η-κορίνα-λεγάκη-και-ο-kymatographos-της-στο-μετα-δεύτερο

Η φωτογραφία είναι από το 2010, τότε που με την ερμηνεύτρια Κορίνα Λεγάκη παρουσιάζαμε στο Κανάλι 1 του Πειραιά το ντεμπούτο άλμπουμ της. Σήμερα θα ξαναβρεθούμε στο στούντιο, αυτή τη φορά του διαδικτυακού Μετα-Δεύτερου, παρουσιάζοντας τον ολοκαίνουργιο δίσκο της με τίτλο Kymatographos - μία επιλογή της Λεγάκη να ερμηνεύσει τραγούδια από θρυλικά διεθνή κινηματογραφικά soundtracks! Αυτό τη δεύτερη ώρα της εκπομπής (18.00 - 19.00) Την πρώτη ώρα (17.00 - 18.00) θα σας παίξω κομμάτια από ελληνικούς δίσκους που κυκλοφόρησαν πρόσφατα και όχι μόνο και που πολύ μου άρεσαν: από Tom Waits και Θέμο Σκανδάμη μέχρι Alison Moyet και Ματούλα Ζαμάνη. Συντονιστείτε για ένα δίωρο αποκλειστικά στο www.metadeftero.gr

από-την-εκπομπή-στο-μετα-δεύτερο-στον-δαναό-και-στη-μεγάλη-βόλτα

Άλλη μια εκπομπή χθες στο Μετα-Δεύτερο με καλεσμένα δύο νέα παιδιά της Μικρής Άρκτου, τον ερμηνευτή Απόστολο Κίτσο και τον συνθέτη Αντώνη Παπακωνσταντίνου. Αφορμή ήταν τα τρία live της Μικρής Άρκτου - αφιέρωμα στη μελοποιημένη ποίηση, σήμερα, αύριο και την Κυριακή. Όχι στον Ιανό της Σταδίου με το συνήθως απαγορευτικό εισιτήριο, αλλά στον Φιλοπρόοδο Όμιλο Υμηττού με πέντε ευρώ είσοδο και με περιορισμένο αριθμό θέσεων, θέατρο γαρ. Η εκπομπή πάντως έσκισε και το ίδιο επιθυμώ και για τις τρεις επερχόμενες παραστάσεις της 4ης Ακρόασης της Μικρής Άρκτου και του Παρασκευά Καρασούλου.

Έπειτα πέρασα από τον Δαναό να δω για μία ακόμη φορά - για την ακρίβεια να απολαύσω στη μεγάλη οθόνη - την ιταλική πολιτική κωμωδία Viva La Liberta. Με έναν Σερβίλο απίθανο στο διπλό ρόλο του αποτυχημένου πολιτικού και του ψυχασθενούς δίδυμου αδερφού του, το μήνυμα της ταινίας, όπως έχω ξαναγράψει, ήταν ιδιαίτερα εύληπτο: Μόνο ένας τρελός θα μας σώσει...Η δε σκηνή όπου ο psycho παίρνει τη Γερμανίδα καγκελάριο - παραπομπή στην Άνγκελα Μέρκελ - και χορεύουν ταγκό αντί να συζητήσουν ότι συζητάνε δύο πολιτικοί ηγέτες, ήταν όλα τα λεφτά!

Η βραδιά τελείωσε με μουσική και με μια τεράστια βόλτα σε όλο το κέντρο της Αθήνας που διήρκησε σχεδόν μια ώρα. Κι εκεί κατάλαβα πόσο τελικά βαριόμουν να περπατάω μόνος μου και αποζητούσα πάντα τα ταξί και το μετρό. Όταν όμως έχεις παρέα και μιλάς τη γλώσσα των σκυλιών, που έλεγε κι η Λένα, οι αποστάσεις μηδενίζονται και μπορείς να ανταλλάξεις και δυο-τρεις ενδιαφέρουσες κουβέντες. Τουλάχιστον ενδιαφέρουσες!

ο-εθνικός-σταρ-στο-προσκλητήριο-της-lifo-του-περασμένου-σαββατοκύριακου

Η συνέντευξη με τον Εθνικό Σταρ Αντρεούλη Ευαγγελόπουλο δημοσιεύθηκε τελικά στη διαδικτυακή LIFO και όπως ήταν αναμενόμενο προξένησε τις πιο έντονες αντιδράσεις του αναγνωστικού κοινού. Οι μισοί υποστήριξαν ό,τι είναι θεός, ό,τι τον αγαπάνε και νοσταλγούν τις trash εκπομπές των 90s, οι άλλοι μισοί στόλισαν κι αυτόν και μένα με άσχημους χαρακτηρισμούς. Όλα αυτά τα περίμενα φυσικά. Εδώ τον Χατζιδάκι όταν έκανε τη διαβόητη εκπομπή στον Φλωρινιώτη του έσουρναν τα εξ αμάξης για πολύ καιρό από τις εφημερίδες, δε θα την έλεγαν σε μένα, τον τελευταίο τροχό της αμάξης, που αποφάσισε να δώσει βήμα στον Εθνικό Σταρ; Ανεξαρτήτως του ποιος είναι στην πραγματικότητα ο Αντρεούλης - εμένα με έπεισε - ελάχιστοι στάθηκαν σ' αυτά που είπε στη συνέντευξη, τα αντιφασιστικά του πιστεύω, έστω με το δικό του χοντροκομμένο τρόπο...Μου τηλεφώνησαν ήδη από κάποιο κανάλι να βγω ως δημοσιογράφος που του πήρε τη συνέντευξη και να σχολιάσω τις δηλώσεις του, αλλά αρνήθηκα, λέγοντας τους ό,τι φεύγω στην Πράγα να μαζέψω μανιτάρια! Δε βαριέσαι, ο κάθε άνθρωπος έχει την αξία του στον κόσμο αυτό, άρα επιμένω ό,τι ορθώς έκανα αυτή τη συνέντευξη, όπως και ορθώς ο κόσμος σχολιάζει λέγοντας τη γνώμη του.

τσικνοπέμπτη-2014-με-τη-νένα-βενετσάνου-στο-αυτοδιαχειριζόμενο-δεύτερο-πρόγραμμα

Έσκισε κυριολεκτικά το ραδιοφωνικό Προσκλητήριο της Πέμπτης στο αυτοδιαχειριζόμενο Δεύτερο Πρόγραμμα με καλεσμένη τη Νένα Βενετσάνου, αφού το τηλέφωνο και το chat του σταθμού πήραν φωτιά! Βέβαια, ενώ η εκπομπή από προχθές πήγαινε για ωριαία, χθες έγινε δίωρη, ενώ την τελευταία στιγμή ένα ατύχημα κράτησε εκτός τον επόμενο - από μένα - παραγωγό, με αποτέλεσμα να βγω από το στούντιο στις 9 ακριβώς! Φυσικά η Βενετσάνου είχε ήδη αποχωρήσει κατά τις 8.30, δηλαδή μετά από δυόμισι ώρες στον αέρα, έχοντας διατυπώσει ορισμένες εξαιρετικές απόψεις περί τραγουδιού και τέχνης γενικότερα. Πολύ μου άρεσε, ας πούμε, η γνώμη της για τη διαφορά μίας μπουζουξούς από μία κανονική τραγουδίστρια, αλλά και αυτό που δήλωσε για πρώτη φορά, σύμφωνα με την ίδια: Δεν με επέλεξε ο Χατζιδάκις, εγώ τον επέλεξα! Προσωπικά μπορώ να καταλάβω το πνεύμα της Νένας, ειδικά αυτής, που εκτός από ερμηνεύτρια του Χατζιδάκι, προτού να τον συναντήσει, είχε αρχίσει ήδη να διαγράφει τη δική της συνθετική τροχιά!

Είπαμε πολλά με τη Βενετσάνου κι ακούσαμε άλλα τόσα on air: επιλογές από τη δισκογραφία της, αλλά και τραγούδια της Γιοβάννας από τη δεκαετία του 1960, μια και η τελευταία θα συμπράξει μαζί της στο κονσέρτο της στην αίθουσα του Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός την ερχόμενη Δευτέρα! Θα είμαστε εκεί οπωσδήποτε! Ευτυχώς που η Έλενα Διάκου έφτασε λίγο πριν τις 9 στο Δεύτερο Πρόγραμμα, γιατί έτσι και δεν ερχόταν, εκεί με έβλεπα ακόμα να έχω εξαντλήσει ολόκληρη τη δισκογραφία της Νένας Βενετσάνου...Εδώ βλέπετε τη Διάκου περιστοιχισμένη από τον Στάμο Βρεττό των Ραδιοπειρατών, εμένα και τον ηχολήπτη μας, Μάκη Γίγα.

Στο μεταξύ, στην είσοδο του Ραδιομεγάρου, απέναντι από κει που εμείς κάνουμε εκπομπές, οι σύντροφοι είχαν στήσει φαγοπότι για να το τσικνήσουμε λόγω της ημέρας. Παραδίπλα ήταν και μια κλούβα των ΜΑΤ αφού προφανώς θα είδαν κόσμο μαζεμένο στην κεντρική είσοδο και θα νόμισαν πως θα κάναμε κάνα ντου...Μα τι ντου να κάνεις σε ένα κτήριο εγκαταλειμμένο και παντέρημο, η θέα του οποίου πλέον μόνο θλίψη και μιζέρια σου προξενεί;

Γι' αυτό σου λέω, καλύτερα τα σουβλάκια και τα λουκάνικα στη σχάρα μαζί με τις κούπες με κρασί. Η αντίσταση, ας πει κάποιος στα όργανα της τάξης, γίνεται καθημερινά απέναντι με καλή μουσική, ελεύθερη ενημέρωση και τον λόγο και την παρουσία σημαντικών ανθρώπων. Άλλωστε η αλλαγή του πολιτικού σκηνικού στην Ελλάδα είναι προ των πυλών και η πρώην ΕΡΤ ή ΝΕΡΙΤ ή όπως διάολο θα την ονομάσουν, σίγουρα δεν θα μείνει ανεπηρρέαστη. Ότι ήταν να γίνει έγινε, το μαύρο έπεσε και έμεινε στη νεότερη ιστορία ως μια πράξη φασιστοειδούς αυθαιρεσίας - από δω και πέρα να δούμε τι κάνουμε, ενωμένοι όλοι, όσοι υπήρξαν παραγωγοί της κρατικής ραδιοφωνίας στο παρελθόν και όσοι, έχοντας δουλέψει σε άλλα ραδιόφωνα, σήμερα συμπλέουμε μαζί τους.

η-χθεσινοβραδινή-αποθέωση-της-μαρίας-φαραντούρη-με-τον-τάκη-φαραζή-και-τους-carousel-στον-''παρνασσό''

Το λέω με κάθε επίγνωση, η Μαρία Φαραντούρη παραμένει η σημαντικότερη Ελληνίδα τραγουδίστρια, δικαιώνοντας τον Μάνο Χατζιδάκι όταν δήλωνε πως μετά τη Φλέρυ Νταντωνάκη δεν βάζει καμία άλλη πάνω απ' αυτήν! Η φωνή της μεταφέρει μνήμη, ιστορία, πολιτισμό και δεν προσφέρεται καθόλου για φτηνή συναισθηματική εκτόνωση, όπως δυστυχώς συμβαίνει με την πλειοψηφία των Ελληνίδων ερμηνευτριών.

Εδώ είμαστε με τη συνάδελφο της Φαραντούρη, την τραγουδίστρια Νάντια Καραγιάννη και τη δημοσιογράφο Λιάνα Μαλανδρενιώτη, στην ''Κόκκινη Κλωστή'', το στέκι μας, μετά το τέλος της χθεσινής συναυλίας. 

Μια συναυλία που στο πρώτο μέρος τη Φαραντούρη συνόδευσε στο πιάνο ο πολυτάλαντος Τάκης Φαραζής, ενώ στο δεύτερο παρακολουθήσαμε τη σύμπραξη της με το πολυμελές συγκρότημα των Carousel. 

 

Από τις πιο όμορφες στιγμές ήταν το κομμάτι του Ross Daly που τραγούδησε η Φαραντούρη με τον Μάκη Παπαγαβριήλ στο λαούτο και τη Μαριλένα Σπίνουλα στα φωνητικά από τους Carousel. 

Εννοείται πως όταν τραγούδησαν μαζί εκείνο το κομμάτι του ισπανικού Εμφυλίου κι αμέσως μετά το ''Bella Ciao'' και το ''Kalinifta'' από την Κάτω Ιταλία, η αίθουσα του ''Παρνασσού'' κόντεψε να πέσει από το χειροκρότημα!

 Της πήγε πολύ σα χώρος της Φαραντούρη η αίθουσα του Φιλολογικού Συλλόγου ''Παρνασσός''!

Άλλωστε, τραγούδια βασισμένα σε ποίηση ερμηνεύει κατά κόρον, και ο ''Παρνασσός'' υπήρξε κυριολεκτικά λίκνο των ελληνικών γραμμάτων του 20ου αι.! 

Στο πρώτο μέρος ακούστηκαν τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη, του Μάνου Χατζιδάκι, της Λένας Πλάτωνος, του Θάνου Μικρούτσικου και ένα του Δημήτρη Μαραμή σε ποίηση Lorca, που ήρθε και ταίριαξε υπέροχα με τη φωνή της Φαραντούρη!

Αν και λιτό απ' την άποψη του ήχου, τι να την κάνεις τη μεγάλη ορχήστρα, όταν υπήρχε στο πρώτο μέρος ο Τάκης Φαραζής στο πιάνο; Μου άρεσε και η επιλογή κάποιων τραγουδιών του Χατζιδάκι που δε συνηθίζει να τραγουδάει η Φαραντούρη - για παράδειγμα δεν ακούσαμε τον Εφιάλτη της Περσεφόνης, αλλά το Ήσουν μια βρύση τ' ουρανού από τη Σκοτεινή Μητέρα και το Για την Ελένη από τον ομότιτλο κύκλο! 

Το δεύτερο μέρος άνοιξαν οι Carousel με πέντε κομμάτια από τη Γαλικία, το Ισραήλ, την Ισπανία, την Ιταλία και τη Θράκη. Εξαιρετικοί!

Ακορντεόν και κιθάρα απ' τη μία πλευρά, τα υπόλοιπα μέλη του σχήματος απ' την άλλη, και η Μαρία Φαραντούρη στο κέντρο της σκηνής να τραγουδάει μαζί τους ένα σχετικά σπάνιο ρεπερτόριο, τουλάχιστον για δική της συναυλία! 

Φυσικά οι Carousel δεν παρέλειψαν να την ευχαριστήσουν που, ενώ έχει μια τόσο μεγάλη και γνωστή καριέρα, εξακολουθεί να ψάχνεται μουσικά και να δίνει βήμα σε νέους μουσικούς δίπλα της. Χθες βράδυ τουλάχιστον η συγκεκριμένη σύμπραξη της Φαραντούρη με τους Carousel, τη δικαίωσε απόλυτα, δίνοντας μας την ευκαιρία να γνωρίσουμε και ένα πολυφωνικό ethnic σχήμα! Το κονσέρτο στον Παρνασσό παρακολούθησαν ακόμη η Νένα Βενετσάνου, ο Γιώργος Παπαστεφάνου, ο Κώστας Κωτούλας, ο Μάτσας της MINOS EMI και αρκετοί δημοσιογράφοι. Ραντεβού στον ίδιο χώρο την ερχόμενη Δευτέρα με τη συναυλία της Νένας Βενετσάνου με guest τη Γιοβάννα!

από-τη-μεγάλη-κοινή-συνέντευξη-της-γιοβάννας-και-της-νένας-βενετσάνου-για-το-προσκλητήριο-της-lifo

Στις 7 και κάτι, αμέσως μετά το τέλος της ραδιοφωνικής μου εκπομπής, πέρασε και με πήρε με το αυτοκινητάκι του ο φωτογράφος Πάρις Ταβιτιάν. Είχαμε αποστολή και μάλιστα σημαντική για το blog μου στη LIFO. Εκείνος θα φωτογράφιζε κι εγώ θα έπαιρνα συνέντευξη από δύο σπουδαίες κυρίες του ελληνικού τραγουδιού: Τη Γιοβάννα και τη Νένα Βενετσάνου. Το ότι ο Πάρις άκουγε Τρίτο Πρόγραμμα και κλασική μουσική μέχρι να φτάσουμε στο Ψυχικό, στην οικία της Βενετσάνου, ήταν κάτι που μού'φτιαξε τη διάθεση! 

Και η συνέντευξη - συζήτηση με τις δύο καλλιτέχνιδες ξεκίνησε. Είπαμε πολλά, πάρα πολλά, αφού διήρκησε περίπου ένα δίωρο η καταγραφή του λόγου τους, όχι μόνο αμιγώς καλλιτεχνικά, αλλά και ανθρώπινα, δικά τους, ιδιωτικά, κατάλληλα βέβαια προς δημοσίευση.

Ειλικρινά δεν έχω γνωρίσει καλλιτέχνη με περισσότερη αυτογνωσία απ' αυτήν της Γιοβάννας! ''Δεν ήξερα ποια ήμουν τότε'' μου εξομολογήθηκε ''και σίγουρα δεν είχα δίπλα μου ένα μυαλό σαν του άντρα μου, του Δημήτρη, να με κατευθύνει και να συζητήσουμε ότι μου συνέβαινε''. 

Στο τέλος η Γιοβάννα μού διάβασε και ένα ποίημα δικό της που αγαπάει πολύ, αφού προηγουμένως μου μίλησε για τον μέντορα της, Γιάννη Ρίτσο, ο οποίος την παρότρυνε να γράψει και να εκδώσει ποίηση!

Δεν έμειναν εκτός και οι αναφορές στον Μίκη Θεοδωράκη και τον Μάνο Χατζιδάκι, εφόσον μέχρι σήμερα θυμόμαστε τη Γιοβάννα ως την πρώτη ερμηνεύτρια του ''Αν θυμηθείς τ' όνειρο μου'' σε μουσική του Μίκη και ενορχήστρωση του Μάνου. Αυτά κι άλλα πολλά θα διαβάσετε στην κοινή συνέντευξη των Νένας Βενετσάνου - Γιοβάννας αυτή τη Δευτέρα 17/2 αποκλειστικά στο Προσκλητήριο της διαδικτυακής LIFO!

* οι ασπρόμαυρες φωτογραφίες του post είναι του Π. Ταβιτιάν

εκπομπή-δευτέρας-10.02.14-&-η-βιτάλη-έρχεται-στη-lifo

 

Στο χθεσινό Προσκλητήριο του Δευτέρου Προγράμματος της Αυτοδιαχειριζόμενης Ελληνικής Ραδιοφωνίας παρουσιάσαμε με τον Νίκο Ξυδάκη τη σουρεαλίστρια Κατερίνα Ηλιοπούλου με την ποιητική συλλογή της, Ο κύριος Ταυ, από τις εκδόσεις μελάνι. Αντίστοιχος νέος συνθέτης της εβδομάδας ήταν ο Αντώνης Παπακωνσταντίνου με τα δύο τραγούδια του που κυκλοφόρησαν στο πρώτο cd - single από την 4η Ακρόαση της Μικρής Άρκτου. Ακούστηκαν ακόμη οι John Tavener, Bill Evans, Lucilla Galeazzi, Maluma, Riuychi Sakamoto κ.α. Όσο για τη μεγάλη συνέντευξη που μου παραχώρησε η Ελένη Βιτάλη, αυτή θα δημοσιευθεί στο φύλλο της LIFO που κυκλοφορεί αύριο, Τετάρτη βράδυ, στη στήλη Αθηναίος της Εβδομάδας. Παρ' όλα αυτά δηλώνω στενοχωρημένος. Ενώ η κορυφαία ερμηνεύτρια μίλησε για πολλές πτυχές της ζωής της, στο παρά πέντε ζήτησε να κάνω αφαιρέσεις και να περιοριστούμε στα του ξεκινήματος της στο τραγούδι και στο τι κάνει αυτόν τον καιρό με τον Σταύρο Ξαρχάκο στην Ιερά Οδό. Δεν πειράζει, η συνέντευξη και πάλι είναι καλή, ολοζώντανη, θα έλεγα. Απλά το πάθημα μού'γινε μάθημα. Δεν πρόκειται ποτέ να παραδώσω ξανά συνέντευξη που μου έδωσε καλλιτέχνης στον ίδιο για να την τσεκάρει. Μετά την απομάκρυνση από το ταμείο, που λένε, ουδέν λάθος αναγνωρίζεται...

40

Πως είναι να γίνεσαι 40 ετών; Να είσαι δηλαδή όσο δύο εικοσάρηδες μαζί; Να σε αποκαλούν κύριε και όχι με το μικρό σου όνομα μόνο; Το κύριε όταν στο λένε άνθρωποι του σιναφιού σου που δε σε γνωρίζουν προσωπικά, όπως και να το πάρεις, έχει ένα κύρος, μια επιβεβαίωση. Όταν όμως στο λένε εικοσάχρονα, εκεί καταλαβαίνεις πως δεν είσαι πια ο ίδιος, έχεις ωριμάσει. Εξωτερικά, διότι εσωτερικά, όσο του επιτρέπει η καλή ψυχολογική του κατάσταση αισθάνεται ο καθένας. Χθες, παραμονή των γενεθλίων μου, πήρα μια ιδιαίτερη συνέντευξη για το καινούργιο περιοδικό, τη ΓΚΡΕΚΑ του φίλου μου, mhulot. Όχι από κάποιον τραγουδιστή, συνθέτη κλπ., αλλά από ένα άτομο καθοριστικό για τη ζωή μου. Για το λόγο αυτό έπρεπε να βρεθώ στον Άγιο Παντελεήμονα. Έβρεχε, ο καιρός ήταν πολύ μουντός. Διάλεξα ένα σοκάκι για να βγω στον πιο κεντρικό δρόμο που προφανώς διαπερνούσε φτωχόσπιτα οικονομικών μεταναστών. Εκεί, σε ένα μπαλκόνι του δευτέρου ορόφου μιας πολυκατοικίας, με συνθήματα γραμμένα από κάτω του και με απλωμένα ρούχα, άκουσα να ξεχύνεται η φωνή του Robert Plant από το Black dog των Led Zeppelin. Σκάλωσα! Έμεινα να κοιτάζω για λίγη ώρα μάλλον για ν'ακούσω ολόκληρο το κομμάτι που κι εγώ πριν από μια εικοσαετία ακριβώς είχα λιώσει το βινύλιο του. Τι ωραία χρόνια! Δεν υπήρχε διαδίκτυο, ευρέως διαδεδομένο τουλάχιστον, δεν είχαμε κινητά, δεν ξεκατινιαζόμασταν στα facebook και τα blogs, όλα τα κάναμε από κοντά, χωρίς διαμεσολαβητές. Ακόμη κι η μουσική έχει αλλάξει - λογικότατο! Μήπως το ν'ακούς Led Zeppelin το ΄90 δεν ήταν παρωχημένο, σα ν' άκουγες...βαλς στα 60s; Αν θα μου ζητούσε κάποιος να απαρριθμήσω τι κατάφερα σ' αυτά τα είκοσι χρόνια, από τα 20 στα 40 μου δηλαδή, πολλά θά'χα να του πω σίγουρα. Κι άμα ήμουν τίμιος δε θά'λεγα μόνο τα καλά. Θά'βαζα μέσα και στενοχώριες που δεν τις χωράει ανθρώπου νους, νοσοκομεία, τη θλίψη για τους πιο δικούς μου ανθρώπους που μεγαλώνουν πολύ περισσότερο απ' όσο εγώ σήμερα, έως και το θάνατο που - ευτυχώς - ακόμη δεν μας πολυγουστάρει για παρέα. Πάλι καλά να λέμε. Θα μπορούσα τώρα να ήμουν ένας διαφορετικός άνθρωπος, με παιδί. Να είχα τα δικά μου και να σκεφτόμουν και το πώς θα τη βγάλει ο νέος άνθρωπος στην απαίσια κοινωνία της σύγχρονης Ελλάδας. Όχι, δε θα γινόταν, η φύση δε θα το ήθελε. Διότι, να κατέληγα εγώ αγρότης στα βουνά της Ικαρίας, σαν και τον άλλον στο ντοκιμαντέρ, που δε φημίζομαι για τη φυσιολατρεία μου κιόλας, δεν θα μου πήγαινε και δεν θα το άντεχα. Μου αρέσει η πόλη, η κίνηση, οι άνθρωποι, τα περίπτερα, τα καφενεία, τα σουβλατζίδικα, τα ψαράδικα, μέχρι και τα παρεκκλήσια που βλέπω παντού κάτω από μεγάλες εκκλησίες, αφού οι ηλικιωμένοι δε μπορούν συνήθως να ανέβουν τα σκαλιά. Ίσως κατά βάθος μου αρέσει να είμαι μόνος μου, πάντα μόνος, περιστοιχισμένος παραδόξως από πολύ κόσμο. Αλλά μόνος! Εξακολουθώ να αγαπώ τους φίλους μου - μετρημένοι στα δάχτυλα είναι - και να νοιάζομαι αυτούς που εγώ κρίνω ότι πρέπει να νοιάζομαι. Δεν ξέρω πως θα είμαι σε 20 χρόνια από σήμερα, μπορεί και να μην είμαι εν ζωή, άνθρωποι είμαστε, ξέρω καλά όμως ότι οι αλλαγές στη ζωή μου θά'ναι δραματικές για το μέσα μου. 40, λοιπόν! Έτσι, για να καταρριφθεί και η φοβία της εφηβείας μου ότι θα ζούσα έως τα 33. Όπως και ο Χριστός.

R.I.P. ΤΖΕΝΗ ΒΑΝΟΥ (1939 - 2014)

Η απώλεια της τραγουδίστριας Τζένης Βάνου σηματοδοτεί το τέλος μιας εποχής ολόκληρης για την Ελλάδα και για το τραγούδι της τα μεταπολεμικά χρόνια. Ότι είχα να πω για την περίπτωση της, το έγραψα στο Προσκλητήριο της LIFO με όλο το σεβασμό και τη μελαγχολική διάθεση που μου προξένησε η είδηση του φευγιού της. Το διαβάζετε εδώ:  

 http://www.lifo.gr/team/prosklitirio_nekron/45861

Τη Τζένη Βάνου τη γνώρισα μέσω μιας σειράς ντοκιμαντέρ για το λαϊκό τραγούδι που σκηνοθέτησα το 2007. Εδώ είμαστε στα 2010, όταν ξανασυνάντησα τη μεγάλη ερμηνεύτρια στο Κανάλι 1 του Πειραιά και της εξέφρασα κάποια σχέδια που είχα. Τότε που τίποτα δεν προϊδέαζε για το κακό που θα τη χτυπούσε και που θα βύθιζε σήμερα στο πένθος την οικογένεια, τους φίλους και τους θαυμαστές της.

* Κατηγορηθήκαμε κάποιοι γιατί ανεβάζουμε photos νεκρών που έτυχε να γνωρίσουμε ή γιατί γράφουμε άρθρα κλπ. Μιλάω για το λαϊκό δικαστήριο του facebook φυσικά, μια και το κατηγορητήριο είναι ολότελα ανύπαρκτο όταν σβήσει η οθόνη του υπολογιστή. Εγώ συγκεκριμένα δέχτηκα επίθεση από έναν ασήμαντο συγγραφέα από την Κω, Κουασιμόδο στην όψη και ψυχασθενή με τη βούλα, τα θλιβερά βιβλία του οποίου απευθύνονται σε άτομα της συνομοταξίας του. Ηρέμησε, μου είπαν, είναι για λύπηση ο άνθρωπος...Σωστά, ας ηρεμήσω λοιπόν κι ας συνεχίσω να ασχολούμαι με ότι ξέρω να κάνω τόσο καλά. Οι υπόλοιποι, ας φάνε τη σκόνη μας. Τώρα και πάντα.

ο-αλέξανδρος-εμμανουηλίδης-και-ο-kristof-στο-σημερινό-προσκλητήριο-του-δευτέρου-προγράμματος

 Ο Kristof

και ο Αλέξανδρος Εμμανουηλίδης...

Καλεσμένοι στο σημερινό Προσκλητήριο της Τρίτης

στο Δεύτερο Πρόγραμμα της Αυτοδιαχειριζόμενης Ελληνικής Ραδιοφωνίας.

Δύο νέοι τραγουδοποιοί από διαφορετικές σχολές και με δισκογραφικές εργασίες ήδη στο ενεργητικό τους. 

Ευκαιρία να τους γνωρίσετε καλύτερα και να ακούσουμε όλοι μαζί τα όμορφα τραγούδια που φτιάχνουν. \

Αρκεί να συντονιστείτε για δύο ώρες, από τις 5 μέχρι τις 7 το απόγευμα, 

στο www.ertopen.com 

από-το-ραδιόφωνο-με-τον-ξυδάκη-στον-ιανό-με-τη-γαλάνη

Στο χθεσινό Προσκλητήριο της Δευτέρας πάντα στο Δεύτερο Πρόγραμμα της Αυτοδιαχειριζόμενης Ελληνικής Ραδιοφωνίας διαβάσαμε με τον Νίκο Ξυδάκη ποίηση του Κυριάκου Συφιλτζόγλου και παίξαμε μουσικές των Mozart, Faure, Beatles, Sarah Vaughan, Roy Budd, J. Kriste Master of Disguise, Your Hand In Mine και Ηλία Βαμβακούση. Κρατάμε αμφότεροι εκείνο το συγκινητικό τηλεφώνημα κάποιου Νίκου από τη Ζάκυνθο που ο νέος ισχυρός σεισμός της Κεφαλλονιάς τον κράτησε έξω από το σπίτι του κι εμείς από την Αθήνα κρατούσαμε συντροφιά στον ίδιο και στην παρέα του!

Λίγο μετά παρουσιάστηκε στον Ιανό της Σταδίου η έκδοση σε βιβλίο - cd του Αλλιώς, του καινούργιου άλμπουμ της Δήμητρας Γαλάνη σε στίχους Παρασκευά Καρασούλου. Η πρωτοτυπία της εκδήλωσης ήταν μία ραδιοφωνική εκπομπή που έστησε μπροστά στο κοινό του Ιανού η Μαργαρίτα Μυτιληναίου με καλεσμένους τη Γαλάνη και τον Καρασούλο. Το Πίσω μην κοιτάς, αγαπημένο μου κομμάτι επίσης, ήταν το μοναδικό από το δίσκο που τραγούδησε live η Γαλάνη συνοδεία του συνθέτη Αντώνη Παπακωνσταντίνου στο πιάνο. Την εκδήλωση παρακολούθησαν και η Ελένη Καραΐνδρου, ο Αντώνης Αντύπας, ο Ζαχαρίας Καρούνης κ.α. Θα επανέλθω με αναλυτική κριτική - παρουσίαση της έκδοσης.

η-μαρινέλλα/βέμπο-στο-badminton-και-η-γώγου-στη-λαμία

 

Παρ' ότι ουδέποτε υπήρξα φαν, η Μαρινέλλα με εντυπωσίασε χθες βράδυ στο θέατρο Badminton ως Σοφία Βέμπο. Το γιατί θα το διαβάσετε στο Προσκλητήριο της διαδικτυακής LIFO:  

http://www.lifo.gr/team/prosklitirio_nekron/45773

Όσο για την προβολή του ντοκιμαντέρ για τη Γώγου στο Δημοτικό Θέατρο Λαμίας ήταν πραγματικά μία από τις ωραιότερες προβολές με πολύ κόσμο που συνέχισε να έρχεται ακόμη και λίγο πριν τελειώσει η εκδήλωση και με πολλές ερωτήσεις εκ μέρους του κοινού. Στο διαδικτυακό μαγκαζίνο της Λαμίας mag24.gr μπορείτε να διαβάσετε μία εκτενή ανταπόκριση με οπτικοακουστικό υλικό:

http://www.mag24.gr/photography/photo-ekdilosis/gnorisame-mia-prosopikotita-mia-epoxi?fb_action_ids=206061756258712&fb_action_types=og.likes&fb_source=other_multiline&action_object_map=[200773026797056]&action_type_map=[%22og.likes%22]&action_ref_map=[]

το-ντοκιμαντέρ-για-τη-γώγου-απόψε-στο-δημοτικό-θέατρο-λαμίας

Αναχωρώ για Λειανοκλάδι με το τραίνο, 

αφού απόψε, στις 9 το βράδυ, η ταινία  

Κατερίνα Γώγου - Για την αποκατάσταση του μαύρου 

θα προβληθεί στο Δημοτικό Θέατρο Λαμίας. 

Όσοι πιστοί προσέλθετε! 

Με την επιστροφή μου θα δημοσιεύσω review από την πρεμιέρα Κανά - Τσαλιγοπούλου και όχι μόνο. 

Καλό μου ταξίδι και καλή προβολή!

οφθαλμολογικόν-post

Άσ' τον Νίτσε, πιάσ' τη Νίτσα, φτύνοντας κατάχαμα το κουκουτσάλευρο. Ανάμεσα στα πόδια είπαμε μια και έτυχε να μην έχει χέρια. Εξάλλου τι να σου κάνει μια σοκολατίνα που περπατάει στο διάδρομο και χωρίς φακό μάλιστα. Την πέτυχα να ζητωκραυγάζει σε συναυλία του Σαββόπουλου και τα ορφανά της ζητούσαν το δίκιο τους και κορεσμένα και άτιμα πρόσφεραν κοκ και μικρόφωνα σε άδειες τουλίπες. Όπως και νά'χει οι αναπτήρες μας ήταν από ένα λάιβ στα Κάτω Πατήσια, ακροβατώντας μεταξύ στέρνας και πλατείας στο Γουδή. Δε θα σου πω αυτό που περιμένεις γιατί το ρολόι μου δείχνει και δέκα, ενώ παρά πέντε οι ψείρες μου θα κατέβουν σε διαδήλωση στην πλατεία Συντάγματος. Λίγο πιο πάνω θυμάμαι σου είχα πάρει δώρο έναν τσολιά με χειμερινή στολή και δυο παπούτσια πάνινα - βίσμα του Πρωθυπουργού. Παρ' όλα αυτά τα απογοητευμένα συκωτάκια δε δίστασαν να βιάσουν την απαγορευμένη πλύστρα μέσα σε μία λεκάνη από φυσικό αέριο. Τόσα απλήρωτα κοινόχρηστα απ' τη χούντα είχαμε να δούμε κι αν τα βλέπαμε έπρεπε να φοράμε δέκα βαθμών μυωπικά γυαλιά. Μολών λαβέ είπε ο αριστερός μου μώλωπας και πήδηξε στο κοινό. Το κοινό, ε; έκραξε ο Σοφοκλής και ανατινάχτηκε ο Εμπεδοκλής. Εμένα οι προσωκρατικοί μου φέρνουνε λιγούρα, σε ένα ταξίδι στην Κεφαλλονιά ένας φίλος δυσλεκτικός έλεγε το Ληξούρι Ξυλούρη. Να δούμε αν θα είναι συνεπής η εργολάβος κηδειών της οξυμένης ακοής του. Όσο για τον κεσέ που άφησες τα χαράματα στο περβάζι να μουχλιάζει, ε, είσαι απυρόβλητος. Πάντως να το θυμάσαι, της γερακίνας γιος δεν είμαι κι ούτε οπωσδήποτε ποδηλατοδρόμος, αλλά θρησκευόμενος από το Τουρκεστάν. Μη λες τέτοια, γιατί δε θα ψηφίσω τον κώδωνα κινδύνου και την υπερευαίσθητη κάμπια. Αφού τα πολιτικά μου δικαιώματα τα ξέχασα σε μια βαλίτσα που πήγαινε πιο γρήγορα από το τραίνο των νευρικών εραστών. Αυτά είπε και έσυρε μια ευθεία Ν Α !!!

από-τη-δεύτερη-παράσταση-αφιέρωμα-στον-μανώλη-ρασούλη-στο-ρυθμός-stage

Ο Παντελής Θεοχαρίδης, η Βάσω Αλλαγιάννη και η Ναταλία Ρασούλη τραγουδούν Μπαίνουμε στον Υδροχόο και το ''Ρυθμός Stage'' καίγεται στην κυριολεξία. Βέβαια, δεν μας μπήκε πολύ καλά ο Υδροχόος φέτος - ακούω ότι πολύς κόσμος τσακώνεται τελευταία -, αλλά κι αυτό μεσ' στο παιχνίδι της ζωής είναι. Εμείς πάντως, όσοι βρεθήκαμε το βράδυ του Σαββάτου στη δεύτερη παράσταση - αφιέρωμα στον Μανώλη Ρασούλη, τα περάσαμε περίφημα! 

Τον Γιώργο Σαρρή, τον ''εθνικό μας νταλικέρη'', όπως τον έλεγε ο Μανώλης Ρασούλης, δεν τον είχα ξαναδεί live. Η ερμηνεία του στις Νταλίκες των Χρήστου Νικολόπουλου - Μ. Ρασούλη, που γύριζε μεσ' στο κεφάλι μου από τα παιδικά μου χρόνια, σίγουρα ήταν μια μεγάλη στιγμή της βραδιάς!

Για τους φαν του Ρασούλη, αν και η λέξη φαν ίσως να αδικεί τους ανθρώπους που αγαπούν το έργο του, η Βάσω Αλλαγιάννη ήταν και είναι μία εμβληματική δημιουργός, ταυτισμένη απόλυτα με την πορεία του. Πόσο συγκινητικό να βλέπεις στην οθόνη τον Μανώλο και τη Svarno να τραγουδούν το Αχ Ελλάδα σ' αγαπώ στους Αγώνες Ελληνικού Τραγουδιού Κέρκυρας του Μάνου Χατζιδάκι και αμέσως μετά το βίντεο να ζωντανεύει με τον Θεοχαρίδη και την κόρη Ρασούλη δίπλα στην Αλλαγιάννη!

Ομοίως συγκινητική ήταν και η Νένα Βενετσάνου στο κείμενο της για το υπό ποιες συνθήκες γνώρισε τον Ρασούλη κάποτε στην Κρήτη, για τη μετέπειτα σχέση που απέκτησαν και φυσικά για τη συνεργασία τους σε ένα μοναδικό τραγούδι.

Το συγκεκριμένο τραγούδι, το Η μαμά μου η αγορά, σε μουσική Πέτρου Βαγιόπουλου και στίχους Μ. Ρασούλη, η Βενετσάνου το ερμήνευσε με την ορχήστρα χωρίς πρόβα και χωρίς να κοιτάει καθόλου το χαρτί με τους στίχους (εν ολίγοις, στη photo διαβάζει ακόμη το δικό της κείμενο).

Γιώργος Γαβαλάς, respect! Μέρος της ιστορίας του ελληνικού rock κι αυτός, συνεργάτης του Μανώλη Ρασούλη, ένας καλλιτέχνης έξω από κάθε κύκλωμα, κανονικός Χέβι-Ματαλάς, όπως τον αποκαλούσε ο στενός φίλος του.

Τον Γαβαλά πετύχαινα καμιά φορά να παίζει στο δρόμο, στην Αρεοπαγίτου, κάτι που έχει χρόνια να συμβεί, γι' αυτό και χάρηκα που τον ξανάδα και θυμηθήκαμε τη συμμετοχή του στο Ζωντανοί στο Κύτταρο - Σκηνές Ροκ.

Εδώ με το γλυκύτατο και ταλαντούχο πλάσμα που ακούει στο όνομα Μαρία Κώτη, που είναι η τραγουδίστρια των Χαΐνηδων και που μαζί με τον Ζαχαριουδάκη μάγεψαν το κοινό του ''Ρυθμός Stage'', κανονικά όμως!

Αγαπημένη και πολύτιμη Νένα Βενετσάνου, σε λίγες εβδομάδες γίνομαι 40 ετών και η γνωριμία μας θα συμπληρώσει 25 ολόκληρα χρόνια! Τη γνωρίζω παιδιόθεν, που λένε!

Αλλά και η Ναταλία Ρασούλη αισθάνθηκε ιδιαίτερη τιμή που η κορυφαία ερμηνεύτρια την τίμησε με το να ανταποκριθεί στην πρόσκληση της, να έρθει και να τραγουδήσει το μοναδικό τραγούδι της με στίχους του πατέρα της! Αν και πολύ θα το ήθελα να παρακολουθήσω την τρίτη και τελευταία παράσταση - αφιέρωμα στον Μανώλη Ρασούλη το ερχόμενο Σάββατο (θα εμφανιστούν οι Παντελής Θεοχαρίδης, Λιζέτα Καλημέρη, Πέτρος Βαγιόπουλος, Σπύρος Γραμμένος και οι Magic de Spell), δε θα μπορέσω καθώς θα βρίσκομαι στη Λαμία για ακόμη μία προβολή του ντοκιμαντέρ για τη Γώγου. 

* οι photos του post είναι της Έλλης Ρουμπέν και δικές μου.

μνήμη-θόδωρου-αγγελόπουλου-στο-προσκλητήριο-της-lifo

Σαν σήμερα έφυγε απρόσμενα από τη ζωή ο Θόδωρος Αγγελόπουλος κατά τα γυρίσματα της τελευταίας ταινίας του. Με αφορμή το αφιέρωμα στο έργο του που θα κατακλύσει από απόψε την Αθήνα, έγραψα το α΄ μέρος του δικού μου αφιερώματος στη μνήμη του για το Προσκλητήριο της LIFO. Το διαβάζετε εδώ:

http://www.lifo.gr/team/prosklitirio_nekron/45528

η-γαλάνη-στο-passport-και-στη-lifo-η-νατάσσα-παπαδοπούλου-στο-δεύτερο-πρόγραμμα-και-ο-πάνος-τζαβέλλας-στο-ρυθμός-stage

Την περασμένη Τρίτη ανταποκρίθηκα κι εγώ στην πρόσκληση του ραδιοσταθμού ΔΙΕΣΗ για την ανεπίσημη πρεμιέρα της Δήμητρας Γαλάνη στο Passport του Πειραιά. Η βραδιά ήταν αποκλειστικά για δημοσιογράφους και σύμφωνα με την ίδια την καλλιτέχνιδα επρόκειτο για μία πρόβα τζενεράλε, ανοιχτή σε συγκεκριμένο κόσμο, όπως συνέβαινε και τα παλιά καλά χρόνια. Δε λέω τίποτα περισσότερο εδώ, αφού το review μου θα αναρτηθεί αύριο στο διαδικτυακό Προσκλητήριο της LIFO. Για τη LIFO επίσης η Γαλάνη μου παραχώρησε προ ημερών μία απολαυστική συνέντευξη - ποταμό, για την οποία μόνο καλά σχόλια άκουσα και πολύ χαίρομαι. Γενικά, μπορώ να πω ότι νιώθω απόλυτη ικανοποίηση, γράφοντας στο εν λόγω free press και στον διαδικτυακό του τόπο. Δεν είναι μόνο ότι με διαβάζουν πολλοί - το βλέπω από τις στατιστικές καθημερινά -, είναι βασικά ότι ο Τσαγκαρουσιάνος και ο Μιχαήλ, οι δύο κινητήριες δυνάμεις της LIFO, άμα δουν ότι έχεις να δώσεις πράγματα, και σου δίνουν ώθηση, και σε αμοίβουν κιόλας. Σκέψου ότι πλέον ζω με τα λίγα μεν, αξιοπρεπή δε, χρήματα που παίρνω από τη LIFO, εκεί που το ΠΟΝΤΙΚΙ δυσκολεύεται να μας πληρώσει κι όλο λέω ότι θα τα παρατήσω και θ' ασχολούμαι αποκλειστικά με τη LIFO και το Δεύτερο Πρόγραμμα, κι όλο τελικά ξαναδίνω κείμενα. Επιπλέον, τρέφω μεγάλο σεβασμό για τον Στάθη, που το 2001, πριν το ντοκιμαντέρ για τη Φλέρυ Νταντωνάκη κάνει τη φεστιβαλική του πρεμιέρα, τό'χα γράψει σε μία VHS κασέτα και τό'χα στείλει στο σπίτι του στο Κολωνάκι, γνωρίζοντας την εξαιρετική συνέντευξη πού'χε αξιωθεί να πάρει από την ερμηνεύτρια. Και τέλος πάντων φαινόταν εδώ και αρκετά χρόνια, από τότε που η LIFO πάντα ασχολιόταν με τις μουσικές - κινηματογραφικές μου δραστηριότητες, ότι θα'ρχόταν ο καιρός που θα εντασσόμουν στο συντακτικό της team.

 

Ξαναπάω στο Passport και στη Γαλάνη και κρατώ το ντουέτο της με τη Νατάσσα Μποφίλιου, πέραν φυσικά της αναδρομής που επιχείρησε σε όλη τη μεγάλη πορεία της στο έντεχνο τραγούδι. Το ντουέτο αυτό, λοιπόν, μου άφησε την αίσθηση πως οι δύο γυναίκες ασκούν την ίδια ακριβώς μορφή τραγουδιού: Ένα τραγούδι εξωστρεφές μεσ' στην φαινομενική εσωστρέφεια του, επικοινωνιακό, λαϊκό κατά βάση - για να μην πω σουξεδιάρικο - και κατά κόρον αυτό που λέμε ερωτικό. Η Μποφίλιου για την ακρίβεια μοιάζει με τη φυσική συνέχεια της Γαλάνη και η μεταξύ τους χημεία, έστω και σε ένα μόνο τραγούδι, ήταν κάτι που άρεσε στον κόσμο και γι' αυτό τις καταχειροκρότησε.

Εδώ με τη Νατάσσα Παπαδοπούλου, τη χήρα του αείμνηστου ανταρτο-ρόκερ Πάνου Τζαβέλλα, πριν από μερικές ώρες στο Δεύτερο Πρόγραμμα. Αφορμή για την εκπομπή ήταν η παράσταση - αφιέρωμα στον Τζαβέλλα που θα πραγματοποιηθεί αυτή τη Δευτέρα, 27/1, στο Ρυθμός Stage της Ηλιούπολης. Θα τραγουδήσουν μεταξύ άλλων η Καλλιόπη Βέττα, η Νατάσσα Μωυσόγλου, οι Magic de Spell, αλλά και η Νατάσσα Μποφίλιου μαζί με τον πατέρα της, Νίκο Μποφίλιο. Σημειωτέον, η Μποφίλιου ζήτησε να πει το κομμάτι του Τζαβέλλα, Μάημ - Μάημ, πού'χε ηχογραφηθεί με την Αλεξίου σε εκείνον τον θρυλικό live δίσκο από τη μπουάτ Λήδρα το 1975. Ως δώρο για το...Προσκλητήριο στο ραδιόφωνο, η Νατάσσα Παπαδοπούλου μού έφερε μερικά πολύτιμα δώρα: σπάνιους δίσκους και βιβλία του Πάνου Τζαβέλλα, καθώς και το 45άρι δισκάκι του από τα 1973 με ερμηνευτή τον Γιώργο Νταλάρα. Έτσι, κοντεύω να εγκατασταθώ στο Ρυθμός Stage, μου φαίνεται - το Σάββατο είναι η δεύτερη παράσταση αφιερωμένη στον Μανώλη Ρασούλη με τη Νένα Βενετσάνου κ.α. (ο Παντελής Θεοχαρίδης έρχεται αύριο από Θεσσαλονίκη) και μετά από δυο μέρες θά'χουμε το αφιέρωμα στον Πάνο Τζαβέλλα.

* στο link αυτό μπορείτε να διαβάσετε τη συνέντευξη 

της Δήμητρας Γαλάνη στη LIFO:

http://www.lifo.gr/mag/features/4132