electric-litany-tango-with-lions-live-gagarin-15.3.12-review

Οι Tango With Lions στο πρώτο live που έτυχε να τους δω χθες βράδυ στο Gagarin, προσωπικά με έπεισαν! Κι όχι μόνο με έπεισαν, αλλά έχω την αίσθηση πως παρακολούθησα τη δουλειά επί σκηνής πέντε καλλιτεχνών της λεγόμενης εναλλακτικής ελληνικής, αγγλόφωνης, indi, pop, rock ή όπως αλλιώς θέλει να την πει κανείς, σκηνής, οι οποίοι δεν έχουν απολύτως τίποτα να ζηλέψουν από συναδέλφους τους στο εξωτερικό!

Ο επαγγελματισμός στο live τους μαζί με τον προσωπικό τους ήχο (εξαιρετικός ο κιθαρίστας, όπως και οι παρεμβάσεις του πνευστού μουσικού) και βέβαια οι συνθέσεις της Kat - Κατερίνας Παπαχρήστου, της τραγουδίστριας και ψυχής του γκρουπ, ευθύνονται για ένα άρτιο αποτέλεσμα, κατά τη γνώμη μου ανώτερο της δισκογραφικής εργασίας που κατέθεσαν πριν από ενάμισι χρόνο.  

Εδώ η Kat κάθεται στο πιάνο, παίζει και τραγουδάει το In a bar, υπέροχο τραγούδι που έχω τιμήσει αρκετές φορές από τον ClipArtRadio. 

Θα ήθελα να ξαναδώ με την πρώτη ευκαιρία τους Tango With Lions για να σχηματίσω μια πιο ολοκληρωμένη άποψη, σε ένα live δικό τους και μεγαλύτερης διάρκειας εννοώ, εφόσον χθες έκαναν το opening της συναυλίας των Electric Litany. 

Παρεμπιπτόντως, καθώς οδεύουμε προς την άνοιξη και το καλοκαίρι, άρα και σε πολλές προγραμματισμένες συναυλίες, το live των Electric Litany μέχρι στιγμής αποτελεί για μένα την ωραιότερη μουσική ''κατάσταση'' του 2012. 

Δύο νέα τραγούδια έχουν ήδη κυκλοφορήσει ο Αλέξανδρος Μίαρης και η...international post - rock παρέα του με εμφανή την απουσία του λυρικού στοιχείου που χαρακτήριζε το πρώτο τους άλμπουμ.

Τα πράγματα τώρα έχουν γίνει πιο ωμά, πιο industrial, πιο electro, αλλά και λίγο πιο εξωστρεφή υπό την έννοια ακόμη και μίας α λα 80s χορευτικής διάθεσης.   

Αν υποτεθεί πως το How to be a child and win the war λειτούργησε σαν το soundtrack των Δεκεμβριανών του 2008 (ποιητική αδεία και γι' αυτό ακόμη καλύτερα, λέω γω), ο επερχόμενος δεύτερος δίσκος τους έρχεται σε ανοιχτή σύγκρουση με το παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα που κατατρώει τις ανθρώπινες ζωές και εκμηδενίζει όλα τα κεκτημένα δικαιώματα των πολιτών διεθνώς. Αν μη τι άλλο, οι Electric Litany παραμένουν πολιτικοποιημένοι και δεν κάνουν παραχωρήσεις στην ιδεολογία, στην αισθητική και στην ποιότητα των τραγουδιών και της μουσικής τους.   

Πραγματικά, πιστεύω πως ο Μίαρης είναι ο μοναδικός σήμερα Έλληνας τραγουδοποιός που γράφει στα αγγλικά, τραγούδια ερωτικά μεν, βαθιά πολιτικά δε! Το κατάλαβα όταν ακούστηκε η φωνή του Γιάννη Ρίτσου στη Σονάτα του Σεληνόφωτος και μαζί με τις πρώτες νότες του Tear έπεσε το πιο θερμό χειροκρότημα από τους φαν που είχαν γεμίσει το Gagarin. Είχε προηγηθεί στο encore το Don't fear the war με το Time και τον Μίαρη στα πλήκτρα να οδηγούν τη συναυλία στο τέλος της με τον ωραιότερο τρόπο!    

από-τον-shostakovich-και-τον-tchaikovsky-στους-electric-litany-και-στους-tango-with-lions

Η 6η Συμφωνία (Pathetique) του παραγωγικότατου Tchaikovsky χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον από την ελληνική κρατική ραδιοφωνία του 1966, προκειμένου να αποδώσει το εθνικό πένθος της βύθισης του οχηματαγωγού Ηράκλειο στη Φαλκονέρα: η θάλασσα είχε γίνει ο τάφος 250 ανθρώπων. Έκτοτε - είπε χθες βράδυ η Λένα Πλάτωνος - η συγκεκριμένη Συμφωνία του Tchaikovsky και περισσότερο το τελευταίο μέρος της έχουν ταυτιστεί μέσα μου με όλες τις μεγάλες τραγωδίες στην Ελλάδα.   

Αντίθετα, η ακρόαση ολόκληρης της 11ης Συμφωνίας (του 1905) του Shostakovich μπορεί να αποτελέσει, σύμφωνα με την πιανίστρια Ντόρα Μπακοπούλου, την πιο πιστή απεικόνιση του 20ου αι. για τους ερευνητές του μέλλοντος. Η Μπακοπούλου είχε κάθε λόγο να μπει εκ νέου στο trip του Shostakovich και να εκθέσει τη φιλοσοφημένη της άποψη για την Τέχνη του, εφόσον το περασμένο Παρασκευοσαβ/κύριακο ερμήνευσε έργο του μαζί με τη Martha Argerich στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, όπου

δεν έβρισκες εισιτήριο ούτε για δείγμα! Τυχεροί όσοι είχαν εξασφαλίσει εγκαίρως μία θέση! 

Τυχεροί θα είναι επίσης όσοι παρευρεθούν το βράδυ στο Gagarin για τη μεγάλη συναυλία των Electric Litany, οι οποίοι πρόσφατα εξέδωσαν το single Enemy ως προπομπό του δεύτερου άλμπουμ τους! Έτσι, όλα γίνονται σχετικά, συγγενικά σχεδόν, και μπορείς να περνάς με ευκολία από το, κατά Shostakovich, απόλυτο ξεγύμνωμα της ανθρώπινης ύπαρξης στο dark electro wave του Αλέξανδρου Μίαρη και της παρέας του. Τη συναυλία των Electric Litany θα ανοίξουν οι Tango With Lions, η μεταβαλλόμενη μουσική κολεκτίβα της Kat - κατά κόσμον, Κατερίνα Παπαχρήστου. Τα πρώτα 100 εισιτήρια θα κοστίζουν 10 ευρώ στην είσοδο και 12 όλα τα επόμενα. 

Χθες βράδυ, λοιπόν, στην οικία της Πλάτωνος και απόψε στο Gagarin!   

αύριο-η-αναχώρηση-για-επίδαυρο-μεθαύριο-η-πρώτη-παρουσίαση-του-πλατωνικού-καβάφη

Αύριο πρωί- πρωί η αναχώρηση για την Επίδαυρο και το μικρό αρχαίο θέατρο. Ελλείψει βαν, θα χωριστούμε σε αυτοκίνητα: η Λένα με τη Βικτώρια και τον Γιάννη στου Στέργιου, η Σαβίνα στου άλλου Γιάννη, του ηχολήπτη, ο Vlastur στου Tsiko κι εγώ στου Στράτου. Το πρόγραμμα έχει ξεκούραση, φαγητό, ξανά ξεκούραση και αργά το βράδυ πρόβα τζενεράλε - κλειστή για τον κόσμο, απ' ότι μας ενημέρωσαν από το Φεστιβάλ Αθηνών. Πρώτη παράσταση την Παρασκευή 9 Ιουλίου και δεύτερη την επόμενη, Σάββατο 10 του μήνα. Προβλέπεται να γίνει πανικός ιδίως το Σάββατο, αν και οι περισσότεροι δικοί μου φίλοι θα μας έρθουν την πρώτη μέρα. Προβλέπεται επίσης τρέξιμο για μένα, καθώς, πέραν των συναυλιακών-οργανωτικών καθηκόντων μου, με ειδοποίησαν πως θέλουν να πάρουν πλάνα από την τηλεόραση του ΣΚΑΪ. Όταν ζήτησα λεπτομέρειες, μου είπαν πως πρόκειται για ένα τηλεοπτικό ντοκιμαντέρ με θέμα τον Κωνσταντίνο Καβάφη.
Λίγο αργότερα χτύπησε το κινητό μου και στην άλλη άκρη της γραμμής ήταν ο φίλος μου, ο σκηνοθέτης Κώστας Μαχαίρας, ο οποίος σκηνοθετεί το καβαφικό πορτραίτο και μάλλον πολύ χάρηκε που έπεσε πάνω μου. Ενδέχεται, λοιπόν, να μην έρθει συνεργείο, αλλά να δώσω εγώ πλάνα από την πρόβα τζενεράλε που θα τραβήξω με την ψηφιακή μου κάμερα. Παρεμπιπτόντως, μια χαρά βγήκε και Η Πόλις από την πρόβα στο στούντιο με την κάμερα της φωτογραφικής μηχανής. Θα έχω μαζί μου το δανεικό μίνι laptop, επομένως σίγουρα θα μεταφέρω εικόνες από τη Μικρή Επίδαυρο, όχι αναγκαστικά μόνο από τις συναυλίες. Η Λένα μάλιστα με παρακάλεσε να συνεχίσουμε κι από 'κει τη σύνθεση σουρεαλιστικών γραφών που τόσο την ξεκουράζει!

Μια κι έπρεπε να παραδώσω τις δισκοκριτικές μου για το καλοκαιρινό τεύχος του διφώνου, που κλείνει πιο γρήγορα την ύλη του, εδώ και δυο μέρες έπηξα κυριολεκτικά στην ακρόαση ελληνικών δίσκων. Η Inner Ear τό 'κανε πάλι το θαύμα της! Το cd των Tango With Lions με τίτλο Verba Time είναι ότι καλύτερο αγγλόφωνο έχω ακούσει τους τελευταίους μήνες! Καμιά σχέση με άλλες θρασύτατες περιπτώσεις που μας τις έχουν κάνει κλίσμα...Συγκεκριμένα, η κυρία Κατερίνα Παπαχρήστου, που υπογράφει και ερμηνεύει όλα τα κομμάτια των Tango With Lions, είναι μια εξαιρετική και εξαιρέσιμη καλλιτέχνιδα! Άψογη προφορά στον αγγλικό λόγο της, ο οποίος ευτυχώς δεν αναλώνεται στο I love you babe - Babe I love you. Και πολύ εκλεπτυσμένες ενορχηστρώσεις με εμπνευσμένους διαλόγους μεταξύ της ηλεκτρικής -ακουστικής κιθάρας, του τσέλου και του πιάνου. Ξεχώρισα το κομμάτι Black, όπου το theremin οργιάζει, θυμίζοντας μου το αγαπημένο Lather των Jefferson Airplane.

Απ' την άλλη, τα Σταφύλια Βουργουνδίας (Burgundy Grapes), πάλι από την Inner Ear, δηλαδή ο Γιώργος Κολυβάς και ο Αλέξανδρος Μιαούλης, φτιάχνουν μια instrumental μουσική τόσο αισθαντική, λυρική και ταξιδιάρικη, που σου δίνει την αίσθηση ότι έρχεται από το ανοιχτό φινιστρίνι ενός πλοίου μέσα στο πολυπρόσωπο και πολύβουο λιμάνι της Νέας Υόρκης ή από τα παράθυρα μιας αμαξοστοιχίας των αρχών του 20ου αι. καθώς μπαίνει στη Βαλτιμόρη. Νομίζω, πρόκειται για ότι καλύτερο οργανικό έχω ακούσει από το προ διετίας Every night dreams και μετά, πιστεύοντας ότι οι Θεσσαλονικείς Your Hand In Mine πραγματικά είχαν χαράξει γραμμή με τα δικά τους ανεξίτηλα χρώματα στην εγχώρια οργανική cinematic μουσική. Αναζητήστε και το cd των Burgundy Grapes, θα το απολαύσετε! Να, αυτά ακούω και παίρνω δύναμη για την εξέλιξη της μουσικής στην Ελλάδα, την ίδια στιγμή που κάτι ανεκδιήγητοι τύποι (ροκάδες του κερατά, σύμφωνα με τον Τζίμη Πανούση) μπλέκουν τις ηλεκτρικές κιθάρες με τα μπουζούκια, φωνάζουν και τον Βασίλη Καρρά (δεν τον αντέχω ούτε σε καταστολή!) να τους πεί ένα κομμάτι και νομίζουν κιόλας ότι κομίζουν πρωτοπορία. Δεν κάθονται σπίτι τους λέω 'γω καλύτερα...

Ο Lolek πάντως δεν κάθεται σπίτι του και ορθώς πράττει, εφόσον διανύει ιδιαίτερα δημιουργική περίοδο με τα νέα τραγούδια του! Το Σάββατο 10 Ιουλίου θα δώσει την πρώτη μεγάλη του συναυλία στο Κηποθέατρο Παπάγου, συνοδευόμενος από τη σούπερ μπάντα του. Να είστε εκεί, αφού εγώ θα βρίσκομαι στην Επίδαυρο με το πλατωνικό team. Μάλιστα ο Lolek θα είναι μεταξύ των φίλων που θα παρακολουθήσουν την πρώτη συναυλία της Λένας μεθαύριο. Καλά να πάνε, και η Λένα Πλάτωνος, και ο Lolek, και κυρίως καλά να περάσουμε όλοι!