Δευτέρα, 29 Νοεμβρίου 2010

ο-μυστικός-ύπνος

Τα κεσεδένια ντολμαδάκια πάτσισαν με τα ασημένια χειροπότηρα, εξ ου και ο Μυστικός Ύπνος των Χριστουγέννων. Στα αγαλματένια κέρατα της κουτσομπόλας φόρεσα ένα επαρχιώτικο πράσινο κρεμμύδι, μεταλλικά και μη, τα κρεατάκια για τα οποία εγχειρίστηκε η κυρα-Λουλού προχθές στον Ερυθρό Σταυρό, παρουσία του Κόμητος Μοντεχρήστου και της Κόκκινης Παπαρούνας.
Ευχαριστήθηκα πολύ με το μυδραλιοβόλο που απέκτησα στον Πελοποννησιακό Πόλεμο μια νύχτα που το φυσαέρι έβλαψε τα κουντουριώτικα πανηγύρια. Ωχ, αμάν, έσκουξε η μάν' και χορεύοντας τουρλουλού χάθηκε μεσ' στο φεγγάρι.
Ντροπαλά γαλακτοκομικά προιόντα ξέσκισαν τα συμβόλαια τους και ζήτησαν αφέψημα μεταξύ οχτώ και τρεις από τον Λαυρέντη Διανέλλο. Στην Σύρο γνώρισαν τον αετονύχη μπαρμπέρη και στη Λέρο λέρωσαν τα βρακάκια τους, τα οποία αποτελούντο από φύλλο τυρόπιτας και σινική μελάνη. Η Εστουδιαντίνα όμως πάσχει από αυπνίες και αναζητά το κοντοκουρεμένο κοστούμι της στου βοδιού το κέρατο.
Δεν θα αυξήσω την πείρα μου, ούτε την κατσίκα μου θα ευοδώσω μέσα στους σκληροπυρηνικούς μαγιάτικους κάμπους. Αν και ήταν όλα άτριχα και ακάματα από τον ζόφο της ευσταθίας.
Πήρα ένα πλοίο για την Κόρε. Ύδρα. ατμοπλοΐζουσα θεραπαινίς των ερωτικών μελτεμιών μας. Ξέμεινα όμως από μπαταρίες, ακούστηκε η βοημική αρκούδα να σκούζει. Έξαφνα, ένα ζαμπονάκι zwan χοροπήδησε κι έσπασε το ρεκόρ του ήχου και του δυστύχου.
Τα ξεσιδερωμένα κοστούμια κόχλασαν από το μπαΐλντισμα που τους προκάλεσαν οι ανατριχίλες της Χάιδως. Και θα σου πω προς το τέλος ότι σου απαγορεύω να ξανανοίξεις το γραφείο μου, όχι διότι περιέχει ινδικά χοιρίδια, αλλά φλυτζάνες τηγανητές.

7 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Yparktos surrealismos dia stomatos Lenas, na ypo8esw...

BOSKO είπε...

Ανώνυμος...
μία ατάκα η Λένα, μία ο bosko και πάει εναλλάξ ο υπαρκτός σουρεαλισμός και η μπουρδολογία, βέβαια!

Ανώνυμος είπε...

Στάθηκα στο "φράγμα του ήχου και του δυστύχου". Τις προάλλες ορκιζόμουν πως σίγουρα είναι:

Ον. το δίστιχο
Γεν. του δυστύχου
...

Την καλύτερη δουλειά κάνετε. Έτσι αποσυμπιέζεται η χύτρα. :)

Αφρόνη

BOSKO είπε...

Αφρόνη...
μα, ακριβώς γι' αυτό το κάνουμε. Ξέρεις τι γέλιο πέφτει κάθε φορά;
άσε κι απ' το πρωί κουβαλάω πάνω μου μια...χύτρα επί 24ωρου βάσεως. Μόλις την 'κονόμησα απ' το Ιπποκράτειο- νά 'ναι καλά οι άνθρωποι κι εγώ, βέβαια, κι όλος ο κόσμος.

Velvet είπε...

Τι να πω φιλε μποσκο
θαθελα να παρακολουθησω
τον συλλογισμο σας
Αλλα χανομαι στην μεταφραση
Να βαζες καμμια παραπομπη
Θα βοηθουσε
...

BOSKO είπε...

Ανώνυμος...
κατά λάθος έσβησα το σχόλιο σου.
αν θες, ξαναστείλε.
sorry...

BOSKO είπε...

Velvet...
δεν υπάρχει μετάφραση, πόσω μάλλον παραπομπές.
μπορείς να καταλάβεις ή να συμπεράνεις ότι θες, εκεί ακριβώς έγκειται η αξία του εγχειρήματος.