review-από-τη-δισκοπαρουσίαση-του-χρήστου-κωνσταντόπουλου

 

Από τον Ιανό της Σταδίου ξεκίνησε ο Προορισμός του τραγουδιστή και τραγουδοποιού Χρήστου Κωνσταντόπουλου, που γνωρίσαμε πριν από μερικά χρόνια ως ερμηνευτή του Νότη Μαυρουδή στη δισκογραφία και σε συναυλίες.

 Έτσι, η συμμετοχή του Μαυρουδή στο πάνελ ήταν επιβεβλημένη. Ο σημαντικός κιθαριστής και συνθέτης στην ομιλία του μάς γνώρισε τον Κωνσταντόπουλο και όχι μόνο: Αναφέρθηκε δηλαδή και στην κρίση της δισκογραφίας, στη σύγχρονη κοινωνική κατάσταση στη χώρα μας, ενώ δεν παρέλειψε να σχολιάσει και την ενορχήστρωση του Προορισμού με την έντονη χρήση των ηλεκτρονικών μέσων, που - κατά τη γνώμη του - δεν μπορούν να αντικαταστήσουν μία κλασική μεγάλη και συμβατική - κατά τη γνώμη μου - ορχήστρα.

 Ο Νότης Μαυρουδής υπήρξε γενναιόδωρος στο λόγο του για τον Χρήστο Κωνσταντόπουλο, με τον οποίο - όπως είπε - οι δρόμοι τους χάθηκαν, αλλά το κοινό αισθητικό τους ζητούμενο παρέμεινε αναλλοίωτο. Εγώ πάλι στη δική μου, αρκετά πιο σύντομη ομιλία, αναφέρθηκα στη μικρή συνεργασία που είχαμε με τον Κωνσταντόπουλο και σε ορισμένες μουσικοκριτικού χαρακτήρα λεπτομέρειες για τον Προορισμό του.

Αμέσως μετά το λόγο είχε η ίδια η μουσική! Ο Χρήστος Κωνσταντόπουλος αφού ευχαρίστησε τους ομιλητές, την εταιρεία του - το CD κυκλοφορεί από την PHONOGRAPH - και όλους τους συντελεστές της δουλειάς, ανέβηκε στο stage και με τη συμβολή του συνθέτη Γιώργου Δίπλα στο πιάνο και το ακορντεόν παρουσίασαν έξι από τα, συνολικά δέκα, ηχογραφημένα κομμάτια.

 

Εξαιρετικός ερμηνευτής, με φωνή καθαρή και δυνατή, και με περίσσια θεατρικότητα, ο Κωνσταντόπουλος τραγούδησε το Αερόστατο, το Θηρίο, τα Δυαράκια, τον Δράκο Χρόνο - κομμάτια με ραδιοφωνικό air play που φανέρωσαν τις επιρροές του όχι μόνο από το δέντρο της ελληνικής μουσικής, αλλά και από τη διεθνή pop - rock σκηνή. Είμαι πραγματικά περίεργος για το ποια ραδιόφωνα θα στηρίξουν τη δουλειά του νέου αυτού καλλιτέχνη που ζει στην Πάτρα και που έχει να παλέψει με...θηρία. Τουλάχιστον ότι είχε να κάνει αυτός τελείωσε εδώ με την έκδοση ενός αξιόλογου δίσκου. Του εύχομαι να είναι καλοτάξιδος ο Προορισμός του και σύντομα να κλείσει πολλά live στο πλαίσιο προώθησης των τραγουδιών του. Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους η Νίκη Κωνσταντοπούλου, ποιήτρια και αδερφή του δημιουργού (υπογράφει τους στίχους σε τέσσερα τραγούδια, μελοποιήσεις από την ποιητική συλλογή της με τίτλο Απόψε νιώθω μια ντροπή), ο Χριστόφορος Μπαλαμπανίδης (δικοί του στίχοι στα δύο τελευταία κομμάτια του CD), αλλά και η συνθέτρια - ερμηνεύτρια Μαρίκα Κλαμπατσέα, δηλωμένη φαν του Χρήστου Κωνσταντόπουλου! 

* Ευχαριστίες στη Χρύσα Σοφρωνά για τις photos του post!

από-τη-μαρία-φαραντούρη-στη-μαρίκα-κλαμπατσέα-χθες-στο-μέγαρο-μουσικής

Χθες ήταν η προγραμματισμένη συνέντευξη με τη Μαρία Φαραντούρη και είπαμε πολλά, τα οποία πρέπει να σουλουπώσω μέσα στις επόμενες μέρες. Για τον Μίκη Θεοδωράκη, για το μόρφωμα της ΧΑ και τους μέχρι τώρα κυβερνώντες που έστρωσαν το χαλί στο φασισμό, για την Αριστερά που φλερτάρει πρώτη φορά στην Ελλάδα με την εξουσία, αλλά και για τον τζαζίστα Charles Lloyd, με τον οποίο βρίσκεται σε world tour. Στο τέλος η Φαραντούρη μου χάρισε το ολοκαίνουργιο άλμπουμ του Charles Lloyd με τον Jason Moran από την ECM, ενώ δέχτηκε να ακούσουμε μαζί το Πέρα απ' τα σύνορα, το αγαπημένο μου κομμάτι με τη φωνή της σε μουσική του Βαγγέλη Κατσούλη και στίχους του Σωτήρη Κακίση. Δώρο μεγάλο ήταν αυτή η στιγμή! 

Αμέσως μετά η Φαραντούρη θα άκουγε στο Μέγαρο τη συναυλία με έργα Beethoven κι εγώ λίγα μέτρα παραπέρα, στην αίθουσα Δημήτρης Μητρόπουλος, θα παρακολουθούσα την όπερα δωματίου Calamity Jane Γράμματα στην κόρη της (1877 - 1902) της Μαρίκας Κλαμπατσέα.

Στην οθόνη προβάλλονταν δυο γέρικα γυναικεία μάτια και η φωνή της ηθοποιού Margaret Jackman διάβαζε αποσπάσματα από τα γράμματα της Calamity Jane. Δυστυχώς, όμως, οι υπότιτλοι και όχι οι υπέρτιτλοι, που μασκάρονταν από τη στημένη ορχήστρα, έκαναν αδύνατη την ανάγνωση τους. Με αποζημίωσαν τα πλάνα του Σατανά, του πανέμορφου αλόγου της Calamity, και τα ποδοβολητά του που έφερναν το τραγούδι της Κλαμπατσέα. 

Καλεσμένοι της ιδιαίτερης καλλιτέχνιδας στη μοναδική συναυλία της ήταν ο Dimitri Shostakovich, ο Μιχάλης Σουγιούλ, ο Giuseppe Verdi, ο Νίκος Χαριζάνος, ο Georges Bizet, ο George Gershwin, ο Chopin και η Buffy Sainte - Marie. Κι η ίδια να μεταμορφώνεται επί σκηνής σε πολλές και διάφορες περσόνες που αφενός δεν ανήκουν στον κόσμο τούτο, αφετέρου ειν' αδύνατο να περιγραφούν. 

Το μουσικό όραμα της Μαρίκας Κλαμπατσέα υπηρέτησαν και με το παραπάνω ο Μάριος Βαληνάκης στο σαξόφωνο, ο Νίκος Παπαναγιώτου στα κρουστά και το κουαρτέτο εγχόρδων Gennadiy Bykov (βιολί), Florenc Sulkuqi (βιολί), Κατερίνα Τζίντζου (βιόλα), Ευγένιος Μπένσης (βιολοντσέλο).

η-μουσική-ανάγνωση-της-μαρίκας-κλαμπατσέα-στα -γράμματα-της-calamity-jane-στην-κόρη-της

Εδώ και χρόνια ήθελα να γνωρίσω τη Μαρίκα Κλαμπατσέα. Για την ακρίβεια, απ' όταν μού'χε πρωτομιλήσει ο ποιητής Αντρέας Παγουλάτος για ένα αβάν γκαρντ φαινόμενο, δυστυχώς άγνωστο στο ευρύ κοινό. Μου την είχε περιγράψει, θυμάμαι, ως κάτι μεταξύ Janis Joplin, Diamanda Galas, αλλά και Chopin! Πέρσι έπεσε στα χέρια μου ο ένας από τους συνολικά δύο δίσκους που έχει κάνει σε μία μικρή ανεξάρτητη εταιρεία, τη Musica Viva, και κατάλαβα πολύ καλά τι εννοούσε ο ποιητής! 

Πριν από λίγη ώρα έγινε στον Ιανό της Σταδίου η συνέντευξη Τύπου για τη συναυλία της Κλαμπατσέα στο Μέγαρο Μουσικής την ερχόμενη Παρασκευή, 12 Απριλίου. Τίτλος της συναυλίας, Calamity Jane - Γράμματα στην κόρη της (1877 - 1902), το project δηλαδή που αποτέλεσε και το υλικό του άλλου δίσκου της, αυτού που μου έλειπε. Τον απόκτησα σήμερα με τέτοια χαρά λες και μου χάριζαν θησαυρό. Και δεν υπερβάλλω καθόλου! 

Στην ομιλία της, η Κλαμπατσέα τόνισε πως η έλξη της για κάθε ανθρώπινη διαφορετικότητα και η εκτίμηση της στους αποκλίνοντες αυτού του κόσμου ήταν οι αιτίες που την έκαναν να ασχοληθεί με την προσωπικότητα της Calamity Jane, μια γυναίκα που προκάλεσε τα ήθη της πουριτανικής αμερικανικής κοινωνίας του 19ου αι., υιοθετώντας ένα ανδρόγυνο look και διαπρέποντας σε κατ' εξοχήν ανδρικά σπορ, σαν τη σκοποβολή και την ιππασία. 

Από το ομότιτλο βιβλίο των εκδόσεων Εκκρεμές στη μετάφραση της Ελένης Ζαχαροπούλου, διάβασε αποσπάσματα η Μάρθα Παπαθανασίου. Επιστολές της Calamity Jane στην κόρη της, μέσα από τις οποίες φανερωνόταν η πίεση του κοινωνικού περίγυρου της εποχής, κυρίως όμως η αγάπη μίας πολύ ιδιαίτερης μάνας προς το παιδί της και τον σύντροφο της, Bill Hickok. 

Η ιστορία έχει τοποθετήσει λάθος την Calamity Jane, τόνισε η Μαρίκα Κλαμπατσέα, αφού δεν μπόρεσε ποτέ να αποδεχτεί τη διαφορετικότητα της - ούτε καν η ίδια η Ιστορία! Και ίσως γι' αυτό το μουσικό concept που εμπνεύστηκε είναι ο ορισμός της πρωτοπορίας.

Εκτός από την ίδια στο πιάνο και το τραγούδι, στον Ιανό βρέθηκε και το κουαρτέτο εγχόρδων, που θα τη συνοδεύσει στο Μέγαρο Μουσικής.Στη γωνία δεξιά διακρίνεται και ο συνθέτης Χρήστος Οικονομίδης μεταξύ των παρευρισκομένων.

Έκανα μερικές ερωτήσεις στη δημιουργό λίγο πριν μας δώσει μια γεύση από τη συναυλία της. Κυρίως για τη μουσική της προσέγγιση. Μου έκανε εντύπωση, π.χ., που μέσα στο project έχουν μπλεχτεί μουσικές του Verdi και του Chopin με το ελληνικό Άσ'τα τα μαλλάκια σου και το παραδοσιακό αμερικανικό, γνωστό από τη Buffy Sainte-Marie, Until it's time for you to go!

Όταν η Κλαμπατσέα πήρε τη θέση της στο πιάνο, συνειδητοποιήσαμε πως ερμηνεύει κάθε σύνθεση σα να είναι ρόλοι διαφορετικοί. Πετυχημένες φωνητικές ακροβασίες, εναλλασσόμενες ερμηνευτικές περσόνες που λειτούργησαν σαν την εξωτερίκευση των εσώψυχων της ηρωίδας της: ο έρωτας, ο θάνατος, η λατρεία για τον Σατανά, το άλογο της, η κραυγή της ενάντια σε κάθε συντηρητικό κοινωνικό καθεστώς. 

Τι κρίμα που δεν έχετε απασχολήσει εσείς τη δισκογραφία, της είπα. Είναι επιεικώς απαράδεκτο να έχετε βγάλει μόνο δύο δίσκους την τελευταία 15ετία...Έλειπα πολλά χρόνια στην Αγγλία, μου απάντησε. 

Εξυπακούεται πως η φράση μου Είναι απαράδεκτο δεν αφορούσε την καλλιτέχνιδα, αλλά τις εταιρείες και τους μανατζαραίους που φρόντισαν να αλώσουν τα πάντα και να αφανίσουν κάθε τι μουσικό που δεν είχε το γαμημένο το ραδιοφωνικό air play τους. Προτού βέβαια αυτοκαταστραφούν μοιραία. Ωστόσο η Μαρίκα Κλαμπατσέα δεν έχει ανάγκη κανέναν για να ασκήσει την εξαιρέσιμη τέχνη της. Είναι εδώ με αθόρυβες μουσικές παραστάσεις, είτε για πιάνο-φωνή, είτε για ορχήστρα, όπως θα συμβεί στις 12 του μήνα στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Δεν το χάνω με τίποτα!