Παρασκευή, 27 Φεβρουαρίου 2009

να


να
αγχώνεσαι μ' αυτό το πήγαινε- έλα με τα βιβλιάρια...
να
κλείσεις ραντεβού με τον γιατρό πριν τελειώσει το στοκ...
να
βρεις ανοιχτό το φαρμακείο στην άλλη μεριά της Αθήνας...
να
αρχίσουν να σε πνίγουν τα περιοδικά στα οποία γράφεις...
να
σου κόβουν την ανάσα τα cd παντός είδους μουσικής στις λεπτές θήκες τους...
να
κλείνει το στομάχι και να μη δέχεται πλέον ούτε λιγοστή τροφή...
να
γράφεις κριτικές και κείμενα έχοντας ξεχάσει για που προορίζονται...
να
νοσταλγείς τη στιγμή που σου κλέψανε το κινητό τηλέφωνο...
να
την ξαπλάρεις για να δεις μια ταινία στο dvd και να το θεωρείς χάσιμο χρόνου...
να
ζεις μόνος, λες και συνέβαινε από πάντα, λες και δε γεννήθηκες μέσα σε άλλους ανθρώπους...
να
γεμίζει το e-mail από αμέτρητες προσκλήσεις πολιτιστικού περιεχομένου...
να
βαριέσαι να τις πετάξεις κιόλας...
να
σε δυσαρεστούν οι δημοσιοσχεσίτικες βλέψεις των 25άρηδων, σα να ήρθες σ' αυτόν τον πλανήτη κατ' ευθείαν 35 ετών...
να
έχεις εκατό πράγματα στη σειρά που σε περιμένουν, αφού λες παντού και πάντα ναι, σα να μην ξέρεις τι θα πει όχι...
να
αγαπάς τους ανθρώπους, παραμελώντας τη δική σου υπόσταση...
να
συναινείς κι εσύ στην κατάθλιψη αυτών που δεν κάνουν τίποτα για να την αποβάλλουν, καθώς τους βολεύει...
να
διαισθάνεσαι- το χειρότερο- πως η τέχνη δεν είναι πια θεραπευτικό μέσο, αλλά ένας αγώνας για επιβίωση...
να
θες να κλείσεις το μαγαζί, αλλά να μην το κάνεις, φοβούμενος μη γυρίσει ο κόσμος ανάποδα...
να
μην έχεις τα κότσια μάλλον...
να
σκέφτεσαι πως πρέζα δεν είναι μόνο η ηρωίνη, αλλά και η ρουτίνα και πως κι οι δύο σκοτώνουν...
να
τα κάνεις όλα αυτά εσωτερικό μονόλογο ένα κρύο βράδυ πίνοντας τσάι, να σε παίρνει από κάτω και από την επόμενη μέρα να συνεχίζεις το ίδιο βιολί...

15 σχόλια:

ΑΤΗ ΣΟΛΕΡΤΗ είπε...

Να υπάρχεις και να αναρωτιέσαι γιατί.
Ίσως ξέρεις γιατί.
Απλά γιατί έτσι πάει το πράγμα.
Να!

tractatus είπε...

Αντώνη μου αρέσει αυτή η ειλικρίνεια. Τόσο κατανοητή και τόσο αδελφική....να ξέρεις!

Margo είπε...

Νομίζω ότι χρειάζεσαι μία μικρή άδεια, μια ανάσα:)
Σου εύχομαι να ξεκουραστείς το τριήμερο.
Καληνύχτα!

BOSKO είπε...

ΑΤΗ ΣΟΛΕΡΤΗ...
tractatus...
Margo...
σας ευχαριστώ και τις τρεις, κυρίες μου! Να μου είστε καλά!

trempe είπε...

...αγαπάς τους ανθρώπους, παραμελώντας τη δική σου υπόσταση...

και καπου εκει εξαφανιζεσαι,εξατμιζεσαι

τα φιλια μου Αντωνη

Kostas L.A. είπε...

Να εισαι καλα,
να προσεχεις
και να προσπαθεις!!

Μη λυγιζεις ρε φιλε!!

Aντώνης είπε...

Δεν θέλω ΝΑ πω τίποτα. Δεν μπορώ ΝΑ σου πω αλλιώς κάτι. Απλά είπα ΝΑ σου πω κάτι έστω κι αν είναι τίποτα όλο αυτό το κάτι.

BOSKO είπε...

trempe...
ευχαριστώ, ρε Κώστα, αλλά με ρωτάει κανείς αν θέλω να εξαφανιστώ ή να εξατμιστώ, όπως λες; κάποια στιγμή δε βάζουμε εμείς οι ίδιοι προτεραιότητες στη ζωή μας, αλλά τα πράγματα με τα οποία καταπιανόμαστε...(είπεν ο bosko και αμέσως μετά άνοιξε τον ρεφριτζερέϊτορ για να χτυπήσει μιαν αγελαδίτσα 2% λιπαρά)!

BOSKO είπε...

Kostas L.A. ...
όχι, φίλε, δε θα λυγίσω! Όχι για μένα...για τη φουκαριάρα τη μανούλα μου που' χει ζάχαρο!
να' σαι καλά, ρε Κωστή, thanx!

BOSKO είπε...

Αντώνης...
πολύ γλυκό εκ μέρους σου, συνονόματε! Κοίτα να δεις που αποδείχτηκε επιτυχημένος και ο τίτλος του post!

"Αισθηματική ηλικία" είπε...

καλώς ήρθες...

BOSKO είπε...

"Αισθηματική ηλικία"...
ευχαριστώ, αλλά...δεν πήγα και πουθενά, εδώ ήμουν!

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ είπε...

NA ΣΥΝΑΙΝΕΙΣ ΚΑΙ ΕΣΥ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ ΑΥΤΩΝ ΠΟΥ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΝ ΤΙΠΟΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΗΝ ΑΠΟΒΑΛΛΟΥΝ , ΚΑΘΩΣ ΤΟΥΣ ΒΟΛΕΥΕΙ ...ΓΙΑ ΔΕΣ ΣΥΜΠΤΩΣΗ ΤΑ ΙΔΙΑ ΣΚΕΠΤΟΜΟΥΝ ΚΑΙ ΕΓΩ ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΒΡΑΔΥ,ΑΝΑΛΟΓΑ ΒΕΒΑΙΑ ΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ' ΠΡΟΜΠΛΕΜΣ ' ΕΥΤΥΧΩΣ ΓΙΑ ΕΜΕΝΑ ΟΜΩΣ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΝΘΡΟΠΟΙ ΣΑΝ ΚΑΙ ΕΣΕΝΑ ΚΑΙ ΜΕ ΚΑΝΟΥΝ ΞΑΝΑ ΑΙΣΙΟΔΟΞΟ.

maya είπε...

να γράφεις κι έτσι !
είδες που το ξετρύπωσα κι ας είχα μέρες νάρθω ?
:)))

και μόνο που πρόλαβες να κάνεις σκέψεις
είναι ευτυχώς ανθρώπινο
και 'αντιστασιακό' !!!!
όσο και να τρέχεις και να πιέζεσαι .

να σε προσέχεις .
να, όπως εδώ .
ντάξ' ?

χχχχχχχχχχχχχχχχχ

ΕΥΟΙ! είπε...

χάλι
έκανες κάτι
ή
βούλιαξες?
α,
κι αυτό κάτι είναι...
σ' αυτή τη λεωφόρο της Δόξας
έχω κι εγώ αφήσει
μια τσιμεντένια
ανοιχτή
παλάμη!