...Το 1980 ηχογράφησα τον δίσκο με τραγούδια του Bertolt Brecht. Λίγα χρόνια μετά ερμήνευσα τα τραγούδια αυτά στο περίφημο Berliner Ensemble, στο Βερολίνο, σε σκηνοθεσία του σκηνοθέτη και ηθοποιού Έκεχαρτ Σαλ, που είχε παντρευτεί τη Μπάρμπαρα, την κόρη του Brecht. Εκεί όπως ήταν επόμενο γνώρισα τη Gisela May. Δε γινόταν κιόλας να μην τη γνωρίσω, εφόσον κάθε βράδυ έπαιζε τότε στο Berliner Ensemble. Μετά τις παραστάσεις της βγαίναμε και συζητούσαμε για τέχνη και πολιτική. Εκτιμούσε πολύ τη μουσική του Μίκη Θεοδωράκη χωρίς να έχουν συνεργαστεί ακόμη.
Την ίδια περίοδο, λίγο αργότερο ίσως, στα μέσα του 1980, τραγουδήσαμε μαζί στο Μνημείο Ολοκαυτώματος του Μάουτχάουζεν το ομώνυμο έργο του Μίκη και του Καμπανέλλη: Εγώ στα ελληνικά, η Ισραηλινή Elinor Moav στα ισραηλίτικα και η Gisela May στα γερμανικά. Η συναυλία μάλιστα δισκογραφήθηκε και κυκλοφόρησε σε διεθνή διανομή. Αυτό που έχω να θυμάμαι είναι το πόσο καταπληκτική performer υπήρξε η Gisela May. Ο τέλειος συνδυασμός εκρηκτικού ηθοποιού και τραγουδιστή, που ερμήνευε με πάθος και με ένταση. Ως άνθρωπος διέθετε τρομερό χιούμορ, επίσης. Τη συναντούσα για πολλά χρόνια όποτε πήγαινα στη Γερμανία για συναυλίες με έργα του Θεοδωράκη. Χαίρομαι που πέρασε από το κομμάτι της ζωής μου η Gisela May...
(από τηλεφωνική συνομιλία με τη Μαρία Φαραντούρη, μεσημέρι της 5ης Δεκεμβρίου 2016)
