Σάββατο, 19 Μαρτίου 2011

R.I.P. ΧΡΗΣΤΟΣ ΤΣΑΓΚΑΣ (1939 - 2011)

Ο Χρήστος Τσάγκας δεν μένει πια εδώ. Έφυγε χθες, ξαφνικά, σε ηλικία 72 ετών και κηδεύεται σήμερα στη Λιβαδειά, την ιδιαίτερη πατρίδα του. Για μένα υπήρξε ο μοναδικός ηθοποιός που καμία τηλεοπτική ή κινηματογραφική του εμφάνιση, όσο επιτυχημένη κι αν ήταν, δεν κατάφερε να ξεπεράσει εκείνη την εντύπωση της μίας και μοναδικής φοράς που τον είδα στο θέατρο. Συγκεκριμένα, στον Ξένο του Albert Camus πριν από μία δεκαετία, ίσως και περισσότερο. Τον θυμάμαι μόνο του, μία ώρα επί σκηνής, να υποδύεται διαφορετικούς ρόλους, να αλλάζει κινησιολογία, εκφράσεις και χρωματισμούς στη φωνή του μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα. Σπουδαίος ηθοποιός! Στο σπίτι του Νίκου Κούνδουρου είχαμε δειπνήσει μαζί, επίσης πριν αρκετά χρόνια, τότε που συνεργάζονταν οι δυο τους στο θέατρο. Γνώριζα πως ο Τσάγκας ήταν ένας δυστυχισμένος άνθρωπος, αφού είχε βιώσει τη μεγαλύτερη τραγωδία που μπορεί να βιώσει γενικά ένας άνθρωπος. Ωστόσο, ο Κούνδουρος του μιλούσε σκληρά, προσβλητικά σχεδόν, κάτι που με έκανε να του ζητήσω, όταν αποχώρησε ο καλεσμένος του, τον λόγο. Ο Τσάγκας είναι τεράστιος ηθοποιός και τον υπεραγαπώ- μού 'χε απαντήσει ο Κούνδουρος- να ξέρεις όμως πως μόνο το χάιδεμα και το ντάντεμα δεν του κάνει καλό μέσα στην απέραντη θλίψη του. Μια θλίψη που, όπως φαίνεται, ο συγκεκριμένος άνθρωπος προσπαθούσε να καταπνίξει μέσα από ποικίλες αξιόλογες δραστηριότητες. Τελευταία, είχε ηχογραφήσει με τη φωνή του και ποιήματα του Κωνσταντίνου Καβάφη σε μία εξαιρετική έκδοση. Ο Χρήστος Τσάγκας σπούδασε στο Εθνικό Θέατρο, συνεργάστηκε με τους μεγαλύτερους θίασους, ενώ ήταν και συνιδρυτής του θεάτρου Κνωσός, όπου παρουσίασε έργα επιλεγμένου κλασικού ρεπερτορίου. Η καρδιά του τον πρόδωσε και έδωσε τέλος στον βασανισμό της ύπαρξης του. Ας αναπαυθεί εν ειρήνη.

10 σχόλια:

Αλκμήνη είπε...

Εγώ πάλι θα ευχόμουν να ήσουν στην κηδεία μπας και βλέπαμε ποιοι απ' τους φίλους θα τον συνόδευαν στην τελευταία του κατοικία. Είναι τραγικό άνθρωποι σαν τον Τσάγκα να φεύγουν μόνοι και το απεύχομαι στη περίπτωση του.

Συνέχισε BOSKO και ξέρεις ότι το μπλοκ σου είναι το μοναδικό σε θέματα τέχνης και πολιτισμού. Θέλησα να σε υπερασπιστώ χθες αλλά δίστασα. Με το μπλοκ σου έχω δακρύσει, έχω ταξιδέψει, έχω χαρεί και βασικά έχω μάθει πολλά πράγματα.

Το ελάχιστο του περιεχομένου σου να ειχαν τα αλλα μπλοκ και θα ήταν πιο όμορφο το δίκτυο.

BOSKO είπε...

Αλκμήνη...
δε μπορώ να λείψω. Αύριο άλλωστε κλείνει ένας χρόνος από τον θάνατο του γκουρού μου και θα μαζευτούμε όλοι οι φίλοι να τον θυμηθούμε. Λες και τον ξεχάσαμε...
σ' ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια και μη μασάς, εγώ το καταδιασκέδασα.
ο Τσάγκας ήταν μεγάλος ηθοποιός κι ο χαμός του αποτελεί σίγουρα απώλεια.

Αθανασία είπε...

Γειάσου καλό μου! ΤΙ ΛΕΣ ΠΑΙΔΑΚΙ ΜΟΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥ?ΠΩΩΩΩΩΩΠΩΩΩΩΩΩΠΩΠΩ! ΜΑ ΤΙ ΘΑΝΑΤΙΚΟ ΕΙΝ'ΑΥΤΌ ΚΑΙ ΦΕΤΟΣ ΚΑΛΌ ΜΟΥ?? ΜΙΑ Ο ΡΑΣΟΥΛΗΣ,ΜΙΑ ΤΩΡΑ Ο ΤΣΑΓΚΑΣ ΤΙ ΝΑ ΠΩ,ΠΙΑ...ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΚΑΤΑΡΑΣΤΕΙ,ΝΑ ΑΔΕΙΑΣΟΥΜΕ ΕΝΤΕΛΩΣ ΣΑΝ ΤΟΠΟΣ ΑΠΟ,ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΥΣ ΜΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ,ΚΑΙ ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΧΡΗΣΤΟΥΣ ΚΑΙ ΗΛΙΘΙΟΥΣ ΠΟΥ ΚΑΤΟΙΚΟΥΝ,ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΟΠΟ...ΔΕΝ ΕΞΗΓΗΤΑΙ ΑΛΛΙΩΣ..ΤΙ ΑΛΛΟ ΝΑ ΠΩ...ΚΑΛΟ ΤΟΥ ΤΑΞΊΔΙ,ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΑΦΡΟ ΤΟ ΧΩΜΑ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟΝ ΣΚΕΠΆΣΕΙ...(ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΝΑ ΛΕΩ ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΡΑΣΗ ΠΙΑ..ΒΑΡΕΘΗΚΑ,ΒΑΡΕΘΗΚΑ,ΒΑΡΕΘΗΚΑ)...φιλάκια...βαρέθηκαααααααααααααα!!!!

BOSKO είπε...

Αθανασία...
ναι, πολύ κρίμα, Αθανασία, πραγματικά!
αιωνία του η μνήμη

Ανώνυμος είπε...

Απο τις λίγες φορές που είχα μιλήσει μαζί του, είχα αντιλιφθεί με δέος οτι βρίσκομαι απέναντι σε έναν άνθρωπο ΑΠΕΡΑΝΤΟ..

Α, ρε Χρήστο... τώρα είσαι αθάνατος

Ανώνυμος είπε...

πήγα στην κηδεία του, μάλλον οι γνωστοί του χώρου είχαν κάτι καλύτερο να κάνουν..

BOSKO είπε...

Ανώνυμος...
αφού τον έζησες έστω και λίγο πιθανώς νά 'χεις καλύτερα μέσα σου την εικόνα του ανθρώπου και όχι μόνο του ηθοποιού.

BOSKO είπε...

Ανώνυμος...
εκτός από τους συγγενείς και τους πολύ στενούς του φίλους, δικαιολόγησε τους "γνωστούς του χώρου". Κι αυτό γιατί κηδεύτηκε στη γενέτειρα του και όχι στην Αθήνα, που σίγουρα θά 'χε πολύ περισσότερο κόσμο, φαντάζομαι.

Mary Ka είπε...

Μόλις το έμαθα από εσένα εδώ. Δεν τον είχα δει πολλές φορές αλλά ήταν τόσο πειστικός, τόσο πάντα μέσα στο ρόλο, απόλυτα! Ρόμπερτ ντε Νίρο της Ελλάδας,όσο κι αν μου ακούγεται λίγο κιτς.

idomeneas είπε...

Ο Τσάγκας ήταν ο γίγαντας του θεάτρου. Προσωπικός φίλος, συμμετείχε σαν αφηγητής στο έργο μου 'οι μικροί φυγάδες' το 2008 και έδωσε άλλη πνοή στο έργο.Μου χε δώσει διάφορα cd να ανεβάσω στο youtube. Μπορείτε να τα βρείτε με λίγο ψάξιμο, μονογραμμα, σονάτα, σολωμό κλπ...