε να μπορέσω κι εγώ να τους παρακολουθήσω και την έκανα σφαίρα για την Ακαδημία Πλάτωνος και τη μουσική σκηνή Quilombo, όπου τραγουδούσε ο Θεσσαλονικιός Γιάννης Μήτσης σε μία απ' τις σπάνιες εμφανίσεις του στα μέρη μας.

Εκτιμώ πολύ τον Μήτση, τόσο από τη θητεία του στα Ξύλινα Σπαθιά, όσο και από την προσωπική διαδρομή του. Ένας τραγουδοποιός που κατά τη γνώμη μου άργησε λίγο να ακουστεί ευρέως και που πιθανώς υπό άλλες συνθήκες να διεκδικούσε ισάξια θέση δίπλα στον Σωκράτη Μάλαμα, τον Θανάση Παπακωνσταντίνου και τους λοιπούς κοσμαγάπητους δημιουργούς ανάλογου ύφους. Κι όταν λέω ισάξια θέση, φυσικά δεν αναφέρομαι στην καλλιτεχνική δυναμική των τραγουδιών του, αλλά στην αναγνωρισιμότητα του.

Εδώ ο pisoglendis δηλώνει για μία ακόμη φορά τον έρωτα του στον τ2φ, ο οποίος βέβαια έχει βλέμμα του στυλ Υποφέρω, υποφέρω, συνεπικουρούμενος από τη maira del mar πάντα με το ηλεκτρονικό τσιγάρο ανά χείρας! Έλα, έλα, φτάνει, φώναζε η Maria_Adouaneta (Δε με λενε Μαρία) στον pisoglendis, τρομάζοντας να τον ξεκολλήσει απ' τον αγαπημένο της!

Ήταν που σε λίγο θ' ανέβαινε στη σκηνή του Quilombo στο πλάι του Γιάννη Μήτση κι ήθελε νά'χει ήσυχο το κεφάλι της από κάτω!

Τον Μήτση τίμησε με την παρουσία της και η ερμηνεύτρια Φωτεινή Βελεσιώτου, ίσως η πιο καθαρόαιμη λαϊκή φωνή που διαθέτει σήμερα το ελληνικό τραγούδι! Σημειωτέον, ο πρώτος προσωπικός δίσκος της Βελεσιώτου κυκλοφόρησε μόλις την περασμένη εβδομάδα με τραγούδια σε μουσική του Γιώργου Καζαντζή και στίχους πολλών αξιόλογων στιχουργών.

Η Βελεσιώτου, μάλιστα, ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα του Μήτση και ανέβηκε για να μας τραγουδήσει το συγκλονιστικό Σαν απόκληρος γυρίζω του Βασίλη Τσιτσάνη με ένα γρέζι στη φωνή της, που είχαμε ν' ακούσουμε από την εποχή ή, σωστότερα, τις ηχογραφήσεις της Σωτηρίας Μπέλλου!

Μου αρέσει που ο Μήτσης αντιλαμβάνεται το τραγούδι σαν ένα είδος...ζεν, γι' αυτό ίσως δεν έγινε ποτέ Μάλαμας ή Παπακωνσταντίνου, απ' την άποψη - ξαναλέω - της φήμης του και μόνο. Ο δε τ2φ δίπλα μου θυμήθηκε ένα παλιότερο live του Μήτση στη βόρεια Ελλάδα, όπου είχε αφήσει το δικό του πρόγραμμα και επί μιάμισι ώρα τραγουδούσε αποκλειστικά Μάνο Χατζιδάκι!

Όταν η Λίνα Σωπιάδου με τη μοναδική της εμφάνιση εικαστικού ενδιαφέροντος - κάτι μεταξύ Φρίντα Κάλο και Μπίλι Χολιντέι - πήρε τη θέση της στη σκηνή, το αρτίστικο μαγαζί μετατράπηκε με τη μία σε blues...καταγώγι!

Αναρωτιόμουν αν όντως η Λίνα είναι μεγάλη τραγουδίστρια ή απλά εμείς την αγαπάμε πολύ μεσ' στην παρέα και μας φαίνεται μεγάλη, χωρίς ενδεχομένως να είναι. Έψαχνα με άλλα λόγια να βρω για ποιο λόγο με συγκίνησε τόσο πολύ χθες, εμένα, που έχω ακούσει και δει live σχεδόν όλες τις τραγουδίστριες της γενιάς της.

Όταν όμως γύρισα και είδα τον pisoglendis και τη maira del mar δακρυσμένους και τον τ2φ περιχαρή, κατάλαβα πως η ερμηνεύτρια αυτή δεν είναι καθόλου τυχαία περίπτωση.
Ευτυχώς δηλαδή που με το τραγούδι της καθήλωσε και τον pisoglendis, ο οποίος συνεχώς...αυτοσχεδίαζε! Τι έλεγε το άτομο! Καλά ε, το βιολί γαμάει, σχολίασα κάποια στιγμή στον τ2φ, οπότε πετάγεται κι ο ακατονόμαστος: Ωραία, αφού γαμάει, συμφέρει!

Ή το άλλο; Γνωρίζοντας πως η Λίνα γελάει πολύ με τις ατάκες του Πάνου Μιχαλόπουλου και της Καίτης Φίνου απ' τις αείμνηστες τραγελαφικές κοινωνικές ταινίες των 80s, ζήτησα απ' τον pisoglendis να της φωνάξει Μ' έχεις κάνει χώμα, ρε κοπέλα μου, βρίσε με τον αλλλλήτη! Αυτό να το πεις εσύ, είναι πολύ στρέιτ - μου απάντησε - εγώ θα της φωνάξω "Είσαι θεά"! Και φυσικά το φώναξε!

Και τι δεν τραγούδησε η Λίνα χθες! Marilyn Monroe, Radiohead, David Bowie, το λατρεμένο White Rabbit των Jefferson Airplane, αλλά και υπέροχα τραγούδια του Μήτση, όπως το Βουβή ασθενής!

Ακούστηκε ακόμη και το τραγούδι του σε στίχους του Κώστα Φασουλά που άνοιγε το τελευταίο άλμπουμ της Ελευθερίας Αρβανιτάκη! Εκτός της Σωπιάδου και της Βελεσιώτου, λοιπόν, που μοιράστηκαν τη σκηνή μαζί του, παρόντες στο live του Μήτση ήταν επίσης ο Φασουλάς, ο παραγωγός του, Άγγελος Σφακιανάκης, και ο τραγουδοποιός Θέμος Σκανδάμης.

Εννοείται πως κατά το τέλος του live, τους έσυρα όλους στην...τουαλέτα (ήταν ο μόνος χώρος με τον κατάλληλο φωτισμό) για τα δέοντα, δηλαδή τις αναμνηστικές φωτογραφίες για τα Άσματα και Μιάσματα: από αριστερά, ο Γιώργος, η Λίνα που εκφράζει τον θαυμασμό και την αγάπη της στη Φωτεινή, ο Κώστας και η maira.

Κι εδώ, παραλλαγή της προηγούμενης photo,

λίγο πριν απαθανατίσω τις δύο ερμηνεύτριες στο πιο ατμοσφαιρικό και ίσως αντεργκράουντ ενσταντανέ του post τούτου!





Το πρόγραμμα μετά είχε Κούκλες! Μην ξεχνιόμαστε κιόλας, σε μία βδομάδα ξεκινάω γυρίσματα, όπως όλα δείχνουν, επομένως η παρουσία μίας τραβεστί που θα διαβάσει το ποίημα της Γώγου για τη Σόνια, επιβάλλεται!

Δε συγκράτησα τα μικρά ονόματα των κυριών που υποδύθηκαν με πραγματικό ταλέντο τις Μελίνα Μερκούρη - εδώ βλέπετε την εκπληκτική ιμιτασιόν Ίλια Ντάρλινγκ στα Παιδιά του Πειραιά -, τη Madonna, την Άντζελα Δημητρίου, τη Celine Dion και πολλές ακόμη περσόνες φαμ φατάλ. Οι άνθρωποι το γλεντάνε με την ψυχή τους εκεί μέσα και όπως είδα, αλλά και όπως με πληροφόρησε ο Γιώργος, το κοινό τους έχει διευρυνθεί τόσο πολύ, που κάθε Παρασκευοσάββατο το μαγαζί τιγκάρει από στρέιτ ζευγάρια και παρέες, ενώ συχνοί θαμώνες είναι η Λάσκαρη, η Βίσση και άλλες προσωπικότητες της σόου μπιζ! Είδαμε και τον Νικόλα, ένα φοβερό τύπο που κάνει drag show και που παλιότερα υποδυόταν μέχρι και τη...Μαρίζα Κωχ! Έβγαινε, λέει, με μια ξανθιά περούκα που την...πατούσε και τραγουδούσε, playback φυσικά, το Παναγιά μου - Παναγιά μου! Αυτό θα ήθελα να το δω και, μου φαίνεται, θα τραβήξω και τη Μαρίζα κάνα βράδυ να κάνουμε καινούργιο συκώτι απ' το γέλιο!

Όλα τα λεφτά ήταν επίσης το λαϊκό πρόγραμμα που έκλεισε τη βραδυά! Ολόκληρος ο φελλινικός θίασος επί σκηνής αποδίδοντας τραγούδια του Καζαντζίδη, του Μενιδιάτη, της Γιώτας Λύδια και της Πόλυς Πάνου! Ο κακός χαμός, κάηκε το μαγαζί! Και για να ξαναγυρίσω στα του ντοκιμαντέρ και να κλείσω, τελικά το ποίημα της Γώγου θα το διαβάσει η κυρία Εύα Κουμαριανού. Πρόκειται για έναν ευγενέστατο και ζεστό άνθρωπο, που γνώριζε μάλιστα τη δολοφονημένη Σόνια και με μεγάλη χαρά - απ' ότι έδειξε - θ' ανταποκριθεί στο κάλεσμα μου. Σε θέλω τελείως αμακιγιάριστη, της είπα κι εκείνη μου απάντησε επί λέξει Άντε καλέ, ότι θες, δεν έχω ΄γω τέτοια κολλήματα! Νά'ναι καλά η γυναίκα και σε λίγες μέρες συμφωνήσαμε να βρεθούμε για να πάρει το κείμενο στα χέρια της και να το προβάρει!

Στο σπίτι, τις πρώτες πρωινές ώρες, με περίμενε ο γιός μου ο Ζέπος, που τον είχα κλείσει μέσα για πρώτη φορά για να γλιτώσει το ψοφόκρυο της αυλής. Άναψα τον αργιλέ, τραβήξαμε από δυο-τρεις τζούρες μαζί και αμέσως μετά την πέσαμε για ύπνο. Είχα να ξενυχτήσω πολύ καιρό, χρόνια νομίζω, μα τώρα που τέλειωσα αυτό το post αίσθηση μου είναι πως χθες συμμετείχα σε μία κανονική παρέλαση ανθρώπων, μουσικών και χρωμάτων!

οι-trio-tekke-στον-ιανό-ο-γιάννης-μήτσης-στο-quilombo-&-το-team-του-ντοκιμαντέρ-στις-κούκλες

Ύστερα από τις δύο συναυλίες τους σε Γιάννενα και Θεσσαλονίκη, που, απ' ότι πληροφορήθηκα, πήγαν αρκετά καλά, ο Αντώνης, ο Λευτέρης και ο Colin, οι Trio Tekke δηλαδή, απόψε δίνουν το πρώτο ραντεβού τους με το αθηναϊκό κοινό. Έτσι, στον Ιανό της Σταδίου, θα βρεθώ κι εγώ εκεί, όπου θα πω λίγα λόγια για τα δύο cd τους και την τάση τους να πειράζουν παλιά ρεμπέτικα, αλλά και να γράφουν πρωτότυπα τραγούδια ανάλογου ύφους. Η έναρξη του live των Trio Tekke είναι προγραμματισμένη για τις 22.30, μα δυστυχώς δε θα μπορέσω να το παρακολουθήσω, αφού θα πρέπει να μεταβώ στη νέα μουσική σκηνή Quilombo στην Ακαδημία Πλάτωνος. Εκεί θα εμφανιστεί ο τραγουδοποιός Γιάννης Μήτσης (τέως Ξύλινα Σπαθιά), έχοντας στο πλευρό του τη Maria_Adouaneta (Δε με λενε Μαρία), κατά κόσμον Λίνα Σωπιάδου. Θα ακουστούν τραγούδια του Μήτση απ' όλες τις μέχρι τώρα δισκογραφικές εργασίες του, καθώς και συνθέσεις των Δάρνακες, του συγκροτήματος της Λίνας. Η είσοδος είναι δωρεάν (καλή φάση για τους δύσκολους καιρούς που διανύουμε) και μπορείτε να βρείτε το μαγαζί στην οδό Σερβιών 10 & Λεωφόρος Αθηνών. Κατά τις 02.00 τη νύχτα, όταν θα έχουν τελειώσει και οι Trio Tekke και ο Μήτσης, ενδέχεται να περάσουμε με τη Σπυράτου και τον Τσιτιρίδη από τις Κούκλες - ο Γιώργος επικοινώνησε με τη Βακαλίδου και την Κουμαριανού, οι οποίες θα βοηθήσουν να βρούμε αυτό που ψάχνουμε. Άντε να δούμε, διότι σε λίγη ώρα έχουμε ραντεβού με την παραγωγό μου και τον συνθέτη Βαγγέλη Φάμπα, στο στούντιο του οποίου θα στηθεί το post production του ντοκιμαντέρ. Από αύριο, επίσης, οργανώνεται και η πιο δύσκολη δραματοποιημένη σκηνή με τη δυσκολία της να έγκειται στο γεγονός ενός γυρίσματος (όσο πιο σύντομου γίνεται...) μέσα στην πλατεία Εξαρχείων. Στο συγκεκριμένο γύρισμα θα χρειαστούν κομπάρσοι, περίπου 30 - 40 άτομα, επομένως θα επανέλθω με ανακοίνωση προς εξεύρεση τους!

λίγο-πριν-το-πρώτο-live-των-trio-tekke-στην-αθήνα

Οι Trio Tekke μόλις πάτησαν επί ελληνικού εδάφους, έτοιμοι για τις πρώτες συναυλίες τους, στη Θεσσαλονίκη την Παρασκευή, και στην Αθήνα, στον Ιανό, το Σάββατο. Θεώρησαν λοιπόν σωστό να βρεθούμε σήμερα στην οικία μου για ένα πρωινό καφέ, οργανώνοντας εν μέρει και το live του Ιανού. Διότι, μου έκαναν τιμή, ζητώντας μου προ μερικών εβδομάδων να προλογίσω αυτή την πρώτη τους αθηναϊκή εμφάνιση! Υποσχέθηκα ότι θα το κάνω, μόνο που μετά θα πρέπει να φύγω σφαίρα, αφού στο Quilombo θα τραγουδήσει ο Γιάννης Μήτσης με τη Maria_Adouaneta (Δε με λενε Μαρία), κατά κόσμον Λίνα Σωπιάδου!

Δεν τους πολυάρεσε η είδηση, εξ ου και άρχισε να επιτίθεται ο ένας του άλλου με απίστευτη αγριότητα, αναγκάζοντας ως και τον φιλήσυχο γάτο Ζέπο να το σκάσει από το ανοιχτό παράθυρο!

Από αριστερά, ο κοντραμπασίστας Colin Somervell, μισός Βρετανός, μισός Χιλιανός, στο κέντρο ο Κύπριος Αντώνης Αντωνίου, ιθύνων νους των Trio Tekke και στα δεξιά ο Λευτέρης Μουμτζής, η προσωποποίηση του νεοχιπισμού στον 21ο αι. και ένας πολυσχιδής μουσικός με πολλά και διαφορετικά projects στο ενεργητικό του!

Αυτή την ώρα οι τρεις παίδες δίνουν συνέντευξη στο ραδιόφωνο και αύριο πρωί - πρωί αναχωρούν για Θεσσαλονίκη, όπου επίσης τους περιμένει φόρτος εργασίας, στο πλαίσιο promo της δουλειάς και του εκεί live τους. Σε άσχημη περίοδο πέσατε...τους ενημέρωσα κι αυτοί συμφώνησαν, απαντώντας ωστόσο πως η εποχή σηκώνει τέτοια πράγματα, δηλαδή τέχνη παιγνιώδη και ανατρεπτική! Τα ίδια έλεγα και με τον σκηνοθέτη Λευτέρη Ξανθόπουλο το απόγευμα στο πανέμορφο καφέ των εκδόσεων Γαβριηλίδης στο Μοναστηράκι, αλλά αυτό πάει σε άλλο post.

trio-tekke-οι-νεοχίπηδες-ρεμπέτες-από-την-κύπρο

Οι Trio Tekke είναι ο Αντώνης Αντωνίου (τζουράς, φωνή), ο Colin Somervell (κοντραμπάσο, φωνή) και ο Λευτέρης Μουμτζής (κιθάρα, φωνή). Τον Μουμτζή τον γνωρίσαμε ως δημιουργό εκείνου του εξαιρετικού αγγλόφωνου psych-folk άλμπουμ με το προσωπικό του project, J. Kriste & Master of Disguise. Πριν λίγο καιρό, ο Αντώνης, η ψυχή των Trio Tekke, είχε την καλωσύνη να μου στείλει από την Κύπρο, τον τόπο καταγωγής και διαμονής τους, τα δύο άλμπουμ του συγκροτήματος: τα Ρεγγέτικα του 2009 και το Σαμάς που κυκλοφόρησε την περασμένη άνοιξη. Στα μεν Ρεγγέτικα, που ηχογραφήθηκαν στο Λονδίνο τον Μάρτιο του 2008, περιέχονταν κυρίως διασκευές σε ρεμπέτικα των Μ. Βαμβακάρη, Α. Δεληά, Γ. Τσαούς, στο δε Σαμάς, που ηχογραφήθηκε στη Λευκωσία, έχουμε τώρα περισσότερα καινούργια κομμάτια (εφτά του Αντωνίου, ένα του Μουμτζή μαζί με διασκευές σε Σ. Περιστέρη, Γ. Μπάτη, Σ. Ολλανδέζο και Α. Χατζηχρήστο).
Το παράδοξο με την περίπτωση των Trio Tekke και ιδιαίτερα με το δεύτερο cd τους, είναι πως δεν επιχειρούν νεωτερισμούς πάνω στα παλιά ρεμπέτικα τραγούδια - νεωτερισμούς του τύπου Imam Baildi, λόγου χάριν -, αλλά τα αποδίδουν, ανακατεμένα με τις δικές τους συνθέσεις, σα να αποτελούν μέρος ενός υλικού που έχασε συνειδητά τη χρονική του ταυτότητα. Αν θα έβρισκα κάποιον συγγενή μουσικό των Trio Tekke στην ελληνική δισκογραφία, αυτός θα ήταν ο κιθαρίστας Μπάμπης Παπαδόπουλος με τον πρόσφατο επίσης δίσκο του, Απ' τη σπηλιά του δράκου (Puzzlemusik, 2010).
Γιατί, αυτό, στο οποίο αποσκοπούν και τελικά καταφέρνουν οι Trio Tekke, είναι η διάσωση της διαύγειας των ρεμπέτικων μελωδιών μέσα από την απουσία του μπουζουκιού και τον διάλογο μεταξύ του τζουρά, του πρωταγωνιστικού οργάνου, με το κοντραμπάσο και την κιθάρα (όπως και το βιολί του Παύλου Μιχαηλίδη στο κομμάτι InDa του Αντωνίου). Επιπλέον, αυτός ο ακουστικός ήχος, οι αυτοσχεδιασμοί που δεν πέφτουν ως πλίνθοι και κέραμοι ατάκτως ερριμμένα μαζί με τις ακατέργαστες φωνές των τριών μουσικών, συντελούν στη δημιουργία ενός ιδιαίτερου κλίματος, παρεΐστικου και νεοχίπικου από αισθητικής άποψης, αλλά και πρωτότυπου μεσ' στην απλότητα του συγκριτικά με παρεμφερείς προσεγγίσεις. Και, ως γνωστόν, το ρεμπέτικο έχει σχεδόν...δεινοπαθήσει μέσα στα χρόνια απ' τις πολλές επίδοξες προσεγγίσεις. Ας μη μείνουμε όμως στις διασκευές των παιδιών στον Αντώνη τον βαρκάρη, το Γελεκάκι, το Πάμε στο Φάληρο και την Ατσιγκάνα, εφόσον, όπως ήδη είπαμε, το χάσμα μεταξύ παλαιού και νέου γεφυρώνεται θαυμάσια, ηχητικά τουλάχιστον. Υπάρχουν, λοιπόν, ορισμένα κομμάτια, όπως το InDa και το Κέμτρεϊλς (Chemtrails), τα οποία αρθρώνουν μία αξιοπρόσεκτη μουσική και στιχουργική πρόταση. Για το InDa, μάλιστα, του Αντωνίου, οι Trio Tekke διακρίθηκαν στον πρόσφατο διαγωνισμό του World Music Network κι έτσι επίκειται η ένταξη του κομματιού στη συλλογή The Rough Guide to Undiscovered Music. Πρόκειται για μία instrumental σύνθεση πειραματικής διάθεσης με στοιχεία ανατολίτικης - βυζαντινής ψυχεδέλειας, που, προσωπικά, με παρέπεμψε στους Kaleidoscope με το Side Trips του 1967 και στους Sweet Smoke με το Darkness to Light του ΄73. Η συγκεκριμένη πειραματική διάθεση φτάνει στο απόγειο της στη δεύτερη, την alt. version του InDa, η οποία κλείνει το cd με τη χρήση φωνητικών, loops και του εφέ ενός σπίρτου, ενός δέντρου ή και μιας ολόκληρης πόλης που σιγοφλέγονται την επόμενη μέρα της καταστροφής. Στο δε Κέμτρεϊλς (Chemtrails), ο δημιουργός Λευτέρης Μουμτζής σχολιάζει καυστικά τον ψεκασμό που δέχεται η Κύπρος από τα αεροπλάνα των αγγλικών Βάσεων με σκοπό τον έλεγχο των καιρικών συνθηκών και της ψυχικής διάθεσης των πολιτών! Κι επειδή μεσ' στο τραγούδι αναφέρεται και η 7η Φεβρουαρίου, η μέρα των γενεθλίων μου, λέω να σας αφήσω με τους στίχους του: Τον κάνανε τον ουρανό μπουρδέλο/ ψεκάζουν όλη μέρα χημικά/ δεν ξέρω τι να πω, σε ποιόν ν' αποταθώ, οι φίλοι μου με λένε γραφικό/ μα, κοίταξε αν θες λιγάκι πάνω/ και θα το δεις κι εσύ τ' αεροπλάνο/ χωρίς διακριτικά, πετάει χαμηλά/ κι άσπρη γραμμή αφήνει που σκορπά/ μα, πες μου αν ξανάδες τέτοια νέφη/ θαμπά και σαν μαχαίρι κοφτερά/ σου λέω κάτι πάει στραβά/ δεν είναι φυσικά/ μας κοροϊδεύουν όλους σαν παιδιά/ ο ήλιος καίει λες κι είναι καλοκαίρι/ μα έχουμε Φεβρουαρίου εφτά/ τι σχέση έχει αυτό, δεν ξέρω να σου πω/ όμως βρωμάει πολύ το σκηνικό...

* στο βίντεο, το τραγούδι Η στολή του Μπάτμαν σε μουσική και στίχους Αντώνη Αντωνίου.

** μπορείτε να προμηθευτείτε το άλμπουμ Σαμάς των Trio Tekke από την ιστοσελίδα τους http://www.triotekke.com/