Τρίτη, 31 Αυγούστου 2010

on-the-birthday-road

Ο ευγενής Κερκυραίος Παναγιώτης Παγιάτης κυκλοφορεί στους δρόμους της Αθήνας με το σακίδιο στην πλάτη. Μέσα στο σακίδιο του κουβαλά πάντα τις πιο εξελιγμένες γιαπωνέζικες τέχνες. Όχι τις πολεμικές, αλλά τις αμιγώς καλλιτεχνικές. Είναι ο άνθρωπος, με τον οποίο συνεργάζομαι αυτό τον καιρό στην κατασκευή της προσωπικής μου ιστοσελίδας, εφόσον, καλό και άγιο το blog, αλλά δεν βοηθάει και πολύ σε κάποιες σοβαρές επαφές που προέκυψαν τελευταία με το εξωτερικό.
Τον Παναγιώτη πέτυχα χτες το μεσημέρι έξω από την αμπαροκλειδωμένη Οδό Πανός του Γιώργου Χρονά και τον φωτογράφισα την ίδια στιγμή που ολόκληρη τούτη η πόλη εξακολουθούσε να φλέγεται.
Τα έργα της ζωγράφου Καίτης Μαυρομμάτη μερικές ώρες αργότερα ήταν ανάσες πραγματικής δροσιάς και μάλιστα από τον δέκατο όροφο μιας πολυκατοικίας με σπάνια νυχτερινή θέα. Σαν κι αυτό εδώ που δεν το πουλάει, αφού είναι το μόνο που της έχει απομείνει από την πρώιμη περίοδο της των αρχών του 1980: τότε που άφηνα λευκά τα ανθρώπινα χέρια, ενώ σήμερα δεν μπορώ να μην τα χρωματίσω, μού εξηγούσε χαρακτηριστικά.

Η Καίτη γιόρτασε τα γενέθλια της με τη συντροφιά της καλής της φίλης, Λένας. Γνωρίστηκαν το 1985 όταν η ζωγράφος είχε τηλεφωνήσει στη συνθέτρια με σκοπό να την καλέσει σε μία έκθεση της.

Στα γενέθλια ήταν ακόμη η Ζίνα Παπαδοπούλου με τον αδερφό της, Πέτρο. Πρόκειται για τα παιδιά- δημιουργούς animation, που έφτιαξαν τα δύο πρώτα official clips από τα Ημερολόγια της Λένας, προτού ακόμη κυκλοφορήσει το cd. Το ένα μάλιστα απ' αυτά, το Ραντεβού, βραβεύτηκε στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Κύπρου. Πίσω από τον Πέτρο, όρθιος, διακρίνεται και ο Γρηγόρης Γρηγορόπουλος, συνθέτης ηλεκτροακουστικής μουσικής και υπεύθυνος για τα soundtracks των δύο Κακών του Νούσια. Όσο για μένα, προτίμησα να χωθώ σε μια γωνιά της βεράντας, παίζοντας με τη Μελίνα- τη γλυκύτατη 12χρονη κοκερίνα της Καίτης- και τσακίζοντας τα καναπεδάκια με τον καπνιστό σολωμό. Να ζήσεις, Καιτούλα, να σε χαιρόμαστε και να σκίσει η επόμενη σου έκθεση, για την οποία ακούγεται ότι θα περιέχει πολλές εκπλήξεις!

4 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Πόσο πολύ σας ευχαριστώ όλους που με τη ζεστή σας παρουσία , μου χαρίσατε μία υπέροχη βραδιά !!!!!!!!
Αντώνη, φιλάκια από μένα κ τη Μελίνα :)

BOSKO είπε...

Ανώνυμος...
νά 'σαι πάντα καλά, Καίτη, και νομίζω θα με ξαναδείς σύντομα στην ωραία βεράντα σου!

Ανώνυμος είπε...

Τυχαίνει να ξέρω τον Παγιάτη, αλλά και τον Πέτρο που αναφέρονται. Το έργο της Μαυρομμάτη είναι εκπληκτικά ανθρωποκεντρικό.

Σας ευχαριστώ!

Λίτσα Σακελλίου

BOSKO είπε...

Λίτσα Σακελλίου...
εγώ ευχαριστώ!
καλό βράδυ & καλό μήνα!