λευκωσία-26.06.2014-ξενάγηση-στον-''άρτο''-των-εικαστικών-αχιλλέα-κεντώνη-&-μαρίας-παπαχαραλάμπους

αναχώρηση-για-το-φεστιβάλ-''εικόνες-και-όψεις-του-εναλλακτικού-κινηματογράφου''-της-λευκωσίας

 

Νόμισα πως δεν θα παραστώ στο Φεστιβάλ ''Εικόνες και Όψεις του Εναλλακτικού Κινηματογράφου'' της Λευκωσίας καθ' όλη τη διάρκεια του - στο αρχικό email του ο Γιάγκος, ο διοργανωτής, μιλούσε για τέσσερις διανυκτερεύσεις στο νησί. Τελικά, μόλις πριν λίγες εβδομάδες έμαθα πως θα μείνω μία ολόκληρη εβδομάδα, από την πρώτη μέρα του φεστιβάλ (μεθαύριο, Τετάρτη 25/6) μέχρι την τελευταία (1/7) και επιστροφή στην Αθήνα την επόμενη.  Λογικό, αφού στη φετινή διοργάνωση δεν πηγαίνω ούτε για να συμμετάσχω με κάποια δική μου δουλειά, ούτε για να γράψω ανταπόκριση για κάποιο έντυπο. Πηγαίνω για να εργαστώ ως εισηγητής στις ταινίες του τμήματος ''Το Φάντασμα της Επανάστασης'', κατά τη γνώμη μου το πλέον ενδιαφέρον τμήμα του φεστιβάλ. Για το λόγο αυτό εργάστηκα το προηγούμενο διάστημα. Ξανάδα ή είδα για πρώτη φορά κι εγώ ταινίες σπάνιες των Γκοντάρ, Χυτίλοβα, Κράμερ, Μπέλα Ταρ κ.α. προκειμένου να γράψω ένα κείμενο 3.000 λέξεων για τον κατάλογο του φεστιβάλ. Η όλη διαδικασία με συγκινεί και με τιμάει, εφόσον κατά ένα τρόπο αντικαθιστώ τον συχωρεμένο Αντρέα Παγουλάτο, ο οποίος έκανε το ίδιο επί σειρά ετών για το συγκεκριμένο κυπριακό φεστιβάλ. Μάλιστα ο ίδιος συνήθιζε να το χαρακτηρίζει Φεστιβάλ Αντεργκράουντ Κινηματογράφου και είχε απόλυτο δίκιο αν υποτεθεί πως το 2011, ένα χρόνο μετά την αναχώρηση του, πρωτοπήγα εκεί και παρακολούθησα ένα αφιέρωμα σε εξαιρετικά σπάνια ταινιάκια του κινήματος fluxus. Την αγαπάω την Κύπρο! Εκτιμώ πολύ το ότι εκτιμούν την τέχνη και τους εκπροσώπους της, στηρίζοντας τους με τα μέσα που διαθέτουν. Δεν θα ξεχάσω το 2011, εκείνη την πρώτη φορά που επισκέφτηκα το φεστιβάλ, την υπεύθυνη των κινηματογραφικών του Υπουργείου Πολιτισμού Κύπρου, την Έλενα Χριστοδουλίδου, να με παίρνει σε μια μεγάλη βόλτα για να γνωρίσω Κύπριους ποιητές, εικαστικούς και σκηνοθέτες! Σαφώς είναι μικρότερη χώρα η Κύπρος και σαφώς επίσης η καρδιά του πολιτισμού χτυπάει στην πρωτεύουσα Λευκωσία, πάντως το κράτος συμπεριφέρεται στους καλλιτέχνες όπως αρμόζει σε κάθε πολιτισμένο μέρος του κόσμου. Αναχώρηση για Κύπρο, λοιπόν, σε δύο 24ωρα και παραμονή στη Λευκωσία για μία εβδομάδα με προβολές εξαιρετικών ταινιών από το παγκόσμιο κινηματογραφικό στερέωμα και πολλές συζητήσεις με το κοινό. Όλες οι προβολές θα είναι δωρεάν, κάτι που συνέβαινε και στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Λεμεσού, πού'χα συμμετάσχει πέρσι το καλοκαίρι με την ταινία για την Κατερίνα Γώγου, με αποτέλεσμα η αίθουσα να γεμίζει ασφυκτικά. 

Εν συνεχεία, ερχόμενος από Κύπρο, στις 3 Ιουλίου θα παρουσιάσουμε το πρώτο βιβλίο του συνάδελφου και φίλου Δημήτρη Μανιάτη που έβγαλε ο Θανάσης Συλιβός από τον ''Μετρονόμο'' του. Ο Μανιάτης, με τον οποίο συχνά λέμε ότι αμφότεροι ξεκινήσαμε και πορευθήκαμε μαζί στο χώρο αυτό, μου έκανε την τιμή να μου ζητήσει να είμαι στο πάνελ με Σταμάτη Κραουνάκη, Πέπη Ραγκούση και Άκη Καπράνο. Το βιβλίο του θα το πάρω μαζί μου στην Κύπρο κι εκεί θα γράψω το δικό μου κείμενο για να διαβάσω στην εκδήλωση. Θα επανέλθω όμως με νέο post. Για την ώρα, καλό μου ταξίδι, καλά να περάσουμε και τα ξαναλέμε σύντομα!

ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΓΑΒΡΙΗΛ ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΔΗΣ

Δημοσιογραφία σπούδασα στη σχολή Μπόνα (Ιδιωτικό ΙΕΚ Ιπποκράτειος), όχι γιατί ήθελα να γίνω δημοσιογράφος, αλλά για να πάρω αναβολή από το στρατό που δεν μου εξασφάλιζε η σχολή κινηματογράφου, στην οποία επίσης σπούδαζα ταυτόχρονα. 

Είχα πολύ μακριά μαλλιά, φορούσα ρούχα 70s πού'χαν ξεμείνει του μεγάλου μου αδερφού και κατά βάθος τους θεωρούσα όλους ηλίθιους εκεί μέσα - ίδια γνώμη θα είχα λίγα χρόνια αργότερα και για τους στρατιωτικούς, κάτι που μάλλον θα με βοηθούσε να περάσω μία τελείως ανώδυνη υποχρεωτική θητεία.

Θυμάμαι ότι είχα καθηγητές τον Κωνσταντάρα, τον γιο του ηθοποιού του Λάμπρου, τον Αχιλλέα Χρυσοχόο που δεν ζει πια, τη Νέδα Κανελλοπούλου, κόρη του Κανελλόπουλου της ΝΔ (συμπαθέστατη κοπέλα, πραγματικά) και τον Δεληγιάννη (επίσης συμπαθής, αν και δίδασκε αθλητικό ρεπορτάζ, για το οποίο παντελώς αδιαφορούσα). Ο μόνος που είχαμε τακιμιάσει ήταν ο ευτραφής αριστερός Γιαννακόπουλος που υπήρξε φίλος του Ιπποκράτη Εξαρχόπουλου των Νοστράδαμος και μπορούσαμε να ανταλλάξουμε δυο - τρεις ενδιαφέρουσες κουβέντες.

Αντιπαθούσα σφόδρα το μάθημα του Κωνσταντάρα. Ήταν και πρώτη ώρα...Αδύνατο να κρατηθώ ξύπνιος. Καθόμουν πρώτη σειρά, έγερνα το κεφάλι πίσω και ροχάλιζα. Μια μέρα ένας συμφοιτητής, χλεμπονιάρης και clean φάτσα, φώναξε να πετάξουν έξω το ''κομμουνιστικό φρικιό'', εμένα δηλαδή. Ούτε θύμωσα, ούτε τίποτα. Απλά αποφάσισα έκτοτε να παρατηρώ αυτόν τον τύπο, ίσως λίγο νεότερο μου ηλικιακά, σαν μία μελέτη πάνω στο φασισμό και τα φυτώρια του.

Ο τύπος, λοιπόν, ήταν εντελώς αγράμματος, αμόρφωτος, σαν να μην πήγε ποτέ γυμνάσιο και λύκειο. Οτιδήποτε δεν του άρεσε ή δεν το καταλάβαινε το βάπτιζε κομμουνιστικό! Σταματήστε τα κομμουνιστικά ήταν η φράση που θυμάμαι να λέει και να ξαναλέει, όταν τον έπιαναν καθηγητές και συμφοιτητές να είναι ολότελα ανιστόρητος.

Στις προφορικές εξετάσεις που προηγούνταν των γραπτών, κάποιος καθηγητής τον είχε ρωτήσει για ποιο λόγο θέλησε να γίνει δημοσιογράφος. Για να μπαίνω στις κρεβατοκάμαρες των επωνύμων, είχε απαντήσει με περίσσια ειλικρίνεια και θράσος, ώστε να βγάζω στη δημοσιότητα τα σεξουαλικά τους! Έτσι ακριβώς είχε πει!

Κι εγώ συνέχιζα να τον παρατηρώ, συνειδητοποιώντας πόσο δίκαιο ήταν και είναι το μότο Αλήτες - Ρουφιάνοι - Δημοσιογράφοι, αφού οι δημοσιογράφοι  εκπροσωπούνται ακόμη στην πλειοψηφία τους, κυρίως στην τηλεόραση, από κάτι τέτοιους θλιβερούς τύπους.

Τα χρόνια πέρασαν, εγώ αποφοίτησα από τη σχολή δημοσιογραφίας με άριστα - πιο γελοίες σπουδές δεν έχω ξαναματαδεί - και ένα συνηθισμένο οικογενειακό βράδυ ξέσπασε το σκάνδαλο Κορκολή. 

Για μέρες, για εβδομάδες, για μήνες, ο ελληνικός λαός ασχολούνταν με τον φλουταρισμένο Κορκολή και το ''πουτανάκι'' του, ενώ ο Μάκης παρέδιδε μαθήματα ηθικής και οικοκυρικών. 

Σε μία απ' αυτές τις εκπομπές του θέλησε να παρουσιάσει κάποιον από τους συνεργάτες του, που δούλεψαν για να βγει στο φως το σκάνδαλο του ''ανώμαλου'' καλλιτέχνη! Ήταν αυτός, ο συμφοιτητής μου στη σχολή δημοσιογραφίας! 

Φορούσε κυριλέ ρούχα, είχε ένα περισπούδαστο ύφος που τον έκανε πολύ ωριμότερο και όλοι οι καλεσμένοι του Μάκη τον κοιτούσαν με δέος να μιλάει για τις αποκαλύψεις του - ασήμαντες, ομολογουμένως, συγκριτικά με τη μεγάλη αποκάλυψη του αφεντικού του. 

Για δες τον, τα κατάφερε...ήταν το πρώτο που σκέφτηκα, ενδεχομένως με μία μικρή αίσθηση ανταγωνισμού, εγώ που θα ξεκινούσα να γράφω στα έντυπα ένα χρόνο αργότερα.

Αναγούλιασα σαν κατάλαβα πώς αυτός ο επικίνδυνος αριβίστας θα μας κατσικωθεί στο σβέρκο και θα μας κάνει να ντρεπόμαστε αν τύχει και μας ρωτήσει κανείς τι επάγγελμα κάνουμε. 

Καθώς τα χρόνια περνούσαν κι άλλο, τον ξανάδα σε ιδιωτικό κανάλι να κρατάει το μαρκούτσι και να το χώνει στις μούρες σκυλάδων, μοντέλων και μόδιστρων. 

Τον ξανάδα στο θέατρο Badminton τις προάλλες, στην παράσταση του μιούζικαλ Πρισίλα, σαραντάρη πλέον στην ηλικία, σενιαρισμένο πάντα, να χασκογελάει με μία λουσάτη κυρία. Εννοείται πως τον απόφυγα όπως ο διάολος το λιβάνι.

Δεν αποκλείεται ο τύπος αυτός να κρύβεται για μία ακόμη φορά πίσω από το καινούργιο σκάνδαλο του Μάκη με θύμα τον Γαβριήλ Σακελλαρίδη - δεν ξέρω, δεν έχω στοιχεία, υποθέσεις κάνω, εξ ου και δεν αναφέρω το όνομα του. 

Κι είμαι σίγουρος πως αν τον έβαζε κανείς κάτω και του ζητούσε εξηγήσεις για φασιστοειδή δημοσιογραφική δράση, την ίδια απάντηση θά'παιρνε: Σταματήστε τα κομμουνιστικά , όπως τότε που ήταν φοιτητής...

Μόνο που οι εποχές τότε ήταν και πιο αθώες, ο Μάκης με κάτι τέτοια ανθρωπάρια πίσω του πουλούσε μικροαστική ηθική και προστασία της αγίας ελληνικής οικογένειας. Τον Κορκολή θα ακολουθούσαν τα σουσέλ του μακαρίτη του Ασλάνη, ο διασυρμός του φουκαρά του Τομπούλογλου της ΝΔ και πόσοι άλλοι.

Σήμερα που ο ναζισμός πια διεκδικεί δυναμική παρουσία στην πολιτική ζωή του τόπου κι αφού ο Μάκης εξαγνίστηκε με γάμους, διαζύγια, φρου - φρου κι αρώματα να κονομάει η Espresso, είπε να κάνει το μεγάλο βήμα: να θυμηθεί τις δόξες του, τον διασυρμό και την καταπάτηση ανθρώπινων προσωπικοτήτων, και βασικά να βοηθήσει στην απαξίωση της Αριστεράς που όπως όλα δείχνουν θά'ναι η επόμενη κυβέρνηση. 

Την πλήρωσε βέβαια ένας νέος ικανός άνθρωπος που παραλίγο να ήταν δήμαρχος Αθηναίων. 

Η τόσο χυδαία επίθεση στον Γαβριήλ Σακελλαρίδη δεν σχετίζεται με κομματικές τοποθετήσεις, πολιτικές θέσεις και απόψεις. 

Είναι το άκρον άωτον του μισανθρωπισμού και η άνευ όρων παράδοση του δημοσιογραφικού λειτουργήματος ως βούτυρο στο ψωμί της Χρυσής Αυγής. 

Ενάντια σ' όλον αυτό τον οχετό, από σήμερα 
ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΓΑΒΡΙΗΛ ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΔΗΣ!

review-από-τη-δισκοπαρουσίαση-του-χρήστου-κωνσταντόπουλου

 

Από τον Ιανό της Σταδίου ξεκίνησε ο Προορισμός του τραγουδιστή και τραγουδοποιού Χρήστου Κωνσταντόπουλου, που γνωρίσαμε πριν από μερικά χρόνια ως ερμηνευτή του Νότη Μαυρουδή στη δισκογραφία και σε συναυλίες.

 Έτσι, η συμμετοχή του Μαυρουδή στο πάνελ ήταν επιβεβλημένη. Ο σημαντικός κιθαριστής και συνθέτης στην ομιλία του μάς γνώρισε τον Κωνσταντόπουλο και όχι μόνο: Αναφέρθηκε δηλαδή και στην κρίση της δισκογραφίας, στη σύγχρονη κοινωνική κατάσταση στη χώρα μας, ενώ δεν παρέλειψε να σχολιάσει και την ενορχήστρωση του Προορισμού με την έντονη χρήση των ηλεκτρονικών μέσων, που - κατά τη γνώμη του - δεν μπορούν να αντικαταστήσουν μία κλασική μεγάλη και συμβατική - κατά τη γνώμη μου - ορχήστρα.

 Ο Νότης Μαυρουδής υπήρξε γενναιόδωρος στο λόγο του για τον Χρήστο Κωνσταντόπουλο, με τον οποίο - όπως είπε - οι δρόμοι τους χάθηκαν, αλλά το κοινό αισθητικό τους ζητούμενο παρέμεινε αναλλοίωτο. Εγώ πάλι στη δική μου, αρκετά πιο σύντομη ομιλία, αναφέρθηκα στη μικρή συνεργασία που είχαμε με τον Κωνσταντόπουλο και σε ορισμένες μουσικοκριτικού χαρακτήρα λεπτομέρειες για τον Προορισμό του.

Αμέσως μετά το λόγο είχε η ίδια η μουσική! Ο Χρήστος Κωνσταντόπουλος αφού ευχαρίστησε τους ομιλητές, την εταιρεία του - το CD κυκλοφορεί από την PHONOGRAPH - και όλους τους συντελεστές της δουλειάς, ανέβηκε στο stage και με τη συμβολή του συνθέτη Γιώργου Δίπλα στο πιάνο και το ακορντεόν παρουσίασαν έξι από τα, συνολικά δέκα, ηχογραφημένα κομμάτια.

 

Εξαιρετικός ερμηνευτής, με φωνή καθαρή και δυνατή, και με περίσσια θεατρικότητα, ο Κωνσταντόπουλος τραγούδησε το Αερόστατο, το Θηρίο, τα Δυαράκια, τον Δράκο Χρόνο - κομμάτια με ραδιοφωνικό air play που φανέρωσαν τις επιρροές του όχι μόνο από το δέντρο της ελληνικής μουσικής, αλλά και από τη διεθνή pop - rock σκηνή. Είμαι πραγματικά περίεργος για το ποια ραδιόφωνα θα στηρίξουν τη δουλειά του νέου αυτού καλλιτέχνη που ζει στην Πάτρα και που έχει να παλέψει με...θηρία. Τουλάχιστον ότι είχε να κάνει αυτός τελείωσε εδώ με την έκδοση ενός αξιόλογου δίσκου. Του εύχομαι να είναι καλοτάξιδος ο Προορισμός του και σύντομα να κλείσει πολλά live στο πλαίσιο προώθησης των τραγουδιών του. Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους η Νίκη Κωνσταντοπούλου, ποιήτρια και αδερφή του δημιουργού (υπογράφει τους στίχους σε τέσσερα τραγούδια, μελοποιήσεις από την ποιητική συλλογή της με τίτλο Απόψε νιώθω μια ντροπή), ο Χριστόφορος Μπαλαμπανίδης (δικοί του στίχοι στα δύο τελευταία κομμάτια του CD), αλλά και η συνθέτρια - ερμηνεύτρια Μαρίκα Κλαμπατσέα, δηλωμένη φαν του Χρήστου Κωνσταντόπουλου! 

* Ευχαριστίες στη Χρύσα Σοφρωνά για τις photos του post!

R.I.P. ΝΙΚΟΣ ΡΑΛΛΗΣ (1973 - 2014)

Την τελευταία του πνοή άφησε σήμερα το πρωί στην εντατική του Ευαγγελισμού ο φίλος και συνάδελφος Νίκος Ράλλης σε ηλικία μόλις 41 ετών. Δεν μπορώ να το πιστέψω, αν και το μοιραίο ήταν αναπόφευκτο. Κι έτσι ένας νεότατος ταλαντούχος άνθρωπος χάθηκε και η δική μου γενιά έχασε μία από τις καλύτερες πένες της. Τον Νίκο θα αποχαιρετίσουμε μεθαύριο, Σάββατο, στο νεκροταφείο Αγίου Δημητρίου.

Καλό σου Παράδεισο, φίλε...

Η Μαρία Φαραντούρη γιόρτασε τα 50 χρόνια της στο τραγούδι με την έκδοση ενός CD - DVD

Θυμάμαι μιαν άλλη δισκοπαρουσίαση της Μαρίας Φαραντούρη στο Περιβόλι του Ουρανού στην Πλάκα. Ήτανε 2002 και το άλμπουμ της με τίτλο Ένας αιώνας ελληνικό τραγούδι είχε γίνει χρυσό, σηματοδοτώντας μία νίκη του αυθεντικού έντεχνου τραγουδιού που καθ' όλη την προηγούμενη δεκαετία είχε παραγκωνιστεί από τα ραδιόφωνα - μία άποψη που μέχρι σήμερα διατυπώνει δημόσια η κορυφαία ερμηνεύτρια. Εκείνο το άλμπουμ επίσης είχε σηματοδοτήσει την αποχώρηση της από την εταιρεία MINOS EMI, ύστερα από 35 ολόκληρα χρόνια συνεργασίας, και την ένταξη της στον Όμιλο Γιαννίκου, ο οποίος Όμιλος έμελλε να καταρρεύσει μία δεκαετία μετά μαζί με ολόκληρη την εγχώρια δισκογραφία.

Θυμάμαι μιαν άλλη δισκοπαρουσίαση της Μαρίας Φαραντούρη στο Περιβόλι του Ουρανού στην Πλάκα. Ήτανε 2002 και το άλμπουμ της με τίτλο Ένας αιώνας ελληνικό τραγούδι είχε γίνει χρυσό, σηματοδοτώντας μία νίκη του αυθεντικού έντεχνου τραγουδιού που καθ' όλη την προηγούμενη δεκαετία είχε παραγκωνιστεί από τα ραδιόφωνα - μία άποψη που μέχρι σήμερα διατυπώνει δημόσια η κορυφαία ερμηνεύτρια. Εκείνο το άλμπουμ επίσης είχε σηματοδοτήσει την αποχώρηση της από την εταιρεία MINOS EMI, ύστερα από 35 ολόκληρα χρόνια συνεργασίας, και την ένταξη της στον Όμιλο Γιαννίκου, ο οποίος Όμιλος έμελλε να καταρρεύσει μία δεκαετία μετά μαζί με ολόκληρη την εγχώρια δισκογραφία. Πηγή: www.lifo.gr

Ως φαίνεται, όμως, έχει ο καιρός γυρίσματα. Κι έτσι, ενώ η εταιρεία του κ. Μάτσα είχε αρνηθεί να δισκογραφήσει το 2001 το αφιέρωμα της Φαραντούρη στον Lorca από το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, το 2013 ήρθε και ζήτησε να εκδώσει σε cd μαζί με dvd μάλιστα, την εορταστική συναυλία του Ηρωδείου για τα 50 χρόνια της στο τραγούδι!

Ο Μάκης Μάτσας στην ομιλία του στο πάνελ αναφέρθηκε στη μακροχρόνια συνεργασία της εταιρείας του με τη Φαραντούρη, θυμήθηκε νόστιμα περιστατικά με τον Μίκη Θεοδωράκη, τον Μάνο Χατζιδάκι, αλλά και με τη Μελίνα Τανάγρη, η οποία ήταν παρούσα στην εκδήλωση, ενώ με αφορμή το τραγούδι Σαν τον μετανάστη και εκείνον τον ιστορικό δίσκο Φαραντούρη - Ζυλφί Λιβανελί, δε δίστασε να αναφερθεί στην άνοδο του φασισμού στη χώρα μας. Στο ίδιο πάνελ για τη Μαρία Φαραντούρη, τη μεγάλη πορεία και τη στάση της απέναντι στο τραγούδι, μίλησαν ακόμη ο πιανίστας και ενορχηστρωτής της, Τάκης Φαραζής, η ερμηνεύτρια Έλλη Πασπαλά, ο εικαστικός - συγγραφέας Ανδρέας Μαράτος και ο ραδιοφωνικός παραγωγός Ξενοφών Ραράκος.

Ωραία όλα αυτά, ωστόσο δίπλα μου κάθονταν η συνάδελφος Λιάνα Μαλανδρενιώτη και ο ποιητής Γιώργος Χρονάς με τον ερμηνευτή Γιώργο Νταλάρα και όταν ρώτησα τον δεύτερο πώς πάει ο δίσκος που κάνουν με τον Στέλιο Βαμβακάρη, μου απάντησε πως τελείωσαν, μα δε βρίσκουν εταιρεία να τους το εκδώσει! Αν είναι δυνατόν! Αν ο Νταλάρας που οι εταιρείες πλούτισαν απ' τη φωνή του - ασχέτως αν πλούτισε κι ο ίδιος, δούλεψε σκληρά και ουδείς το αμφισβητεί αυτό - δε μπορεί να εκδώσει τον καινούργιο δίσκο του, συγνώμη, αλλά το τοπίο είναι ακόμη πολύ θολό στην ''επίσημη'' δισκογραφία και εμένα κανένα live CD δε μπορεί να με κάνει λιγότερο επιφυλακτικό για την πορεία των πραγμάτων.

 

Πάντα όμως η χαρά είναι μεγάλη όποτε η Μαρία Φαραντούρη κυκλοφορεί νέα δισκογραφική εργασία, ασχέτως αν μέσα σ' αυτή περιλαμβάνονται για πολλοστή φορά live ο Εφιάλτης της Περσεφόνης, ο Γερο-νέγρο Τζιμ ή οι Δρόμοι παλιοί. Εν προκειμένω, είχαν εξασφαλιστεί οι συμμετοχές των Διονύση Σαββόπουλου, Έλλης Πασπαλά και Σαβίνας Γιαννάτου στη συναυλία του Ηρωδείου, άρα οι φωνές τους διασώθηκαν ως ιστορικό ντοκουμέντο και στην παρούσα έκδοση. Μία έκδοση με δύο CD και ένα DVD, εξαιρετικά καλόγουστη, την οποία θα παρουσιάσω σε επόμενο post με δισκοκριτικές.

Συγκίνηση απλώθηκε στην αίθουσα όταν προβλήθηκε στο video wall το απόσπασμα από τη συναυλία με τον Μίκη Θεοδωράκη να τραγουδάει Στο περιγιάλι το κρυφό μαζί με τη Φαραντούρη - εκείνη στη σκηνή κι εκείνος από κάτω στο ειδικό κάθισμα του, με το οποίο είχε προσέλθει στο Ηρώδειο. Ίσως είναι η τελευταία καταγραφή του Θεοδωράκη στη δισκογραφία σχολίασε ο Μάτσας και προκάλεσε το πιο θερμό χειροκρότημα του κοινού.

Ύστερα από το τέλος των ομιλιών, συνοδεία του Τάκη Φαραζή στο πιάνο η Φαραντούρη τραγούδησε δύο κομμάτια που δεν συμπεριλήφθηκαν στη συναυλία του Ηρωδείου, το Οι στίχοι αυτοί των Μίκη Θεοδωράκη - Μανώλη Αναγνωστάκη και το Κύμα των Λένας Πλάτωνος - Θόδωρου Ποάλα. Ακολούθησαν τα χατζιδακικά Σκοτεινή Μητέρα και Μητέρα κι αδερφή για να ανέβουν στη σκηνή αμέσως μετά οι παρευρισκόμενοι φίλοι και συνάδελφοι της ερμηνεύτριας:

Η Έλλη Πασπαλά που τραγούδησε εκπληκτικά το Σε ποιο βουνό των Μίκη Θεοδωράκη - Χρήστου Κολοκοτρώνη

 και ο Μανώλης Μητσιάς με τον Γιάννη τον φονιά των Μάνου Χατζιδάκι - Νίκου Γκάτσου και το Φεγγάρι μάγια μού'κανες των Μίκη Θεοδωράκη - Ερρίκου Θαλασσινού.

Κι ενώ ο Νταλάρας είχε ήδη αποχωρήσει όταν ξεκίνησαν οι συμμετοχές (τζάμπα συναυλία, όπως σχολίασε με χιούμορ η Φαραντούρη), η βραδιά έκλεισε με την 9χρονη Ελένη Καρτελιά να τραγουδά το Εκκρεμές των Μίκη Θεοδωράκη - Νίκου Γκάτσου.

Η Ελενίτσα είναι η κόρη του ποιητή Κώστα Καρτελιά, στιχουργού του τελευταίου κύκλου τραγουδιών του Θεοδωράκη για τη φωνή της Φαραντούρη με τίτλο Οδύσσεια, που είχε κάνει το ντεμπούτο της το περασμένο καλοκαίρι στο Ηρώδειο πλάι στη Φαραντούρη. Στο καφέ του Public εντυπωσίασε για μία ακόμη φορά με την καθαρότητα της φωνής της και ένα θάρρος πρωτοφανές πραγματικά για τόσο μικρό παιδί που εκφράζεται καλλιτεχνικά μπροστά σε τόσο πολύ κόσμο!

 (Μάκης Μάτσας, Μαρία Φαραντούρη, Γιώργος Νταλάρας)

 (Μαρία Φαραντούρη, Λιάνα Μαλανδρενιώτη, Απόλλων Μπόλλας, Μελίνα Τανάγρη, Μανώλης Μητσιάς)

 

(Μπόσκο, Λένα Αρώνη, Τηλέμαχος Χυτήρης, Ανδρέας Μαράτος, Λιάνα Μαλανδρενιώτη)

 

Την παρουσίαση του CD - DVD Χθες άρχισα να τραγουδώ της Μαρίας Φαραντούρη παρακολούθησαν ακόμη οι δημοσιογράφοι - ραδιοφωνικοί παραγωγοί Θανάσης Λάλας, Λάμπης Ταγματάρχης, Λιάνα Μαλανδρενιώτη, η Λένα Αρώνη από την τηλεόραση, ο σύζυγος της ερμηνεύτριας και πρώην Υπουργός Τηλέμαχος Χυτήρης, οι ποιητές - στιχουργοί Γιώργος Χρονάς, Αγαθή Δημητρούκα και Κώστας Καρτελιάς, ο μουσικός Κώστας Χατζόπουλος (ΑΝΕΜΟΣ) κ.α.

 * οι photos του post είναι των Κώστα Χατζόπουλου, Αντώνη Μποσκοΐτη, Απόλλωνα Μπόλλα