Δευτέρα, 17 Αυγούστου 2009

ΟΤΑΝ Ο ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ & Ο CHRISTOPHER LEE ΑΚΟΥΓΑΝ ΣΩΤΗΡΙΑ ΜΠΕΛΛΟΥ!


Σε πέντε μέρες συμπληρώνονται 88 χρόνια από τη γέννηση και σε άλλες πέντε μέρες 16 χρόνια από το θάνατο της Σωτηρίας Μπέλλου. Φωνές σαν της Μπέλλου βγαίνουν μία φορά στα 150 χρόνια, όπως είχε δηλώσει τη δεκαετία του ΄70 ο Μάνος Χατζιδάκις και για τον Στέλιο Καζαντζίδη. Ποτέ δεν ηχογράφησε τραγούδι του Χατζιδάκι η Μπέλλου και λέγεται ότι το είχε παράπονο μέχρι τα γεράματα της. Μεταξύ τους όμως υπήρχε τεράστια αλληλοεκτίμηση, από το 1949 ήδη, με την ιστορικής σημασίας διάλεξη περί ρεμπέτικου του συνθέτη στο Θέατρο Τέχνης. Τότε που είχε δώσει βήμα στον Μάρκο Βαμβακάρη και τη Σωτηρία Μπέλλου για να παίξουν ζωντανά τα τραγούδια τους, αποδεικνύοντας σε ένα άλλο κοινό πως οι τραχιές φωνές και ο ήχος του καταδικαστέου μπουζουκιού μπορούν να μεταφέρουν ευαισθησία και ποίηση, πολύ μεγαλύτερη από τα μικροαστικά ελαφρά άσματα της εποχής. Με τον Βαμβακάρη είχε επίσης ιδιαίτερη σχέση ο Χατζιδάκις. Ο Κούνδουρος μου διηγούταν τις προάλλες που είχαν πάει στα νιάτα τους ν' ακούσουν τον Μάρκο σε κάποιο ανήλιαγο υπόγειο- τεκές θα ήταν μάλλον- και κάποιος μάγκας πήγε να πειράξει τον θηλυπρεπή Χατζιδάκι. Ο Βαμβακάρης σηκώθηκε απ' το πάλκο έτοιμος να του πετάξει καρέκλα, φώναξε μετά τον Χατζιδάκι και του είπε: εσύ, μικρέ, κάτσε εδώ δίπλα μου και δεν πρόκειται να σε πειράξει κανείς! Με τη Μπέλλου, πάλι, πέραν της προαναφερόμενης αλληλοεκτίμησης, ο Χατζιδάκις δεν είχε πολλά- πολλά. Είναι βέβαιο πως προτιμούσε περισσότερο τη φωνή της άλλης μεγάλης, της Μαρίκας Νίνου, την οποία θα χαρακτήριζε βυζαντινό μαχαίρι στο ένθετο σημείωμα των Πέριξ του με τη Βούλα Σαββίδη το 1974. Άνθρωπος εκκεντρικός, ιδεαλιστής, ανεξάρτητος, ιδιόρρυθμος και ευέξαπτος, η Μπέλλου δε χαριζόταν σε κανένα, από τους βασιλόφρονες και τους χαφιέδες της Ελλάδας του Εμφυλίου μέχρι τους μαγαζάτορες, τους εταιρειάρχες, αλλά και τους συναδέλφους της στις επόμενες δεκαετίες. Ομολογώ ότι μου είχε προξενήσει εντύπωση πριν μερικά χρόνια που έψαχνα παλιές εφημερίδες στο Αρχείο της Βουλής, όταν βρήκα τις δημοσιευμένες ειδήσεις για δύο απόπειρες αυτοκτονίας της Μπέλλου τις δεκαετίες του 1940 και του ΄50- η μία με δηλητήριο και η άλλη με κόψιμο των φλεβών στα χέρια της. Δεν την περίμενα τόση ευαισθησία από ένα τόσο τραχύ πλάσμα, μέσα από άπειρες ιστορίες που' χα ακούσει από μουσικούς. Γνωστή και η σχέση αγάπης- μίσους που είχε με τον Αλέκο Πατσιφά κυρίως τη δεκαετία του ΄70, αλλά και του ΄80, τότε που έβαζε τη φωνή της σε τραγούδια νεότερων δημιουργών, του Σαββόπουλου, του Μούτση, του Στέλιου Βαμβακάρη, του Λάγιου, του Ανδριόπουλου κ.α. Γνωστό ακόμη, αν και αναγόμενο σε κουτσομπολιό, το πάθος της για το τζόγο και τα ζάρια συγκεκριμένα, λες και μια τραγουδίστρια που πεθαίνει στο πλάι του συζύγου της και των τέκνων της είναι σπουδαιότερη από μιαν άλλη που πεθαίνει πάμφτωχη και χτυπημένη από παντός είδους ταλαιπωρίες. Αυτή όμως που δεν έχει καθόλου σχεδόν γνωστοποιηθεί ήταν η σχέση της Σωτηρίας Μπέλλου με τον συνομήλικο της Βρετανό ηθοποιό Christopher Lee!

Ένας δημοσιογράφος που' χε πάει κάποτε να της πάρει συνέντευξη τρόμαξε όταν μπήκε σπίτι της και είδε καδραρισμένη μια φωτογραφία του Δράκουλα των Καρπαθίων! Μη σκιάζεσαι, τον ηρέμησε εκείνη, είναι θαυμαστής μου ο Δράκουλας! κι έπειτα του εξήγησε πως ο Christopher Lee μάζευε φανατικά τις ηχογραφήσεις της από τη δεκαετία του 1950! Καθόλου παράξενο για έναν Βρετανό φιλέλληνα που ομιλεί αρχαία ελληνικά και που ο γράφων, τον είχε δει σε συνέντευξη του στην ελληνική τηλεόραση πριν αρκετά χρόνια, να θεωρεί τη Σωτηρία Μπέλλου φωνή, εφάμιλλη της Billie Holiday! Μια χαρά τα έλεγε ο κόμης Δράκουλας, μου φαίνεται! Η Μπέλλου έφυγε στο δωμάτιο ενός νοσοκομείου τον Αύγουστο του 1993, χτυπημένη από τον καρκίνο. Το μεγαλύτερο πλήγμα ήταν ότι λίγο καιρό πριν είχε χάσει τη φωνή της. Αυτήν τη σκληρή, ακατέργαστη και ταυτόχρονα πολύ ζεστή και ολόισια φωνή που την έκανε τραγουδίστρια με την ψυχή της στο λαρύγγι της, όπως είχε πει ο Αλέξης Μινωτής και για τη Φλέρυ Νταντωνάκη.

Τη λάτρεψαν ο Βαμβακάρης, ο Τσιτσάνης, ο Τσαρούχης, ο Χατζιδάκις, όλα τα ζωντανά ακόμη κύτταρα μιας Ελλάδας που σε λίγο θα τη διαβάζουμε μόνο σαν αρχαία ιστορία. Η επίσημη πολιτεία την ξέχασε σύντομα, εκεί που θα έπρεπε να φτιάξει τουλάχιστον ένα μουσείο ή μια ακαδημία τραγουδιού στη μνήμη της! Προσωπικά συγκαταλέγω τη Σωτηρία Μπέλλου μέσα στην ιερή μου πεντάδα που περιέχει επίσης τη Μαρίκα Παπαγκίκα, τη Μαρίκα Νίνου, τη Στέλλα Χασκίλ και την Ιωάννα Γεωργακοπούλου. Και συγκινούμαι αφάνταστα κάθε φορά που τη βλέπω και την ακούω να ερμηνεύει εκτός δισκογραφίας το συγκλονιστικό ζεϊμπέκικο Ειμ' αητός χωρίς φτερά του Μάνου Χατζιδάκι και της Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου. Πώς θα ήταν άραγε τα Τραγούδια της αμαρτίας του Χριστιανόπουλου σε λαϊκούς δρόμους με την άγια φωνή της;

* η Μαρίζα Κωχ συνοδεύει τη Σωτηρία Μπέλλου σε μία από τις τελευταίες ζωντανές εμφανίσεις της, χειμώνας του 1985
(αρχείο Αντώνη Μποσκοΐτη- Μαρίζας Κωχ)
** το post αφιερώνεται στον Lolek που ανακάλυψε αυτόν το θησαυρό στο youtube.

11 σχόλια:

Γιώτα the gossip girl είπε...

ποσα εμαθα μεσα απο την αναρτηση σου!

γ. είπε...

Εγώ από την άλλη δεν ανακάλυψα θησαυρούς στο γιου-τιούμπ, αλλά τελευταία αυτό το μπλογκ κι είναι ο δικός μου θησαυρός!!!

Να είσαι καλά, ρε Αντώνη!

BOSKO είπε...

Γιώτα the gossip girl...
καλώς σε βρίσκω κι όπως έλεγαν οι παλαιότεροι, ότι μαθαίνει ο άνθρωπος καλό είναι!

BOSKO είπε...

γ. ...
κι εγώ να' μαι καλά κι εσύ να' σαι καλά κι όλοι να' ναι καλά και ζήσαν αυτοί καλά & εμείς καλύτερα!
thanx!

φώτης θαλασσινός είπε...

Καλησπέρα κι από 'μένα. Το μπλοκ σας το ανακάλυψα πριν καιρό που γράφατε κάτι για το δίσκο "δωρητής σώματος" του Γιάννη Παλαμίδα. Πραγματικά ήθελα να δω αν κάποιος θα έγραφε κάτι για τις μουσικές που άκουσα και που όσο τις άκουγα είχα την αίσθηση (και εξακολουθώ)πως άκουγα το δίσκο της ζωής μου. Χάρηκα που βρήκα τη δική σας ανάρτηση. Χαίρομαι πάντα όταν διαβάζω κείμενα σας οπότε για να το κάνω συστηματικά σας "παρακολουθώ" και σας έβαλα και στα ακριβοθώρητα λινκ μου. Viele Danke.

BOSKO είπε...

φώτης θαλασσινός...
καλώς σε βρίσκω και σένα, Φώτη, και σ' ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια!
επίσης, με μια γρήγορη βόλτα βρήκα εξαιρετικά ενδιαφέρον και το δικό σου μπλογκόσπιτο!
να τα λέμε τακτικά, λοιπόν!

Μουερχιέφ ντε Τουρνάισσεν είπε...

Έγραφε ο Ευγένιος Αρανίτσης για την Μπέλλου:

Αναρωτιέμαι εντούτοις τι θα είχε συμβεί αν η τελευταία είχε τραγουδήσει ας πούμε το Κοιμήσου Περσεφόνη / στην αγκαλιά της γης... Ισως κάποιο θαύμα σαν εκείνο που σημειώθηκε όταν πέθανε η Αγία Τερέζα και όλοι οι άρρωστοι, σε απόσταση 12 χιλιομέτρων, θεραπεύτηκαν ακαριαία.

BOSKO είπε...

Μουερχιέφ ντε Τουρνάισσεν...
υπέροχη η αναφορά σου, σ' ευχαριστώ!

υ.γ. όλοι οι καινούργιοι μού ήρθατε σ' αυτό το post!

Ιφιμέδεια είπε...

Όχι μόνο καινούργιοι, κι εγώ σταθερά εδώ, να εντυπωσιάζομαι αγαπητέ μου Μπόσκο με τα εκπληκτικά dessu της ελληνικής μουσικής!!

Αυτή η σύνδεση Christopher Lee και Μπέλλου είναι αληθινά ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ!

BOSKO είπε...

Ιφιμέδεια...
πράγματι και ολότελα αληθινή- μην κοιτάς, εννοώ, από το φαντασιόπληκτο post με τη Φλέρυ Νταντωνάκη στο Woodstock! Άκου, τώρα, ο Christopher Lee να είναι τρελός φαν της Σωτηρίας Μπέλλου!

jorge.zgouras είπε...

Υπέροχο το άρθρο σας, απλώς να επισημάνω πώς η Σωτηρία '' συγχωρέθηκε '' τον Αύγουστο τού 1997..