Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ JOAN BAEZ!

JOAN BAEZ- DAY AFTER TOMORROW- PROPER RECORDS
Φέτος η Joan Baez έγινε 67 ετών και συμπλήρωσε ακριβώς πενήντα χρόνια από τότε που εμφανίστηκε πρώτη φορά με την κιθάρα της στα folk – cafes της Βοστόνης. Δεν είναι ανάγκη να ανατρέξουμε ακόμη μια φορά στην προσωπική της περιπλάνηση στη μουσική, που αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι πλέον του αμερικανικού πολιτισμού. Ίσως έχει αξία όμως να ειπωθεί ότι η Baez είναι η μόνη από τη γενιά των 60s που μέχρι σήμερα δεν έχει παρεκκλίνει ούτε στο ελάχιστο από την ακτιβιστική της δράση ως απόρροια της αριστερής ιδεολογίας της. Το σημερινό της άλμπουμ – 24ο κατά σειρά – λέγεται Day after tomorrow και αποτελεί μια ευχάριστη έκπληξη. Ένας καθάριος κιθαροκεντρικός folk ήχος που έρχεται κατ’ ευθείαν από το Nashville άλλων καιρών, μα που ακούγεται ολότελα εντός της εποχής του. Το κομμάτι God is god που ανοίγει το άλμπουμ και είναι ένα από τα τρία συνολικά που έγραψε ο παραγωγός Steve Earle, αν και παραπέμπει στη βασική μελωδία του Sylvia’s mother των Doctor Hook & The Medecine Show, εντούτοις μας εισάγει κατάλληλα στο folk – rock κλίμα, το οποίο παραμένει σταθερό καθ’ όλη την ακρόαση. Προσωπικά ξεχώρισα το ομότιτλο κομμάτι του άλμπουμ, σύνθεση του κ. Tom Waits από ένα παλιότερο δίσκο του, την επανεκτέλεση του Scarlet Tide που έγραψε το σούπερ δίδυμο Elvis Costello – T. Bone Burnett, καθώς και το Requiem της Τεξανής Eliza Gilkyson, που ακούγεται σαν βρετανικό παραδοσιακό τραγούδι. Αμελητέα πραγματικά η αλλοίωση που μοιραία έχει επιφέρει ο χρόνος στην κελαριστή φωνή της Baez. Στην προκειμένη περίπτωση, έχουμε μια ζωντανή αξία εν δράση και, βέβαια, δέκα όμορφες χαμηλόφωνες μπαλάντες!

Κι εδώ μια γεύση από το ολοκαίνουργιο άλμπουμ της Joan Baez με ένα video, όπου η ίδια σε κάποιο σπίτι προβάρει το τραγούδι God is god παρέα με τον παραγωγό της και συνθέτη, Steve Earle!

Από διάλογο με τον Στέλιο Βαμβακάρη...

Τι κάνει ο δικός σου;
τον ρωτάω!
Ζαγοραίος μου απαντάει!
Και μετά με ρωτάει αυτός:
κι ο δικός σου; Περπινιάδης;
Κόντεψα να πέσω απ' την καρέκλα απ' το γέλιο...
Αυτό το black humour του υιού Βαμβακάρη!

ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΤΟΥ ΑΝΕΜΟΥ ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ ΜΕ ΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ ΛΕΟΝΑΡΔΟΥ!

ΣΩΤΗΡΙΑ ΛΕΟΝΑΡΔΟΥ- ΤΟΥ ΑΝΕΜΟΥ ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ- ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ Ε.Μ.Σ.Ε.
Είχε αρκετά χρόνια να κάνει προσωπικό δίσκο η Σωτηρία Λεονάρδου, αν σκεφτούμε ό,τι ο Παράξενος Cosmos πριν από ενάμισι χρόνο ήταν στην ουσία το δισκογραφικό ντεμπούτο του τραγουδοποιού Πάνου Φορτούνα με τη συμμετοχή της ερμηνεύτριας. Την αφορμή λοιπόν για την επανεμφάνιση της στα μουσικά δρώμενα έδωσε και πάλι ο κινηματογράφος! Ήταν το 2001 που η Σωτηρία πρωταγωνίστησε στην ταινία Η κοιλιά της μέλισσας, μια σουρεαλιστική κωμωδία καταστάσεων, σε σκηνοθεσία Βασίλη Ελευθερίου. Τη μουσική της ταινίας υπόγραφε τότε ο Βαγγέλης Φάμπας, συνθέτης από τη γνωστή οικογένεια μουσικών! Σήμερα, εφτά χρόνια μετά, κυκλοφορεί το αποτέλεσμα της συνεργασίας της ηθοποιού- τραγουδίστριας Λεονάρδου με τον συνθέτη Φάμπα και τον σκηνοθέτη- στιχουργό Ελευθερίου. Ένας κύκλος έξι τραγουδιών και δύο οργανικών θεμάτων (υπάρχουν και δύο κρυμμένα tracks), στα οποία κυριαρχεί ένα πολυπολιτισμικό μουσικό ύφος με στοιχεία jazz! Και η Λεονάρδου είναι δοκιμασμένη σε τέτοιου είδους ρεπερτόριο, αλλά και ο Φάμπας είναι άριστος γνώστης του λεγόμενου ethnic ιδιώματος. Κι εδώ το συγκεκριμένο ιδίωμα εκτείνεται από την παράδοση της Κρήτης (Παρδαλή φυλακή), του Ισραήλ (Η λέξη), της Νότιας Αφρικής (Tempa's song) μέχρι και την Κίνα με τους ταξιδιάρικους περιπλανητικούς στίχους του Ελευθερίου. Ξεχωρίζουν ακόμη το Nocturno (Ζεϊμπέκικο) και ένα πρωτότυπα ενορχηστρωμένο Blues με ηλεκτρικό ήχο και ηλεκτρονικά samples. Κορυφαία στιγμή όμως είναι το αγγλόφωνο Τραγούδι της Γης που κλείνει το cd δίνοντας την ευκαιρία στη Λεονάρδου να φανερώσει την α λα Nina Simone ερμηνευτική περσόνα της!
Από την Πολιτιστική Δράση της ΕΜΣΕ, της Ένωσης Μουσικοσυνθετών- Στιχουργών Ελλάδας, μια ανεξάρτητη παραγωγή τις επόμενες μέρες στα δισκοπωλεία!

ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΙΙ!

Το Γελαστό Παιδί του Μίκη Θεοδωράκη, του Brendan Behan και του Βασίλη Ρώτα σε μια σπάνια ερμηνεία, όπως παρουσιάστηκε το 1963 στο θέατρο ΠΑΡΚ στην παράσταση Μαγική Πόλη, που έστησαν από κοινού ο Ψηλός με τον Μάνο Χατζιδάκι! Κιθάρα έπαιζε τότε ο 18χρονος Νότης Μαυρουδής, συνοδεύοντας την χρυσόξανθη Ντόρα Γιαννακοπούλου, την ανεπανάληπτη ερμηνεύτρια των Μικρών Κυκλάδων του Μίκη Θεοδωράκη και του Οδυσσέα Ελύτη! Οι ίδιοι δηλαδή που εμφανίζονται στο άνωθεν φιλμάκι από εκπομπή της Λιλάντας Λυκιαρδοπούλου στη δεκαετία του 1970! Ωστόσο στη Μεταπολίτευση το τραγούδι θα γνώριζε τη μεγαλύτερη αποδοχή του με την ερμηνεία της Μαρίας Φαραντούρη και τη μετατροπή του από αργόρυθμη μπαλάντα σε επαναστατικό χείμαρρο, που έφτιαξε ο δημιουργός του. Είναι αδιανόητο για οποιαδήποτε χρονική στιγμή να ακούσεις το Γελαστό Παιδί από άλλη γυναικεία φωνή, εκτός της Φαραντούρη, με εξαίρεση ίσως την απόδοση του ίδιου του Μίκη στην πρώτη έκδοση του κύκλου Ένας Όμηρος από τη Lyra. Σε μια βόλτα στο κέντρο, διόλου απίθανο που το ξανάκουσα από ηχεία στο δρόμο, μέρα που' ναι σήμερα! Ορίστε, λοιπόν, η άλλη αρχική εκδοχή ενός θεοδωρακικού άσματος- σήμα κατατεθέν των εορταστικών επετείων από την εξέγερση του Πολυτεχνείου!

ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ!

Ένας φουκαράς Έλληνας μέσα στη χούντα των συνταγματαρχών που νομίζει ό,τι μόνο αυτός χαίρεται στα κρυφά την απαγορευμένη μουσική του Μίκη Θεοδωράκη, την ποίηση του Γιάννη Ρίτσου και την στακάτη ερμηνεία του Γρηγόρη Μπιθικώτση, αλλά δεν...
Μια από τις πιο ξεκαρδιστικές σκηνές στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου από την ταινία Ο Θανάσης στη χώρα της σφαλιάρας (1976) σε σενάριο Ντίνου Κατσουρίδη και σκηνοθεσία Πάνου Γλυκοφρύδη με έναν έξοχο Θανάση Βέγγο, τραγική φιγούρα της πιο τραγικής περιόδου της νεότερης ιστορίας μας! Είχαν προηγηθεί το μουσικό ντοκιμαντέρ Τραγούδια της φωτιάς του Νίκου Κούνδουρου και η σημαντικότερη ελληνική ταινία, ο Θίασος του Θόδωρου Αγγελόπουλου, με τον Θανάση στη χώρα της σφαλιάρας όμως ο Βέγγος κατάφερε να μετατρέψει το ball and chain, περασμένο στο λαιμό των συμπατριωτών του για μιαν επταετία, σε σκοινάκι παιδικού παιχνιδιού! Μην ξεχνάμε επίσης πως την ίδια ακριβώς χρονική στιγμή που ο πολιτικός κιν/φος ήταν στα πάνω του, κ α ι ο Νίκος Φώσκολος επιχείρησε να ασχοληθεί με αυτόν, παραδίδοντας γελοίες ταινίες σαν το Κόκκινο Τραίνο (θα το κάνω post κάποια στιγμή). Στο μεταξύ, απόψε τραγουδάνε στο Κύτταρο ο Γιώργος Μεράντζας με την Καλλιόπη Βέττα και κάτι μου λέει πως δεν θα πέφτει καρφίτσα! Τέτοιο revival του Πολυτεχνείου είχα πολλά χρόνια να ζήσω- η αλήθεια είναι!

Η ΔΑΝΑΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΟ ΚΑΝΑΛΙ 1 ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ

Μου αρέσει αυτή η φωτογραφία της Δανάης. Με το παντελόνι- καμπάνα και την κιθάρα στα χέρια, μέσα σε μια τάξη σχολείου, θυμίζει τη Joni Mitchell και τη Joan Baez σε κάποιο από τα αντιδραστικά κονσέρτα- κηρύγματα τους των 60s! Στη σημερινή εκπομπή μου, στο στούντιο θα βρίσκεται για μία ώρα η Δανάη Παναγιωτοπούλου και θα παρουσιάσουμε το άλμπουμ της Οίκος Αντοχής, ενώ θα δώσουμε και προσκλήσεις για τις εμφανίσεις της κάθε Πέμπτη στον Πυρήνα. Συν τοις άλλοις, θα ακουστεί και το Νανούρισμα της που τραγούδησε πρόσφατα η Αλίκη Καγιαλόγλου (ανέκδοτη ηχογράφηση από το Ηρώδειο), αλλά και μια συμμετοχή της σε παλιότερο δίσκο του συνθέτη Θανάση Νικόπουλου με αφορμή την αυριανή 34η επέτειο από την εξέγερση του Πολυτεχνείου! Κρίμα μόνο που η εκπομπή θα διαρκέσει μία και όχι δύο ώρες...Ας όψεται το ματς Ολυμπιακού- ΠΑΟΚ που θα μεταδοθεί ζωντανά στις 19.00! Κάπου είναι λογικό, αν υπολογίσει κανείς ό,τι βρισκόμαστε στο πειραϊκό ραδιόφωνο και ο Ολυμπιακός αποτελεί θρησκεία! Συντονιστείτε λοιπόν στις 18.00 ακριβώς στο Κανάλι 1 του Πειραιά (www.kanaliena.gr) στους 90,4 και απολαύστε την αγαπημένη τραγουδοποιό!

Η Δανάη με παρέλαβε με τ' αυτοκίνητο της από την Αχαρνών, την ώρα που μέσα στο Κύτταρο ο Κώστας Χατζής έδινε συνέντευξη στον Μάνο Τσιλιμίδη του faqpress. Είχε προηγηθεί ο mhulot για συνέντευξη στη lifo!

Στην ουσία μόνο μισή ώρα διήρκησε η εκπομπή, αφού όλο το team του Καναλιού 1 ήταν επί ποδός για το ματς του Ολυμπιακού, που διεξάγεται αυτή την ώρα! Πάλι καλά που παίχτηκαν αρκετά κομμάτια από τον Οίκο Αντοχής, το αδισκογράφητο ακόμη Νανούρισμα με την Καγιαλόγλου και ο, μελοποιημένος από τον Νικόπουλο, Ρίτσος με την εφηβική φωνή της Δανάης!

Εν όψει της έκδοσης του cd Ένας κόσμος ανάποδα, μια νέα Λιλιπούπολη με τη συμμετοχή του Σπύρου Σακκά, του Σωκράτη Μάλαμα, της Μαρίας Θωίδου, της Δανάης Παναγιωτοπούλου κ.α. επιφυλάσσομαι για μιαν άλλη, λιγότερο αγχωτική και μεγαλύτερη σε διάρκεια, ραδιοφωνική εκπομπή!

ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΤΟ 49ο ΔΙΕΘΝΕΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ!

Μαζί και η γιορτή!

Δυστυχώς φέτος, μετά από δέκα συνεχόμενα χρόνια, επαγγελματικές υποχρεώσεις με κράτησαν στην Αθήνα. Ούτε καν το 9ο συλλεκτικό cd της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών δεν είχα το χρόνο να επιμεληθώ.

Εύχομαι καλή επιτυχία σε όλους τους σκηνοθέτες που συμμετέχουν στη φετινή διοργάνωση και στον Αλέξανδρο Αβρανά να γυρίσει στην Αθήνα με τον Χρυσό Αλέξανδρο!

Αναμένω τώρα τις ανταποκρίσεις των alps, seven film gallery, candyblue!

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ CD ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΚΑΚΕΠΗ!

Ο Κώστας Μουστάκας προβάρει στην κιθάρα το οργανικό θέμα και τα τρία τραγούδια που ακούστηκαν όλα κι όλα στη χθεσινή παρουσίαση του δίσκου Νύχτες υγρές στον Ιανό. Σεμνός και ταπεινός στη σύντομη ομιλία του προηγουμένως, αρκέστηκε να μνημονεύσει στίχους του Καβάφη και να αναφερθεί στο πόσο σημαντικό είναι να πορεύεσαι στην τέχνη βάσει της προσωπικής σου αξιοπρέπειας!


Ο Γιώργος Κατσαμάκης τον συνόδευσε στη δεύτερη κιθάρα, αναπαριστώντας το κιθαριστικό μπαλανταδόρικο κλίμα των τραγουδιών τους με τον στιχουργό Μάρκο Χαρίτο.

Έτοιμος και ο ερμηνευτής Μιχάλης Κακέπης, που μετά τα περάσματα του από τον rock ηλεκτρικό ήχο- μ' αυτόν δηλαδή που κατάφερε να δημιουργήσει το δικό του νεανικό...fan club- στράφηκε στο απόλυτο έντεχνο τραγούδι!


Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους ο ποιητής Τίτος Πατρίκιος, ο οποίος ενθουσιάστηκε με τις φωνητικές ικανότητες του Κακέπη και η Μαρίζα Κωχ, που ούτως ή άλλως συμμετέχει στο δίσκο σε ένα τραγούδι.

Δεν πάνε πολλά χρόνια όταν σε ένα γύρισμα στο σπίτι του Πατρίκιου, ο ποιητής θυμήθηκε εκτός φακού ένα ανέκδοτο ποίημα του για τις γυναίκες που φρόντιζαν τις τουαλέτες του μαγαζιού όπου εμφανιζόταν ο Βασίλης Τσιτσάνης και περίμεναν τα λίγα κέρματα των πελατών- θαμώνων. Το ποίημα αυτό είχε πάει στα χέρια της Κωχ και είχε μελοποιηθεί από την ίδια σε ένα επίσης ανέκδοτο τραγούδι! Τους το θύμησα χθες εγώ και σίγουρα το χάρηκαν!

Οι κουβέντες και οι θύμησες σώπασαν όταν ο Κακέπης πήρε το μικρόφωνο και άφησε τη ζεστή φωνή του να απλωθεί πάνω στις μελωδίες του Μουστάκα και τους στίχους του Χαρίτου, που υμνούν τον Έρωτα- Αρχάγγελο και τη Γυναίκα, χαρίζοντας σε όλους ένα αισθαντικό κομμάτι, αυτό που έλειπε από τη μέση μιας μέρας, συνήθως δύσκολης για τους περισσότερους.

ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΣΤΟΝ ΙΑΝΟ Η ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ CD ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΚΑΚΕΠΗ!

Άλλος ένας εξαίρετος τραγουδιστής που δε βάζει στο στόμα του τραγούδια...μίας χρήσεως, αλλά λόγια ποιητών επενδυμένα πότε με ηλεκτρικό ήχο και πότε με μελωδίες κιθαριστικά προσανατολισμένες! Όπως συνέβη στις πρόσφατες Νύχτες υγρές, το cd που κυκλοφόρησε από μια μικρή εταιρεία της Κρήτης σε μουσική Κώστα Μουστάκα, στίχους Μάρκου Χαρίτου και με τη συμμετοχή της Μαρίζας Κωχ σε ένα κομμάτι! Σήμερα στις 12.30 το μεσημέρι στον Ιανό της Σταδίου θα έχουμε την παρουσίαση του δίσκου του Μιχάλη Κακέπη και χρησιμοποιώ πρώτο πληθυντικό, καθώς ο στιχουργός και τέως συμφοιτητής μου στη σχολή κινηματογράφου, ο Χαρίτος, μου έκανε την τιμή να μιλήσω για την πρώτη του δισκογραφική εξόρμηση. Στο μικρό πάνελ θα είναι και ο συνθέτης Μάριος Στρόφαλης, ο οποίος έχει συνεργαστεί στο παρελθόν με τον ερμηνευτή Μιχάλη Κακέπη.

Περάστε να πιείτε ένα καφέ από τον Ιανό και γνωρίστε από κοντά τρεις καλλιτέχνες που δουλεύουν κυριολεκτικά ως ελεύθεροι κι ωραίοι!

Για το Space Oddity του David Bowie...

Ένα από τα ωραιότερα τραγούδια στην ιστορία της rock μουσικής, η περίπτωση του φανταστικού αστροναύτη Major Tom που χάθηκε για πάντα στο διάστημα και που παρουσίασε στα 1969 ο Βρετανός David Bowie, λίγο πριν μετατραπεί από εξωστρεφή ερμηνευτή της flower pop σε κορυφαία μορφή του glam- rock κινήματος! Όσα χρόνια κι αν περάσουν, το ψυχεδελικό- από θεματικής άποψης- Space Oddity δε θα γεράσει ποτέ! Το πρωτοάκουσα από κασέτα στο Augsburg της Γερμανίας και μάλιστα σε ζωντανή εκτέλεση του καιρού που βγήκε! Στο Λονδίνο, σε τηλεόραση ξενοδοχείου, πρωτοείδα το φιλμάκι αυτό, ενώ στο Παρίσι αγόρασα από δισκοπάζαρο το βινύλιο μαζί με το Aladdin Sane! Λίγο αργότερα λάτρεψα τους Βρετανούς Hawkwind και Gong για τις διαστημικές αναζητήσεις τους στο πλαίσιο της sci- fi hippy σκηνής, κατόπιν τους Γερμανούς Neu και Tangerine Dream, όμως το Space Odyssey του Bowie ήταν και είναι μια τελείως διαφορετική πρόταση, ανεξάρτητη από μουσικά στυλ και ύφη. Ένα μικρό αριστούργημα!

ΝΙΚΟΣ ΤΣΙΛΟΓΙΑΝΝΗΣ- ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ ΣΑΜΠΑΤΗΣ: ΔΥΟ ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΟΥΣΙΚΟΙ ΠΟΥ ΔΙΑΠΡΕΠΟΥΝ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ!

Ας ξεκινήσουμε με τον παλέουρα...

ΠΑΝ PROJECT -EL GRECO -LOPLOP
Το 1976, μετά τη διάλυση του συγκροτήματος Μπουρμπούλια και το πέρασμα του από άλλα ελληνικά rock σχήματα, ο ντράμερ Νίκος Τσιλογιάννης έφυγε για την Ολλανδία, όπου ζει μόνιμα μέχρι σήμερα και εξασκεί παράλληλα την τέχνη του εικαστικού και του μουσικού! Εδώ και τριάντα χρόνια, λοιπόν, ο Τσιλογιάννης είχε συναντηθεί με μια ομάδα αξιόλογων Ολλανδών μουσικών, παίζοντας κατά καιρούς σε σκηνές της Ουτρέχτης και του Άμστερνταμ, με σκοπό να δισκογραφήσουν κάποτε τους κόπους τους! Είναι ευτύχημα που σήμερα κυκλοφορεί το πρώτο τους cd από ολλανδική ανεξάρτητη εταιρεία με σχέδια του Τσιλογιάννη στο εξώφυλλο και το ένθετο και με τίτλο, τόσο ως ΠΑΝ Project για το γκρουπ, όσο και ως El Greco για τη δουλειά τους! Κυρίως όμως είναι ευτύχημα που έχουμε δέκα συνθέσεις, τις οποίες υπογράφουν βασικά ο Νίκος Τσιλογιάννης με τον πιανίστα Albert Van Veenendaal και τον πνευστό Paul Weiling. Μεταξύ τους, και δυο απρόσμενες jazz διασκευές, στη μελωδία του τραγουδιού Για την Κύπρο του Διονύση Σαββόπουλου και στον παραδοσιακό Άι – Γιάννη! Πρόκειται για εκλεπτυσμένη jazz υπό την έννοια μιας λιτής χρήσης των οργάνων, προσηλωμένη στο σημαντικό θέμα της γνήσιας καλλιτεχνικής έκφρασης πάνω απ’ όλα. Στην απόδοση της σύνθεσης Two to free, λόγου χάριν, του Van Veenendaal, το πιάνο του συνθέτη ξεκινάει έναν έως και συμβατικά μελωδικό μονόλογο για να ενωθεί με το άλτο σαξόφωνο του Weiling και να οδηγηθεί σε ακραίες αυτοσχεδιαστικές φόρμες. Αίσθηση μου είναι ότι στο ΠΑΝ Project δεν βαράνε όλοι οι μουσικοί μαζί – όχι ότι θα ήταν μεμπτό κάτι τέτοιο, το αντίθετο μάλιστα – και ότι υπάρχει μια κεντρική συνθετική ιδέα, την οποία ζωγραφίζουν σταδιακά με τα εκάστοτε όργανα. Στα περισσότερα κομμάτια τα ντραμς και τα κρουστά του Τσιλογιάννη είναι αυτά που μας εισάγουν σε ότι πρόκειται να επακολουθήσει, με κορυφαίες στιγμές τα Iris (Intro), Iris, το πιο μυστικιστικό Preview και το El Greco, που συνέθεσε ο Weiling και αφιέρωσε στον Έλληνα φίλο του. Συγκινητικό, τέλος, που ο Τσιλογιάννης αφιερώνει ολόκληρο το cd στον Βασίλη (Ντάλα) και τον Παύλο (Σιδηρόπουλο), τους δυο παλιόφιλους από τα Μπουρμπούλια που δε βρίσκονται πλέον στη ζωή. Μια και το cd ακόμη δεν έχει τύχει διανομής στην Ελλάδα, μπορείτε να το προμηθευτείτε επικοινωνώντας με την εταιρεία LopLop στην ιστοσελίδα http://www.loplop.nl/

EVRIPIDIS AND HIS TRAGEDIES -EVRIPIDIS AND HIS TRAGEDIES -TOUCHME RECORDS

Ο Ευριπίδης Σαμπάτης είναι μάλλον μια μοναδική περίπτωση Έλληνα μουσικού που δρα στο εξωτερικό. Γεννήθηκε στην Αθήνα, σπούδασε κλασικό πιάνο και γραφιστική και από το 2004 διαμένει μόνιμα στην Ισπανία, όπου συμμετέχει ενεργά στην ανεξάρτητη indie – pop σκηνή της Βαρκελώνης! Έχει εμφανιστεί και στην Αθήνα τα τελευταία χρόνια, αποσπώντας θετικά σχόλια για την χαρούμενη μουσική που συνθέτει και παρουσιάζει σαν γνήσιος επίγονος των Beach Boys και των Turtles! Με το πρώτο του άλμπουμ που μόλις κυκλοφόρησε στην Ισπανία και μέχρι τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές δυστυχώς όχι και στη χώρα του, δίνεται η ευκαιρία σε ένα πιο διευρυμένο κοινό να τον ανακαλύψει και να τον παρακολουθήσει! Παρά το πολύ επιτυχημένο όνομα της μπάντας του, το οποίο δηλώνει και την ελληνικότητα του αρχηγού της με έναν ευφυή τρόπο, το στοιχείο της τραγωδίας ή έστω της δραματικότητας απουσιάζει τόσο από τη μουσική, όσο και από τους στίχους του. Το cd περιέχει δώδεκα τραγούδια καλαίσθητης pop, που συγχωνεύει τα αθώα 60s (Ru Ru I’d love to…) με τα πιο ντανσάδικα 80s (Red is the sky above the harbour), το στυλ των girl – groups ή ακόμη κι αυτού του Serge Gainsbourg με τη ρυθμική electro- pop των Pet Shop Boys! Κι ακόμη, πολύ έντονο το στοιχείο μιας θεατρικότητας στην ερμηνεία του ίδιου του Ευριπίδη (Some nights are sleepless) μαζί με έναν διάχυτο μεταμοντέρνο ρομαντισμό στα περισσότερα tracks! Αυτό όμως που αξίζει να σταθεί κανείς με προσοχή είναι η χρήση κατ’ εξοχήν φυσικών οργάνων (πιάνο, μελόντικα, βιολί, μεταλλόφωνο κ.α.) που δίνουν σε όλο το υλικό μία γλυκύτητα πρωτίστως και κατόπιν έναν αέρα θεμιτού παρεΐστικου ερασιτεχνισμού. Αν θέλετε να αγοράσετε το cd του Evripidis and his tragedies, για την ώρα το μόνο που μπορείτε να κάνετε είναι να επισκεφθείτε την ιστοσελίδα της ισπανικής δισκογραφικής εταιρείας του: http://www.touchmerecords.com/

* το post αφιερώνεται στον αγαπημένο φίλο μου, Νίκο Τσιλογιάννη, για την κράμπα στομάχου που του προξένησε η συγκίνηση της επανεμφάνισης του στο Κύτταρο μετά από 37 ολόκληρα χρόνια, για την όμορφη βόλτα δίπλα από τα κανάλια της Ουτρέχτης και για εκείνο το δείπνο στο σπίτι- καλλιτεχνικό κοινόβιο της Klasina, καλοκαίρι του 2007!

ΕΚΤΑΚΤΟ ΔΕΛΤΙΟ ΔΙΑΙΤΗΣ!

Από σήμερα ξεκινάει η εβδομάδα των Παθών μου! Μιλάμε, θα πέσουν μεγάλες πείνες ενόσω στο πικ- απ θα παίζει το Starvation των Socrates! Δεν υπήρχε περίπτωση να αδυνατίσω με το εργασιακό πρόγραμμα που έχω και τη σαβουροφαγία, στην οποία παραδινόμουν καθημερινά άνευ όρων! Είδα κι απόειδα, λοιπόν, τηλεφώνησα στα Gilli Diet- κοινώς, λούστηκα αυτά που κορόιδευα- κι από σήμερα το πρωί ξεκινάω τη δίαιτα τύπου Office, η οποία περιλαμβάνει από κρέπες και σουβλάκια μέχρι γλυκά και φρούτα! Ελπίζω μόνο οι πακεταρισμένες μερίδες να μην έχουν μέγεθος...γραμματόσημου! Προοπτική μου είναι σε δύο μήνες από τώρα να χάσω από 15 μέχρι 18 κιλά. Καλά είναι, αν υπολογίσει κανείς πως έχω ύψος 1.74 κι αυτή τη στιγμή ζυγίζω 96 κιλά. Άντε, να αδυνατίσω, να κόψω τα μαλλιά σα φαντάρι, να ξουριστώ και να πάρω σβάρνα τα clubs σαν παιδί κι εγώ! Πάντως, το οχτακοσάρι το έσκασα ήδη για να' χω το κεφάλι μου ήσυχο...Θα ακολουθήσουν κι άλλες αναρτήσεις- ανταποκρίσεις από το δρόμο προς το αδυνάτισμα!

ΤΟ ΚΑΝΑΛΙ 1 ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ!

Εδώ και λίγες μέρες, το Κανάλι 1 του Πειραιά εκπέμπει και διαδικτυακά. Παρά τα μικροπροβληματάκια, για τα οποία ενημερώθηκα χθες ό,τι υπάρχουν σ' αυτό το νέο ταξίδεμα του πειραϊκού ραδιοφώνου, συντονιστείτε σήμερα 18.00- 20.00 στους 90,4 ή στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://www.kanaliena.gr/ και θ' ακούσετε τις επιλογές μου από την τρέχουσα και παλαιότερη ελληνική δισκογραφία!

ΜΝΗΜΗ ΑΚΟΥ ΔΑΣΚΑΛΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΟΝ ΙΑΝΟ!

Δε θα φανταζόμουν ποτέ ό,τι μια βραδιά στη μνήμη του νεοκυματικού- λαϊκού στιχουργού Άκου Δασκαλόπουλου θα κατάφερνε να συγκεντρώσει περισσότερα από 300 άτομα, όχι μόνο φίλους καλλιτέχνες του εκλιπόντος, μέσα σ' ένα μικρό χώρο μάλιστα όπως είναι το cafe του Ιανού! Εδώ ο βιρτουόζος της φυσαρμόνικας Μάνος Αβαράκης έχει μια συζήτηση με τον ερμηνευτή Παντελή Θεοχαρίδη λίγο πριν την έναρξη της εκδήλωσης.

Το μουσικό μέρος άνοιξε λυρικά με τον συνθέτη Μιχάλη Τερζή στο πιάνο να παίζει τη Νυχτωδία της Σαπφούς στην απόδοση του Δασκαλόπουλου. Το θυμόσαστε το υπέροχο αυτό τραγούδι; Είχε αποσπάσει εύφημο μνεία στους Πρώτους Αγώνες Ελληνικού Τραγουδιού Κέρκυρας το 1981!

Τότε η Νυχτωδία είχε περάσει στη δισκογραφία με τη φωνή της Κρίστης Στασινοπούλου και λίγα χρόνια αργότερα μ' αυτήν της Νένας Βενετσάνου. Χθες βράδυ πάντως αποδόθηκε από τη σπουδαία Σοφία Μιχαηλίδη, συνεργάτιδα κι αυτή του συνθέτη από το ξεκίνημα του!

Φίλος και συνοδοιπόρος του Άκου Δασκαλόπουλου από τις αρχές της δεκαετίας του ΄60, ο Νότης Μαυρουδής θυμήθηκε στην ομιλία του τα πρώτα αντιπολεμικά τραγούδια που έγραψαν μαζί, αλλά και τις συναντήσεις τους στο σπίτι του Αλέκου Πατσιφά της Lyra, παρουσία του Οδυσσέα Ελύτη και του Νίκου Καρούζου. Τι το' θελε το τελευταίο; Δεν ήξερε ο καημένος ο Νότης ό,τι από κάτω βρισκόταν ο Λευτέρης Παπαδόπουλος;

Ακολούθησε ένας σύντομος περιεκτικός λόγος από τον Γιώργο Νταλάρα, ερμηνευτή των μεγαλύτερων επιτυχιών του Δασκαλόπουλου. Κρατάω τα λόγια του Νταλάρα ό,τι ο Άκος έζησε χύμα, σαν αυθεντικός ποιητής και μακάρι να μπορούσαμε όλοι να το κάνουμε αυτό...Συμφώνως με τις επευφημίες του κοινού, ήταν επόμενο ο δημοφιλής τραγουδιστής να πιάσει την κιθάρα του και να τραγουδήσει Που' ναι τα χρόνια!

Αυτή που μού αποκαλύφτηκε κυριολεκτικά ήταν η Πειραιώτισσα Αναστασία Μουτσάτσου! Την είχα δει παλιότερα να τραγουδάει σε κάποιες συναυλίες, η ένωση της όμως με τον Νότη Μαυρουδή και τον Παναγιώτη Μάργαρη σε νοσταλγικές μπαλάντες του Νέου Κύματος φανέρωσε νομίζω μια ερμηνεύτρια με ψυχή και γνήσιο συναίσθημα!

Ας ακουστεί έως και ιεροσυλία, η άποψη όμως της Μουτσάτσου στο Φώναξε με του Μαυρουδή και του Δασκαλόπουλου κατάφερε ν' αφήσει πίσω τις ανάλογες πρώτες ερμηνείες της Αρλέτας και της Χάρης Αλεξίου!

Guest της βραδιάς ο Χρήστος Θηβαίος! Ερμήνευσε το Τριαντάφυλλο, προϊόν της συνεργασίας του Δασκαλόπουλου με τον Μάνο Χατζιδάκι, όπως και το Κι αν τα μάτια σου, το μοναδικό τραγούδι που έγραψε ο Μάνος Λοΐζος σε στίχους πάντα του τιμώμενου προσώπου. Για το πρώτο έχω μια ένσταση σχετικά με την ερμηνευτική προσπάθεια του Θηβαίου, το δεύτερο όμως πιστεύω ό,τι ανήκε τελείως στον κόσμο του, εξ ου και απόσπασε το πιο ζεστό χειροκρότημα!

Τι να τα κάνεις όλα αυτά; Ήταν μέχρι να πάρει τον λόγο ο στιχουργός Λευτέρης Παπαδόπουλος και να σαρώσει τα πάντα! Εν κατακλείδι: στόλισε με διάφορα κοσμητικά επίθετα τον Άγγελο Σφακιανάκη, διοργανωτή της βραδιάς, επειδή- λέει- είπε ό,τι ο Λοΐζος σε ένα και μοναδικό τραγούδι του με τον Δασκαλόπουλο συνόψισε όλο του το έργο. Δηλαδή, εγώ που έγραψα τριάντα τραγούδια με τον Λοΐζο, έκανα μαλακίες; αναρωτήθηκε δημόσια ο Παπαδόπουλος, προξενώντας εύλογα το ξέφρενο γέλιο του ακροατηρίου! Η μπάλα πήρε και τον Θηβαίο (αυτόν, επειδή προηγουμένως είχε πει ό,τι οι άνθρωποι που τον καθόρισαν ήταν ο Καρούζος στην ποίηση και ο Δασκαλόπουλος στον στίχο), όπως και τον Μαυρουδή, γιατί ισχυρίστηκε- ψευδώς κατά τον Παπαδόπουλο- ό,τι είχε συνευρεθεί στο σπίτι του συντηρητικού και εστέτ Πατσιφά με τον αριστερό Καρούζο! Τέλος, για μιαν ακόμη φορά ο Λευτέρης Παπαδόπουλος γνωστοποίησε την αντιπάθεια του προς τον Μάνο Χατζιδάκι, αμφισβητώντας το γεγονός της συνεργασίας του με τον Άκο Δασκαλόπουλο και επαναλαμβάνοντας την ιστορία με τον Κεμάλ που τελικά έγραψε ο Γκάτσος. Τώρα, τι σχέση είχαν όλα αυτά που ακούσαμε με μια βραδιά αφιερωμένη σε έναν συνάδερφο του που έφυγε πρόωρα απ' τη ζωή, μόνο εκείνος θα γνώριζε...

Ίσως γι' αυτό ο, μπουχτισμένος από τα...μεγάλα λόγια, κόσμος να καταφχαριστήθηκε το αμιγώς λαϊκό μέρος του προγράμματος με 25 τραγούδια (από το Να διώξω τα σύννεφα μέχρι το Πουκάμισο το θαλασσί) που ερμήνευσαν τρεις νέοι καλοί τραγουδιστές, ο Ανδρέας Λάφης, η Μαρία Λούκα και η Νόνα Βουδούρη, έχοντας δίπλα τους τον εμπειρότερο Παντελή Θεοχαρίδη! Όχι που είναι κολλητός μου, αλλά ο Παντελής πρέπει να ανήκει αυτή τη στιγμή μέσα στη δεκάδα των σημαντικότερων Ελλήνων τραγουδιστών! Κι ας μην είναι τόσο προβεβλημένος, τα' χουμε ξαναπεί αυτά...

Μια αγκαλιά στο τέλος της εκδήλωσης- μαμούθ από τον Βασίλη του Ιανού στον Άγγελο Σφακιανάκη και μια τελευταία σύντομη ιστορία για τον Άκο Δασκαλόπουλο!

Έτσι είναι οι παρέες των αληθινών φίλων: ενθυμούνται, αγαπούν, κλαίνε, βρίζονται και τσακώνονται, ακόμη κι όταν ένας απ' τους φίλους έχει εγκαταλείψει εδώ και μια δεκαετία τα εγκόσμια.

ΖΩΡΖ ΠΙΛΑΛΙ- ΑΝΝΑ GOULA ΑΠΟΨΕ ΣΤΟ ΚΥΤΤΑΡΟ!

..και προβλέπω να γίνει της πουτάνας! Για όλες τις Πέμπτες του Νοέμβρη ο Ζωρζ Πιλαλί θα παρουσιάζει την πλέον rock παράσταση με τη συμβολή της Soufra Band, του Κτήνους και του συγκροτήματος Ελελεύ!

Στο επίκεντρο, βέβαια, η cult περσόνα που ακούει στο όνομα Άννα Goula και που ταίριαξε απ' την πρώτη στιγμή με τον Πιλαλί και τα αναρχικά του μουσικοθεατρικά δρώμενα!

Εδώ ο Ζωρζ επιβλέπει την πρόβα ή για την ακρίβεια απολαμβάνει την Άννα Goula την ώρα που ερμηνεύει το Τα πίνω όλα (χάπια, ουίσκι και κόκα- κόλα), αλλά και τη Σβούρα του Νίκου Πορτοκάλογλου ως...Σαβούρα (είμαι και γυρνάω)!
* μάλλον αύριο θα επανέλθω με ανταποκρίσεις από δύο τελείως διαφορετικές μουσικές εκδηλώσεις στην Αθήνα!

ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΝΤΑΝΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΥ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ ΣΤΟΝ ΙΑΝΟ!

Ήταν μία από τις καλύτερες- ίσως η καλύτερη μέχρι τώρα- ζωντανή συνέντευξη τραγουδοποιού στον Ιανό, που επιμελείται και παρουσιάζει ο Μιχάλης Γελασάκης. Στη χθεσινή βραδιά, λοιπόν, που ανήκε στον Λουδοβίκο των Ανωγείων, η δημοσιογράφος Δέσποινα Σαββοπούλου έκανε μια πρώτης τάξεως εισήγηση, σκιαγραφώντας το πορτρέτο του Ανωγειανού τροβαδούρου από τα νεανικά του χρόνια στην ορεινή Κρήτη, τη γνωριμία του με τον Μάνο Χατζιδάκι, την ένταξη του στον Σείριο, τη δισκογραφία του και τις συνεργασίες του με κορυφαίους Έλληνες ερμηνευτές.

Η συνέντευξη αυτή φάνηκε σε όλους ό,τι ήταν επί της ουσίας και παρά το...ψάρωμα του, ο Γελασάκης ως σωστός δημοσιογράφος δε δίστασε να ρωτήσει δημόσια τον Λουδοβίκο για τις κατηγορίες που δέχτηκε σχετικά με τις χρηματοδοτήσεις των Υακινθείων του. Όχι ό,τι δεν έχει απαντήσει κι άλλοτε, επίσης δημόσια, ο τραγουδοποιός. Προκαλώ όποιον από σας θέλει ξαναείπε χθες να έρθει στην Κρήτη και να ψάξει τα βιβλία με τα οικονομικά του φεστιβάλ. Αν βρει να' χουμε καταχραστεί έστω και μία δραχμή, τότε ας κάνουμε μιαν άλλη κουβέντα!

Στη συνέχεια, ο Λουδοβίκος μάλλον πέρασε υποδόρεια σε μιαν, ας την πούμε, αντεπίθεση, πλέκοντας το εγκώμιο του Ζαχόπουλου. Αυτός ο άνθρωπος είπε που λοιδωρήθηκε και ξεφτιλίστηκε από τα ΜΜΕ όσο κανένας άλλος, αποφάσισε να δώσει τέρμα στη ζωή του και από πουθενά δεν ακούστηκε μία συγνώμη.

Αυτό ήταν το ζουμί του αμιγώς δημοσιογραφικού μέρους της βραδιάς. Διότι στο μουσικό μέρος, ο Λουδοβίκος των Ανωγείων, ο Παπαδιαμάντης του ελληνικού τραγουδιού, όπως τον χαρακτήρισαν χθες μέσα στην αίθουσα του Ιανού, μάγεψε για μιαν ακόμη φορά το ακροατήριο του με μοιρολόγια, ερωτικές μπαλάντες, λαϊκούς μύθους και πολλές αστείες αληθινές ιστορίες.

* απόψε το πρόγραμμα έχει πάλι Ιανό! Αφιέρωμα στον στιχουργό Άκο Δασκαλόπουλο με τον Παντελή Θεοχαρίδη, τη Μαρία Λούκα, τη Νόνα Βουδούρη, guest τον Χρήστο Θηβαίο, αλλά και την Ελευθερία Αρβανιτάκη στη βιντεοσκοπημένη απόδοση του Μαγικού χαλιού του Μάνου Χατζιδάκι!

ΗΠΑ- Ξ' είπα...

Η δικιά μας Αμερική ακούει Screamin' Jay Hawkins και καψουρεύεται ακόμη με ένα I put a spell on you...

Γυρνάει πίσω στο παρελθόν και προσπαθεί να εξηγήσει για ποιο λόγο το Καλό πάντα πέθαινε στις πολιτείες της με τρόπο άσχημο...

Χαίρεται, από την άλλη, που φτιάχτηκε το Ella Fitzgerald Foundation στη μνήμη μιας πολύ μεγάλης καλλιτέχνιδας της! Για πες εδώ να φτιαχτεί ένα Ίδρυμα Μαρίκα Νίνου, θα σε περάσουν τουλάχιστον για θεοπάλαβο...

Ρε, μήπως στην παιδεία του Νεοέλληνα ταιριάζει καλύτερα ο Μπουγάς, ο Πλανητάρχης του Κιτς, πριν τον κλείσουν στη φυλάκα για μαστρωπεία και γνωρίσει και τον Άκη Πάνου συν τοις άλλοις;
Παραθέτω τους στίχους αυτού του μνημειακού ευφάνταστου αριστουργήματος κι όποιος δε γελάσει, ας παραξενευτεί λίγο με την πάρτη του:
C'mon, ladies and gentlemen...Belly dance...C'mon everybody στην πίστα...
Αμερικάνα όμορφη πηγαίνει στη δουλειά
τον Billy ερωτεύεται και ήθελε για να...
τι ήθελε, ξέρεις εσύ να μας πεις;
- Ε, μπουλκουμέ...
What is this boulkoume?
- Αμέρικαν κλαρινέ!
OH, yeaaahhh!
Τα μέσα ενημέρωσης με το Ντι- Εν- έι
τα μέσα ενημέρωσης και το Σι- Εν- Έ
εβγάλαν στον αέρα του Billy το λεκέ...
Έτσι έγινε και σταρ η Mrs. Φυσαρμόνικα!
Πήγαινε κι εσύ με κάνα Πρεζιντέντ...
- OH, yiah, yiaah...
Γι' αυτό λοιπόν ο Billy από σαξοφωνέ
το γύρισε στο πούρο και στο κλαρινέ (δις)
έτσι ειν' αυτά τα παιχνίδια, άκου τα!
- That's good!
That's good, ε; ΟΚ!

Λίγες ώρες μετά την εκλογή...

...του πρώτου μαύρου Προέδρου στην ιστορία των ΗΠΑ, μπήκα στο Κύτταρο και είδα τον Κώστα Χατζή να προβάρει ένα παλιό τραγούδι του Nat King Cole και αμέσως μετά το δικό του

Είμαι μαύρος!

Υπέροχη εικόνα!

Μου έφτιαξε τη μέρα!

2 ΧΡΟΝΙΑ PUZZLEMUSIK!

Έχουμε πειστεί πλέον πως ό,τι πιο προοδευτικό υπάρχει αυτή τη στιγμή στην ανεξάρτητη ελληνική μουσική σκηνή προέρχεται από την Puzzlemusik, την εταιρεία που έφτιαξε πριν από δύο χρόνια ο συνθέτης Χρήστος Αλεξόπουλος. Θέλετε ονόματα καλλιτεχνών που βρήκαν φιλόξενη στέγη και κυκλοφόρησαν από κει τις δουλειές τους; Μεταξύ άλλων, ο Σωτήρης Δεμπόνος, ο Μπάμπης Παπαδόπουλος, οι Misuse, ο Socos με τη Live Project Band του, οι Poly Quartet και ο ίδιος ο Αλεξόπουλος. Αν δεν έχετε ήδη προμηθευτεί τις παραγωγές της Puzzlemusik ή ακόμη κι αν δεν έχετε...γνωριστεί μαζί της, μόλις κυκλοφόρησε μια χορταστική συλλογή με ηχογραφήματα των καλλιτεχνών που απαρτίζουν το δυναμικό της. Έτσι, στο compilation με τίτλο Πρώτα Βήματα- 2 Χρόνια Puzzlemusik θα ακούσετε κομμάτια jazz, rock, cinematic, πειραματικού και αυτοσχεδιαστικού ύφους! Ξεχωρίζουν η διασκευή της παλιάς Μισιρλού από τον ηλεκτρικό κιθαρίστα Μπάμπη Παπαδόπουλο, γνωστή από τα λάιβ του, το τραγούδι Ξέχασα να πω του Χρήστου Αλεξόπουλου, που εμφανίζεται εν μέσω του νέου ορχηστρικού προσωπικού του άλμπουμ, η σύνθεση Γαία των αντεργκράουντ ογκόλιθων Socos & The Live Project Band με τη συγκλονιστική ερμηνεία της Μαρίας Λατσίνου, το 18λεπτο Performance I, Intro 3 του πειραματικού σχήματος The 3rd Man Element που έφτιαξαν ο Socos με τον Αλεξόπουλο και που δραστηριοποιείται πρώτη φορά στη δισκογραφία, καθώς και το dear Hunter των Misuse που ξεκινά ως easy- listening πιανιστικό instrumental και καταλήγει σε μια πινκφλοϋντική ψυχεδελική έκρηξη!

Χρόνια Πολλά στην Puzzlemusik και καλό κουράγιο για να συνεχίσει ν' ανασαίνει και να μας χαρίζει τέτοιου είδους έργα!

ΠΡΩΤΑ ΒΗΜΑΤΑ- 2 ΧΡΟΝΙΑ PUZZLEMUSIK

1/ BABY TRIO- Baby Face

2/ YIANNIS KASSETAS & THE FUNK WIZARDS feat. LUKIA PALAIOLOGOU- Last Melody

3/ ΧΡΗΣΤΟΣ ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΣ- Ξέχασα να πω

4/ ΣΩΤΗΡΗΣ ΔΕΜΠΟΝΟΣ- Το τάνγκο των χαμένων συντρόφων

5/ ΜΠΑΜΠΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ- Μισιρλού

6/ MISUSE- dear Hunter

7/ SOCOS & THE LIVE PROJECT BAND- Γαία

8/ THE 3rd MAN ELEMENT- Performance I, Intro 3

9/ POLY QUARTET- Βασιλικός

10/ FELIZOL feat. MADAME BOUCHE- This long goodbye

Συνολική διάρκεια: 60΄, 28΄΄

R.I.P. ΣΤΑΥΡΟΣ ΞΕΝΙΔΗΣ (1924- 2008)...

Έφυγε και ο ηθοποιός Σταύρος Ξενίδης στο γηροκομείο όπου φιλοξενούταν τους τελευταίους μήνες, χτυπημένος από αλλεπάλληλα σοβαρά εγκεφαλικά επεισόδια. Είχε παίξει δεύτερους και τρίτους ρόλους σε πολλές ταινίες του παλιού και του νέου ελληνικού κινηματογράφου, ενώ στην TV είχε αφήσει εποχή ως Αστυνόμος Μπέκας. Από τις πιο σεμνές παρουσίες του χώρου του που ποτέ δεν είχε δώσει λαβή για σχόλια σχετικά με την ιδιωτική του ζωή. Ο Σταύρος Ξενίδης υπήρξε παντρεμένος με την Μαργαρίτα Λαμπρινού, επίσης ηθοποιό. Ήταν 84 ετών.

ΚΑΤΟΠΙΝ ΠΡΟΒΟΛΗΣ ΤΟΥ SUZUKI ΣΤΟ ΤΡΙΑΝΟΝ...

Πριν από λίγη ώρα στο Τριανόν, στο κέντρο της Αθήνας...

τελειώνει η προβολή της ταινίας μου και βγαίνω έξω αμέσως να κάνω τσιγάρο...

πίσω μου ακολουθούν και έρχονται και κάθονται δίπλα μου δύο κυρίες και ένας κύριος, σικάτοι όλοι τους και κάποιας ηλικίας, οι οποίοι φυσικά ούτε που με ξέρουν...

αρχίζει η μία: αμ, τι ήταν αυτός ο Suzuki; Μαρτύριο, δεν έβλεπα πότε θα τελειώσει!

συμπληρώνει η άλλη: δεν πρέπει να' ναι Έλληνας ο σκηνοθέτης, αλλιώς δεν θα έκανε ταινίες που δεν ενδιαφέρουν κανέναν!

πετάγεται κι ο τρίτος (με τσάκισε): και τη Γιαννάτου, ρε παιδί μου, δεν την έβαζε να πει κάνα Χατζιδάκι, την είχε κει μια ώρα να σκούζει!

Με έπιασε μια τρομερή αμηχανία με τόσα μπινελίκια που μάζεψα σε λίγα μόλις λεπτά και άρχισα να παίζω με το κινητό μου. Τι να έλεγα στους ανθρώπους; Να τους ρωτούσα αν έχουν ακούσει κι άλλη μουσική, εκτός από μπουζούκια ή κλαρίνα; Να τους πληροφορούσα ό,τι η μουσική του Χατζιδάκι- πόσω μάλλον το kraut rock- ουδέποτε υπήρξε ηχητική επένδυση βραδινής εξόδου; Να τους ενημέρωνα ό,τι τα σχόλια τους για τις ταινίες να τα κάνουν αφού έχουν απομακρυνθεί απ' το σινεμά, διότι και οι...τοίχοι έχουν αυτιά;

Τίποτα απ' όλα αυτά! Τους άφησα να λένε, να λένε, θαύμασα την αποστροφή τους για οτιδήποτε ξένο ως προς τον μικρόκοσμο τους και μετά μπήκα σ' ένα ταξί και γύρισα σπίτι...

Ο DAMO SUZUKI ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ ΜΕ ΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΔΡΑΜΑΣ ΑΠΟΨΕ ΣΤΟ ΤΡΙΑΝΟΝ!

Πάμε πάλι...

Όλους σας προσκαλώ σήμερα το βράδυ στο Τριανόν (Πατησίων & Κοδριγκτώνος), όπου θα προβληθεί η ταινία μου Damo Suzuki: Αυτοσχεδιασμοί για μια φωνή, ένα ποίημα και μια τηγανιά μπάμιες στο πλαίσιο των προβολών του 31ου φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους της Δράμας στην Αθήνα! Ελάτε, λοιπόν, να δείτε το πορτρέτο που φτιάξαμε του Ιάπωνα rocker βοκαλίστα με τη συνάδελφο του, Σαβίνα Γιαννάτου, τον φίλο ποιητή Αντρέα Παγουλάτο, την ηθοποιό Ρόζα Προδρόμου, τον ντράμερ Θανάση Αρχανιώτη και, βέβαια, τους πρωτοποριακούς μουσικούς Stationary Machinery (Τηλέμαχος Μούσας- Δημήτρης Καμαρωτός). Η ταινία προβάλλεται στο πακέτο του digi2008 (23.00- 01.00), αλλά καλό θα είναι να είστε από λίγες ώρες πριν στο Τριανόν, προκειμένου να δείτε και πολλά άλλα αξιόλογα ταινιάκια!

Θα σας δω εκεί...

Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ ΣΤΟ ΚΑΝΑΛΙ 1 ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ

Ένας νέος τραγουδοποιός που οφείλει πολλά στον Διονύση Σαββόπουλο, στον Δήμο Μούτση και στον Βαγγέλη Γερμανό και που διασκεύασε σε ska ύφος τους Εφτά Νάνους στο S/S Cyrenia του Νίκου Καββαδία και του Θάνου Μικρούτσικου. Επίσης, ένας πολύ καλός στιχουργός με ευαισθησία και κοινωνικοπολιτική ματιά, αλλά και μια βαθιά εκφραστική φωνή, αταίριαστη κάπως με το νεαρό της ηλικίας του! Ο Αλέξανδρος Εμμανουηλίδης, άλλο ένα παιδί της Μικρής Άρκτου, λίγο προτού απογαλακτιστεί απ' αυτήν, κυκλοφόρησε ένα εξαιρετικό άλμπουμ με τραγούδια σε δικούς του στίχους και μουσική και με τη συμμετοχή του rock συγκροτήματος Υπόγεια Ρεύματα! Τίτλος του, Φυσάει αλλιώς εδώ ο αέρας και αυτό θα παρουσιάσουμε σήμερα στα ραδιοφωνικά Άσματα και Μιάσματα με την ελπίδα να φυσήξει, πράγματι, αλλιώς ο αέρας στα ερτζιανά! Συντονιστείτε στο Κανάλι 1 του Πειραιά (90,4), 18.00- 20.00! Α, καλό μήνα να' χουμε!