καλή χρονιά από τη Λένα Πλάτωνος & τον Μπόσκο

 

Το 2017 το υποδέχτηκα στην οικία της Λένας Πλάτωνος. Οι δυο μας μείναμε φέτος με τη Φωτεινή, τη γυναίκα από τη Μολδαβία που ''κοιτάζει'' τη Λένα, όσο η Βαλεντίνα, η κόρη της Βικτώριας, θα βρίσκεται στην Ουκρανία, στην οικογένεια της. Και πάλι ωραία περάσαμε! Φάγαμε τους σπιτικούς ντολμάδες της Φωτεινής, ανοίξαμε και μια ρωσική κόκκινη σαμπάνια, ακούσαμε πολλή και καλή μουσική - πάντα από το YouTube - και κάποια στιγμή είπαμε να ανεβάσουμε ένα βιντεάκι στο facebook, όπου ευχόμαστε το Καλή Χρονιά σε όλους τους διαδικτυακούς κοινούς μας φίλους! 

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ 

σε όλο τον κόσμο! Και όπως μου έγραψε ο Γιάννης Σολδάτος, το 2017 θα είναι καλύτερο από το 2016, αλλά χειρότερο από το 2018 (αν δεν μας βάλουν χέρι πάλι οι κακομούτσουνοι)...

ντοκιμαντέρ-κατερίνα-γώγου-γύρισμα-VI

Σήμερα ήταν το τελευταίο γύρισμα με τη Λουκία Μιχαλοπούλου ως Κατερίνα Γώγου και νομίζω πως αμφότεροι θα θυμόμαστε για πολλά χρόνια αυτή τη συνεργασία. Η ίδια μου ζήτησε αντί δώρου τη φωτογραφία αυτή με τη σημείωση Για την Κατερίνα Γώγου & την αποκατάσταση του μαύρου, Δεκέμβριος 2011. Μου αρέσει που η Λουκία είναι άνθρωπος της μνήμης, περισσότερο συναισθηματικός από εγκεφαλικός, όπως κι εγώ, πόσω μάλλον που εδώ μοιάζουμε με το απόλυτο rock couple! Το έργο - για να πάμε και στα του γυρίσματος - τό'χουμε...ξαναδεί: το ραντεβού δόθηκε πρωί-πρωί στο σπίτι του κομμωτή Χρόνη με τον ίδιο, τη Λουκία και τη μακιγιέζ Εύη Ζαφειροπούλου.

Έφτιαξαν την ηθοποιό στα γρήγορα, αφού το κολάι υπήρχε από το προηγούμενο γύρισμα, και αμέσως μετά η Εύη μάζεψε τα εργαλεία της τέχνης της, έτοιμη για τεστάρισμα ενός άλλου ηθοποιού σε μιαν άλλη ταινία που ξεκινάει αυτόν τον καιρό.

Στο εξαρχειώτικο καφέ Ginger Ale, που έχει γίνει το στέκι μας τελευταία, η Λουκία παρατηρούσε το εξώφυλλο της σπάνιας αμερικανικής έκδοσης του Τρία κλικ αριστερά της Γώγου.

Ευτυχώς που διέσωσε ο Γιώργος Κορδέλλας ένα αντίτυπο της πρώτης συλλογής της Γώγου από τις εκδόσεις Night Horn Books του Σαν Φρανσίσκο κι έτσι μπορέσαμε κι εμείς να χρησιμοποιήσουμε το εξώφυλλο στη δραματοποιημένη σκηνή του ντοκιμαντέρ.

Στο νεοκλασικό των εκδόσεων Αιγόκερως αφίχθη και ο Γιώργος Χρονάς στην ώρα του πάντα! Ελλείψει της Εύης και της Ιωάννας, μακιγιέζ χρήστηκε η παραγωγός Τζίνα Πετροπούλου, η μόνη γυναίκα άλλωστε μεταξύ των μελών του κιν/φικού συνεργείου.

Στη μαρτυρία του για τη Γώγου, ο Χρονάς αναφέρθηκε στην πρώτη γνωριμία τους στα καμαρίνια της παράστασης Φιλουμένα Μαρτουράνο με τη Νοταρά, τη Λαμπέτη και τη Λαζαρίδου. Επίσης, στην τελευταία τους, στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών, μεταφέροντας σε εικόνες όλη την ποιητική του διάθεση από το ύστατο χαίρε. Τη χαρακτήρισε Σπάρτακο υπό την έννοια του μαρτυρίου, μέσα από το οποίο πέρασε για να ασκήσει τη βιωματική τέχνη της. Τέλος, ο Χρονάς παρομοίασε την Κατερίνα Γώγου και τη Φλέρυ Νταντωνάκη με δύο κορίτσια που ξεκίνησαν από το ίδιο σπίτι για να χαθούν σε λαβυρίνθους επικίνδυνους, όσο και δημιουργικούς - το τελευταίο, εννοείται, εγώ του το ζήτησα, γεγονός που ανάγκασε τη Τζίνα να σχολιάσει αμέσως μετά: Εσύ, αγόρι μου, ντοκιμαντέρ για τη Φλέρυ ξανακάνεις μού φαίνεται, μόνο που τώρα θα τ' ονομάσεις "Φλέρυ-Γώγου: Βίοι παράλληλοι"! Μη ρίχνεις ιδέες, πετάχτηκε και ο οπερατέρ Θεοδωρόπουλος με αποτέλεσμα να το ρίξουμε πάλι το μεσημεριάτικο γέλιο μας!

Λίγο πριν αποχωρήσει ο Χρονάς, τα μέλη του συνεργείου τού απέδωσαν τα συγχαρητήρια τους για το Βραβείο Καβάφη, με το οποίο τιμήθηκε πρόσφατα. Η δε Λουκία έσπευσε να δηλώσει τον θαυμασμό της κι εκείνος να ανταποδώσει με αμοιβαιότητα.

Συμπρωταγωνιστής της Λουκίας στην εσωτερική δραματοποιημένη sequence ήταν ο πολυτάλαντος Γιώργος Στριφτάρης, ηθοποιός, φωτογράφος και συνεργάτης στο fagazine του Τσιτιρίδη.

Υποδύθηκε τον άνθρωπο που πρόσφερε κάποτε στην Κατερίνα Γώγου ένα αντίτυπο της συλλογής της, Τρία κλικ αριστερά, ως Three clicks left, μόνο που εκείνη δε συγκινήθηκε ιδιαιτέρως...Πρόκειται για την ιστορία που μού'χε αφηγηθεί ο Αντρέας Παγουλάτος και που είπε μεσ' στο ντοκιμαντέρ και ο αληθινός συμπρωταγωνιστής της Γώγου, ο ποιητής Νάνος Βαλαωρίτης.

Εδώ η Τζίνα συνεχίζει να εκτελεί χρέη μακιγιέζ, πουδράροντας τον Στριφτάρη.

Κατόπιν, πριν ξεκινήσουν οι λήψεις, η Τζίνα ζήτησε μια φωτογραφία με τα μέλη του τεχνικού crew, δηλαδή τον ηχολήπτη Γιώργο Πόταγα και τον ηλεκτρολόγο Γιάννη Μαραγκουδάκη! Μεγάλη τιμή του - θα έλεγε ο Μαραγκουδάκης - που η μορφή του αιωρείται αιωνίως πλέον στη μπλογκόσφαιρα μέσω bosko και Ασμάτων & Μιασμάτων!

Τελευταίες λεπτομέρειες πριν πάμε πλάνο και συνεχές προβάρισμα του σεναριακού κειμένου.

Για πρώτη φορά Έλληνας ποιητής μεταφράζεται από τις εκδόσεις Night Horn Books, είπε ο Γιώργος - Βαλαωρίτης στη Λουκία - Γώγου, τονίζοντας στη συνέχεια πως οι κριτικές μιλούν ήδη για ποίηση εφάμιλλη του Άλεν Γκίνζμπεργκ! Το πως αντέδρασε η ποιήτρια θα το δούμε παρακάτω!

Να χαιρετίσουμε πρώτα τον Στριφτάρη που πρέπει να φύγει, καθώς τελείωσε η δική του συμμετοχή. Χρειαζόταν να μοιραστεί μια ζεστή αγκαλιά με τη Λουκία

κι εγώ μαζί τους, βέβαια, περιχαρής που όλα πήγαν ρολόι!

Το γύρισμα παρακολουθούσε και ο φίλος μας, εκδότης και σκηνοθέτης Γιάννης Σολδάτος, εδώ μαζί με τον οπερατέρ Δημήτρη Θεοδωρόπουλο. Αυτό είναι ντοκιμαντέρ, Αντώνιε - σχολίασε εύστοχα ο Σολδάτος - ούτε με Κούνδουρους να μπλέκεις, ούτε να σε κυνηγάνε μετά...Σωστός ο Γιάννης!

Ας περάσουμε τώρα έξω, στη βροχή, συνεχίζοντας την εσωτερική sequence με τη Λουκία-Γώγου να κομματιάζει το Three clicks left και να το γκρεμοτσακίζει απ' το παράθυρο!

Ούτε εμείς να είχαμε φτιάξει το ντεκόρ με τα γκράφιτι στους τοίχους του κτιρίου: Revolution και μάλιστα Queer Revolution, πορείες, διαδηλώσεις και το πιο σουρεαλιστικό Χρόνια Πολλά - Ευτυχισμένο το 1984! Μην ξεχνιόμαστε, όμως, στα Εξάρχεια βρισκόμαστε, είκοσι μέτρα απ' την πλατεία!

Πού'σαι, ρε Θρασύβουλε, με την κλακέτα σου;

Την ώρα που η Λουκία έσκιζε το βιβλίο, ουρλιάζοντας για σάπια θέματα, τόμους μουχλιασμένους, βιβλιοθήκες ύπουλες και λέξεις τσανακογλύφτες, αίσθηση μου είναι τώρα πως όλοι είχαμε ανατριχιάσει σύγκορμοι!

Γιώργο, πρόσεξε μη μπει το boom στο κάδρο, γιατί δεν έχουμε κι άλλα βιβλία να σκίσουμε, όχι τίποτ' άλλο!

Να και η πιο φανατική θαυμάστρια της Λουκίας Μιχαλοπούλου, η blogger ΧΡΙΣΤΙΝΑ, η οποία μού'χε ζητήσει μέσω email να παρακολουθήσει διακριτικά το γύρισμα. Ήρθε, έχασε τον δρόμο, αλλά τον βρήκε τελικά εύκολα, αφού την προσανατόλισαν τα οργισμένα λόγια - κραυγές της Λουκίας, που ακούγονταν μέχρι την πλατεία Εξαρχείων!

Φινάλε με Χρήστο Στέργιογλου, τον πατέρα στον Κυνόδοντα του Λάνθιμου, αλλά κι έναν από τους ερμηνευτές στους Πρώτους Αγώνες Ελληνικού Τραγουδιού Κέρκυρας του Μάνου Χατζιδάκι. Όχι, δε συμμετέχει και ο Χρήστος στο ντοκιμαντέρ για την Κατερίνα Γώγου, τον συνάντησα απλά κατά την επιστροφή της περούκας της Λουκίας στον Χρόνη και την Εύη, οι οποίοι δουλεύουν επίσης σε μια καινούργια ταινία μ' αυτόν πρωταγωνιστή! Καλή επιτυχία στα παιδιά, καλή επιτυχία και σε μένα και τους συνεργάτες μου, αν και ήδη νιώθω ότι μάλλον κάνω το καλύτερο μέχρι τώρα ντοκιμαντέρ μου. Μένει τώρα να κουλάρουμε, να εορτάσουμε την έλευση των βαρετών Χριστουγέννων και του ανούσιου νέου χρόνου - ανούσιου, μια και δε φαίνεται φως στο τούνελ για τίποτα - και, βέβαια, να αφεθούμε στο γλυκόπικρο συναίσθημα των απουσιών γύρω μας.

το-ρεπεράζ-στου-σολδάτου-το-βραβείο-καβάφη-του-γιώργου-χρονά-και-η-ιστορική-σύμπραξη-της-μαρίζας-κωχ-και-της-λένας-πλάτωνος

Στο νεοκλασικό των εκδόσεων Αιγόκερως, στα Εξάρχεια, θα πραγματοποιηθεί τελικά το γύρισμα ακόμη μίας δραματοποιημένης σκηνής του ντοκιμαντέρ για την Κατερίνα Γώγου. Μπαίνοντας στον χώρο αυτό που κάλλιστα θα μπορούσε να θεωρηθεί μικρό κινηματογραφικό μουσείο με υποδέχτηκαν ο Γιάννης Σολδάτος, ο Λάκης Παπαστάθης, ο Νίκος Κούνδουρος και ο Ηλίας Λογοθέτης φορώντας τα ειδικά γιλέκα τους, σχεδιασμένα από τον Αλέκο Φασιανό στο κοντινό παρελθόν!

Γαλαντόμος πάντα ο Σολδάτος, ο βιογράφος του Κούνδουρου και τέως παραγωγός μου, έσπευσε να χαρίσει στην ενδυματολόγο-σκηνογράφο Γιούλα Ζωιοπούλου την καινούργια έκδοση του με την Ιστορία του Θεάτρου. Έπειτα, ελέγξαμε τον χώρο με τη Γιούλα και συμφωνήσαμε πως πρόκειται για το καλύτερο φυσικό ντεκόρ, ετοιμοπαράδοτο, χωρίς φασαρίες με καθαρισμούς, παροχή ρεύματος κλπ. Ας είναι καλά ο οπερατέρ Δημήτρης Θεοδωρόπουλος που πάνω στον πανικό με την ακαταλληλότητα του αρχικού χώρου δίπλα στο καφέ του Γαβριηλίδη, σκέφτηκε το πλατό του Σολδάτου στον Αιγόκερω!

Στην πρωινή μου βόλτα μού ανέβασαν την ψυχολογία και τα δύο μέρη στο κέντρο της Αθήνας, απ' τα οποία πέρασα: ο Αιγόκερως του Γιάννη Σολδάτου και η Οδός Πανός του Γιώργου Χρονά. Να και ο Χρονάς, άρτι αφιχθείς από το Κάιρο, με το σημαντικό ποιητικό Βραβείο Καβάφη στις αποσκευές του! Είναι η πρώτη φορά στη ζωή μου που παίρνω βραβείο, μου εκμυστηρεύθηκε ο φίλος ποιητής και εκδότης, μιλώντας μου στη συνέχεια για μία συγκινητική τελετή μέσα στην Όπερα του Καΐρου, κατά την οποία μάλιστα παίχθηκαν ζωντανά και οι πρώτες μελοποιήσεις στον Καβάφη από τον Δημήτρη Μητρόπουλο. Για την ιστορία ν' αναφέρω πως ο ίδιος ο Καβάφης είχε προλάβει ν' ακούσει την εργασία του Μητρόπουλου στην ποίηση του και είχε δηλώσει την εκτίμηση του!

Εδώ βλέπετε τη μία όψη του Βραβείου Καβάφη, το αίσιο αποτέλεσμα ενός θεσμού, με το οποίο παλαιότερα είχαν τιμηθεί Έλληνες ποιητές, σαν τον συχωρεμένο Γιάννη Βαρβέρη, αν τα λέω σωστά. Εξίσου γαλαντόμος με τον Σολδάτο και αφού αγόρασα μερικά βιβλία για ένα φίλο που φεύγει απ' την Αθήνα, ο Χρονάς μού χάρισε το τεύχος 154 της Οδού Πανός - αφιέρωμα στον Robert Lewis Stevenson, το πέμπτο τεύχος του λογοτεχνικού περιοδικού κουκούτσι του ποιητή Βασίλη Ζηλάκου με ένα εκτενές αφιέρωμα στην αραμαϊκή ποίηση, καθώς και την καινούργια έκδοση βιβλίο - cd της τραγουδοποιού Τατιάνας Ζωγράφου με τη συμμετοχή του Αργύρη Μπακιρτζή, του Αλκίνοου Ιωαννίδη και άλλων καλών ερμηνευτών. Στα "δώρα" του Χρονά θα αναφερθώ εκτενώς σε μελλοντικές ξεχωριστές αναρτήσεις. Την ώρα που βρισκόμουν στην Οδό Πανός τηλεφώνησε η υπερευαίσθητη Λένα για να μάθει τα νέα του μικρού Ζέπου, μαγεμένη - όπως μου είπε - από τα σκιστά μάτια του και το λευκό χρώμα του. Νομίζω πως αύριο ο γάτος θα γυρίσει στο σπίτι, έτοιμος για εμβολιασμό και πιθανώς στείρωση, παρ' όλο που την τελευταία καθόλου δεν τη θέλω.

Την ερχόμενη Τετάρτη 28 Δεκεμβρίου, την τελευταία του 2011, θα βρεθούμε όλοι στο κινηματοθέατρο Τριανόν, Πατησίων & Κοδριγκτώνος, στην πρώτη και γι' αυτό ιστορικής σημασίας κοινή συναυλία της Μαρίζας Κωχ και της Λένας Πλάτωνος! Η αρχή είχε γίνει τον περασμένο Οκτώβριο στα γενέθλια της Λένας, στην οικία της, όπου συνόδευσε στο πιάνο τη Μαρίζα σε τραγούδια του Θεοδωράκη, του Χατζιδάκι και δικά της! Ονειρευόμουν να παίξουμε κάποια στιγμή με την Πλάτωνος μόνο που δεν το περίμενα να γίνει τόσο γρήγορα, αναφέρει χαρακτηριστικά η Κωχ στο δελτίο τύπου για τη συγκεκριμένη συναυλία κι αυτή είναι η πάσα αλήθεια! Λίγες εβδομάδες πριν, όταν έδωσα στη Μαρίζα την Τρίτη Πόρτα, τον δίσκο της Λένας με τη Φαραντούρη, μου εξομολογήθηκε πως είχε πολλά χρόνια να ξαναγυρίσει στην εφηβεία της, ακούγοντας έντεχνα ελληνικά τραγούδια! Στο Τριανόν, ωστόσο, η σύμπραξη Κωχ - Πλάτωνος επί σκηνής θα περιοριστεί σε ένα - δύο τραγούδια πιθανώς από τη Λιλιπούπολη. Γιατί, τις δύο σημαντικές δημιουργούς θα συντροφεύσουν ο ερμηνευτής Γιάννης Παλαμίδας και ο κιθαριστής Βασίλης Ρακόπουλος. Πιο συγκεκριμένα, η Λένα θα συνοδεύσει τον Γιάννη στο πιάνο σε τραγούδια από την 30χρονη συνεργασία τους, που περιλαμβάνει από το Σαμποτάζ του 1981 μέχρι τον Κύκλο Καβάφη του 2010. Όσο για τον Ρακόπουλο, επίσης συνεργάτης της Μαρίζας από το 1973, θα τη συνοδεύσει με την κιθάρα του σε απρόβλεπτα "πειραγμένες" και χαμηλότονες διασκευές δικών της τραγουδιών! Η βραδυά προβλέπεται μαγική, τα εισιτήρια κοστίζουν μόνο 12 και 10 (φοιτητικό) ευρώ, επομένως όσοι πιστοί προσέλθετε να απολαύσετε τις δύο μεγάλες...ξανθιές καλλιτέχνιδες με τους εκλεκτούς συνεργάτες τους! Εγώ πάντως λέω αυτή την Κυριακή να καταγράψω την προγραμματισμένη κοινή πρόβα τους! Τι ωραίο πράγμα μεσ' στο τέλμα κάποιοι λίγο πιο "τυχεροί" να βιώνουμε ιστορικές στιγμές!

πρόσεχε-την-ιερή-πόρνη-του-γιάννη-σολδάτου

Τρεις πόρνες αφηγούνται τα κατορθώματα, τους πόθους και τα όνειρα τους. Οι δύο είναι σχετικά άπειρες και πρωτόβγαλτες στο κλαρί, η μία ωριμότερη και άρα πιο περπατημένη. Είναι τελικά πόρνες ή ηθοποιοί, οι οποίες κλήθηκαν να ερμηνεύσουν το ρόλο αυτό εν είδει μονολόγων; Το μαθαίνουμε στο τέλος όταν ο σκηνοθέτης, που ήταν πελάτης της πρώτης και δημοσιογραφικός ανακριτής της δεύτερης, δίνει εντολή για μία ακόμη πρόβα, αλλά όχι μπροστά στα μάτια των θεατών τούτη τη φορά.
Την Ιερή Πόρνη που έγραψε και σκηνοθέτησε ο Γιάννης Σολδάτος παρακολούθησα χθες βράδυ στο θέατρο Αγγέλων Βήμα, έναν από τους ωραιότερους χώρους του κέντρου της Αθήνας. Δυστυχώς ήταν η προτελευταία παράσταση της σαιζόν, οπότε όσοι θελήσετε να τη δείτε, απόψε είναι η τελευταία ευκαιρία! Ο τίτλος του έργου δεν είναι διόλου τυχαίος, παρμένος σίγουρα από την ταινία Πρόσεχε την Ιερή Πόρνη του Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ. Η σκηνοθεσία, άλλωστε, του Σολδάτου είναι λιτή και παραπέμπει σε ταινία δωματίου με το ντεκόρ να αποτελείται βασικά από το κρεβάτι του πληρωμένου έρωτα. Ο έντονος κόκκινος φωτισμός είναι ακόμη μία ευθεία παραπομπή, όχι τόσο στους οίκους ανοχής, όσο στα Πικρά δάκρυα της Πέτρα φον Καντ, δηλαδή σε ακόμη ένα φασμπιντερικό υπαρξιακό δράμα.
Κι όμως ο Σολδάτος κρατάει το δράμα για τα τελευταία λεπτά της παράστασης. Διότι σχεδόν καθ' όλη τη διάρκεια της κυριαρχεί το χιούμορ, ένα χιούμορ βιτριολικό για την Πόρνη Ελλάδα που αργά ή γρήγορα θα την πηδάνε Γερμανοί και Αμερικανοί, όπως εξομολογείται χαρακτηριστικά η έμπειρη πόρνη στον δημοσιογράφο-βιογράφο της. Η συγκεκριμένη πόρνη θα μπορούσε να είναι η πιο κωμική εκδοχή της Γυναίκας της Πάτρας του Γιώργου Χρονά.
Μέσα από καλοστημένες και τολμηρές ερωτικές σκηνές, που χρωστάνε πολλά στη φιλμογραφία του Νίκου Κούνδουρου ή, σωστότερα, στη μεγάλη φιλία του Σολδάτου με τον Κούνδουρο, ο συγγραφέας κάνει τελικά ένα πικρό σχόλιο για τη φασιστική επιβολή εξουσίας του εκάστοτε σκηνοθέτη στους ηθοποιούς του, θίγοντας ταυτόχρονα το αναξιοπρεπές του επαγγέλματος του ηθοποιού.

Στο ύψος των περιστάσεων στάθηκαν και οι τέσσερις ισότιμοι πρωταγωνιστές της παράστασης: η Έφη Βενιανάκη, η Βίκυ Κάβουρα, η Κατερίνα Τσιρτσώνη και ο Μάνος Τσούτης. Στη photo από πάνω βλέπετε την Κάβουρα ως πόρνη- χαζή ξανθιά που της επιβάλλεται να διώξει την αδεξιότητα της και να μάθει να κάνει στριπτίζ της προκοπής. Δεν ξέρω γιατί, αλλά η ερμηνεία της νεαρής ηθοποιού μού θύμισε την...Πέπη Τσεσμελή με τα επιτηδευμένα σκέρτσα και κόλπα της.

Ο Τσούτης, αν και δευτεροετής ακόμη σπουδαστής στη δραματική σχολή Τράγκα, τα κατάφερε μια χαρά στη δύσκολη αποστολή του να αλλάξει τρεις διαφορετικές περσόνες μέσα σε 90΄.

Εξαιρετική ήταν και η Βενιανάκη στην πρώτη, μετά από 25 ολόκληρα χρόνια, επανεμφάνιση της στο θέατρο. Όσα χρόνια δηλαδή κρατάει ο γάμος της με τον Σολδάτο, όπου εξαιτίας αυτού του γάμου ακριβώς εγκατέλειψε το θέατρο και ασχολήθηκε με τον κινηματογράφο.

Πρώτη αριστερά βλέπετε την Τσιρτσώνη, την πρώτη πόρνη του έργου, λαλίστατη στα όρια του ενοχλητικού και ονειροπαρμένη με τον χορό του φλαμένκο. Όλοι οι συντελεστές χαιρετούν το κοινό τους, παρουσία και του σκηνοθέτη Σολδάτου, ο οποίος εντέλει έφτιαξε ίσως την πιο cult παράσταση της χρονιάς! Χθες βράδυ, πάντως, την παρακολούθησαν επίσης η Αντιγόνη Βαλάκου, ο Λάκης Παπαστάθης, η Σοφία Ππαχρήστου, η Εύα Στεφανή, η Μάρσα Μακρή, ο Δημήτρης Θεοδωρόπουλος και η Κέλλυ Σακάκου.

κκκ

* ΙΕΡΗ ΠΟΡΝΗ του Γιάννη Σολδάτου

Θέατρο ΑΓΓΕΛΩΝ ΒΗΜΑ

Σατωβριάνδου 36, Αθήνα

τηλ. 210 - 5242211

Ώρα έναρξης: 21.00

ο-γιάννης-σολδάτος-για-τον-θάνατο-του-θανάση-βέγγου

Λιτός και περιεκτικός στη δική του κατάθεση για τον Θανάση Βέγγο είναι ο Γιάννης Σολδάτος, συγγραφέας της βιογραφίας του, σκηνοθέτης ενός ντοκιμαντέρ γι' αυτόν και δύο ταινιών με πρωταγωνιστή αυτόν και βέβαια διευθυντής των εκδόσεων Αιγόκερως: Το μόνο συναίσθημα που με διακατέχει σήμερα είναι αυτό της απώλειας, όχι μόνο του Θανάση Βέγγου, αλλά κυρίως ενός σημαντικού κομματιού του ελληνικού πολιτισμού. Με τον θάνατο του Βέγγου έκλεισε ένα μεγάλο κεφάλαιο. Αν υποτεθεί πως ο Θανάσης ήταν μια ζωή ο ταλαίπωρος, κατεργάρης και πάντα αξιοπρεπής Έλληνας υπήκοος της μεταπολεμικής Ελλάδας, του Εμφυλίου, της δικτατορίας και της Μεταπολίτευσης, με τον χαμό του σήμερα μοιάζει να χάνεται κι η ίδια η Ελλάδα, μια Ελλάδα χρεωκοπημένη και ατιμασμένη.

kkk

* ο Γιάννης Σολδάτος βρίσκεται στη Λευκάδα για ν' αποχαιρετίσει τον βιολογικό του πατέρα, που είχε ακριβώς την ίδια ηλικία με τον Βέγγο. Έφυγαν την ίδια μέρα...

η-ιστορία-του-γυμνού-στον-κινηματογράφο-χθες-στο-τριανόν

Η συγγραφική και εκδοτική δουλειά του Γιάννη Σολδάτου είναι γνωστή και αξιοσέβαστη στους κινηματογραφικούς κύκλους. Από τον Αιγόκερω, τον εκδοτικό οίκο του, έχουν κυκλοφορήσει ουκ ολίγα βιβλία κινηματογραφικής γνώσης, θεωρίας και πράξης, αλλά και πολύ θέατρο, ποίηση, λογοτεχνία κλπ. Αυτή τη φορά το φιλόδοξο συγγραφικό εγχείρημα του Σολδάτου στήριξε ένας μεγαλύτερος εκδοτικός οίκος, οι εκδόσεις Ψυχογιός, και δεν θα μπορούσε να γίνει αλλιώς, αφού μιλάμε για ένα ογκωδέστατο λεύκωμα με έναν πακτωλό ασπρόμαυρων και έγχρωμων ταινιών από ταινίες του ελληνικού και διεθνούς κινηματογράφου και κυρίως με μια τρομερή έρευνα εκ μέρους του συγγραφέα.
Τον Γιάννη Σολδάτο τον πρωτογνώρισα στις αρχές του 1990 όταν είχε παραδώσει σεμινάρια στη σχολή κιν/φου που σπούδαζα. Που να φανταζόμουν ότι σχεδόν είκοσι χρόνια μετά θα έφτιαχνα ταινία βασισμένη σε βιβλίο του και θα γινόταν και παραγωγός μου, μάλιστα. Είναι ένας καλλιτέχνης- ερευνητής που εκτιμώ ιδιαίτερα για το πάθος, το μεράκι του και για το ότι εδώ και χρόνια πλαισιώνεται από σημαντικούς ανθρώπους όπως ο Θόδωρος Αγγελόπουλος, ο Θανάσης Βέγγος, ο Γιώργος Μανιώτης, ο Νίκος Κούνδουρος, ο Δήμος Αβδελιώδης κι άλλοι πολλοί. Δεν χρειάζεται να σχολιάσω τις ραδιοφωνικές εκπομπές και τα τηλεοπτικά ντοκιμαντέρ του, στα οποία έχουν διασωθεί κυριολεκτικά η μορφή και ο λόγος του Μάνου Χατζιδάκι, του Αλέξη Δαμιανού, του Μιχάλη Κατσαρού, του Μανώλη Αναγνωστάκη κι επίσης πολλών άλλων μεγάλων της διανόησης.

Χθες βράδυ στο Τριανόν της Κοδριγκτώνος έγινε η παρουσίαση του βιβλίου του με τίτλο Η ιστορία του γυμνού στον κινηματογράφο. Ήταν μία εκδήλωση, η οποία συγκέντρωσε σύσσωμο τον κινηματογραφικό κόσμο της χώρας. Τον, ηλικίας sixty plus βέβαια, όπως ήταν αναμενόμενο. Εύστοχοι στον πρόλογο τους ο δημοσιογράφος και κριτικός κιν/φου Χρήστος Μήτσης από το Αθηνόραμα και ο συνάδελφος του, Γιάννης Ζουμπουλάκης, από το Βήμα. Ο Σολδάτος- τόνισαν- είχε την ευφυία μέσα σ' αυτό το ογκώδες βιβλίο για την ιστορία του γυμνού στο παγκόσμιο σινεμά ν' αφήσει τελείως έξω τις cult ταινίες πορνό και να αποκαθηλώσει καρέ- καρέ από την οθόνη όλα τα γυμνά ανθρώπινα σώματα, παρατάσσοντας ακομπλεξάριστα την Εμμανουέλα δίπλα στις Χίλιες και μια νύχτες του Παζολίνι, τον σεξισμό των βαμπιρικών ταινιών του Ζαν Ρολάν με το Vortex του Κούνδουρου και το Blow up του Αντονιόνι με τους Τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας του Παναγιωτόπουλου. Και λίγα λέμε αυτή τη στιγμή, καθώς -όπως προανέφερα- οι ταινίες που καταγράφονται στο βιβλίο είναι αμέτρητες.

Απόντος του Ρένου Χαραλαμπίδη, το ρόλο των παρουσιαστών της εκδήλωσης ανέλαβαν η ηθοποιός Ευτυχία Γιακουμή (μια απ' τις πρωταγωνίστριες του The Zero Years, του κύκνειου άσματος του Νίκου Νικολαΐδη) και ο σκηνοθέτης Νίκος Αλευράς. Αμήχανη μάλλον η νεαρή ηθοποιός, σαν το ψάρι μεσ' στο νερό ο χαβαλετζής Αλευράς. Σήκωνε και το θέμα, βέβαια, ώστε να διαχυθεί παντού μια χαβαλετζίδικη διάθεση. Δηλαδή, μόνο στο πλαίσιο χαβαλέ μπόρεσα να εκλάβω την κόντρα των συγγραφέων Λαζαρίδη και Μουρσελά περί της αρχαίας σπαρτιάτικης κοινωνίας. Τρέχα- γύρευε.

Όπως είχε αναγγελθεί, άνθρωποι με σοβαρή θητεία στον κινηματογράφο που θα βρίσκονταν στην αίθουσα, θα κατέθεταν τις εμπειρίες τους από την υπόθεση γυμνό. Βρήκα μια θέση δίπλα στον φίλο μου, τον σκηνοθέτη Λευτέρη Ξανθόπουλο, και παρακολουθήσαμε την εκδήλωση. Εδώ ο ηθοποιός- σκηνοθέτης Τάκης Σπυριδάκης μιλάει για τη συμμετοχή του στη Γλυκειά Συμμορία του Νικολαΐδη και για τον δικό του Κήπο του θεού, στον οποίο μάλιστα κάπου έπαιζα κι εγώ ως εξεγερμένος φυλακισμένος.

Ο Λάκης Παπαστάθης, σύντομος και περιεκτικός, αναφέρθηκε στον Αλέξη Δαμιανό και μας θύμισε τον ερωτισμό της Ευδοκίας και του Μέχρι το πλοίο. Όταν ο Δαμιανός εξηγούσε στον Λοΐζο- είπε- με τι μουσικό ύφος θα επένδυε την ερωτική σκηνή μεταξύ της πόρνης και του φαντάρου, χρησιμοποίησε την έκφραση Μουσική σαν κουτσουλιμένα βρακιά! Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος, εν συνεχεία, αρνήθηκε να μιλήσει για κάποιες ερωτικές γυμνές σκηνές στις ταινίες του. Δεν αυτοπροσδιορίζομαι- μας είπε- ας το κάνει άλλος για μένα. Μάλλον ο Τεό σκυλοβαρέθηκε τις μνήμες και τα μπλα-μπλα των συναδέλφων του, οπότε ορθώς απάντησε στην παραίνεση της παρουσιάστριας έστω να αυτοπροσδιοριστεί.

Ο βετεράνος σκηνοθέτης Γιώργος Ζερβουλάκος, απ' την άλλη, ξέφυγε, αφού μας έπλεξε το εγκώμιο του Ορέστη Λάσκου ως μεγάλου ποιητή, κιν/φιστή και εραστή. Μίλησαν ακόμη οι σκηνοθέτες Γιώργος Κατακουζηνός και Δημήτρης Μακρής, μα από ένα σημείο κι ύστερα οι ανασυρόμενες μνήμες και ο διάλογος άγγιξαν την γεροντική παπαρολογία.

Δίπλα μου η Λουκία Ρικάκη, προτού της δώσει ο Αλευράς το μικρόφωνο, με ρωτούσε τι λένε όλοι αυτοί. Ενώ ο πρόεδρος της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών, Χάρης Παπαδόπουλος, μετά του Λεωνίδα Βαρδαρού, μόλις είχαν επιστρέψει από το ραντεβού τους με τον Υπουργό Πολιτισμού περί απόσυρσης του νέου κινηματογραφικού νομοσχεδίου. Πάνω που έκανα να φύγω, διέκρινα και τον Νίκο Κούνδουρο να προσέρχεται στο Τριανόν στην πρώτη μεγάλη δημόσια εμφάνιση του μετά τον πρόσφατο ξυλοδαρμό του. Δυστυχώς, δεν μπορούσα να μείνω, καθώς έπρεπε να περάσω από αλλού. Φαντάζομαι, όμως, πως ο Κούνδουρος θα ζωγράφισε πάλι! Άλλωστε, η φιλμογραφία του καταλαμβάνει ένα μεγάλο μέρος του βιβλίου του Γιάννη Σολδάτου Η ιστορία του γυμνού στον κινηματογράφο.