ΑΝΤΩΝΗΣ Ή ΘΑΝΟΣ;

Με επισκέπτεται καλός φίλος, παντελώς άσχετος με τα καλλιτεχνικά. Πώς πάει εκείνο το cd που έφτιαχνες; με ρωτάει. Βγήκε, του απαντάω και μέσα σε όλα τον παροτρύνω ν' ακούσει τον Καβάφη, όπως τον διάβασε ο Σαμαράς! Μα, πώς κατάφερες, μου λέει, κοτζάμ Σαμαρά και τον έβαλες να διαβάσει; Α, είμαστε φίλοι, του εξηγώ, μην πολυκαταλαβαίνοντας την απορία του. Με τα πολλά, δε χρειάστηκε αρκετή ώρα για να συνειδητοποιήσω πως ο εν λόγω φίλος μπέρδεψε τον ηθοποιό Θάνο με τον αρχηγό της ΝΔ Αντώνη Σαμαρά! Κάθομαι τώρα και γελάω μόνος μου...Για φαντάσου τον Αντώνη Σαμαρά να απαγγέλλει Κωνσταντίνο Καβάφη!
* στο blog του giousurum βρίσκετε το δικό του αφιέρωμα στο τεύχος 147 της Οδού Πανός: http://giusurum.blogspot.com/2009/12/147.html

ΑΓΟΡΑΙΟ & ΚΑΒΑΦΙΚΟ!

Η Δημοτική Αγορά Κυψέλης δεν είναι ένας απλός χώρος καθημερινών αγοραίων συναλλαγών. Τελεί υπό κατάληψη, γι' αυτό και μέσα της θα βρείτε αφίσες για παραστάσεις Μαγιακόβσκι, προβολές ταινιών, καθώς και αυτοσχέδια εργαστήρια γλυπτικής. Σ' αυτές τις θέσεις καθίσαμε πριν λίγες ώρες με την παρέα μου και είδαμε (οι περισσότεροι ίσως για πολλοστή φορά) το ντοκιμαντέρ για το Κύτταρο και το ελληνικό rock των 70s. Ο Νίκος, ο Γιάννης, η Λουκία, ο Χάρης και η Βίκυ, που κρατάει το myspace της Φλέρυς Νταντωνάκη κι όλο λέγαμε ότι θα βρεθούμε κάποτε.
Κάτω από τις ρεκλάμες των αλλαντικών λειτούργησε το επίσης αυτοσχέδιο μπαρ. Χώροι που κάποτε θα είχαν καφάσια στη σειρά σήμερα είναι αίθουσες συζητήσεων και διαλέξεων. Κανονικός σουρεαλισμός!
Και μια εικόνα να δακρύζεις: Μ' αρέσει η μουσική γράφει η νεαρή δασκάλα στον πίνακα. Οι μαθητές της δεν είναι εργαζόμενοι που δουλεύουν το πρωί και σπουδάζουν το βράδυ, αλλά Ρώσοι, Αλβανοί και Αφρικανοί οικονομικοί μετανάστες που ενδιαφέρονται να μιλήσουν και να διαβάσουν σωστότερα την ελληνική γλώσσα, μπας και μπορέσουν να ενταχθούν με λιγότερα προβλήματα στην αντίστοιχη ελληνική κοινωνία. Ένα από τα πολλά σχολεία μεταναστών που λειτουργούν μέσα στη Δημοτική Αγορά Κυψέλης. Τραγικό σχεδόν ένα νόμιμο δικαίωμα των αλλοδαπών μεταναστών, σαν αυτό της παιδείας, να θεωρείται πρωτεύον μέλημα των οργανώσεων της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς ή της Αριστεράς γενικώς και όχι του επίσημου κράτους. Δεν πειράζει, τουλάχιστον μ' αυτό τον τρόπο ξέρεις με ποιους θα πας και ποιους θ' αφήσεις, μπορείς να λες ότι τελικά δεν έχουν μπει στο μπλέντερ όλες οι ιδεολογίες.
Γυρίζω σπίτι και διαβάζω επιλεκτικά το ολοκαίνουργιο τεύχος της Οδού Πανός- αφιέρωμα στον Κωνσταντίνο Καβάφη. Τριάντα τεύχη κουβάλησα σήμερα το πρωί για να τα μοιράσω σε όλους τους συνθέτες, τους τραγουδιστές και τους ηθοποιούς που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα μου να συμμετάσχουν στο cd. Ο Ντίνος Χριστιανόπουλος διαβάζει τρία ποιήματα, ακούω τη φωνή του και νιώθω ότι έχει μεγαλώσει συγκριτικά με τις παλαιότερες απαγγελίες του σε έναν άλλο ολόκληρο δίσκο που έχω. Το συναίσθημα που φέρει και μεταφέρει ταυτόχρονα δεν έχει αλλάξει καθόλου όμως! Τον Θεσσαλονικιό ποιητή διαδέχεται ο Θεσσαλονικιός τραγουδιστής Παντελής Θεοχαρίδης στο, μελοποιημένο από τον Μιχάλη Τρανουδάκη, Μακρυά. Υπέροχο όσες φορές κι αν το ακούσω! Ξέρεις, μου έλεγε η Πλάτωνος πρόσφατα, ακούς το τραγούδι αυτό του Τρανουδάκη με τη φωνή του Παντελή και νομίζεις πως το' χει γράψει ο Χατζιδάκις κι απλά το είχε αφήσει εκτός του Μεγάλου Ερωτικού!
Αμέσως μετά η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη διαβάζει είκοσι ένα ποιήματα του Καβάφη μέσα σε είκοσι πέντε λεπτά. Αν μη τι άλλο φαίνεται πόσο αυτή η γυναίκα ήθελε ολόψυχα να απαγγείλλει τον Αλεξανδρινό ποιητή. Κανονικά η απαγγελία της ποίησης θα έπρεπε να είναι μέρος των θεατρικών σπουδών και όχι αποκλειστικά των εισαγωγικών εξετάσεων στις δραματικές σχολές. Η Καρυοφυλλιά, πάντως, σίγουρα θα ήταν η καλύτερη δασκάλα γι' αυτό!
Το έπος του Lolek με τίτλο Candles (Τα κεριά στα αγγλικά), διάρκειας 08.32, με συγκλονίζει! Απόφευγα να τ' ακούσω προ μερικών εβδομάδων που δεν ήμουν καθόλου καλά ψυχολογικά, αλλά αυτή τη στιγμή αισθάνομαι ότι είναι το ωραιότερο τραγούδι του φίλου τραγουδοποιού. Έτσι θα μελοποιούσε και ο Nick Cave τον Κωνσταντίνο Καβάφη, δε χωράει αμφιβολία! Κι ας γράφει η Μαργαρίτα Δαλμάτη στο κείμενο της Η καβαφική ποίηση: Ο Καβάφης είναι Έλληνας, όχι γιατί έγραψε σε γλώσσα ελληνική ή πάνω σε θέματα ελληνικά, αλλά γιατί έγραψε με τρόπο ελληνικό...
Στο δικό του κείμενο ο ποιητής και εκδότης της Οδού Πανός, ο Γιώργος Χρονάς θυμάται τον φιλόλογο του στο Γυμνάσιο του Πειραιά να διαβάζει στην τάξη τα ποιήματα του Καβάφη από το προσωπικό του βιβλίο. Πιθανώς τα ίδια ποιήματα που επέλεξε και απήγγειλε μέσα στο cd του τεύχους, δεκατρία τον αριθμό! Μου αρέσει ο Χρονάς όταν διαβάζει ποίηση. Είναι αυστηρός, άχρωμος και απέριττος. Δεν είναι ηθοποιός, αλλά ραδιοφωνικός παραγωγός. Και ποιητής. Στην έξοδο μας βγάζει ένας ηθοποιός, όμως, ο Θάνος Σαμαράς με τα ποιήματα Εν τη οδώ και Το διπλανό τραπέζι. Δικαιώνει με τη φωνή του το μέρος εκείνο του κειμένου του Χρήστου Κρεμνιώτη, σύμφωνα με το οποίο Η γλυκύτητα δεν προκύπτει εδώ, ούτε από κάποια ερωτική ανάμνηση του γερασμένου ποιητή, ούτε από τον θάνατο κάποιου ερωμένου, ούτε από την νόστο ενός τόπου της μνήμης, μα ποτέ με το σώμα φτασμένου. Η Λένα Πλάτωνος, πάλι, αφού βρήκε Πλατωνική τη μουσική της Μάιρας Λιούγκου και του Τάσου Καπίρη, έστειλε τα συγχαρητήρια της στους δύο δημιουργούς που δούλευαν για τρεις μήνες εμπνεόμενοι απ' όλες τις λέξεις ξεχωριστά των ποιημάτων και βέβαια από την ηθελημένα αποστασιοποιημένη ερμηνεία του Σαμαρά.

Σειρά έχουν το εμπεριστατωμένο άρθρο του, μονίμως βουτηγμένου στα γράμματα, ποιητή Αντρέα Παγουλάτου με τίτλο Η επίδραση του Νίτσε στην ποίηση του Κ. Π. Καβάφη. Ένα σπάνιο κείμενο του Μένη Κουμανταρέα που ανέσυρε από το αρχείο του συγγραφέα ο Θάνος Φωσκαρίνης, γραμμένο το 1983 για τα πενήντα χρόνια από τον θάνατο του Καβάφη. Επίσης, η εξαιρετική ποιητική ανάλυση όλων των στίχων που απαρτίζουν το ποίημα Φωνές από τον συγγραφέα (συνblogger και τακτικό επισκέπτη αυτού του blog) Φώτη Θαλασσινό.

Κι ακόμη, το απόσπασμα από τον λίβελο για τον Καβάφη του Γλαύκου Αλιθέρση (Μιχάλη Χατζηδημητρίου) που είχε κυκλοφορήσει το 1934, ένα χρόνο μετά το θάνατο του ποιητή, υπό τον τίτλο Το πρόβλημα του Καβάφη. Τη διερεύνηση της ερωτικής διάστασης των καβαφικών ποιημάτων στο άρθρο Και πλάγιασα στες κλίνες των του Παναγιώτη Γούτα. Τέλος, το αφηγηματικό κείμενο του ποιητή Ντίνου Χριστιανόπουλου που ανοίγει το τεύχος με τον χαρακτηριστικό τίτλο Το χωριό της μητέρας μου και ολίγα καβαφικά.

Πιστεύω πως μόλις κυκλοφόρησε ένα από τα καλύτερα, αν όχι το καλύτερο μέχρι τώρα, αφιέρωμα στον σημαντικότερο Έλληνα ποιητή από ένα αμιγώς λογοτεχνικό περιοδικό. Το ίδιο ισχύει και για το ίδιο το περιοδικό, που κάθε τεύχος του, εδώ και πολλά χρόνια, είναι αφιερωμένο σε κάποια μεγάλη προσωπικότητα από τον χώρο των τεχνών. Αφού ευχηθώ να γίνει ανάρπαστο, θα συγχαρώ κι εγώ από δω τον Διονύση Στεργιούλα, αυτόν τον αυθεντικό διανοούμενο που επιμελήθηκε το αφιέρωμα και τον Γιώργο Χρονά που το εξέδωσε με το πάθος που τον διακρίνει σε ότι κάνει κάθε φορά!

LES PIEDS SANS VISAGE!

Ή Ανταπόκριση βουβή από τα γυρίσματα της ταινίας "Κόκκινη κλωστή δεμένη" του Κώστα Χαραλάμπους...

'Η Επέσατε θύματα...

* Πάντα μινιμαλιστής ο Θάνος Σαμαράς!

ΤΙ ΘΑ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΤΟ CD ΤΟΥ, ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟΥ ΣΤΟΝ Κ.Π. ΚΑΒΑΦΗ, ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΟΥ ΤΕΥΧΟΥΣ ΤΗΣ ΟΔΟΥ ΠΑΝΟΣ!

Σε λίγες μέρες παραδίδονται τα master των ηχογραφήσεων για το cd που θα συνοδεύει το τεύχος 147 της Οδού Πανός- αφιέρωμα στον Κ. Π. Καβάφη. Μιας και αφενός ο Γιώργος Χρονάς μου ανέθεσε τη μουσική επιμέλεια, αφετέρου όλα πήραν το δρόμο τους και πήγαν καλά, είναι ώρα να ανακοινώσω από δω τα περιεχόμενα και τη δομή του συλλεκτικού αυτού cd.

1. Ο Ντίνος Χριστιανόπουλος επιλέγει και διαβάζει 3 ποιήματα του Κ. Π. Καβάφη

2. Ο Μιχάλης Τρανουδάκης μελοποιεί το ποίημα Μακριά. Ερμηνεύει ο Παντελής Θεοχαρίδης

3. Η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη διαβάζει ποιήματα του Κ. Π. Καβάφη

4. Ο Lolek μελοποιεί το ποίημα Κεριά (Candles) στα αγγλικά. Ερμηνεύει ο ίδιος

5. Ο Γιώργος Χρονάς επιλέγει και διαβάζει ποιήματα του Κ. Π. Καβάφη

6. Ο Θάνος Σαμαράς διαβάζει τα ποιήματα Το διπλανό τραπέζι και Εν τη οδώ στη μελοποίηση της Μάιρας Λιούγκου και του Τάσου Καπίρη

* Για περισσότερες λεπτομέρειες, παραθέτω ένα απόσπασμα από το κείμενο που έγραψα για τη συγκεκριμένη έκδοση:
Για το τεύχος 147 της Οδού Πανός – αφιέρωμα στον Κωνσταντίνο Καβάφη, δέχτηκαν πρόθυμα να μελοποιήσουν ποιήματα του, καλλιτέχνες διαφορετικής γενιάς και μουσικών καταβολών, μα με αδιαμφισβήτητη κοινή αισθητική κατεύθυνση. Την αισθητική που, συμφώνως με τον Μάνο Χατζιδάκι, θέλει το τραγούδι να μη χάνεται πριν λαλήσει στον αγέρα, ούτε να ακούγεται απλά σαν φωνή ασθενική.
Πρώτος απ’ αυτούς, ο Μιχάλης Τρανουδάκης.

Συνθέτης μουσικής για θέατρο και τραγουδιών για τη δισκογραφία, έχοντας στις αποσκευές του δύο εμβληματικούς προσωπικούς δίσκους: την Ποδηλάτισσα του 1979 από τη Lyra του Πατσιφά, σε ποίηση Οδυσσέα Ελύτη, με ερμηνεύτρια την Αφροδίτη Μάνου και τη Μυθολογία του Σαββάτου του 1986, σε ποίηση Γιώργου Χρονά, από τον χατζιδακικό Σείριο, με τις φωνές της Μαρίας Δημητριάδη και του Βασίλη Λέκκα.
Στο παρόν cd, ο Τρανουδάκης επέλεξε να μελοποιήσει το ποίημα Μακριά, έχοντας ως προσκυνητάρι του το, την αμαρτία αρνούμενο και εν τούτοις υποσχόμενο, ιασεμί με τα μυσταγωγικά ιώτα και άλφα και έψιλον της επίκλησης του Ιάκχου. Η ηχογράφηση πραγματοποιήθηκε και προσφέρεται με τον ίδιο στο πιάνο και τον Παντελή Θεοχαρίδη στο τραγούδι.

Από τις καλύτερες φωνές της γενιάς του, λυρικός και λαϊκός ταυτόχρονα, ο Θεσσαλονικιός Παντελής Θεοχαρίδης υπήρξε ο πρώτος ερμηνευτής της Μικρής πατρίδας του Γιώργου Ανδρέου και του Παρασκευά Καρασούλου και του κύκλου Τα τραγούδια του χαμένου ποιητή των Δημήτρη Μαρκατόπουλου – Χρήστου Γ. Παπαδόπουλου (Σείριος, 2000). Έχει συνεργαστεί ακόμη με τον Μίκη Θεοδωράκη, τον Χρήστο Λεοντή, τη Ντόρα Μπακοπούλου, τη Νένα Βενετσάνου, τον Μανώλη Ρασούλη, τον Γιώργο Καζαντζή κ.α.

Ο δεύτερος συνθέτης στο cd της Οδού Πανός που μελοποίησε τον Καβάφη είναι ο Γιάννης Αναγνωστάτος (Lolek). Μόνος ίσως από την, ολοένα και ανερχόμενη, αγγλόφωνη εναλλακτική σκηνή που κατάφερε να κερδίσει το κοινό και της αμιγώς έντεχνης ελληνικής μουσικής, ο Lolek επένδυσε με τις νότες του το ποίημα Κεριά. Η αίσθηση που αποκομίζει κανείς από την άποψη του Lolek στο συγκεκριμένο οριακό ποίημα του Καβάφη είναι ίδια μ’ αυτή των θλιμμένων φολκ – ροκάδων τροβαδούρων του ΄70 (Nick Drake, Tim Buckley, Graham Nash).
Δύο ποιήματα του Καβάφη, τα Εν τη οδώ και Το διπλανό τραπέζι, απήγγειλε ο ηθοποιός Θάνος Σαμαράς και εν συνεχεία επεξεργάστηκαν μουσικά και ηχητικά η Μάιρα Λιούγκου και ο Τάσος Καπίρης. Το Εν τη οδώ αποδίδεται με ταπεινούς βηματισμούς σε 6/8 πάνω σε κλασικές φόρμες και με τη χρήση ηλεκτρονικών samples. Το Διπλανό τραπέζι φανερώνει την επαφή των δύο δημιουργών με την εσωτερική δύναμη και τις εικόνες που πηγάζουν από κάθε λέξη και κάθε φθόγγο των στίχων του ποιητή, έτσι ούτως ώστε να οδηγηθούν στη διατύπωση τους με νότες και φράσεις μουσικές. Ακόμη, παρατηρείται η μετατροπή του υποκειμενικού συναισθήματος σε αίσθημα αντικειμενικό, μέσω της μοναδικής ιδιότητας του καβαφικού λόγου να διατηρεί αναλλοίωτο το μήνυμα του, κερδίζοντας την ίδια ανταπόκριση σε όλες τις εποχές και σε όλους τους ανθρώπους. Στη μουσική κατεύθυνση, βέβαια, των Μάιρας Λιούγκου – Τάσου Καπίρη, την πιο αντισυμβατική μέσα στο cd, συνέβαλε τα μάλα και η εξίσου αντισυμβατική και ηθελημένα αποστασιοποιημένη απαγγελία του Σαμαρά.

Από τους πιο ταλαντούχους και ενδιαφέροντες ηθοποιούς του θεάτρου και του νέου ελληνικού κινηματογράφου, ο Θάνος Σαμαράς έχει διακριθεί για την ερμηνεία του στο Delivery του Νίκου Παναγιωτόπουλου, ενώ έχει παίξει σε πολλές άλλες ταινίες και θεατρικές παραστάσεις. Τον καιρό αυτό πρωταγωνιστεί στην ταινία Κόκκινη κλωστή δεμένη του Κώστα Χαραλάμπους.

Η Μάιρα Λιούγκου. φιλόλογος Γερμανικής γλώσσας στη δημόσια εκπαίδευση, έχει σπουδάσει κρουστά με τον Βαγγέλη Καρίπη στο Ωδείο Παναρμόνιο και Εφαρμογές Μουσικής Τεχνολογίας στο Ωδείο Όπερα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του μουσικού–εικαστικού σχήματος IsMar δίνοντας παραστάσεις σε όλη την Ελλάδα και συμμετέχοντας με δημιουργίες video art σε ομαδικές εκθέσεις. Ως μουσικός των κρουστών έχει συνεργαστεί με αρκετά σχήματα. Είναι στιχουργός και έχει συμμετάσχει σε ποιητικά δρώμενα με έργα Λόγου και Δραματοποιημένης Ποίησης.

Ο Τάσος Καπίρης είναι καθηγητής μουσικής στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Απόφοιτος του Anglia Polytechnic University του Cambridge, έχει σπουδάσει κρουστά με τον Νίκο Τουλιάτο και στο Ωδείο Αθηνών με τον Δημήτρη Μαρινάκη. Οι δραστηριότητες του περιλαμβάνουν συνεργασίες, ως σολίστας των κρουστών, με το σχήμα free time quartet του Σπύρου Μιχαήλ και ως συνθέτης με το συγκρότημα Kal – Vo.
Ο επίλογος από τον Μιχάλη Τρανουδάκη εκφράζει τη φωνή, θα λέγαμε, και των άλλων καλλιτεχνών στο cd της Οδού Πανός: Τα ποιήματα του Καβάφη αν διαβαστούν μεγαλόφωνα σου δίνουν τη μουσική τους. Κι εσύ ακολουθείς.

Προσεχώς, λοιπόν!

ΟΤΑΝ Ο ΘΑΝΟΣ ΣΑΜΑΡΑΣ ΔΙΑΒΑΣΕ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ ΚΑΒΑΦΗ & Ο ΗΛΙΑΣ ΛΙΟΥΓΚΟΣ ΜΕΛΟΠΟΙΗΣΕ ΛΙΝΑ ΝΙΚΟΛΑΚΟΠΟΥΛΟΥ!

Θα μπορείς να πάμε για ηχογράφηση κατά τις έντεκα το πρωί, ρώτησα χθες βράδυ τον Θάνο Σαμαρά, ή μήπως δε θα μπορείς να ξυπνήσεις; Ξυπνάω κατά τις οχτώ, μου απάντησε. Και ξεκινήσαμε! Στις δέκα και τέταρτο ακριβώς!

Προορισμός μας το Παγκράτι και το στούντιο του συνθέτη Νίκου Χαλβατζή, άρτι αφιχθέντα από την Κοζάνη και πολιτογραφημένου, μονίμως πλέον, Αθηναίου. Ο Θάνος ήταν εκείνος που ουσιαστικά μας παρακίνησε να ξεκινήσουμε τη δουλειά αμέσως. Διαφορετικά, πολύ πιθανό ήταν να είμαστε ακόμα εκεί με τον Νίκο, να καπνίζαμε και να πίναμε καφέδες.

Δυο- τρεις βόλτες έκανε ο ηθοποιός μέσα στο διαμέρισμα, βγήκε στο μπαλκόνι, κάπνισε, έδιωξε το όποιο άγχος του κι έπειτα στήθηκε μπροστά στο έτοιμο μικρόφωνο με τα ποιήματα του Κωνσταντίνου Καβάφη στα χέρια του.

Τουλάχιστον με πλάνες ας γελιούμαι τώρα

την άδεια την ζωή μου να μη νιώθω.

Και ήμουνα τόσες φορές τόσο κοντά.

Και πώς παρέλυσα, και πώς δειλίασα

γιατί να μείνω με κλειστά τα χείλη

και μέσα μου να κλαίει η άδεια μου ζωή,

και να μαυροφορούν οι επιθυμίες μου.

Τόσες φορές τόσο κοντά να είμαι

στα μάτια, και στα χείλη τα ερωτικά,

στ' ονειρεμένο, το αγαπημένο σώμα.

Τόσες φορές τόσο κοντά να είμαι.

Αυτό που μου άρεσε στην απαγγελία του Θάνου ήταν ότι δεν έφτυνε μία- μία τις λέξεις με στόμφο, όπως συνήθως παγιδεύονται ηθοποιοί που καλούνται να υπηρετήσουν τον λόγο ποιητών του διαμετρήματος ενός Καβάφη!

Η ποίηση του Καβάφη είναι συχνά πεζογραφική, παρατήρησε ο Θάνος, σα να γυρνούσε σπίτι του τα ξημερώματα και να καθόταν να γράψει τις εμπειρίες άλλης μιας βραδιάς που μόλις έλαβε τέλος.

Ως...αμοιβή για τον δανεισμό της φωνής του με το επερχόμενο τεύχος- cd της Οδού Πανός, υποσχέθηκα στον Θάνο Σαμαρά να πάμε παρέα σύντομα απ' το σπίτι της αγαπημένης του, Λένας Πλάτωνος, ώστε ν' ακούσει κι αυτός σε πρώτη παγκόσμια τις δικές της τριπαριστές μελοποιήσεις στον Καβάφη!

Ολοκλήρωσε και ο Ηλίας Λιούγκος τη μουσική του κουνδουρικού ντοκιμαντέρ! Αυτή τη σπάνια φωτογραφία του Μάνου Χατζιδάκι που βρίσκεται πάνω στο πιάνο του Ηλία, από το 2001 ήθελα να απαθανατίσω.

Κι εκεί, στο δεύτερο home studio της σημερινής μέρας, ο Λιούγκος δεν είχε μπροστά του τα ποιήματα του Καβάφη, αλλά τους στίχους της Νικολακοπούλου. Πήρε την κιθάρα του, μου έπαιξε για πρώτη φορά το τραγούδι, με αγωνία σχεδόν, και το τραγούδησε με τη ζεστή φωνή του! Η μελωδία του, τόσες ώρες μετά, ακόμη γυρίζει στο κεφάλι μου!

ΜΙΑ ΠΡΟΒΑ ΜΕ ΤΗ ΛΟΥΚΙΑ ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΥ & ΤΟΝ ΘΑΝΟ ΣΑΜΑΡΑ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΕΧΝΗΣ!

Την ώρα που οι πολιτικοί αρχηγοί γευμάτιζαν από το Κερατσίνι μέχρι το Μοναστηράκι, εγώ βρισκόμουν στο μαύρο υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης- το όλα μαύρα κι ένα πιάνο, όπως ευφυώς σχολίασε ο Θάνος Σαμαράς- παρακολουθώντας μία από τις τελευταίες πρόβες της Λουκίας Μιχαλοπούλου για τον μονόλογο της βασισμένο στα ποιήματα της Κικής Δημουλά.

Και λέω μία από τις τελευταίες πρόβες, καθώς, αν και η παράσταση ανεβαίνει στις 12 του μήνα στο Τέχνης, η Λουκία αναχωρεί αύριο για Μυτιλήνη στα γυρίσματα της νέας ταινίας του Λάκη Παπαστάθη, όπου θα πρωταγωνιστήσει.

Όσο σίγουρο είναι ότι θα του λείψει του Lolek της, άλλο τόσο είναι σίγουρο ότι θα φύγει μάλλον ήσυχη μέχρι την πρεμιέρα, αφού η ίδια και η σκηνοθέτιδα συνεργάτιδα της, Μαρία Ξανθοπουλίδου, εδώ και ενάμισι μήνα έχουν λιώσει στις πρόβες!

Παρεμπιπτόντως, η δουλειά του Lolek είναι εξαιρετική απ' όσα πρόλαβα να δω και ν' ακούσω. Όπως μία ολόκληρη σκηνή του έργου που βασίζεται σκηνοθετικά, κινησιολογικά, ακόμη και ερμηνευτικά στο κομμάτι Sand, τελευταίο του δίσκου του και κάπως επιμηκυμένο εδώ για τις ανάγκες της παράστασης!

Ήταν πολύ ωραία η ιδέα της Λουκίας για ένα θεατρικό μονόλογο, την πρώτη ύλη του οποίου αποτέλεσαν τα ποιήματα της Δημουλά. Ακούγοντας τα σήμερα, αποκομμένα- θα έλεγε κανείς- απ' το χαρτί, ένιωσα ότι γινόμουν μύστης κάτι άλλου, άγνωστου, πρωτοφανέρωτου και αμιγώς καλλιτεχνικού.

Κι ας μη θέλησε η κυρία Δημουλά να δώσει συνέντευξη για την παράσταση. Η δουλειά αυτή είναι της αγαπημένης μου Λουκίας, όχι δικιά μου, μου είπε στο τηλέφωνο τις προάλλες, αποφεύγοντας με όσο πιο κομψά γινόταν. Δεν κατάφερα να την πείσω ούτε όταν της πρότεινα να γίνει από κοινού μια συνέντευξη τους.

Ο Θάνος Σαμαράς, συμπρωταγωνιστής της Λουκίας στο κινηματογραφικό Valse Sentimentale της Βούλγαρη, αυτή τη φορά διάλεξε το ρόλο του art director! Μην τολμήσει κανείς να παραποιήσει το κοστούμι μου, θα χυθεί αίμα! έκανε απειλητικά ο Σαμαράς για να λάβει την αγωνιώδη φράση της σκηνοθέτιδας ελπίζω όχι το δικό μου! Του bosko, του bosko, πετάχτηκε τότε ο Lolek, μα ο Θάνος έβαλε τα πράγματα στη θέση τους: ο bosko δεν έφταιξε τίποτα, ως θεατής ήρθε! Κι έτσι...τη γλίτωσα!

Στα βήματα τής, βραβευμένης με Όσκαρ, Θεώνης Βαχλιώτη, ο Σαμαράς έφτιαξε για τη Λουκία ένα μεσάτο μαύρο φόρεμα αισθητικής back to the 50s, απόλυτα ταιριαστής όμως με τη γυναικεία υπόσταση των ποιημάτων της Δημουλά. Κρίμα που δεν είδα και το πουκάμισο τους, αλλά ας έχω να εισπράξω και καμία έκπληξη στην πρεμιέρα!

Χάρηκα που ξαναείδα τον Σαμαρά μετά από πάρα πολύ καιρό, ίσως πάνε περισσότερα από τρία χρόνια που είχαμε να συναντηθούμε κάπου. Κι έτσι, μ' ένα τσιγάρο στο διάλειμμα της πρόβας, στο φουαγιέ του Τέχνης, βρεθήκαμε να μιλάμε για την Πλάτωνος, τον Ταχτσή, τον Χατζιδάκι, αλλά και τις μητέρες που αρνούνται να θηλάσουν τα μωρά τους, φορτώνοντας τα με μελλοντικά δισεπίλυτα ψυχολογικά προβλήματα. Πάντως, την ακόλουθη φράση του σκοπεύω να τη χρησιμοποιώ κι εγώ στο εξής: Τι να πούμε, ζούμε τον κινηματογράφο μιας χώρας με τη Ζέτα Μακρυπούλια να διαθέτει πλέον φιλμογραφία!

Με τον Θάνο Σαμαρά πρόκειται να ψιλοσυνεργαστούμε. Ας ανακοινώσω σαν είδηση ότι ο Χρονάς μού ανέθεσε την επιμέλεια ενός cd για τον Κωνσταντίνο Καβάφη, που θα συνοδεύει το επόμενο τεύχος της Οδού Πανός στα τέλη του χρόνου. Είχα την ιδέα να απαγγείλλει ο Θάνος, λοιπόν, μερικά ποιήματα του Καβάφη και το ηχογράφημα εν συνεχεία να υποστεί ηλεκτρονική επεξεργασία. Περισσότερα, προσεχώς, όταν θα μπορώ να δώσω στοιχεία και για τους υπόλοιπους καλλιτέχνες- συμμετέχοντες στο cd.
Η παράσταση της Λουκίας Μιχαλοπούλου με τίτλο Χρονικό Διάστημα θα παρουσιαστεί στο Θέατρο Τέχνης το διήμερο 12- 13 Οκτωβρίου. Επισκεφτείτε την ιστοσελίδα www.theatro-technis.gr για περισσότερες πληροφορίες.

Τέλος, δεν ξέρω γιατί, αλλά μου άρεσε ιδιαιτέρως που σήμερα, 3 Οκτωβρίου του 2009, μία ημέρα πριν τις βουλευτικές εκλογές, συμπληρώθηκαν δεκαέξι χρόνια από το θάνατο της Κατερίνας Γώγου κι εγώ την έφερα βουβά κι αθόρυβα στη μνήμη μου, παρακολουθώντας μια πρόβα στο υπόγειο του Καρόλου Κουν και του Θεάτρου Τέχνης. Ότι είχα να πω για την Κατερίνα Γώγου, το είπα στο περσινό επετειακό μου post:

http://bosko-hippydippy.blogspot.com/2008/10/1-1940-3-1993-in-memoriam.html

εδώ θα βρείτε όμως το ωραιότερο κείμενο που γράφτηκε για τη φετινή 16η επέτειο του θανάτου της από τον "Αισθηματική ηλικία":

http://esthimatikiilikia.blogspot.com/2009/10/blog-post_04.html