Σάββατο, 8 Δεκεμβρίου 2007

ΣΕ ΕΞΙ ΜΕΡΕΣ ΠΑΛΙ ΕΔΩ...


Γιάννης Βαρβέρης Πεταμένα λεφτά εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ Αθήνα 2005 σελ. 12

ΣΑΝ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ


Έχει ο καθένας μας, πέρα απ' το φθόνο

έναν άνθρωπο, για τον εαυτό του και μόνο

άυλον άνθρωπο- που του απλώνει φυλλωσιά

χωρίς νά ναι δέντρο ή ομπρέλα, μοναχά δροσιά.


Τον κρατάει κρυφόν από τον κόσμο, αλλά

ο ίδιος τις νύχτες τον αγγίζει απαλά

κι ας είναι άυλος. όμως μεσουρανεί

στα χαρούμενα όνειρα, σε χρώμα ουρανί.


Γιατί ο άυλος στ' όνειρο γίνεται υπαρκτός

πιάνεις το σώμα του, τα στήθη, εκτός

αν χάσεις ποτέ το αόρατο νήμα.

θα μείνεις μόνος, με τα δάκρυα και τη ρίμα.





Δεν υπάρχουν σχόλια: